Google Analytics

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Λίγα λόγια για την κρίση στην Ισπανία

Πολύ καλή ανάλυση και πληροφορίες για την Καταλονία. Γιατί οι μπουρδολογίες και οι "αναλύσεις" περί καταπίεσης επί Φράνκο και άλλες δήθεν περί "καταπιεστικής" ΕΕ δεν χωρούν στην προκειμένη περίπτωση.....
Βέβαια, πέρα από τη βία όπου χρησιμοποιεί κάθε κράτος για να διατηρησει την ενότητά του (σύμφυτη στην έννοια του) για την κεντρική κυβέρνηση υπάρχει κι άλλος δρόμος: να τους ζητήσει πίσω τα δανεικά που διασπάθησαν σε "δώρα" για να κτιστεί η "αίσθηση" της υπερέχουσας "εθνικής Καταλονικής ταυτότητας"...":
" 17 νύφες της Ισπανίας
1978 ήταν μια καλή χρονιά για την Ισπανία. Ο Φράνκο είχε πεθάνει λίγα χρόνια πριν και η μετάβαση στη Δημοκρατία γινόταν με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς και "χωρίς να χυθεί ούτε μια σταγόνα αίμα". Που θα μπορούσε. Οι στρατιωτικοί βρίσκονταν παρακαρισμένοι στη γωνία, γεγονός που τους οδήγησε τον Φλεβάρη του 81 και σε μία ακόμα αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος. Έκτοτε δεν ασχολήθηκε κανείς ξανά μαζί τους. Σήμερα δεν ζει πλέον κανείς από τους τότε πρωταγωνιστές για να νοσταλγήσει τον Φράνκο. Κι αν κάποιοι από τους απογόνους τους έχουν τέτοιες ιδέες βρίσκουν παρηγοριά στην αγκαλιά του Λαϊκού Κόμματος. Μόνο που δεν τολμούν ποτέ να εκφραστούν υπέρ του χενεραλίσιμο, ούτε και ως ανέκδοτο. Τόσο ιδιωτικά, όσο και δημόσια.
Ήταν καλή χρονιά γιατί η χώρα διαιρέθηκε διοικητικά σε 17 Αυτόνομες Κοινότητες , τις 17 Αυτονομίες, όπως αποκαλούνται. Το ισπανικό κοινοβούλιο κάθε χρόνο ψήφιζε και ψηφίζει δύο προϋπολογισμούς: Τον γενικό προϋπολογισμό του κράτους και τον Προϋπολογισμό των Αυτονομιών. Στον δεύτερο κατανέμονται τα κονδύλια που έχουν ως προορισμό την κάθε Αυτονομία με ανταποδοτικό χαρακτήρα. Η κάθε Αυτονομία διαθέτει τη δική της τοπική κυβέρνηση, την τοπική της Βουλή και σε δύο περιπτώσεις ( Χώρα των Βάσκων και Καταλονία) και το δικό της σώμα ασφαλείας. Με τον τροπο αυτό οι Αυτονομίες διαθέτουν όπως θέλουν τον προϋπολογισμό τους για την Υγεία, την Παιδεία, τη γλώσσα, τα Δημόσια έργα κλπ αφήνοντας στη Μαδρίτη την εξωτερική πολιτική, την άμυνα και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Μάλιστα έχουν δικαίωμα να νομοθετούν κιόλας για τοπικές υποθέσεις με βασικό όρο τον σεβασμό του Συντάγματος.
Ήταν καλή χρονιά διότι το σύστημα αυτό της αποκέντρωσης δημιούργησε οικονομική ανάπτυξη και η κάθε Αυτονομία αποφάσιζε για τις ανάγκες της χωρίς την παρέμβαση της Μαδρίτης. Μάλιστα δημιούργησε γι αυτό και ένα δεύτερο Σώμα, την Γερουσία, εκτός της Βουλής, η οποία θα φρόντιζε για τις ανάγκες των Αυτονομιών και θα τις συντόνιζε έτσι ώστε να περιορίζεται οποιαδήποτε ένταση μεταξύ τους λόγω και του ανταγωνιστικού τους χαρακτήρα. Τι κι αν το Σύνταγμα επιμένει ότι η βάση για την δημιουργία των Αυτονομιών είναι η αλληλεγγύη. Εντούτοις πάντοτε υπήρχε μια υποβόσκουσα ένταση την οποία η Γερουσία δεν κατάφερε ποτέ να κατευνάσει. Και όχι μόνο. Σήμερα η Γερουσία θεωρείται ένα περίφημο "νεκροταφείο ελεφάντων" και με ρόλο απολύτως διακοσμητικό. Που απλώς επικυρώνει ή απορρίπτει τους νόμους, που η Βουλή ψηφίζει.
Με το πέρασμα των χρόνων το κάθε "κορίτσι" ( Αυτονομία), λάμβανε από τη Μαδρίτη και πολλά κίνητρα-προίκα για την οικονομική του ανάπτυξη. Να, για παράδειγμα στην Καταλονία μετέφεραν την έδρα τους πολλές μεγάλες εταιρίες, βιομηχανίες , τράπεζες. Είναι και μεγάλο λιμάνι διαθέτει και περίφημη γεωγραφική θέση. Η τοπική ανάπτυξη λοιπόν δημιούργησε και ένα αίσθημα υπεροχής έναντι των υπολοίπων κοριτσιών. Μάλιστα κατά σύμπτωση στις τρεις ιστορικές Αυτονομίες, την Καταλονία, τη Χώρα των Βάσκων και τη Γαλικία, κυβέρνησαν πάνω από είκοσι χρόνια δεξιοί εθνικιστές. Η ιδέα αυτή της " υπεροχής" τους, κυριάρχησε ακόμα περισσότερο ενισχυμένη και από ιδέες περί " ενδόξου έθνους, με ιδιαίτερη γλώσσα και ιστορία".
Η νύφη η πολύφερνη, η Καταλονία δηλαδή, είδε το 2010 να της κόβουν μεγάλο μερίδιο της προίκας της. Κι άρχισε τη γκρίνια. Η κρίση σάρωσε τους προϋπολογισμούς των Αυτονομιών. Περικοπές, περικοπές, περικοπές. Τόσες που δεν μαζεύονταν με τίποτα η δυσαρέσκεια. Αρχικά τις περικοπές έκανε η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Θαπατέρο και στη συνέχεια ο συντηρητική κυβέρνηση Ραχόι. Διότι και οι δύο έβλεπαν το χρέος της χώρας να αυξάνει. Και σήμερα να έχει ξεπεράσει το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ. Μάλιστα στο "κουτί" που φυλάγεται το χρέος αυτών των κοριτσιών, αυτό της πολύφερνης Καταλονίας ξεπερνά το 80% του χώρου. Μετά τη φτώχεια και τη γκρίνια ήρθαν και οι έλεγχοι. Κάθε κορίτσι έπρεπε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Πού και πώς ξόδεψε το κάθε ευρώ που της χάριζε η Μαδρίτη για να το διαχειριστεί για την περιοχή του. Κι εκεί τα είδαμε όλα! Σκάνδαλα, υπεξαιρέσεις, ξέπλυμα δημοσίου χρήματος, λογαριασμοί σε φορολογικούς παραδείσους. Ο εθνικιστής κυβερνήτης Πουγιόλ της Καταλονίας χάριζε στα παιδιά του εκατομμύρια ευρώ. Τα έκαναν μαζί μπουγάδα που την άπλωναν στην γειτονική Ανδόρα. Με ένα μισθό κυβερνήτη δεν τα κάνεις αυτά. Η φυλακή ήτο μία ωραία λύσις. Παραδίπλα η άλλη νύφη της Μεσογείου η Βαλένθια έκανε πάρτυ επίσης, επί σειρά ετών . Δήμαρχοι, κυβερνήτες και λοιπά μαστόρια στο ξέπλυμα είναι στη φυλακή. Καθημερινά γι αυτούς τους άσσους μιλάμε. Της μπουγάδας.
Ακούς κάθε μέρα στη Βαρκελώνη " η Μαδρίτη, μας κλέβει τα λεφτά μας!". Κι άμα τους θυμίζεις την οικογένεια Πουγιόλ και πολλά ακόμα παλικάρια και παλικαροπούλες άσσους στη μπουγάδα θα σου πουν " κοίτα τι ωραία η Μπαρθελονέτα μας!". Η θα σου πουν " Ναι, αλλά οι Βάσκοι παίρνουν 7 δις ευρώ τον χρόνο και δεν παράγουν τίποτα!". Εκεί είναι το ζήτημα. Ποιός παίρνει το μεγαλύτερο χαρτζιλίκι απ´ την Αγία Οικογένεια. Όταν μιλούν για μεγαλύτερη αυτονομία, Βάσκοι και Καταλανοί εννοούν " δώστε μας εσείς περισσότερα φράγκα και ξεχάστε τους ελέγχους". Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού. Σε ένα σύστημα νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού λέτε οι ιδέες περί έθνους να είναι οι κυρίαρχες; Η απλώς τα φράγκα;
Στην Ισπανία, οι 17 νύφες είναι πλέον με κουτσουρεμένες προίκες. Διότι η κρίση άγγιξε βαθιά τον γίγαντα των 47 εκατομμυρίων πληθυσμού. Και τον ταρακούνησε. Και τώρα μαζεύει όπως όπως τα σκορπίσματα. Και τη γκρίνια. Και γύρω από το οικογενειακό τραπέζι όλοι είναι μουτρωμένοι και τα κορίτσια μαλλιοτραβιούνται.
Οι 17 νύφες της Ισπανίας, δύσκολα θα παντρευτούν πια".

Dora Makri

1 σχόλια :

Ανώνυμος είπε... Best Blogger Tips

Παιδιά μας δουλεύετε;
Όλα για τα χρήματα δεν γίνονται;Υπάρχει καμιά άλλη ιδεολογία εκτός του κέρδους;
Γιατί να αποτελούν εξαίρεση οι Καταλανοί;
Οι φιλελέδες κατηγορούν τους Καταλανούς ότι θέλουν την ανεξαρτησία για το χρήμα και όχι από πατριωτισμό, τώρα τους έπιασαν - τους φιλελέδες - και τα πατριωτικά τους!
Οι φιλελέδες που τα βλέπουν όλα με οικονομικούς όρους είναι έξαλλοι που οι Καταλανοί θέλουν να κρατήσουν τα χρήματα της Καταλονίας για πάρτη τους. Άμα οι φιλελέδες θέλουν το χρήμα να μοιράζεται σε όλους, ας γίνουν σοσιαλιστές.
Προς το παρόν το κυρίαρχο μοντέλο είναι αυτό της ελεύθερης αγοράς και δεν προβλέπει τέτοιου είδους μοιρασιά.
Ας αφήσουμε λοιπόν τους Καταλανούς να επιλλέξουν οι ίδιοι με ποιούς θα "παντρεφτούν" και αν...


Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιό σας...

Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το loutrakiblog.gr δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια.

 
Powered by Blogger