31 χρόνια από το θάνατο του Νικόλα Άσιμου

2019-03-17T12:56:47+03:0017 Μαρ 2019 | 12:56|Κατηγορίες: ΑΡΘPΟΓΡΑΦΙΑ|Ετικέτες: |0 Σχόλια

31 χρόνια μετά τον Συνειδητό Θάνατό του είναι ακόμη πολύ μπροστά από την εποχή του και από την εποχή μας. Το γεγονός αυτό ίσως έχει ακόμη κάτι να μας πει. Η διαφορά του Άσιμου με ανθρώπους που έκαναν καριέρα με τον τίτλο του ΄αντί’ είναι πως ο Άσιμος δεν ήθελε να είναι ‘αντί’ γιατί ήταν αυθεντικός. Αυτό που ήθελε μόνο ήταν να μην τον ενοχλούν.

(ποίημα ανώνυμου συγγραφέα)
ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

Το ‘γραψες ότι θα γίνεις διάσημος ρε Νικόλα…
όταν όμως γίνεις ένα πτώμα.
Σου τα πήραν όλα οι άλλοι
Και γίναν των ειρμών σου παπαγάλοι.

Διάλεξες να σε λένε με γιώτα Άσιμο.
Μισούσες να ήσουν και να σ’ έλεγαν διάσημο.
Ήσουν ταπεινός με της ύλης τ’ αγαθά,
λίγο νερό, λίγο ψωμί, λίγο κρασί, αλλά επαφή με τα κοινά.

Δεν μαντρώθηκες ποτέ σε λαθεμένη στρούγκα,
Με μόνο την ιδέα, ντρεπόσουν σαν μπουρούχα.
Όταν σε βρίζανε τους γέλαγες,
όταν σε γυάλιζαν τους έφτυνες.

Τους ξέρασες στη μούρη τη φοιτητική ταυτότητα,
ποιος μπορούσε να χώσει σ’ ένα χαρτί τη δική σου οντότητα;
Ακολούθησες τις φωνές των πουλιών, του ανέμου και της καρδιάς,
έφτιαξες στίχους, μουσική, θέατρο-καφενείο με τη γλώσσα της φωτιάς.

Ήσουν ντόμπρος, είχες μπέσα, έβγαζες από σκατά καλό,
ούτε διαμάντια, ούτε χρυσάφια. Δεν σε τουμπάρισε κανένα υλικό.
Οι εταιρίες προσπάθησαν να σου βουλώσουνε το στόμα,
εσύ απαντούσες: ΄΄ρεβιζιονιστής, δεν έγινα ακόμα.΄΄

Στο στρατό τους γάμησες τα ράμματα,
αποτρελάθηκαν οι γιατροί, βάλανε τα κλάματα.
Ένας ΄΄τρελός΄΄ στρατιώτης γεμάτος πονηράδα και λογική,
τα ’βαλε με κορυφές γιατρούς, φαινομενικά λογικούς.

Ήσουν απεριόριστα διεθνιστής
και ας έβριζες το Λένιν, ήσουν και Λενιστής…
Το λιγότερο κακό έλεγες, είναι να ηττηθεί ο ΄΄δικός μας ΄΄ ο στρατός
όταν όμως ξεσηκώνονταν κι’ ο Τούρκικος λαός.

Στα μουσικά τα πράγματα ήσουν ο μοναδικός,
Ήθελες να λαβαίνει μέρος όλος ο λαός.
Θα μπορούσες να οργανώσεις του θεάματος την κοινωνία,
έξω από κηφήνες, κέρδη, παραγοντισμούς και άλλη κοροϊδία.

Δεν κατάλαβες όμως ότι από μόνος του κανείς δεν έμεινε,
εσύ πάντως πήγες κόντρα, αφού στους άλλους η μπέσα ξέμεινε.
Μια μέρα είπες δυνατά. Ασιχτίρ κουφάλες.
Μου ψόφησε και η γάτα .Τι θα γίνουν οι κρεμάλες;

Χάθηκε ένα ταλέντο τρανταχτό,
έμεινε πίσω το μουσικό- πολιτικό κίνημα ακόμα πιο φτωχό.
Κάθε πότε θα βγαίνουν διάσημοι,
αυτοί που στη ζωή ήταν άσημοι;

Υ.Γ. είναι μεγάλη αδικία,
ενός Άσιμου η αυτοκτονία.
Έπρεπε να μείνει να παλέψει
Και στο ταψί να τους χορέψει.

Καλοτάξιδος όπου και να είσαι φίλε Νικόλα!
17 Μαρτίου 2019
Σας χαιρετώ, ο Αναρχικός Μικρός Πρίγκιπας