Ο αρχηγός της ΝΔ, έχει πια αντικαταστήσει τη λέξη «σήμα κατατεθέν»
, της δικής του περιόδου στο τιμόνι της ΝΔ, «επαναδιαπραγμάτευση», με τον όρο «τροποποίηση» και ακόμη συχνότερα με το στοίχημα της «ανάκαμψης», που ολοένα και πιο τακτικά θέτει στο τραπέζι του δημοσίου διαλόγου.
Δεν είναι τυχαίο, πως ούτε κατά την ομιλία του στη βουλή για τον προϋπολογισμό του 2012, αλλά ούτε και στο πλαίσιο της Συνόδου του Ε.Λ.Κ. στη Μασσαλία, θέλησε να επαναφέρει την υπόσχεση της επαναδιαπραγμάτευσης ενώ ενδεικτική της… στροφής Σαμαρά, ήταν η τοποθέτησή του, από το βήμα του ετησίου συνεδρίου της ΕΣΕΕ, πως για ορισμένα θέματα θα πρέπει να πείσει τους δανειστές, για το τι πρέπει να αλλάξει.
Η πιο ήπια ρητορική Σαμαρά και η σαφώς χαμηλότερης έντασης διάθεση για αντι-μνημονιακές υποσχέσεις, δεν είναι σε καμιά περίπτωση ούτε τυχαίες, ούτε συγκυριακές, αφού έρχονται ως φυσική συνέπεια:

  • Της ανάγκης που προέκυψε να δώσει –έστω και μέσω μιας επιστολής- γραπτές εγγυήσεις στην Ευρώπη, περί πίστης του, στους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί
  • Της εύλογης επιθυμίας του, να γεφυρώσει τις αντιδράσεις στο κόμμα, καθώς μεταξύ των μελών της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, εντοπίζονται περισσότερο αλλά και λιγότερο μετριοπαθή στελέχη, σε μια περίοδο που η παράταξη πρέπει να εμφανίζεται συντεταγμένη
  • Οι επιφυλάξεις του εκλογικού σώματος, έτσι όπως αποτυπώνονται στα δημοσκοπικά δεδομένα.

Οι τελευταίες παρεμβάσεις του πρόεδρου της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό προδίδουν την εύσχημη αλλαγή στάσης του, με τον ίδιο να επιμένει στις διαφωνίες του, να υπενθυμίζει τις έγκαιρες προειδοποιήσεις του, αλλά να μιλά πια ανοιχτά μόνο για «τροποποιήσεις» και «ανάκαμψη», αντικαθιστώντας ολοφάνερα με αυτούς τους όρους, τον αρχικό στόχο της επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του μνημονίου.