Ακούω διάφορους πολίτες στο δρόμο, που γνωρίζω τί ψήφισαν την Κυριακή, να συζητούν και να λένε ότι αν ξαναγίνονταν εκλογές θα ψήφιζαν κάτι διαφορετικό. Την ίδια ώρα βλέπω δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι το πολιτικό σκηνικό θα παρέμενε το ίδιο …
Σε άλλες σελίδες του εξωτερικού διαβάζω ένα ολόκληρο πάρτι που γίνεται γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα ποσοστά του. Λες και όλοι περιμένουν από το κόμμα που πήρε 16,7 % να καθορίσει τις τύχες της χώρας.

Υπάρχουν άλλοι που ψήφισαν κάποιο κόμμα, ψήφισαν κάποιον υποψήφιο, δεν περίμεναν ότι θα εκλεγόταν βουλευτής (αρσενικού ή θηλυκού γένους) και τώρα γυρνάνε στους καφενέδες και λένε ότι αν ήξεραν ότι θα γινόταν βουλευτής δεν θα τον/την ψήφιζαν.

Χαμένοι μέσα στην παραδοξότητα της εποχής μας, γυρνούν οι ψηφοφόροι της Κυριακής. Άλλοι κοψοχέρηδες, άλλοι μετανιωμένοι, άλλοι χαμένοι στη μετάφραση. Τώρα η οργή και η αγανάκτηση, μετατρέπεται σταδιακά σε απόγνωση για το μέλλον, σε ώριμη σκέψη, σε περισυλλογή.

Είναι too late

Ό,τι ψήφισες πήρες κύριε και κυρά μου. Ναι εσύ ! Εσύ που έλεγες “να καεί το μπουρδέλο η Βουλή” και ήσουν ΕΣΥ που ψήφιζες τόσα χρόνια όλους εκείνους από όλα τα κόμματα.

Τώρα είναι αργά για δάκρυα … Λαός χωρίς μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον. Γρήγορα ξέχασε ο κόσμος ότι το 2009 ψήφισε “λεφτά υπάρχουν” και αυτόν τον περίεργο τύπο από τη Μινεσότα που το έριξε στο κανό, τη σάουνα και την αντιεξουσιαστική εξουσία του χαβαλέ μαζί με τα brothers του που έφερναν Άραβες και Καταριανούς επενδυτές για να γίνουμε όλοι σεΐχηδες. Και κάπου εκεί μπερδεύτηκε μέχρι και ο κκ Ιερώνυμος και θέλησε να κάνει και φωτοβολταϊκά για να είναι και της μόδας … trendy.

Έτσι και ο Αλέξης. Όταν ο Λαζόπουλος έπαιρνε τις μυγοσκοτώστρες για τον Καραμανλή, έκανε κωλοδάχτυλα για το πολιτικό τοπίο της χώρας και γλένταγε όταν οι μαθητές καταργούσαν έστω και αυτή τη λίγη Παιδεία που είχαμε, εκείνος έχτιζε αρχηγικό προφίλ Τσε και Τσάβες. Και ήρθε η ώρα να παίξει μπάλα κυβερνητική αλλά αυτό το επιτραπέζιο δεν του αρέσει. Προτιμά το άλλο, εκείνο που κάνει αντιπολίτευση και πετάει τα πούλια στον αέρα όταν δεν του βγαίνει η παρτίδα.

Με τις υγείες μας.

Υπομονή. Τον φάγαμε τον Μάιο. Πλησιάζει ο Αύγουστος και τα “μπάνια του λαού“.

Ήταν πολύ μπροστά ο Τζέφρυ : “Κάντε διακοπές χωρίς ενοχές“.
|

Φλογίδας