Στόχος του άρθρου είναι να γίνει μια υγιής συζήτηση και να προβληματιστούμε όλοι για το κατά πόσο εύκολο είναι να στοχοποιήσουμε και να τσουβαλιάσουμε ανθρώπους και συνειδήσεις, ακολουθώντας κάποιους κανόνες ενός παιχνιδιού που συνεχίζουμε να παίζουμε ίσως και παρά τη θέλησή μας…
Οι δημόσιοι υπάλληλοι στις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά μετά τη μεταπολίτευση έχουν συνδεθεί με πολλά από τα δεινά και τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν την Ελληνική κοινωνία. Πολλές φορές δίκαια, αφού κάποιοι δεν φρόντισαν να φέρουν κοντά τους τον πολίτη, το αντίθετο, τον απομάκρυναν όσο μπορούσαν περισσότερο…
Άλλοι λόγω της αμορφωσιάς και της επίκτητης βλακείας που κουβαλούσαν από τα χωριά τους. Πίστεψαν πως επειδή κάθισαν σε καρέκλα απόκτησαν το δικαίωμα να βασανίζουν τους υπόλοιπους. Αυτοί πριν από χρόνια αποτελούσαν την πλειοψηφία. Τα τελευταία 10-15 χρόνια έχουν συνταξιοδοτηθεί και όσοι έχουν παραμείνει υποχρεώθηκαν από τις συνθήκες να αλλάξουν στάση. Το δημόσιο γέμισε με μορφωμένους υπαλλήλους που διορίζονται κάτω από διαφανέστατες διαδικασίες (ΑΣΕΠ). Έχω την ακριβώς αντίθετη άποψη για όσους τα τελευταία χρόνια διορίστηκαν με …συνέντευξη!
Άλλοι λόγω της αναγκαστικής και επιβεβλημένης γραφειοκρατίας που έπρεπε και πρέπει να ακολουθηθεί. Είναι απίστευτα άσχετος όποιος υποθέτει ότι οι νόμοι που εφαρμόζονται από τον Δ.Υ. ψηφίστηκαν από τον ίδιο, ή η εφαρμογή τους είναι ένα δικό του καπρίτσιο. Είναι άπειρες οι φορές που ο υπάλληλος αντιμετωπίζει την καταφανέστατη πατάτα του νομοθέτη. Είτε μας αρέσει όμως είτε όχι, η δουλειά του είναι αυτούς τους (έστω ηλίθιους) νόμους να τους εφαρμόζει.
Άλλοι (αυτοί που αποκαλώ καθάρματα) λόγω του ότι εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τη θέση τους και ζητούσαν γρηγορόσημο για να κάνουν «εξυπηρετήσεις». Σε αυτό δεν έχει ευθύνες μόνο ο απατεώνας επίορκος, αφού είναι γνωστό ότι ο Έλληνας παντού και πάντα βιάζεται, δεν μπορεί να περιμένει τις χρονοβόρες διαδικασίες, δεν μπορεί να στέκεται σε ουρές αναμονής, δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του. Πρέπει να παριστάνει μονίμως τον έξυπνο και να παρακάμπτει τον «όχλο».
Άλλοι λόγω του ότι ζητούσαν το φακελάκι τους για να δουλέψουν …ή να μη δουλέψουν. Φακελάκι στην πολεοδομία για να κάνει τα στραβά μάτια για το 3άρι που έγινε 5άρι, τις πυλωτές που έγιναν δωμάτια, τα χαγιάτια που κλείστηκαν με τζάμια και αλουμίνια, το κλιμακοστάσιο που δεν υπήρχε στα σχέδια, τον μαντρότοιχο, την πισίνα, το γκαράζ και πάει λέγοντας. Φακελάκι και στο τελωνείο για να περάσει η νταλίκα με τις τηλεοράσεις ενώ στα χαρτιά μετέφερε …γιαρμάδες. Φακελάκι και στο επίορκο καθίκι με την άσπρη μπλούζα που για να μη σκοτώσει τη μάνα μας «έπρεπε» να τα πάρει μαύρα.
Όχι όμως όλοι. Και αυτό είναι σημαντικό: Να μάθουμε να διαχωρίζουμε το λαμόγιο δημόσιο υπάλληλο από τον ευσυνείδητο.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, με ευθύνη κυρίως της κυβέρνησης, των πληρωμένων ΜΜΕ ο ελληνικός λαός τους έχει βάλει στο στόχαστρο. Και η μπάλα έχει πάρει τους πάντες, δικαίως ή αδίκως.
Ο Πάγκαλος τους αποκάλεσε κοπρίτες, συμπληρώνοντας ότι το 1/3 είναι άχρηστοι, ο Λοβέρδος είπε στον ελληνικό λαό «ιδού ο εχθρός σας».
Αρχίζουν λοιπόν οι …εκκαθαρίσεις. Περίπου 35.000 δημόσιοι υπάλληλοι βγαίνουν από σήμερα σε «εφεδρεία», ώστε να λιγοστέψει το δημόσιο. Κάποιοι το αποκαλούν πλεονάζον προσωπικό, κάποιοι τους βάφτισαν υπεράριθμους. Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα: ποιος είναι υπεράριθμος ή πλεονάζει; Διορίστηκε κάποιος χωρίς προκήρυξη; Έπιασε δουλειά και πληρώνεται από το δημόσιο χωρίς κανένας να του το ζητήσει; Αν δεν κάνω λάθος, το κράτος είναι αυτό που προκηρύσσει θέσεις, ανάλογα τα κενά και τις ανάγκες του. Εκτός βέβαια από αυτούς που μπήκαν με κομματικά κριτήρια. Αλλά κάποιος τον έβαλε. Κανένας που «πλεονάζει» δεν έπιασε δουλειά με το έτσι θέλω! Ας πάμε παρακάτω.
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι είμαι υπέρ των μη προσλήψεων με αδιαφανείς διαδικασίες. Για όποιον με γνωρίζει ή παρακολουθεί όσα γράφω, γνωρίζει καλά τις απόψεις μου. Επίσης, θεωρώ απίστευτο το γεγονός ότι έχουν γεμίσει τα γραφεία από υπεύθυνους και διευθυντές, ενώ ο πραγματικά παραγωγικός τομέας έχει μειωθεί αισθητά. Όσο για τη μονιμότητα; Θεωρώ ότι απλά θα πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα αξιολόγησης αλλά με πραγματικά αυστηρά αξιοκρατικά κριτήρια. Η νοοτροπία “και ποιός θα με διώξει αν κάνω μαλακία;”, πρέπει να πεθάνει. Είναι ένα μελάνωμα που όσο δεν χειρουργείται, διογκώνεται, εκκρίνει πύον, κάνει μεταστάσεις και στα γειτονικά όργανα, ώσπου επέρχεται το μοιραίο.
Αποφάσισαν λοιπόν οι κυβερνώντες (είναι τα περιβόητα ισοδύναμα μέτρα) να αρχίσουν τις απολύσεις. Εφεδρείες τις λένε επειδή είναι πιο εύηχο. Αναρωτιέμαι, ένας που βγαίνει σε εφεδρεία στα 55-58 του, στα 59 θα επιστρέψει στην υπηρεσία; Να κάνει τι; Αν η υπηρεσία τον χρειάζεται, τότε γιατί τον έδιωξε, έστω και προσωρινά;
Διαβάζω και ακούω τον τελευταίο καιρό σχόλια απείρου κάλλους, προερχόμενα από υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα ή ελεύθερους επαγγελματίες που καταφέρονται κατά των Δ.Υ.
Ενδεικτικά:
– “Φορολογούν τις καταθέσεις μας (του ιδιωτικού τομέα) και πληρώνουν με αυτά μισθούς στο δημόσιο. Μας έχουν πιει το αίμα…”
– “Πρώτα να φθάσουν οι μισθοί στο δημόσιο τα 500 ευρώ που παίρνουμε εμείς και μετά να παλέψουμε όλοι μαζί για να ανέβουν”.
– “Να απολυθούν 200.000. Να διώξουν από 100.000 από κάθε κόμμα” (τέλειο).
– “Μπορούμε να πούμε ότι 1.000.000 ζώα ταλαιπωρούν 10.000.000 ανθρώπους” (κορυφαίο).
Τι να απαντήσεις τώρα; Να απαντήσεις στον 1ο ότι όπως γίνεται σε όλα τα κράτη της γης οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό – από τα έσοδα που έχει το κράτος από τη φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων; Σε αυτά τα έσοδα συμπεριλαμβάνονται και οι φόροι των Δ.Υ. και των επιχειρήσεων του δημοσίου και όχι μόνο του ιδιωτικού τομέα, όπως φαντασιώνεται.
Στον τελευταίο δεν θα απαντήσω γιατί δεν γνωρίζω τη γλώσσα του. Όποιος ξέρει να μιμείται αγελάδα ας του απαντήσει.
Το βασικότερο επιχείρημα όσων επιδιώκουν απολύσεις στο δημόσιο είναι η περιβόητη αντιπαραγωγικότητα του δημοσίου, σε αντιδιαστολή με την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα. Δεν ήταν καθόλου στις προθέσεις μου να μπω κι εγώ στη διαδικασία σαλαμοποίησης που έχει ξεκινήσει, όπου οι πάντες κατηγορούν τους πάντες – εκτός από τον εαυτό τους βέβαια.
Και έρχομαι να ρωτήσω:
Εσύ ο τίμιος, ο εργατικός και παραγωγικός του ιδιωτικού τομέα μήπως έτυχε να ακούσεις:
Για αγρότες που βάφτιζαν «αποζημιώσεις» τις κοινοτικές επιδοτήσεις και αντί να ρίξουν τα χρήματα στη καλλιέργεια και να τις επενδύσουν τις μετέτρεπαν σε τζιπ;
Για αγρότες που επί 3 δεκαετίες ροκάνιζαν τις κοινοτικές επιδοτήσεις για καλλιέργειες που ποτέ δεν έκαναν, για στρέμματα που ποτέ δεν είχαν, για ζημιές που ποτέ δεν έπαθαν;
Για αγρότες που δήλωναν καμένες ρίζες ελιές που δεν ήταν δικές τους;
Για αγρότες που δήλωναν καταστροφές στα ροδάκινα σε εξωφρενικά πολλαπλάσιες ποσότητες από τις πραγματικές για να τα αρπάξουν από τους κουτόφραγκους επειδή «δεν την ψάχνουν»;
Για αγρότες που προτιμούσαν να πετούν την παραγωγή τους στις χωματερές, παρά να τη πουλήσουν, επειδή το κέρδος από τις αποζημιώσεις ήταν μεγαλύτερο;
Για αγρότες που άδειαζαν στο Σύνταγμα τα τελάρα με τα πορτοκάλια, υπό το άγρυπνο βλέμμα των καμερών, που θα τους είχαν πρώτη μούρη στα δελτία των 8 να συνδιαλέγονται με τον Υπουργό και να του κουνούν απειλητικά το δάχτυλο, ότι αν δεν δώσει άμεσα λύση θα βγάλουν 500 τρακτέρ στην εθνική;
Για αγρότες που με τις κοινοτικές επιδοτήσεις στη τσέπη από τα πέτσινα στρέμματα που δήλωναν στο Συνεταιρισμό των απατεώνων του σιναφιού τους κατέβαιναν στα σκυλάδικα της εθνικής και πετούσαν τις δεσμίδες τα δεκαχίλιαρα σε πανέρια για το «μωρό» στη πίστα;
Για αγρότες που δήλωναν τόσα καλλιεργήσιμα στρέμματα, όσα είναι ΟΛΗ η ηπειρωτική Ελλάδα, ΜΑΖΙ με τα νησιά, ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ;
Εσύ ο τίμιος, ο εργατικός και παραγωγικός του ιδιωτικού τομέα μήπως έτυχε να ακούσεις:
Για τους 2.500 (που εντόπισε το ΙΚΑ) πεθαμένους συνταξιούχους, επειδή οι συγγενείς τους είχαν ξεχάσει να το δηλώσουν και ο πεθαμένος λάμβανε στον τάφο τη σύνταξη;
Για τους 20.907 (!!!) συνταξιούχους που δεν προσήλθαν να απογραφούν και θα σταματήσει η καταβολή της σύνταξης.
Το ΙΚΑ μέσα σε μία δεκαετία από τους μαϊμού συνταξιούχους έχει χάσει 13 δισεκατομμύρια!!!!! (για να έχουμε μέτρο σύγκρισης αρκεί να αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα έχασε την εθνική της κυριαρχία μέσω του μνημονίου που υπέγραψαν κάποιοι για να πάρει την 6η δόση των 8 δισεκατομμυρίων)
Ότι σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, αποδεικνύεται ότι ένα στα έξι προνοιακά επιδόματα δινόταν σε αναπήρους-μαϊμού;
Για τους 8.000 (πολλοί από αυτούς μαϊμού) ανάπηρους της Πάτρας;
Στα Χανιά και στο Ηράκλειο το ποσοστό αναπηρίας ανέρχεται στο 25% και 28%! Ο ένας στους 4 κατοίκους των Χανίων και του Ηρακλείου είναι ανάπηρος!
Για τα δεκάδες άτομα της περιοχής της Βοιωτίας που παίρνουν προνοιακά επιδόματα λόγω …χρόνιου βρογχικού άσθματος!!!
Για τους 2.264 (!) «αναξιοπαθούντες» του Νομού Λέσβου;
– 3.583.911 ευρώ διατίθενται για την οικονομική ενίσχυση 949 ατόμων με βαριά αναπηρία.
– 403.500 ευρώ διατίθενται για ενίσχυση 73 ατόμων με αιματολογικά προβλήματα.
– 1.503.318 ευρώ διατίθενται σε 229 άτομα με βαριά νοητική καθυστέρηση.
– Επίδομα κίνησης συνολικού ύψους 396.000 ευρώ διατίθεται σε 170 παραπληγικούς, τετραπληγικούς ή ακρωτηριασμένους.
– 139.114 ευρώ διατίθενται ως επίδομα σε 12 ανασφάλιστους παραπληγικούς ή τετραπληγικούς.
– 416.340 ευρώ διατίθενται ως επίδομα σε 43 παραπληγικούς ή τετραπληγικούς του Δημοσίου.
– 2.087.800 ευρώ είναι τα επιδόματα που δίνονται σε 430 τυφλούς!
– 326.800 ευρώ δίνονται ως επιδόματα σε 74 κωφαλάλους!
– Τέλος, 184.300 ευρώ δίνονται για 284 απροστάτευτα παιδιά!
Συνολικά, δηλαδή, ποσό 9.041.083 ευρώ διατίθεται για 2.264 αναξιοπαθούντες συμπατριώτες μας. Μπορεί όμως ένας αριθμός 2.264 συμπατριωτών μας να έχει αναπηρίες σε επίπεδο επιδομάτων κοινωνικής πρόνοιας;
Εσύ ο τίμιος, ο εργατικός και παραγωγικός του ιδιωτικού τομέα μήπως έτυχε να ακούσεις:
Για τα 3.800 φυσικά πρόσωπα της λίστας που έχει στη κατοχή του ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών κ. Δημ. Κουσελάς και που οφείλει έκαστος άνω του 1 εκ. ευρώ; Λίστα η οποία έχει παραδοθεί στα χέρια και του ίδιου του πρώην Πρωθυπουργού, ο οποίος βρήκε πιο πρόσφορη τη λύση να απολύσει Δ.Υ., να στείλει την έκτακτη εισφορά, να βάλει το (μόνιμο πια) χαράτσι των ακινήτων μέσω ΔΕΗ, να μειώσει εκ νέου μισθούς και συντάξεις, να διαπραγματεύεται με την τρόικα ακόμη και τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, παρά να εισπράξει αυτά τα (τουλάχιστον) 3 δισ. 800 εκατ. ευρώ;
Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που ενώ εισπράττουν το ΦΠΑ από τον καταναλωτή δεν το αποδίδουν στο κράτος; Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που θεωρούν το ΦΠΑ όχι κρατικό έσοδο αλλά δικό τους αφορολόγητο κέρδος; Γύρω στα 6 δισ. το χρόνο υπολογίζεται η ετήσια χασούρα του κράτους.
Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που εισφοροδιαφεύγουν; Ακόμη 8 δισ. η χασούρα του κράτους.
Για τις 5000 επιχειρήσεις που οφείλουν στο κράτος 31 δισ. (το περίφημο “λεφτά υπάρχουν”) και που θα τα μαζέψει από τις περικοπές των μισθών των κοπριτών του δημοσίου, επειδή αυτοί …δεν “βγαίνουν”;
Για τις 50.000 επιχειρήσεις οι οποίες από το 2004 – 2008 τους χαρίστηκαν πάνω από 9 δισ. (5,1 δισ. από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και άλλα 3,5 δισ. από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων)5;
Για τους ελεύθερους επαγγελματίες που γνωρίζοντας τη μεγάλη έκταση της φοροδιαφυγής τους, αποδέχονται τις ρυθμίσεις των περαιώσεων, επειδή σίγουρα αυτά που τελικά πληρώνουν είναι πολύ λιγότερα από αυτά που τους αναλογούν;
Για τους επιχειρηματίες που άρμεγαν επί χρόνια το κράτος σε θαλασσοδάνεια – δανεικά κι αγύριστα – με το πρόσχημα να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας και αφού τσέπωναν τα εκατομμύρια την «έκαναν» κατά Βουλγαρία μεριά, που τα μεροκάματα ισοδυναμούσαν με μια χούφτα κέρματα;
Για τους επιχειρηματίες, γιατρούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, φαρμακοποιούς, πολιτικούς μηχανικούς και λοιπά λαμόγια που μένουν στα βόρεια προάστια, διατηρούν μεζονέτα σε κοσμοπολίτικο νησί, αυτοκίνητο 3.500 cc και σκάφος και δηλώνουν εισοδήματα συνταξιούχου του ΟΓΑ για να δικαιούνται επιστροφή φόρου;
Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα7 το 2005 οι μισθωτοί παρουσίασαν έσοδα μεγαλύτερα από τους τραγουδιστές, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους ξενοδόχους, τους ηθοποιούς και τους ταξιτζήδες.
Από το ίδιο site: «το σύνολο της φοροδιαφυγής (παραοικονομία) υπολογίζεται σε 52 δισ. ευρώ! Επίσης, άλλα 15 δισ. ευρώ αφορούν τζίρο ελληνικών επιχειρήσεων που δεν δηλώνονται και συνεπώς φοροδιαφεύγουν. Και αυτό διότι οι ελληνικές επιχειρήσεις δηλώνουν μόνο το 89% των εσόδων τους.»
“Μα, αυτά αποτελούν παρελθόν” θα πει κάποιος. Ίσως. Tο παρελθόν πάντως είναι αυτό από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε πληροφορίες για το πώς φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο.
Για να δούμε πόσοι είναι πραγματικά οι κρατικοδίαιτοι στην Ελλάδα. Να είναι άραγε μόνο οι υπάλληλοι του δημοσίου; Ή μήπως είναι και μερικές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες του “ιδιωτικού τομέα” που είναι κρατικοδίαιτοι; Όλοι αυτοί που ζουν με κρατικά χρήματα, μπορούν να θεωρηθούν δημόσιοι υπάλληλοι;
Είναι ή δεν είναι κρατικοδίαιτος όποιος δουλεύει σε εταιρεία security που εποπτεύει δημόσια κτίρια και οργανισμούς;
Όλο αυτό τον καιρό που έχει ξεσπάσει ο (μονομερής) εμφύλιος μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αναρωτιέμαι που υπήρχε τόσο πολύ μίσος. Δεν μιλάμε για παράπονα, δεν μιλάμε για αντιπαλότητα, δεν μιλάμε για χάσμα. Μιλάμε για πραγματικό μίσος που κινείται στα όρια της κατά μέτωπο επίθεσης και της χειροδικίας. Και εκεί είναι που αναρωτιέμαι:
Πως είσαι σίγουρος εσύ του ιδιωτικού τομέα, ότι αν δεν είχαν βρει δουλειά στο δημόσιο όλοι αυτοί οι άνθρωποι, εσύ θα είχες τη δική σου; Ότι στη θέση που είσαι τώρα δεν θα ήταν κάποιος άλλος, που αφού θα ήταν άνεργος θα διεκδικούσατε από κοινού τη θέση;
Είναι πράγματι απίστευτο το πως ορισμένοι αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τον κανιβαλισμό που επιβάλλεται από κυβέρνηση και τρόικα. Πως συμπλέουν με τις απόψεις οικονομικών δολοφόνων, όταν αυτές αφορούν απολύσεις Δ.Υ. Πως στοχοποιούν χωρίς δεύτερη σκέψη τους Δ.Υ. που μπορεί να είναι και αδέλφια τους, φίλοι τους, γείτονες που μέχρι χθες τους έλεγαν καλημέρα. Μιλούν ορισμένοι από απαξιωτικά έως χυδαία για συνανθρώπους τους που δεν τους γνωρίζουν ούτε κατ’ ελάχιστο. Τους κατατάσσουν όλους μα όλους στη συνομοταξία των αργόσχολων-ημιαπασχολούμενων κηφήνων που διορίστηκαν με ρουσφέτι. Η βλακεία του εγκεφάλου τους, τους έχει καταστήσει δικαστές και συνάμα τιμωρούς. Φαντασιώνονται ότι είναι οι ίδιοι (και ο καθένας για τον εαυτό του) οι εργοδότες του κάθε υπαλλήλου του δημοσίου, αφού …τον πληρώνουν.
Θες να ακούσεις τι πληρώνει ένας δημόσιος υπάλληλος για σένα;
Από τη φορολογία του, πληρώνει τη σύνταξη των γονέων μας. Τα χρήματα που τους παρακρατούσαν για τη σύνταξη παίχτηκαν στο χρηματιστήριο και στα τοξικά ομόλογα και πήγαν για βρούβες.
Από τη φορολογία του, πληρώνει τον κρατικό παιδικό σταθμό που πηγαίνουμε τα παιδιά μας.
Από τη φορολογία του, πληρώνει το δικό μας Ταμείο Ανεργίας. Εκτός κι αν νομίζεις ότι το κράτος πληρώνει από τη τσέπη του.
Από τη φορολογία του, πληρώνει τις παιδικές κατασκηνώσεις που πηγαίνουμε τα παιδιά μας. Το δημόσιο δεν έχει τέτοιες και για τα δικά τους παιδιά πληρώνουν extra από τη τσέπη τους.
Από τη φορολογία του, πληρώνει τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας που αποκτήσαμε το σπίτι μας. Αντίστοιχος οργανισμός δεν υπάρχει στο δημόσιο, πηγαίνεις στην τράπεζα και πληρώνεις.
Από τη φορολογία του, πληρώνει τα εισιτήρια κοινωνικού τουρισμού που δικαιούμαστε όλοι για να κάνουμε τσάμπα διακοπές, σε νησιά και ξενοδοχεία.
Από τη φορολογία του, πληρώνει και τα εισιτήρια σε θεατρικές παραστάσεις που δικαιούμαστε.
Σε ασφαλισμένους του ΟΓΑ, πληρώνει και τις εξετάσεις και τα νοσήλια στα δημόσια Νοσοκομεία που εξετάζονται ή νοσηλεύονται. Όλοι οι υπόλοιποι (οι μη δημόσιοι υπάλληλοι δηλαδή) δεν πληρώνουμε δεκάρα γι αυτό!
Μπορώ να συνεχίσω να γράφω επί ώρες. Δεν χρειάζεται, όποιος διαθέτει τον κοινό νου κατάλαβε ήδη. Κατάλαβε ότι είναι εγκληματικό λάθος να υψώνουμε τοίχους ανάμεσα σε εργαζόμενους. Κατάλαβε ότι τη στιγμή που ο Δ.Υ έπαιρνε «υψηλές» αμοιβές, ένα κομμάτι του ιδιωτικού τομέα (όχι των υπαλλήλων βέβαια) έκανε πάρτυ με το Δημόσιο και κατέτρωγε τις σάρκες όλων μας.
Λυπάμαι για όσους, παρά την προσπάθεια, δεν κατάφερα όχι να τους πείσω να μην κατηγορούν, τουλάχιστον να τους κάνω να προβληματιστούν.
Αφού έφτασαν στο σημείο να χαίρονται με τη δυστυχία συνανθρώπων τους και να ζητούν επιτακτικά την απόλυσή τους, απλά είναι άξιοι της μοίρας τους…
Σε 665.740 ανέρχονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, βάσει των στοιχείων που έδωσε στη Βουλή Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Διακυβέρνησης…
Πιο συγκεκριμένα σε 665.740 ανέρχεται ο συνολικός αριθμός του προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού, που υπηρετούσε ως 19.7.2012, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Αντώνη Μανιτάκη.
Από τα στοιχεία, τα οποία διαβιβάστηκαν προς απάντηση ερώτησης που είχε καταθέσει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Μητρόπουλος, προκύπτει ότι οι μόνιμοι υπάλληλοι του δημοσίου, οι δικαστικοί λειτουργοί και δημόσιοι λειτουργοί ανέρχονται σε 574.556.
Οι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ανέρχονται σε 54.906, οι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ανέρχονται σε 31.148, οι συμβασιούχοι έργου σε 4.419 και οι ωρομίσθιοι και ημερομίσθιοι σε 711.
Πηγές:
http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/86605
http://lesvosnews.net/2011/05/25/anap/
http://www.express.gr/news/finance/302578oz_20100513302578.php3
http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/660917/Article.aspx
http://www.aegeanews24.gr/default.asp?id=27&lg_id=1&Records=Details&_id=378049
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=28925147
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_02/02/2007_180523
http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=71319
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_29/06/2011_447457
http://tvxs.gr/news/ellada/anoigei-parathyro-gia-tin-eisodo-idioton-sto-dimosio



ρε alex to θεμα ειναι απλο αν δουλευε σωστα το δημοσιο και το κρατος εφαρμουσε τους νομους δεν θα εκλεβε κανενας ελευθερος επαγγελματιας Υ.Γ. το ψαρι βρομαει απο το κεφαλι
ma to thema einai na se kinigisoun g na gineis entaksei??ekei egkeitai i entimotita k i eusuneidisia sou??mexri ekei fthanei?de tha prepe auth th stigmi na katalavete apo monoi sas oti oloi exete ti fwlia sas lerwmeni k na mi prospatheite n stoxopoieite kanenan?gt polu apla i koinwnia sas einai polu vrwmiki?
tade efh
karpathiou katerina-dimosios ypallilos-dioristea apo asep
Αλεξ θα έλεγα οτι έχω εντυπωσιαστεί απο τον αριθμό των σχολίων των φερόμενων ως "σκεπτόμενων" αναγνωστών σου. Μια πολύ "εκτεταμένη" παρουσίαση που "πηγε άπατη" απο πλευράς σχολίων, σε αντίθεση με άλλα θέματα. Ειναι κρίμα (αλλα και επιλογή). Δυστυχώς απο την ειδησεογραφία τέτοια θέματα "πνίγονται" και είναι κρίμα, γιατι ξέρω οτι αφιέρωσες πολύ χρόνο και προβληματίστηκες πολύ με αυτή την ανάρτηση.
Στην 4η παράγραφο του κειμένου σου αναφέρεις οτι για το Δημόσιο Υπάλληλο "η δουλειά του είναι να εφαρμόζει τους νόμους".
Ακριβώς εκεί έγκειται και η όλη παθογένεια του συστήματος. Διότι Δημόσιοι Υπάλληλοι είναι αυτοί που στελεχώνουν τον ελεγκτικό μηχανισμό σε όλες τις περιπτώσεις που κάποιοι "εξυπνοι" κλέβουν το κράτος.
Και να ξεκινήσω απο τους αγρότες που δήλωναν ότι ήθελαν και κανεις δεν το έλεγξε αν όντως έχει τις καλλιέργειες κλπ που δήλωνε, γιατι "που να τραβιέμαι στα χωράφια" κλπ. Εχω ακούσει το επιχείρημα οτι δεν υπήρχε θεσμοθετημένος ελεγκτικός μηχανισμός. Δεκτόν. Στα ανώτερα κλιμάκια των Υπουργείων υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι εισηγούνται τις διατάξεις που θα περιλαμβάνονται στους Νόμους και τις Υπουργικές αποφάσεις. Και αυτοί είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Οι οποίοι δεν έκαναν και δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Επρεπε να φτάσουμε στο 2012-2013 για να ελέγξουμε αν όντως ζουν ολοι οι συνταξιούχοι???? Το έχουν ανακαλύψει εδω και 10ετίες άλλες χώρες. Και αν θέλουμε να δούμε το θέμα και απόλυτα "στο γράμμα" της θέσης που διατύπωσες…. Πού εφαρμοζαν και εφαρμόζουν τους νόμους οταν επέτρεπαν και επιτρέπουν την φοροδιαφυγή και την αποκρυψη ΦΠΑ απο τη μη έκδοση αποδείξεων? Δεν είναι παράβαση καθήκοντος?
Π.
Κυρία Καρπαθίου, αν δεν σας είναι κόπος, διαβάστε και αυτή την ανάρτηση και πείτε μου την άποψή σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων
http://www.loutrakiblog.gr/2012/10/alex.html