Εκείνος που θα φέρει επενδύσεις θα κερδίσει στις εκλογές

- Advertisement -

O περισσότερος κόσμος ψηφίζει αυτούς που του υπόσχονται διορισμό ή γιοφύρια για ανύπαρκτα ποτάμια. Μόνο σπάνια καταψηφίζει Μαυρογιαλούρους, όταν αγανακτήσει πλέον, διαπιστώνοντας ότι δεν τήρησαν καμιά από τις προεκλογικές υποσχέσεις τους….
Προσφάτως, πριν μερικούς μήνες, ξανά-ψήφισε τον ίδιο διεκδικητή του θώκου, όταν κατέβηκε την δεύτερη φορά με τελείως εκ διαμέτρου αντίθετο πρόγραμμα. Μυστήριο, αυτός ο λαός! Άβυσσος η ψυχή, η ψυχολογία του Έλληνα “προοδευτικού” ψηφοφόρου! Τι θέλει; Το ίδιο κόμμα και ας αλλάζει παντιέρα; Τι επιζητεί; Μήπως ελπίζοντας σε αλλαγή καθεστώτος; Όχι. Θέλει να πιστεύει σε οράματα. Σε φανταστικούς μαγευτικούς παραδείσους. Θέλει αυτό που η Blanche Dubois στο Λεωφορείο ο Πόθος του “Tennessee” Williams εξέφραζε δια της Μελίνας, “Εγώ δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία”!
Θέλουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ… όραμα, ενός άλλου κόσμου που στην φαντασία τους είναι εφικτός! Και που η πραγματικότητα όμως, όταν σε προσγειώνει, τσούζει, -μωρέ πονάει πολύ, όχι απλώς τσούζει! Διότι, έλα που χρειαζόμαστε πάσει θυσία την συνταξούλα ή την συνταξάρα μας για την οποία καταβάλαμε, (ή δεν καταβάλαμε καθόλου) ανελλιπώς τόσα χρόνια τις εισφορές, και τώρα μας τις κλέβουν; Διότι οι νυν Κυβερνώντες ανακάλυψαν το αεικίνητο, να ζουν, να ζούμε, μόνο από φόρους ανύπαρκτου παραγόμενου πλούτου, και από περικοπές, συνέχεια ατέλειωτες περικοπές, όποιων καταβαλλομένων από το κράτος, παροχών,  από τους ξυσμένους πάτους των λεηλατημένων Ταμείων.
Έλα όμως τώρα, ύστερα από 7 χρόνια κατρακύλας, ξεπεσμού, οικονομικής εξαθλίωσης, αγωνίας και τρόμου για το μέλλον, εξαπλωμένης δυστυχίας παντού και σε όλους, γίνεται αντιληπτό ότι τίποτα δεν διορθώθηκε, ότι δεν υπάρχει προοπτική. Πώς δεν υπήρχε δίλημμα Μνημόνιο Αντιμνημόνιο, Μνημονιακοί Αντιμνημονιακοί, και ότι έχουμε από τον ένα χρόνο που ήδη πέρασε, της υπεσχημένης τριετίας, την πεποίθηση, την βεβαιότητα πλέον ότι δεν θα διορθωθεί τίποτε στα άλλα δύο επόμενα χρόνια μέχρι το 2019. Έχει γίνει αυτό πλήρως αντιληπτό. Υπάρχει γενικό διάχυτο περιρρέον μούδιασμα. Όλοι το αισθανόμαστε. Είναι αηδιαστικές πλέον οι κατρουγκάλειες και ολγίδειες τσουμπουρλίδικες διαβεβαιώσεις, αναποδογυρίσματα του μαύρου σε άσπρο, ότι δεν κόβονται οι Συντάξεις. Και η ματαιότητα των τόσων, και από τόσους tours de Capitales, επισκέψεις (βόλτες) πειθούς, στις Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες. Να πείσουμε τους δανειστές μας, για τι πράγμα; Ποιους πόρους πραγματοποιούν οι πολίτες, οι επιχειρήσεις, το Κράτος, για να λυθεί το συνταξιοδοτικό με βγάλσιμο λαγού από το καπέλο;
Επτά χρόνια που πέρασαν, επτά χρόνια εντελώς χαμένα, επτά χρόνια καθηλωμένοι σε ιδέες ξεπερασμένες και συμπεριφορά που οδηγεί κατ’ ευθείαν στο καταστροφικό παρελθόν.
Επτά χρόνια, χωρίς ουδεμία προσπάθεια εξυγίανσης της μολυσμένης μέχρι την κορυφή της κρατικής διαχείρισης, από οργανωμένη γερά στέρεη διαπλοκή και γενικευμένη διαφθορά, και ο κόσμος να διονυσιάζεται στο Σύνταγμα την βραδιά του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος που βγήκε ΟΧΙ και εξελήφθη ως ΝΑΙ, ή βγήκε ΝΑΙ και εξελήφθη ως ΟΧΙ. Αυτό δεν έχει σημασία. Αρκεί ότι μένουμε στα ίδια, και εμείς χορεύουμε και τραγουδάμε!
Να νομίζουμε ότι η Δραχμή και το Grexit μας σώζουν, και ότι ο ριζοσπαστικός μετασχηματισμός έφερε οριστικά και αμετάκλητα πλέον την καθεστωτική αλλαγή. Και να μη βλέπουμε ότι οι δύο (2) από τις τέσσερις (4) χώρες που εφάρμοσαν κατά γράμμα τα Μνημόνια με Κυβερνήσεις Εθνικής Ένωσης, έχουν ήδη βγει ήδη από την κρίση, ξεμπέρδεψαν, και δανείζονται με μηδενικά και αρνητικά επιτόκια, από τον Draghi και τις Αγορές και ξαναβάζουν μπροστά τη Βιομηχανία τους που δεν καταστράφηκε όπως η δική μας, και πως θα πρέπει να συμβιβασθούμε με την πραγματικότητα, να αφήσουμε το όνειρο ότι οι μη-προνομιούχοι θα διαφέντευαν τα Κοινά.
Και όχι, πως η μόνη διέξοδος είναι να εφαρμόσουμε κατά γράμμα, (και όχι δήθεν “να διαπραγματευόμαστε σκληρά”), αυτά που μας υπαγορεύουν οι Δανειστές. Που θα τα εφαρμόσουμε, διότι αλλιώς θα μας διώξουν, και τότε είναι που χαθήκαμε οριστικά. Διότι το δικό τους συμφέρον, να πάρουν πίσω τα λεφτά που μας έδωσαν, συμπίπτει απολύτως με το δικό μας, της δημιουργίας των προϋποθέσεων ξανα-φτιαξίματος της Οικονομίας μας. Να επενδυθούν ξανά Κεφάλαια σε κερδοφόρες Επιχειρήσεις.
Και για να έλθουν Επενδύσεις θα πρέπει να φτιαχτούν από τώρα οι προϋποθέσεις για αυτές. Ποιος θα τις προετοιμάσει; Άγνωστο. Αλλά και μοναδική φιλόδοξη πρόκληση.
Εκείνος ο πολιτικός που θα καταλάβει -και θα αρπάξει την ευκαιρία- με τις προϋποθέσεις που θα προτείνει, τα μέτρα για την μετατροπή του περιβάλλοντος σε φιλικό, θα τύχει πάνδημης αποδοχής και θα ψηφισθεί για να κυβερνήσει στην μετά-Ανάκαμψη Εποχή και μετατροπής της πορείας της Οικονομίας σε Αναπτυξιακή. Και σε αυτές τις προσεχείς εκλογές, αν έχει προταχθεί αυτή η επιλογή, η αποχή που έφθασε το 47%, θα γίνει μηδαμινή.
Ο επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ,  Στ. Πιτσιόρλας ο οποίος έχει διατελέσει Γραμματέας (παρακαλώ!) του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί ότι αν η κυβέρνηση τολμήσει να εφαρμόσει ένα σχέδιο μεταρρυθμιστικών τομών, τότε και άλλος κόσμος θα συνταχθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Λέει ανοιχτά, Όχι στον κρατισμό. Σάββατο, 09-Ιαν-2016.
Οι ιδιωτικοποιήσεις, όσα αναφέρονται ως “ξεπούλημα των ασημικών”, από ορισμένους συντρόφους του δεν έχουν νόημα.  Και για αυτό η “συζήτηση είναι άνευ περιεχόμενου”,  “Μπορεί να ακούγεται ρηξικέλευθο να το λέει ένας Αριστερός, αλλά το πρόβλημα για την Ελλάδα δεν είναι αν αναγκάζεται από τις δανειακές της υποχρεώσεις να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις. Το πρόβλημα είναι αν θα κατανοήσει τις διαδικασίες που καθορίζουν την εξέλιξη των οικονομιών διεθνώς και αν θα μετασχηματίσει τις δομές της δικής της οικονομίας ώστε να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει στον ανταγωνισμό”.
Διότι ο κόσμος, εμείς όλοι, θα ανασάνουμε. Θα στηριζόμαστε σε βάσιμες ελπίδες, και θα πάμε να ψηφίσουμε. Όχι άλλο διαβεβαιώσεις προφητών, καφετζούδων του καφενείου της Βουλής, και αστρολόγων, ερμηνευτών ζωδίων, κτλ.
Και ο Χότζας πρόλεγε ότι θα γίνουν φέτος πολλά σύκα. Και όταν τον ρωτούσαν Γιατί, Χότζα μου; Πώς το ξέρεις; “Γιατί μ’αρέσουν”, απαντούσε.
Γίνεται λοιπόν αντιληπτό, μέρα με την μέρα, ότι η διόρθωση της κατεστραμμένης Ηθικής (με την γενικότατη έννοια των λέξεων, Αρχές και Θεσμοί), και της Οικονομίας, που επιταχυνόμενα συντελέστηκε στα τελευταία χρόνια της λεγόμενης Μεταπολίτευσης, (scrive κατά το μπάχαλο της πασοκικής συμπεριφοράς και νοοτροπίας), είναι ο μόνος τρόπος για να σιάξουμε, για να φτιάχνουμε περισσότερο πλούτο εμείς, όχι με δανεικά, από όσον χρειαζόμαστε να καταναλώνουμε.
Σήμερα παράγουμε δεν παράγουμε, 160 περίπου δισ. ευρώ, που με αυτά καλύπτονται οι ανάγκες κατά Μ.Ο. 11 εκατομμυρίων πολιτών στα όρια λίγο παραπάνω από το όριο της φτώχειας.
Διαπιστώνεται ότι ο κόσμος εξαθλιώνεται, και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει σωτηρία με δαύτους όλους.
Όπως και στις καμπύλες των διαγραμμάτων των μαθηματικών συναρτήσεων, ελάχιστη μεταβολή του Χ φέρνει τον Ψ από το πλην Άπειρον στο συν Άπειρον. Από το Ναδίρ στο Ζενίθ, έτσι και στις ιδεολογικές τοποθετήσεις και κομματικές συμπάθειες, η μεταστροφή μπορεί να επέλθει ραγδαία. Ο κόσμος ταλαιπωρήθηκε πολύ 7 χρόνια. Και τώρα βλέπει ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει, αν δεν αλλάξουμε. Αν δεν προβούμε σε εκ βάθρων αλλαγή του τρόπου ζωής μας και την εγκατάλειψη των απραγματοποίητων προσδοκιών, που αποδείχθηκαν ανεφάρμοστες, διότι οι ίδιοι νόμοι που διέπουν την Φύση διέπουν και την Κοινωνία. Δεν μπορείς να πας αντίθετα σε αυτούς, για πολύ.
Αφού ο κόσμος δοκίμασε όλες, (τέσσερις διαφορετικού χρώματος Κυβερνήσεις, προς το παρόν), και διαπίστωσε πόσο σκάρτοι είναι όλοι, αρχίζει να καταλαβαίνει ποιος είναι ο μόνος δρόμος για να ανακάμψουμε. Θα αποζητήσει αναγκαία, νομοτελειακά, αυτόν τον τρόπο εξόδου από τον ασφυκτικό κλοιό της παρατεταμένης Ύφεσης. Δεν μπορεί να κάμει αλλιώς διότι πνίγεται. Και αυτός δεν είναι άλλος, και που αρχίζει να διαφαίνεται, που σχηματοποιείται ύστερα από 7 χρόνια, που τον φώναζαν συνέχεια γνώστες της πραγματικότητος αλλά δεν ακούγονταν, διότι χόρευαν ξέφρενα στην Πλατεία Συντάγματος όλοι, ότι είναι η ΠΑΡΑΓΩΓΗ, οι ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ.
Kαι όχι να θέλει ο Πειραιώτης κ. Δρίτσας να διώξει την COSCO, και ο Master της Βιομηχανίας, κ. Σκουρλέτης να θέλει να κλείσει τις Σκουριές!
Αν λοιπόν ζητήσει το 2016 Επενδύσεις, ξέρουμε όλοι ότι αυτές δεν μπορούν να γίνουν, διότι δεν φρόντισε κανείς για τις προϋποθέσεις, για την ύπαρξη ευνοϊκού περιβάλλοντος για αυτές.
Το να κάνουμε τραπέζια, να φιλοξενούμε δυνητικούς επενδυτές και να τους πηγαίνουμε στο νέο Μουσείο στου Μακρυγιάννη, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος προσέλκυσης, διότι κανείς επιχειρηματίας δεν ενδίδει σε αυτές τις χωριάτικες μεθόδους. Ο επιχειρηματίας εξετάζει σε ποια Χώρα θα μπορέσει να πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο κέρδος, ή αλλιώς, πού θα πετύχει το χαμηλότερο κόστος για να έχει την μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα.
Συνεπώς ή θα φρακάρουμε πάλι ανίκανοι μπροστά σε νέο αδιέξοδο και θα γκρεμιστούμε, ή αναγκαστικά θα διαγωνισθούν τα κόμματα ή οι όποιοι Αρχηγοί τους, για την δημιουργία των προϋποθέσεων του ερχομού των τόσο αναμενόμενων επενδυτών, δικών μας και ξένων. Εκείνος που θα το πετύχει, θα είναι για χρόνια ο νέος Πρωθυπουργός της Ανάπτυξης.
 Βασίλειος Διον. Αναστασίου
 e-mail: bil.anastasiou@yahoo.gr
 mob.: 6947602303

CAPITAL.GR

- Advertisement -

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Δείτε ακόμα

Σχετικά άρθρα