Καλύτερα νούμερο παρά αριθμός, είχε πει κάποτε ο Νικόλας Άσιμος.
Ένας άνθρωπος αυθεντικός, δημιουργικός, εκρηκτικός, ένας άνθρωπος που άγγιξε την ουσία των πραγμάτων και τραγούδησε σκέψεις των ανθρώπων -oύτε καν να τις προφέρoυν δεν τολμούσαν!- που ο φόβος τις κρατούσε μέσα τους….
Kατόπιν, κάποιοι άν-θρωποι μανιωδώς προσπάθησαν να ‘δανειστούν’ τα όνειρα του, αλλά εκείνος τους ξεγέλασε μέσα σε μία νύκτα, δίχως σκέψη καμία! Σε ένα δωμάτιο τα πήρε όλα μαζί του… τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 17 Μάρτη 1988, Ο ΜΠΑΓΑΣΑΣ!
Ύστερα, ήρθαν οι Νεοέλληνες φίλοι ‘φίδια’ που τον χλεύαζαν και ό,τι απέμεινε το δανείστηκαν…
“Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και τη χρειάζομαι τη χάρη σου, μωρέ “
θα μπορούσε να είναι φράση του Λουντέμη ή του Καζαντζάκη…
Άνθρωπος, που έψαχνε τρόπο να δει πίσω από το καθετί φαινόμενο, κοινωνικό ή φυσικό, που γίνεται αντιληπτό από τις ανθρώπινες αισθήσεις…
οι στίχοι του τόσο αληθινοί που πολλές φορές πονάνε! Έτσι είναι η αλήθεια, πονάει, και πολύ μάλιστα!
Η αλήθεια και τρελαίνει και σκοτώνει!
Δεν είναι και μακριά το να τα καταλαβαίνεις όλα από το να μην καταλαβαίνεις τίποτα!
Με τα τραγούδια του καυτηρίαζε ό,τι ήταν -και είναι- άσχημο και καθιερωμένο απ’ την ανθρωπότητα, χρησιμοποιούσε άλλοτε τρυφερούς και άλλοτε σκληρούς τρόπους έκφρασης, σαν φωνή αφύπνισης, για να καταλάβει ο κόσμος την επίθεση που δέχονταν από τον κοινωνικό περίγυρο και την Άρχουσα Τάξη.
Ό,τι είπε και τραγούδησε επαληθεύονται και δικαιώνονται σήμερα ακόμη περισσότερο, παρόλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια!
Νικόλας Άσιμος: ένα πρόσωπο που δεν αλλοιώθηκε για να αρέσει… για να επιβιώσει ως άλλο…που έφυγε το ίδιο ελεύθερο!
Δεν κατάφεραν να τον κάνουν ποτέ ένα μικρό καθημερινό ανθρωπάκο!
Δε σε ξεχνώ!
Καλοτάξιδος όπου και να είσαι φίλε Νικόλα!
“Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε·
αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα,
θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου,
θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας.
Η κάθε λέξη είναι μια έξοδος
για μια συνάντηση, πολλές φορές ματαιωμένη,
και τότε είναι μια λέξη αληθινή, σαν επιμένει στη συνάντηση.”
Γιάννης Ρίτσος
17 Μαρτίου 2016
Σας χαιρετώ, ο Αναρχικός Μικρός Πρίγκιπας
το αν ήταν "αυθεντικός, δημιουργικός, εκρηκτικός" και σούπερ καλλιτέχνης, όπως τον παρουσιάζεις, είναι η γνώμη σου. Δεν έπεται ότι συμφωνούμε όλοι. Τι είδους αναρχικός είσαι εσύ που δανείζεσαι nickname από την άρχουσα τάξη, εκροσωπούμενη από την μοναρχία; Μάλλον αναρχικός μικρός συγχισμένος είσαι ως προς τα ιδεώδη.
ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΣΟΥ Α.Μ.Π
"Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και τη χρειάζομαι τη χάρη σου, μωρέ "
θα μπορούσε να είναι φράση του Λουντέμη ή του Καζαντζάκη…
εγραψες φιλε ΑΜΠ
ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΑ
γεια σου nickname 11:26 π.μ. που μαλλον εχεις τρικυμια στο κρανιο γιατι εμαθες η σου μαθανε να ζεις μονο με λογια μοναρχία ο μικρος πριγκιπας; τουλαχιστον ασχετος εισαι
Υπεροχο κειμενο…
Ειλικρινες!
Οσο για το τελειως αστοχο πρωτο σχολιο: Θα σε παρακαλουσα "φιλε μου" (λεμε τωρα) να δεις μουσικες αναλυσεις των μελωδιων του Ασημου. Κανεις δεν μπορει να αμφισβητησει την υπεροχη του.
Προσωπικα θεωρω εκπληκρικους και τους στιχους του, αλλα αυτο ΝΑΙ, εχε να κανει με ενα αντικειμενικο κριτηριο. Την καλλιεργεια.
Οσο για το αν ο μικρος πριγκιπας ειναι εκπροσωπος της μοναρχιας… Απλα θα γελασω επικριτικα!
Αιωνια η λιακαδα των ασπηλων πνευματων!
Υ.Γ.: Μπραβο loutrakiblog… Σημερα κερδισες επαξια μια κοινωποιηση!
Ωραίο άρθρο Α.Μ. Π. Η αποτίμηση της καλλιτεχνικής υπόστασης κάποιου, και δη μετά θάνατον, είναι διακύβευμα με ρίσκο. Εντούτοις, Ανωνυμε 11.26, η καταφυγή σε διαλεκτικως απορριπτέα λογικα σχήματα, όπως το σχήμα ad hominem που χρησιμοποίησες το οποιο συνιστά μια λογική πλάνη και, αντί να αναδείξει τα συμφωνα με τον εκφραστή του ελαττώματα του αντιπάλου επιχειρήματος, επιτίθεται στο πρόσωπο του άλλου(επιστήμη της Λογικής), δεν συνεισφέρει απολύτως τιποτα στο εγχείρημα αυτό της αποτίμησης.
11:26 σου δειχνουν το φεγγαρι κ συ κοιτας το δαχτυλο !! ο αναρχικος μικρος "πριγκιπας" δεν ειναι τιτλος. ειναι αξιωμα !!! γεια σου καλε μου μικρε-μεγαλε πριγκιπα της ζωης οσων σε ξερουν! τιμη μας !!!
ΕΓΩ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ME BAΘΥ ΝΟΗΜΑ …ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ …
Όταν πεθάνω ρε κουφάλες
τι να το κάνω
στον τάφο μου που θα `ρθετε επάνω;
Με τα μάτια δακρυσμένα
τι καλό παιδί θα πείτε,
άντε να χαθείτε!
Όταν πεθάνω ρε κουφάλες
χάρισμα σας
τα δάκρυα σας και τα μαύρα τα γυαλιά σας
Με τα μάτια δακρυσμένα
τι καλό παιδί θα πείτε,
άντε να χαθείτε!
4:26 μ.μ. δηλαδή εσύ 'φίλη' μου (τέλος πάντων, λέμε τώρα) πασχαλίτσα, θες σώνει και καλά να μου επιβάλεις να μου αρέσει ο Άσημος τον οποίον παρουσιάζεις εδώ ως Σοπέν. Καλά δεν κατάλαβα? Άσε, από τα τραγούδια του Άσημου, χίλιες φορές προτιμώ την μπουρνουζοπετσέτα του Καναράκη. Έχεις ακούσει μελωδία? Στίχους? Άκου και μετά μιλάμε. Και δεν έχει τίποτα πριγκιπικό επάνω του. Παιδί που προέρχεται από εμάς τον λαό, είναι!!! Αυθεντικός και γνήσιος.
Διψάς Α.Μ.Π. για άνθρωπο να σε πάει ένα βήμα πιο πέρα από εκεί που ήδη είσαι…να σε σπρώξει λυτρωτικά πιο μπροστά, να ταϊσει την πείνα του μυαλού σου με έτοιμη τροφή, όπως το κανε ο Άσημος κάποτε… και εγώ το ίδιο …
Δύσκολο …
Καλό βράδυ φίλε
ΠΑΝΘΗΡΑΣ
http://blogs.warwick.ac.uk/images/rosalindhook/2005/06/04/panther.jpg
Εγώ "φιλε" μου (λεμε τωρα vol.2) σου εξηγω με μουσικα επιχειρηματα καποια πραγματα.
Ο Ασιμος δημιουργησε νεο ρευμα στην ελληνικη μουσικη σκηνη. Και γι' αυτο δεν μπορουμε να τον καταταξουμε σε καποια κατηγορια.
Εγραψε απο blues & jazz σε πατηματα New Orleans, μεχρι ρεμπετικα σε βυζαντινους δρομους. Απο rock με προτυπα για την εποχη riffs , μεχρι swing, rock'n'roll και μπαλαντες.
Γι'αυτο θα σε παρακαλουσα (για χαρη των απανταχου μουσικων, μουσικολογων και μουσικα καλλιεργημενων ανθρωπων) να προσεχεις λιγο παραπανω και να μην εξισωνεις τραγουδια, συνθετες, στιχουργους, μουσικους, ερμηνευτες και καταστασεις.
Δεν εχω τιποτα με τον Παντελη, ισα ισα, αλλα ακομα κι ενα νηπιο μπορει να καταλαβει τη διαφορα αναμεσα στην "μπορνουζοπετσετα" του Καναρακη, το "venceremos" του Ασιμου και το "fantaisie" του Chopin.
Και επειδη βλεπω να επιμενεις… "Ο Μικρος Πριγκιπας" ειναι ΒΙΒΛΙΟ. Ισως θα επρεπε να κανεις τον κοπο να το διαβασεις!
3:50 π.μ. Αγαπητή Πασχαλίτσα,
1) Μάλλον είσαι εκτός θέματος ή πλήρως συγχισμένη και επεξηγώ: εδώ φαίνεται να ταυτίζεις τον "Μικρό Πρίγκιπα" με τον "Αναρχικό Μικρό πρίγκιπα". Εκτός κι αν ο Σαίντ Εξυπερύ εξέδωσε κάποτε και το Νο.2 της ιστορίας του, οπότε αυτό, πράγματι, μου είναι άγνωστο βιβλίο.
2) "Προσωπικα θεωρω εκπληκρικους και τους στιχους του, αλλα αυτο ΝΑΙ, εχε να κανει με ενα αντικειμενικο κριτηριο. Την καλλιεργεια." Εσύ την καλλιέργεια την χαρακτηρίζεις ως "κριτήριο"? Αυτόν το προσδιορισμό της δίνεις? Μπορείς να μου το βρεις αυτό σε κάποιο ετυμολογικό λεξικό? Καλλιέργεια=κριτήριο? Μάλλον προς το προσόν και την κατάσταση ρέπει παρά προς το κριτήριο. Εκτός κι αν εννοείς καλλιέργεια ριγάνεως -το οποίο το βρίσκω απολύτως φυσικό καθότι πασχαλίτσα- οπότε είσαι εκ νέου εκτός θέματος.
3) Η καλλιέργεια ουδέποτε μπορεί να προσδιοριστεί ως ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΚΡΗΤΗΡΙΟ. Καλλιέργεια φερ'ειπείν έχουν και οι ακαδημαϊκοί, αλλά σχεδόν ποτέ δεν ταυτίζονται πλήρως οι απόψεις των. Γι'αυτό άλλωστε και συνεχίζουν οι επιστήμες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορείς να μου προσδιορίσεις ποιές απόψεις είναι οι αντικειμενικές και ποιές όχι? Για παράδειγμα, στις ανασκαφές της Αμφίπολης: ποιος είναι ο καλλιεργημένος αρχαιολόγος με τις αντικειμενικές απόψεις (σωστές) και ποιος ο ακαλλιέργητος με τις υποκειμενικές (λανθασμένες).
Πάμε στα συμπεράσματα: Α) από τα γραφόμενά σου διακρίνω έναν ακέραιο υποκειμενισμό τον οποίον ντύνεις κατά το δοκούν προς υπεράσπιση των μετεώρων απόψεών σου.
Β) Συν τοις άλλοις, διαβλέπω και μία υποβόσκουσα ρατσιστική συμπεριφορά καθότι με σαφήνεια διακρίνεις τους ανθρώπους σε καλλιεργημένους (και κατά συνέπεια αντικειμενικούς στις απόψεις τους), και σε ακαλλιέργητους (τους εκφράζοντες πάντα υποκειμενική και, κατά την εκτίμησή σου, λανθασμένη άποψη).
Τέλος, θα σε παρακαλούσα θερμώς να μην με αποκαλέσεις εκ νέου φίλο, ούτε καν τύποις, διότι απεχθάνομαι να ταυτίζομαι έστω και στο ελάχιστο, με άτομα τα οποία αυτοχαρακτηρίζονται καλλιεργημένα για να ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ την άποψή τους προς τρίτους, τους οποίους αντιμετωπίζουν ως λανθασμένους ένεκα της πενιχρούς, υποτυπώδους, ή ανυπάρκτου καλλιεργείας τους, πάντα κατά την εκτίμησή σου. Αν δεν σε έπεισα με τα γραφόμενά μου, τότε κράτα εσύ τον ρατσισμό σου και εγώ την ησυχία μου!!!
@Ανώνυμος
Θα σε παρακαλούσα να μην ερμηνεύεις τα λεγόμενά μου κατα πώς σε βολεύουν!
Επίσης, λάθος μου να ασχοληθώ, καθώς έβλεπα από την αρχή την πρόθεσή σου.
Δεν δηλώνω καλλιεργημένη και δεν θα αποδείξω ότι δεν υπάρχει σκελετός στην ντουλάπα. Αν θες, άνοιξε μόνος σου την ντουλάπα, δες, μπες κι όλας αν σε βολεύει.
Λυπάμαι που η διασκέδασή σου είναι να σπέρνεις μίσος και μιζέρια, εγώ δεν θα συνεχίσω.
Σου εξήγησα κάποια πράγματα με επιχειρήματα. Αν εσύ δεν μπορείς/θες να καταλάβεις και προσπαθείς να βρεις τρύπες σε προηγούμενα σχόλια και να κάνεις την τρίχα τριχιά, δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Οι εξυπνάδες του Δημοτικού με αφήνουν παγερά αδιάφορη. Όσο για τα ατυχή αστειάκια περί του nickname μου, τουλάχιστον εγώ δεν κρύβω την γελοιότητα μου πίσω από την ανωνυμία.
Είναι διαστροφή "φίλε μου" (λέμε τώρα vol.3) να χαρακτηρίζεις ανθρώπους κατά πως σε βολεύει, προσπαθώντας να γύρεις την ζυγαριά προς το μέρος σου.
Παρ' όλα αυτά ήταν ιδιαίτερα διασκεδαστικά τα σχόλιά σου, και θα μου επιτρέψεις, αλλά θα σεβαστώ τον εκπληκτικό καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο και το υπέροχο άρθρο του Αναρχικού μικρού Πρίγκιπα (που δεν θα καταλάβεις ποτέ πόση σχέση έχει με τον μικρό πρίγκιπα του Εξυπερί) και θα στερήσω από τον εαυτό μου την διασκέδαση να διαβάσω άλλο ένα αστείο σχόλιό σου γεμάτο ανακρίβειες και άτοπες παρατηρήσεις.
Υ.Γ.: Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να μπαίνουν, να διαβάζουν άρθρα που ξέρουν πως δεν τους αφορούν/ενδιαφέρουν και κάθονται να πετάξουν τη χολή τους στα σχόλια.
"Όποιος χαλιέται, αναβολή!"
Δυστυχώς το περίμενα ότι δεν είσαι σε θέση να απαντήσεις στις ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ παρατηρήσεις μου.
1) Μου αναφέρεις "Δεν δηλώνω καλλιεργημένη" και ότι εγώ προσπαθώ να κάνω την τρίχα, τριχιά. Πέφτεις σε αντίφαση, και αυτό επιβεβαιώνεται από την φράση σου: "Οι εξυπνάδες του Δημοτικού". Άρα ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ότι οι καλλιεργημένοι είναι οι κάτοχοι της απολύτου αληθείας (αντικειμενισμού, όπως το χαρακτηρίζεις), ενώ οι απέναντί τους είναι οι περιθωριοποιημένοι που δεν δικαιούνται να εκφράζουν γνώμη η οποία αντίκειται της δικής σου.
2) "Λυπάμαι που η διασκέδασή σου είναι να σπέρνεις μίσος και μιζέρια". Μπορείς αυτό να το αποσαφηνίσεις? Εγώ απλώς εξέφρασα μία αντίθετη άποψη όσον αφορά τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη. Δεν επιβάλλω σε κανέναν τίποτα. Συνεπώς δεν είμαι εγώ ο σπέρνων το μίσος ή τη μιζέρια.
3) "τουλάχιστον εγώ δεν κρύβω την γελοιότητα μου πίσω από την ανωνυμία". Εσύ θεωρείς το "πασχαλίτσα" επωνυμία? Ας σε ικανοποιήσω λοιπόν με το να γίνω κι εγώ επώνυμος κατά την κρίση σου: "βιολονίστας". Πάντως όταν η επωνυμία σέβεται τους κανονισμούς του blogger περί μη υβριστικών ή προσβλητικών σχολίων, τότε δεν είναι δυτατόν να θεωρηθεί ως κάτι μεμπτό. Ή διαφωνείς?
4) "θα μου επιτρέψεις, αλλά θα σεβαστώ τον εκπληκτικό καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο". Ασφαλώς και σου επιτρέπω. Αλλά παραβλέπεις το γεγονός ότι δεν είμαι αυτός που αντέταξε την άποψή του στην δική σου, αλλά το αντίθετο. Δες άνωθεν την ιστορία των αναρτήσεων. Συνεπώς δεν έιμαι αυτός που ΜΑΧΕΤΑΙ ΛΥΣΣΑΛΕΑ να επιβάλλει την γνώμη του προς τρίτους….ακαλλιέργητους με "εξυπνάδες δημοτικού". Απόδειξη: "που δεν θα καταλάβεις ποτέ πόση σχέση έχει με τον μικρό πρίγκιπα του Εξυπερί".
5) "Υ.Γ.: Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να μπαίνουν, να διαβάζουν άρθρα που ξέρουν πως δεν τους αφορούν/ενδιαφέρουν και κάθονται να πετάξουν τη χολή τους στα σχόλια". Πλην του ρατσισμού, τώρα μας διατρανώνεις και τα φασιστικά ιδεώδη σου. Αυτό που κοινώς λες, είναι ότι οι ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ γνώμες ΠΡΕΠΕΙ να φιμώνονται. Αν θεωρείς ότι υπερβάλλω προς τον χαρακτηρισμό μου, άνοιξε απλώς ένα λεξικό της δημοτικής να διαπιστώσεις μόνη σου την έννοια που δίδεται στον φασίστα.
6) Είναι θλιβερό να αποστασιοποιείσαι των ιδίων των γραφομένων σου με το αιτιολογιτικό ότι καταπιάνομαι από αυτά για κάνω την τρίχα, τριχιά. Αυτό που κρατάω είναι ότι αποδέχεσαι μόνη σου τις "τρύπες", όπως λες, στην αβάσιμη επιχειρηματολογία σου. ΄Οπως διαπιστώνεις ιδίοις όμμασι, δεν εικάζω, αλλά αποδεικνύω βάσει των γραφομένων σου, διότι, ατυχώς δι εσέ, "τα γραπτά μένουν".