Η μοίρα σου το θέλησε να γεννηθείς στην Ελλάδα ή στην Κύπρο και η νομοθεσία σου έκανε δώρο μια υποχρεωτική θητεία στον στρατό της μαμάς πατρίδος η οποία στο 99% των περιπτώσεων δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει….
Γράφει ο Νίκος Μπόβολος
Αυτά ήταν τα δικά μου, πάμε στα δικά σου τώρα. Είσαι φαντάρος και πήζεις; Μπαίνεις σε λίγες μέρες και ετοιμάζεσαι για το πήξιμο; Έχει περάσει καιρός από τότε που βάραγες σκοπιές αλλά γούσταρες να πας μια βδομαδούλα για να ξεσκάσεις; Το Provocateur είναι εδώ για σένα αγαπημένε ψαρά. Ό,τι κι αν σου πουν, να θυμάσαι ότι η χειρότερη εποχή για να κάνεις το φανταρικό σου είναι το καλοκαίρι. Δεν θα απαριθμίσουμε τους λόγους για τους οποίους είναι πολύ προτιμότερο να κρυώνεις στην σκοπιά παρά να λιώνεις από τον ιδρώτα, αλλά θα κάνουμε κάτι πολύ χρησιμότερο. Θα σου εξηγήσουμε τι πρέπει να κάνεις για να επιβιώσεις με το χακί μέσα στο λιοπύρι.
Έτσι θα την παλέψεις…
Φάε. Φάε πολύ.
Δεν ξέρω πώς τη βγάζετε εσείς τα νεοφάνταρα, αλλά στη δική μου εποχή, τότε που ήμουν χειριστής δόρατος στο μακρινό 2009, το φαγητό στον στρατό ήταν λίγο και κακό. Και πάει στο διάολο, το κακό φαγητό το τρως γιατί κάτι πρέπει να βάλεις στο στόμα σου. Το πραγματικό πρόβλημα είναι εκεί που ο εστιάτορας θα βάλει 6 μακαρόνια στον δίσκο σου και θα πάρει πίσω τα δύο, γιατί έβαλε μπόλικα και θα πέσει έξω το κράτος. Αυτά το καλοκαίρι δεν παίζουν γιατί Ιούλιο-Αύγουστο στο στρατόπεδο θα βαράς μύγες. Εκείνη την εποχή παίζουν οι άδειες, (λίγες κανονικές και πολλές βυσματικές) οπότε θα μπορείς να τρως και δεύτερη γύρα και γενικά να είσαι πιο χαλαρός. Τρώγε!
Μείνε εκεί γύρω στην άδεια
Αν είσαι ένας από αυτούς που πήραν τη βυσματική άδεια που προαναφέραμε ντρεπόμαστε για λογαριασμό σου και σταμάτα αμέσως να μας διαβάζεις. Αν πήρες κανονική άδεια κατακαλόκαιρο δεν υπάρχει λόγος να γυρίσεις στην πόλη σου. Σκέψου λίγο. Είσαι σε μια πόλη που πολύ πιθανόν να μην είχες επισκεφθεί ποτέ αν δεν έμπαινες στον στρατό. Πάρε την αδειάρα σου, και πήγαινε κάπου εκεί κοντά. Σε έχουν που σε έχουν με το ζόρι εκεί πέρα, να κερδίσεις και κάτι να έχεις να θυμάσαι πέρα από μεθύσια και μαντραπήδες.
Ντου στον βρωμιάρη!
Αν υπάρχει μια πολύ μεγάλη αλήθεια για τη θητεία κάθε άντρα, έχει να κάνει με τον βρωμιάρη. Ο βρωμιάρης ΠΑΝΤΑ θα είναι στο διπλανό κρεβάτι από το δικό σου. Ο βρωμιάρης το καλοκαίρι γίνεται λίγο πιο ανυπόφορος από όσο είναι κανονικά. Γι’ αυτό ο Ιούλιος είναι ο καταλληλότερος μήνας για να επιτεθείς βίαια (όπως του αξίζει) στον μπίχλα και να τον πετάξεις με τα ρούχα στις ντουζιέρες. ΟΧΙ Γ@ΜΗΜΕΝΕ ΔΕ ΘΑ ΖΕΧΝΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΘΑΛΑΜΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ. Κάπου εδώ να τονίσουμε ότι καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται του άξιζε!
Χώσου γραφείο
Μπορείς να είσαι στο γραφείο και να πήζεις περισσότερο από τους συφάνταρους που κάνουν ασκήσεις έξω. Μπορείς να είσαι στο γραφείο και κάποιος αξιωματικός να μη σε χωνεύει και να σε καμπανιάζει μέρα παρά μέρα. Μπορεί. Γιατί συνήθως είσαι άρχοντας. Αλλά ρε διάολε, όταν είσαι στο γραφείο έχεις κλιματιστικό και αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί στην καλοκαιρινή σου θητεία. Γι’ αυτό προσπάθησε να χωθείς σε κανένα γραφείο και όλα θα είναι πολύ καλύτερα. Μη βάλεις και βύσμα για ένα κλιματιστικό (ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ) αλλά κάνε ό,τι περνάει από το χέρι σου.
Χώσου αυτοκίνητο
Αν το βρίσκεις δύσκολο να καβατζωθείς σε γραφείο, πάλεψέ το να μπεις σε καμιά καναδέζα σαν συνοδηγός. Ναι οκ δεν έχει και air condition αλλά τουλάχιστον θα σε φυσάει ο αέρας, θα γλιτώνεις ασκησούλες και θα βλέπεις και κανένα άλλο χρώμα εκτός από το χακί, αφού θα βολτάρεις εκτός στρατοπέδου. Τώρα αν τα καταφέρεις, μπορείς να εξηγήσεις και σε εμάς για ποιον διεστραμμένο λόγο στον στρατό τα ψώνια τα λένε “ώνια”.
ώνια τα [ónia] : (λόγ., στράτ.) τα ψώνια: Aξιωματικός ωνίων.
[λόγ. < αρχ. ὤνια τα, ουσιαστικοπ. ουδ. πληθ. του επιθ. ὤνιος `για πούλημα΄]
Πηγή: Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής
Για τον διεστραμμένο λόγο, ότι είναι απλά ελληνικότατη λέξη… αλλά δε χρειάζεται να έχεις πάει στρατό, χρειάζεται να γνωρίζεις στοιχειωδώς την ΕΛΛΗΝΙΚΗ γλώσσα… φαντάζομαι ο "αρθογράφος" θα προτιμούσε να έγραφε γκρηκλισ!