Η κατάντια στο Λουτράκι δεν έπεσε από τον ουρανό. Κάποιοι διοικούν. Κάποιοι αποφασίζουν. Κάποιοι ανέχονται.
Είτε σας αρέσει είτε όχι, η ευθύνη είναι πολιτική. Η κατάντια στο Λουτράκι δεν είναι τυχαία.
Έχει πολιτική ευθύνη. Έχει διοίκηση. Έχει υπογραφές. Είναι αποτέλεσμα απουσίας ελέγχου. Είναι αποτέλεσμα επιλογών.
Η κατάντια ενός ολόκληρου δήμου είναι και αποτέλεσμα ανοχής. Και εμείς δεν θα συνενοχήσουμε με τη σιωπή μας. Η κατάντια ενός ολόκληρου Δήμου δεν προκύπτει σε μια νύχτα. Χτίζεται σιγά-σιγά, με μικρές παραχωρήσεις, με κλειστά μάτια, με «δεν πειράζει».Η σιωπή είναι βολική. Αλλά είναι και συνενοχή.Φτάνει! Ως εδώ!
Δεν θα συνηθίσουμε την εγκληματικότητα στην πόλη μας.
Δεν θα βαφτίσουμε την αδιαφορία «καθημερινότητα».
Δεν θα περιμένουμε το ατύχημα για να μιλήσουμε.
Εύχομαστε να μπορούσαν να δουν οι διοικούντες τα σχόλια. Την οργή. Την αγανάκτηση. Τον θυμό των συμπολιτών μας.Όχι για να προσβληθούν. Αλλά για να καταλάβουν.
Το Λουτράκι δεν είναι «ήσυχο». Δεν είναι «εντάξει». Δεν είναι «όλα καλά».
Το Λουτράκι είναι μια χύτρα που βράζει. Και όταν μια κοινωνία βράζει, δεν χρειάζεται πολύ για να σκάσει το καπάκι.
Η απαξίωση, η αδιαφορία, η ανοχή στην αναρχία, η απουσία ουσιαστικής φροντίδας για την καθημερινότητα, συσσωρεύονται. Και συσσωρεύονται επικίνδυνα.
Οι πολίτες μιλούν. Φωνάζουν. Αγριεύουν. Και αν κάποιοι επιλέγουν να μη βλέπουν, να μη διαβάζουν, να μη ακούν, τότε ας γνωρίζουν κάτι:
Η κοινωνική οργή δεν εξαφανίζεται με δελτία Τύπου. Ούτε με χαμόγελα και φωτογραφίες. Όταν το καπάκι σκάσει, θα είναι αργά για «δεν ξέραμε».
Μεταφέρουμε αυτό που ακούμε. Αυτό που ζούμε. Αυτό που βράζει μέσα στην κοινωνία.
Αυτά θα λέμε.
Όποιος θέλει να ακούσει, ας ακούσει. Όποιος θέλει να διορθώσει, ας διορθώσει.Όποιος θέλει να σώσει ό,τι σώζεται, ας το κάνει τώρα.
Γιατί ο ρόλος μας δεν είναι να σωπαίνουμε. Είναι να φωτίζουμε. Επιλέγουμε να είμαστε με όλους εσας! Τον κόσμο που μας ακολουθεί και μας εμπιστεύεται. Τον κόσμο που μας στέλνει ενθαρρυντικά σχόλια να συνεχίσουμε λέγοντας την αλήθεια.
Σας ευχαριστούμε. Δεν επιλέγουμε την ουδετερότητα. Επιλογή μας είναι η ευθύνη και η αλήθεια!
Η ατομική ευθύνη και η ενεργή συμμετοχή του καθενός μας είναι σημαντικότατες για την πρόοδο και τη συνοχή μιας κοινωνίας. Καμία συλλογική προσπάθεια δεν μπορεί να αποδώσει ουσιαστικά αποτελέσματα αν τα άτομα που την αποτελούν δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί. Η πρόοδος δεν είναι αποτέλεσμα μόνο θεσμών ή ηγεσιών, αλλά πρωτίστως της συνειδητής και υπεύθυνης στάσης κάθε ανθρώπου.
Nai. Δωσ μου ενα λεπτό να παω να φτιαξω την καθίζηση δίπλα στα ιαματικά και τους καροδρομους κατω απ τον περιφερικο. Επίσης να ξηλωσω το εργο ύδρευσης στην περαχωρα και να το ξσναθαψω σωστά ωστε να μην βράζει το νερό το καλοκαίρι. Τσακ μπαμ ετοιμα θα ναι σε λιγο.
Ε ναι!! Πρέπει να μαζεύουμε εμείς τα σκουπίδια και να καθαρίζουμε τους δρόμους της πόλης, όχι να τα περιμένουμε όλα από το δήμο. Αλλά τα δημοτικά τέλη στο Θεό……
Kαλησπερα! Εαν, λοιπον, αγαπητοι μου, Χαρούλα και Μιχάλη, στους 5 με 6 σχολιασμους μου (και που οποσδηποτε, καθως και αδιαμφισβητητα, απαιτουν & προ’υ’ποθετουν, αυτοι, και εναν, καποιο, “κοπο” & “μοχθο”, με καταβολη, σπαταλιση και ξοδεμα δυναμεων, σκεψεως, φαιας ουσιας, μνημης & χρονου…), που σας αποστελλω, μου αναρτατε και εμφανιζετε (μεσοσταθμικα), ΜΟΝΑΧΑ τον εναν, ε τοτε λοιπον, -αλλα και εκτος δηλαδη, και απο το δεδομενη και υφισταμενη αποθαρρυνση μου και “ξενερωμα” μου- θεωρειται και εκλαμβανεται απο εμεναν, αυτο, και ως σαν να με ωθειτε και μου λετε (εμεσως, πλην ομως, και σαφως), στο να ΜΗΝ ξαναγραψω και ξαναστειλω, κατι, το ο,τιδηποτε σχόλιό μου, λοιπον, στο blog σας, εγω…
Από Τασό-ενισταμενό-παραπονόπουλος να γίνεται Τασό-έχω-υπομονόπουλος και να κάνετε υπομονή.
Μια χαρά τα ανεβάζουν και τα δικά σας και τα δικά μας, αλλά τα ανεβάζουν όταν μαζευτούν αρκετά και όταν έχουν χρόνο, γιατί προφανώς έχουν και άλλες δουλειές.
Τα μόνα σχόλια που δεν ανεβάζουν είναι αυτά που μπορεί να είναι απρεπή ή μπορεί να τους βάλουν σε μπελάδες. Πράγμα που δείχνει ότι τα διαβάζουν και δεν τα περνάνε όπως όπως, αλλιώς θα γινόταν εδώ ένα μπάχαλο.
Τώρα, αν «χάθηκε» και κανένα και δεν το είδαν για να το ανεβάσουν, εντάξει, άνθρωποι είμαστε.
Λυπάμαι πολύ για την κατάντια του Λουτρακιου σε όλα τα έπιπεδα!!Δεν υπάρχει καμία δημοτική αρχή.Αδιαφορια όσο δεν πάει!!
Τσαμπα τα λέτε και τα γράφεται.Δεν τους νοιάζει.Και θα ξαναβρούν οι ίδιοι και τα πόστα έχουν μοιραστεί.Ας είναι καλά οι κολοτουμπες.Τα κεφτακια να μπαίνουν στην τσέπη και οι άλλοι να πάνε…….
Aυτόν τον κόπο και μόχθο, τη σπατάληση ενέργειας και φαιάς ουσίας αν ξόδευε κανείς για τη δουλειά του, αντί να σερφάρει όλη μέρα στο διαδίκτυο, θα καθιστούσε την πατρίδα παραγωγικότερη και θα είμασταν καλύτεροι ως άνθρωποι. Τα εύσημα στους συντάκτες που κόβουν άσχετες, μίζερες και ακαλαίσθητες εκθέσεις με υποτυπώδη μορφή σχολίων.
“Τα εύσημα”(!), λέτε, “στους συντάκτες που κόβουν”… (ΕΣΤΩ δε -αλλά και κατά την προσωπική & υποκειμενική, άποψη και γνώμη σας- κι αν είναι άσχετες, μίζερες και ακαλαίσθητες εκθέσεις με υποτυπώδη μορφή σχολίων), λοιπόν?! Ναι αλλά έτσι, -θα μπορούσε κάλλιστα, να σας αντιτείνη & απαντήσει, και κανείς- πάει και περίπατο η (οιαδήποτε, μορφής) ελευθερία έκφρασης & λόγου, καθώς και η Δημοκρατία μας (εν γένει), αγαπητέ μου/αγαπητή μου, σε αυτή, τη χώρα & πατρίδα μας, τελικώς…
H ελευθερία εκφρασης έχει και όρια και είναι θράσος να την χρησιμοποιεί κανείς όπως τον βολεύει.
Καλημέρα! Μιά χαρά, αλλά και πολύ-πολύ ωραία, λοιπόν: θα επινοήσουμε και θα εφεύρουμε, αλλά και μαζί δε, και θα κατασκεύσουμε, ιδρύσουμε & δημιουργήσουμε (οπουδήποτε αλλού ή και μέσα εδώ), και μιά “μονάδα μέτρησης, ελευθερίας έκφρασης” (αλλά και εντός ορίων), κοινώς… Ο,τι πει, ο.τι θελήσει, ο.τι γυρέψει και ο,τι ζητήσει, ο λαός!!
Κι όμως, τα πράγματα είναι απλούστερα και η συντακτική ομάδα τα έχει θίξει πολλάκις: σχόλια σχετικά με το θέμα και όχι άσκοπες προτάσεις που μοναδικό σκοπό έχουν τη δημιουργία εντυπωσιασμού και όχι ουσίας, κοινώς, όχι εκθέσεις δίχως αρχή, μέση και τέλος. Αν εφαρμόζει κανείς αυτά τα απλά, φυσικό είναι τα σχόλιά του να δημοσιεύονται. Όσοι δεν τα κατανοούν τούτα τα απλά και ολίγα, θα βλέπουν τις εκθέσεις τους να πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Πολλά είπαμε, εργασία και χαρά τώρα κύριε Αλλαντ’αλλωνόπουλε!
“Κύριε, Αλλαντ’αλλωνόπουλε”!!!! Άκου, “κύριε Αλλαντ’αλλωνόπουλε”!!!!Αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, καλόοοοοοοοοοοοοοοοοό!!!! Μου φτιάξατε την ημέρα (διότι ως συνήθως είχα και σήμερα τσακωθεί, με πεθερά και με γυναίκα!) συν και το γεγονός, του ό,τι με κάνατε λοιπόν, να ξεκαρδιστώ, να “ξεραθώ” και να “λυθώ”, αλλά και να λιποθυμήσω μαζί, από τα (μέχρι δακρύων, μιλάμε), γέλια!!! Σε καλό σας!!! Πάντα (αγαπητέ μου/αγαπητή μου), τέτοια!!!!