Με βαθιά συγκίνηση, εθνική υπερηφάνεια κι εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 24 Μαρτίου 2026,στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων, στον ισόγειο χώρο της σχολικής μονάδας η επετειακή, σχολική εορτή της 25ης Μαρτίου 1821.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Ε’ και Δ’ τάξεων, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, μέσα από την αφιερωματική εκδήλωση ‘’ΦΩΝΕΣ ΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ’’ , μας θύμισαν πως η ιστορία δεν είναι απλώς ημερομηνίες, αλλά ψυχές που επέλεξαν το φως πάνω από το σκοτάδι! Η σπάνια σύζευξη λόγου, εικόνας και ιστορικής μνήμης, προσέφερε σε μαθητές/τριες και παρευρισκόμενους/ες ένα οδοιπορικό εθνικής αυτογνωσίας αντάξιο των υψηλών νοημάτων της Επετείου!
Η γιορτή ξεκίνησε με τον χαιρετισμό του Διευθυντή του Σχολείου κ. Συγριμή Δημήτριου και του εκπαιδευτικού της Ε΄τάξης κ. Γεωργίου Νικόλαου, οι οποίοι τόνισαν τη διαχρονική αξία της θυσίας των «Ελεύθερων Πολιορκημένων», συνδέοντας το γεγονός και με την Τοπική Ιστορία. Στη συνέχεια, η σκηνή γέμισε με τις φωνές των παιδιών, τα οποία μέσα από συγκλονιστικά κείμενα και δρώμενα, ενσάρκωσαν τους ήρωες, μεταφέροντας στο κοινό την αγωνία, την πείνα, αλλά και την αλύγιστη πίστη των αγωνιστών! Η συγκίνηση στην αίθουσα έφτασε στην κορύφωσή της, όταν οι μαθητές/τριες ζωντάνεψαν τις τελευταίες, δραματικές στιγμές των «Μεσολογγιτών/τισσών».
«Η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα», απήγγειλαν τα παιδιά, μεταφέροντας το κοινό σε εκείνο τον Απρίλιο, όπου η άνοιξη, αναιδής και πανέμορφη, ανθούσε έξω από τα τείχη, την ίδια στιγμή που μέσα στην πόλη η πείνα και ο θάνατος θέριζαν. Αυτή η τρομερή αντίθεση—η φύση που ξαναγεννιέται και οι άνθρωποι που πεθαίνουν—ζωγραφίστηκε με μοναδική ένταση στις ομιλίες των μαθητών/τριών. Και τότε, πάρθηκε η Απόφαση. «Χίλιες φορές θάνατος, παρά σκλαβιά!».
Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε, καθώς τα παιδιά περιέγραψαν την ηρωική, αυτοκαταστροφική πράξη του Χρήστου Καψάλη. Με μια συγκλονιστική αναπαράσταση, “ακούστηκε” ο βρυχηθμός της πυριτιδαποθήκης που τινάχτηκε στον αέρα, παίρνοντας μαζί της Τούρκους και Έλληνες. Εκείνη η θυσία δεν ήταν τέλος, αλλά μια πύλη προς την αθανασία.
Μέσα από τον καπνό και τις φλόγες της ανατίναξης, η Έξοδος ξεκίνησε, όχι ως φυγή, αλλά ως μια ηρωική πορεία προς την απόλυτη ελευθερία, μια πορεία που 200 χρόνια μετά συνεχίζει να μας εμπνέει. Οι μαθητές/τριες, με σοβαρότητα και ρυθμό, χόρεψαν προς τιμήν των προγόνων μας, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου, τον οποίο οι μαθητέ/τριες της Δ΄τάξης απέδωσαν και στη νοηματική γλώσσα.
Η αρτιότητα και η υποβλητική ατμόσφαιρα της αφιερωματικής εκδήλωσης υπήρξαν καρπός της εμπνευσμένης καθοδήγησης και του άοκνου γενικού συντονισμού του εκπαιδευτικού της Ε΄ Τάξης, κ. Γεωργίου Νικόλαου.
Με υψηλή παιδαγωγική ευθύνη, προσωπική σφραγίδα και βαθιά ιστορική γνώση, ο εκπαιδευτικός ανέλαβε τη συγγραφή των πρωτότυπων κειμένων που απήγγειλαν οι μαθητές/τριες, μετουσιώνοντας την ιστορική πληροφορία σε ζωντανό, συγκλονιστικό λόγο. Παράλληλα, η δική του καλλιτεχνική επιμέλεια στην παρουσίαση, το φωτογραφικό και ψηφιακό υλικό, που πλαισίωσε την εκδήλωση, δημιούργησαν μια καθηλωτική εμπειρία που ξεπέρασε τα όρια μιας τυπικής σχολικής εορτής.
Τη διδασκαλία των παραδοσιακών χορών επιμελήθηκε η εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής του Σχολείου μας, κ. Γουνδουλάκη Καλλιόπη, τα μουσικά μέρη η εκπαιδευτικός Μουσικής κ. Χρυσανθοπούλου Ιωάννα, τη διδασκαλία του Εθνικού Ύμνου στη νοηματική γλώσσα, η εκπαιδευτικός κ. Μπούκη Κωνσταντίνα, ενώ την Τεχνική Υποστήριξη ανέλαβε ο εκπαιδευτικός Πληροφορικής, κ. Βαφειάδης Πάρις!
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους/ες τους/τις μαθητές/τριες που έλαβαν μέρος στην, κατά γενική ομολογία, εντυπωσιακή εκδήλωση για την εξαιρετική τους προσπάθεια – παρουσία, την πειθαρχία και το ήθος τους!
Τέλος, συγχαίρουμε θερμά όλους τους/τις εκπαιδευτικούς που συνεργάστηκαν για την υλοποίηση της εκδήλωσης κ.κ.: Γεωργίου Νικόλαο ,Γουνδουλάκη Καλλιόπη, Χρυσανθοπούλου Ιωάννα, Ακριτίδη Ευάγγελο, Θυμή Μαρίνα, Θυμή Ελένη, Μπούκη Κωνσταντίνα, Παράσχη Ιωάννα, Ζερβό Νικόλαο και Βαφειάδη Πάρι!
Και του χρόνου με υγεία! Χρόνια Πολλά, Ελλάδα!
