Λουτράκι – Ασφάλεια ή επίδειξη δύναμης;

Το τελευταίο διάστημα, στο Λουτράκι παρατηρείται έντονη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, μεταξύ αυτών και της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (ΟΠΚΕ). Περιπολικά, μηχανές, μπλόκα, έλεγχοι, κλήσεις. Η εικόνα μιας πόλης με έντονη αστυνομική κινητικότητα. Το ερώτημα όμως που τίθεται από πολλούς πολίτες είναι απλό: τελικά αυτή η παρουσία λύνει προβλήματα ή απλώς δημιουργεί την αίσθηση ελέγχου για λίγες ημέρες;

Γιατί εμφανίστηκαν οι ΟΠΚΕ

Η ΟΠΚΕ είναι ειδική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας που ασχολείται με την πρόληψη και καταστολή εγκληματικότητας, επιχειρήσεις για ναρκωτικά, όπλα, συλλήψεις επικίνδυνων δραστών και γενικά σοβαρά εγκλήματα. Δεν είναι τροχαία ούτε δημοτική αστυνομία. Θεωρητικά, η παρουσία της σημαίνει ότι υπάρχουν πληροφορίες ή αυξημένη εγκληματικότητα σε μια περιοχή.

Και εδώ βρίσκεται το πρώτο σημαντικό σημείο:
Η παρουσία τέτοιων μονάδων σε μια πόλη συνήθως δεν γίνεται τυχαία.

Τι συμβαίνει στο Λουτράκι το τελευταίο διάστημα

Αν δει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, θα καταλάβει γιατί υπάρχει κινητικότητα αστυνομίας:

• Θανατηφόρα συμπλοκή με μαχαίρι και νεκρό 17χρονο
• Επιθέσεις και τραυματισμοί με αιχμηρά αντικείμενα
• Συλλήψεις για ναρκωτικά και όπλα
• Σήμερα Ένοπλη ληστεία στα ΕΛΤΑ Λουτρακίου
• Συνεχείς προσαγωγές και επεισόδια μεταξύ νεαρών

Τα περιστατικά αυτά δείχνουν ότι υπάρχει αυξημένη εγκληματικότητα και βία, ιδιαίτερα μεταξύ νεαρών ομάδων, κάτι που έχει απασχολήσει έντονα τις αρχές το τελευταίο διάστημα.

Άρα, η αυξημένη παρουσία αστυνομίας δεν είναι τυχαία.

Το πρόβλημα όμως είναι αλλού

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα για το Λουτράκι, περιγράφεται μια εικόνα πόλης «αστακός» για λίγες ημέρες, με μπλόκα, ελέγχους και έντονη παρουσία αστυνομίας, αλλά μετά όλα εξαφανίστηκαν και η καθημερινότητα επέστρεψε στην ίδια κατάσταση. Οι πολίτες περίμεναν ότι θα υπάρξει σταθερή αστυνόμευση, αλλά τελικά το αποτέλεσμα ήταν κυρίως κλήσεις, αφαιρέσεις πινακίδων, σωρεία προστίμων ακόμα και για φιμέ τζάμια, για τρίγωνο και πυροσβεστήρα και έλεγχοι οδηγών.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.

Δεν θέλει ο κόσμος επιχειρήσεις για ένα διάστημα
Θέλει μόνιμη αστυνόμευση.
Θέλει παρουσία κάθε μέρα.
Θέλει πρόληψη, όχι μπλόκα για κράνη και παρκάρισμα.

Η πραγματικότητα που λίγοι λένε

Η αλήθεια είναι ότι το Αστυνομικό Τμήμα Λουτρακίου έχει λίγους αστυνομικούς για μια περιοχή με τεράστιο πληθυσμό τα Σαββατοκύριακα και το καλοκαίρι. Όταν μια πόλη από 15-20 χιλιάδες γίνεται 80-100 χιλιάδες, δεν μπορεί να αστυνομεύεται με λίγους ανθρώπους.

Έτσι τι γίνεται συνήθως:

• Έρχονται ειδικές ομάδες για επιχειρήσεις
• Γίνονται έλεγχοι για λίγες μέρες
• Φεύγουν
• Η πόλη μένει πάλι με ελάχιστους αστυνομικούς

Αυτό δεν είναι αστυνόμευση. Είναι επιχειρήσεις βιτρίνας.

Συμπέρασμα

Το Λουτράκι δεν έχει ανάγκη από «ντου» αστυνομίας για λίγες ώρες. : το Λουτράκι δεν είναι καταυλισμός, ούτε περιοχή εγκληματικότητας για επιχειρήσεις τύπου «ντου».
Έχει ανάγκη από:

• Μόνιμη ενίσχυση του Α.Τ. Λουτρακίου
• Πεζές περιπολίες στο κέντρο
• Έλεγχο σε ναρκωτικά και όπλα
• Αστυνόμευση στις γειτονιές
• Παρουσία τη νύχτα, όχι μόνο μπλόκα ημέρα

Γιατί η ασφάλεια δεν είναι εικόνα.
Είναι καθημερινότητα.

Και όταν η αστυνομία εμφανίζεται μόνο για επιχειρήσεις και πρόστιμα, τότε ο κόσμος δεν αισθάνεται ασφάλεια. Αισθάνεται απλώς ότι κάποιος πέρασε για λίγο, έγραψε μερικούς και έφυγε.

Οι πολίτες δεν είναι εγκληματίες για να αντιμετωπίζονται σαν ύποπτοι κάθε φορά που βγαίνουν από το σπίτι τους. Άλλο η αστυνόμευση και άλλο η επίδειξη δύναμης. Αυτό είναι μεγάλο λάθος.

Κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος. Πρέπει.
Το ερώτημα όμως είναι άλλο: αυτό είναι το βασικό πρόβλημα της πόλης;

Από τα πρόστιμα κερδίζει και ο Δήμος

Υπάρχει όμως και κάτι που λίγοι λένε. Τα πρόστιμα από παράνομη στάθμευση και πολλές παραβάσεις καταλήγουν στα ταμεία του Δήμου. Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερες κλήσεις κόβονται, τόσο αυξάνονται και τα έσοδα του Δήμου.

Και εδώ δημιουργείται μια περίεργη εικόνα:
Αστυνομικές επιχειρήσεις, πολλές κλήσεις, έσοδα από πρόστιμα, αλλά οι πολίτες δεν αισθάνονται πιο ασφαλείς.

Η αστυνόμευση όμως δεν πρέπει να έχει εισπρακτικό χαρακτήρα. Πρέπει να έχει κοινωνικό και προληπτικό χαρακτήρα.

Οι πολίτες δεν ενοχλούνται από την αστυνομία.
Ενοχλούνται όταν αισθάνονται ότι:

• αντιμετωπίζονται σαν ύποπτοι
• γίνονται μόνο έλεγχοι για πρόστιμα
• δεν υπάρχει αστυνόμευση όταν πραγματικά χρειάζεται
• γίνονται επιχειρήσεις εντυπωσιασμού για λίγες ημέρες

Γιατί τελικά, ο στόχος πρέπει να είναι ένας:
να αισθάνεται ασφαλής ο πολίτης – όχι φοβισμένος και κυνηγημένος.

ΧΒ