Η εκλογή προέδρου στον ΑΟΣΑΚ στο δήμο Κορινθίων, δεν ήταν μια απλή διαδικασία προσώπων. Ήταν μια καθαρά πολιτική ψηφοφορία, με μηνύματα, συσχετισμούς και εσωτερικές ρωγμές που πλέον δεν μπορούν να κρυφτούν.
Η εκλογή του Ναπολέοντα Γιαννακουλόπουλου με τις ψήφους της αντιπολίτευσης και όχι της δημοτικής αρχής, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δύο σύμβουλοι της παράταξης του δημάρχου δεν στήριξαν την επίσημη επιλογή του Ανδρέα Πούλου, αποτελεί ξεκάθαρα πολιτικό γεγονός και όχι μια απλή διαφοροποίηση. Όταν ανήκεις σε μια δημοτική ομάδα και ο δήμαρχος κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή, η μη στήριξη δεν είναι «προσωπική άποψη». Είναι πολιτική πράξη. Και μάλιστα με βαρύ συμβολισμό.
Ο ένας σύμβουλος ψήφισε λευκό και ο άλλος τον αντίπαλο υποψήφιο. Αυτό πολιτικά μεταφράζεται ως αμφισβήτηση της επιλογής του δημάρχου, αμφισβήτηση της συνοχής της παράταξης και, τελικά, αμφισβήτηση της ίδιας της δημοτικής πλειοψηφίας. Σε μια περίοδο που οι δήμοι χρειάζονται σταθερότητα και καθαρή διοίκηση, τέτοιες κινήσεις μόνο προβλήματα δημιουργούν και δείχνουν έλλειψη σεβασμού προς την παράταξη με την οποία εξελέγησαν.Ιδιαίτερα όταν είναι γνωστό ότι οι διαφωνίες σχετίζονται με θέσεις ευθύνης και αντιδημαρχίες, τότε το ζήτημα παύει να είναι πολιτικό και γίνεται καθαρά θέμα προσωπικών επιδιώξεων, κάτι που οι πολίτες κρίνουν πάντα αυστηρά.
Το δεύτερο μεγάλο πολιτικό θέμα είναι η στάση του Βασίλη Νανόπουλου. Εδώ τα πράγματα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πολιτικό βάθος. Ο Νανόπουλος διοίκησε την περίοδο 2019–2023 με απλή αναλογική. Όλοι θυμούνται ότι τότε ο Νίκος Σταυρέλης στάθηκε απέναντί του με θεσμική ευθύνη, βοηθώντας στη διοίκηση, δίνοντας αντιδημάρχους και στηρίζοντας πολλές αποφάσεις που πέρασαν ομόφωνα για να μπορέσει να λειτουργήσει ο δήμος. Η στάση εκείνη είχε χαρακτηριστεί έντιμη και υπεύθυνη.
Γι’ αυτό και δημιουργεί ερωτήματα η σημερινή πολιτική τακτική. Το 2020 ο Νανόπουλος δεν είχε ψηφίσει τον Γιαννακουλόπουλο, λέγοντας τότε ότι είναι άνθρωπος του Πνευματικού, και είχε στηρίξει τον Τάκη Ανδρικόπουλο, το 2023 στήριξε τον Ανδρέα Πούλο. Σήμερα όμως στήριξε τον Γιαννακουλόπουλο, επιστρατεύοντας μάλιστα συμβούλους (Πιέτρη-Τσατσούλη) που είχαν να εμφανιστούν στα δημοτικά συμβούλια πάρα πολύ καιρό και εμφανίστηκαν μόνο για αυτή την ψηφοφορία. Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο. Είναι καθαρά πολιτική επιλογή.
Το ερώτημα λοιπόν είναι προφανές: ποιος ήταν ο στόχος;
Η απάντηση που δίνουν πολλοί μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο είναι ότι στόχος ήταν να δείξει ότι ο Σταυρέλης δεν ελέγχει την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου. Μια τακτική «διαίρει και βασίλευε», με στόχο τη δημιουργία εικόνας πολιτικής αδυναμίας της δημοτικής αρχής.
Αλλά εδώ προκύπτει και ένα δεύτερο πολιτικό ερώτημα:
Αν αποδυναμώνεται ο Σταυρέλης, ποιος ενισχύεται; O Nανόπουλος ίσως θεωρεί ότι οι ανεξάρτητοι θα συστρατευθούν μαζί του, ή ότι κερδίζει πόντους εκλογικά.
Μήπως τελικά με αυτές τις κινήσεις όμως κάποιοι θέλουν να επαναφέρουν στο προσκήνιο παλιούς πολιτικούς παράγοντες; Γιατί πολιτικά, όταν θεωρείς ότι αποδυναμώνεις έναν χώρο, ίσως κάποιος άλλος ανοίγει δρόμο να επιστρέψει και τελικά να είσαι ό ίδιος το «πιόνι» στη σκακιέρα που παίζεις. Οπως και να είναι τα πράγματα, η σταση του Νανόπουλου, δεν ήταν έντιμη πολιτικά απέναντι στον τωρινό δήμαρχο που τον βοήθησε στη θητεία του….
Σε κάθε περίπτωση, από αυτή την ιστορία προκύπτουν τρία σαφή πολιτικά συμπεράσματα:
Υπάρχει πρόβλημα συνοχής στη δημοτική ομάδα του δημάρχου.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση κινείται συντονισμένα και με συγκεκριμένη στρατηγική εναντίον του Σταυρέλη σε κάθε απόφαση. Ο Νανόπουλος επέλεξε να κινηθεί πολιτικά και όχι θεσμικά, θέλοντας να στείλει μήνυμα συσχετισμών, συμπαρασύροντας και τις άλλες παρατάξεις αλλά και τους ανεξάρτητους. Σε αυτή την ψηφοφορία, δεν υπήρχε κανένας λόγος να μην ψηφιστεί ο Ανδρέας Πούλος.
Αυτό που έγινε δεν ήταν μια απλή ψηφοφορία. Ήταν δοκιμή δύναμης μέσα στο δημοτικό συμβούλιο.Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι ποιος εξελέγη στον ΑΟΣΑΚ, αλλά αν ο δήμαρχος έχει συμπαγή δημοτική ομάδα και πλειοψηφία που τον ακολουθεί. Αν απαντήσει άμεσα και βάλει όρια, θα βγει πιο δυνατός. Αν το αφήσει να περάσει, θα το βρει μπροστά του σε κάθε σοβαρή απόφαση από εδώ και πέρα.
Αν κάποιοι πάλι θεωρούν ότι με τέτοιες τακτικές, με διαφοροποιήσεις, προσωπικές στρατηγικές και μικροπολιτικά παιχνίδια θα εμποδίσουν το δημοτικό έργο, θα κριθούν. Το δημοτικό έργο δεν ανήκει ούτε στον δήμαρχο ούτε στις παρατάξεις, ανήκει στους δημότες. Και οι δημότες πρέπει να γνωρίζουν ποιοι βοηθούν να προχωρήσουν τα έργα και οι αποφάσεις και ποιοι δημιουργούν προβλήματα για προσωπικούς λόγους και πολιτικούς υπολογισμούς. Γιατί στο τέλος της ημέρας, στην αυτοδιοίκηση όλοι κρίνονται από τη στάση τους και όχι από τα λόγια τους…
Ο Βασίλης Νανόπουλος φαίνεται να επιλέγει τον δρόμο των τακτικών κινήσεων και των πρόσκαιρων συμμαχιών, χρησιμοποιώντας την αντιπολίτευση για να δημιουργεί πολιτικά προβλήματα στη δημοτική αρχή και να εμφανίζεται ως ρυθμιστής των εξελίξεων. Όμως η τακτική αυτή μπορεί να δημιουργεί εντυπώσεις, δεν δημιουργεί όμως πολιτικό μέλλον. Η κοινωνία γνωρίζει, θυμάται και κρίνει. Και συνήθως δεν επιβραβεύει όσους επενδύουν σε πολιτικά παιχνίδια και προσωπικές στρατηγικές, αλλά όσους έχουν καθαρή στάση, συνέπεια και πραγματική προσφορά στον τόπο.
Η πολιτική δεν χτίζεται με τακτικισμούς και περιστασιακές συμμαχίες, αλλά με καθαρές θέσεις και συνέπεια, αυτό είναι το νόμισμα που θα πληρώσει ο Βασίλης Νανόπουλος.