Η στάση και ο λόγος της αντιπολίτευσης στον Δήμο Κορινθίων παρουσιάζουν σαφείς διαφοροποιήσεις που αξίζουν πολιτικής ανάγνωσης.
Η αντιπολίτευση στον Δήμο Κορινθίων δεν είναι ενιαία ούτε ως προς τη στάση ούτε ως προς την πολιτική της ποιότητα. Και αυτό αξίζει να επισημανθεί, γιατί ο τρόπος άσκησης αντιπολίτευσης λέει συχνά περισσότερα από τις ίδιες τις τοποθετήσεις.
Στη μία πλευρά βρίσκονται η Συμμαχία Πολιτών του Βασίλη Νανόπουλου και η Πολιτική Διέξοδος του Αλέξανδρου Γκουργιώτη. Παρατάξεις που τιμούν τον θεσμικό τους ρόλο, χωρίς τυμπανοκρουσίες και κραυγές. Ασκούν κριτική εκεί όπου προβλέπεται: στο Δημοτικό Συμβούλιο. Με επιχειρήματα, με γνώση των θεμάτων και με σεβασμό στη διαδικασία. Πρόκειται για παρατάξεις που επιλέγουν έναν καθαρά θεσμικό δρόμο, χωρίς ανάγκη καθημερινής προβολής. Ο ρόλος τους ξεκινά και ολοκληρώνεται εντός του Δημοτικού Συμβουλίου, εκεί όπου προβλέπεται να γίνεται ο ουσιαστικός πολιτικός διάλογος.Πρόκειται για μια γόνιμη αντιπολίτευση, που μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί μαζί της, αλλά δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη σοβαρότητα και τη θεσμική της στάση.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη Συμμαχία Πολιτών και στον σύμβουλό της Γιώργο Πούρο. Ένας αυτοδιοικητικός μετρημένος, σοβαρός και γνώστης του αντικειμένου. Με παρεμβάσεις που συχνά λειτουργούν επεξηγηματικά σε σύνθετα ζητήματα, ειδικά σε περιπτώσεις όπου άλλοι δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται βασικές διοικητικές παραμέτρους.Συνολικά, η παράταξη του Βασίλη Νανόπουλου εμφανίζει συλλογική σοβαρότητα: πρόσωπα με λόγο, παρουσία και πολιτική ευθύνη.
Ο Αλέξανδρος Γκουργιώτης, από την πλευρά του, είναι ένας αυτοδιοικητικός με πολιτική ευστροφία και έξυπνο χιούμορ. Ναι, υπήρξαν στιγμές που ξέφυγε των εσκαμμένων. Το κρίσιμο όμως είναι ότι δέχτηκε την κριτική χωρίς υπερβολές, χωρίς κλιμάκωση και με ήθος, δείχνοντας πολιτική ωριμότητα.Στοιχείο που δείχνει άνθρωπο με παιδεία και σεβασμό στον δημόσιο διάλογο.
Στον αντίποδα, η παράταξη του Δημήτρη Πρωτοπαππά ακολουθεί μια διαφορετική λογική αντιπολίτευσης, με τον κ. Σπύρου να εκφράζουν συχνά έναν λόγο έντονα συγκρουσιακό όχι μόνο εντός του δημοτικού συμβουλίου. Επανέρχονται διαρκώς τα ίδια θέματα, όχι πάντα με νέα στοιχεία, ενώ η πολιτική παρουσία μεταφέρεται συστηματικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί καταγράφονται εντάσεις, ειρωνείες και δημόσιες αντιπαραθέσεις με συναδέλφους, πολίτες και δημοσιογράφους, δημιουργώντας μια εικόνα διαρκούς σύγκρουσης.
Το πολιτικό ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι αν αυτή η στάση αποτελεί προσωπική επιλογή ή αν γίνεται ανεκτή ή ακόμη αν εξυπηρετεί τη συνολική στρατηγική της παράταξης. Όποια κι αν είναι η απάντηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Μια αντιπολίτευση που δεν παράγει πολιτική, αλλά θόρυβο. Που δεν ελέγχει ουσιαστικά τη δημοτική αρχή, αλλά φθείρει τον δημόσιο λόγο. Στην ίδια παράταξη και ο Απόστολος Τζουτζόπουλος, ο οποίος είναι μεν ευγενής αλλά φαίνεται πως έχει παρασυρθεί από μια τοξικότητα και μια ανακυκλωση θεμάτων που τελικά κουράζουν παρά ενδιαφέρουν.
Αυτού του τύπου η αντιπολίτευση δεν είναι μαχητική, είναι κουραστική. μια αντιπολίτευση που επενδύει στην ένταση εντός και εκτός του ΔΣ, μια αντιπολίτευση που κουράζει αντί να πείθει, μια αντιπολίτευση διαρκούς θορύβου, χωρίς πολιτικό αποτύπωμα, μια αντιπολίτευση που μπερδεύει την πολιτική με τη φασαρία….
Και σε μια εποχή που οι πολίτες ζητούν σοβαρότητα, καθαρές κουβέντες και προτάσεις, τέτοιες πρακτικές όχι μόνο δεν πείθουν, αλλά απομακρύνουν ακόμη περισσότερο την κοινωνία από τα κοινά.
Η διαφορά, τελικά, δεν είναι ιδεολογική. Είναι διαφορά πολιτικού πολιτισμού, αναδεικνύοντας δύο προσεγγίσεις απέναντι στην ίδια θεσμική ευθύνη.Και αυτή,τη διαφορά, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να την υποτιμούν, γίνεται απολύτως αντιληπτή από τους πολίτες.
newsroom K24