Η Επιτροπή του άρθρου 152 ακύρωσε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου – Επανέρχεται το θέμα για το νερό και την επάρκεια του υδροφόρου ορίζοντα
Σημαντικές εξελίξεις σημειώνονται στο ζήτημα της εμφιάλωσης και εμπορίας νερού από τον υδροφόρο ορίζοντα του Λουτρακίου, μετά την απόφαση της Α΄ Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 152 του Ν.3463/2006 της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.
Με την απόφαση 3/25-2-2026, η Επιτροπή έκανε δεκτή την προσφυγή του δημότη Λουτρακίου Νικολάου Λόη και ακύρωσε:
- την απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης που είχε απορρίψει την προσφυγή
- καθώς και την απόφαση 142/2025 του Δημοτικού Συμβουλίου Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων που αφορούσε τη χορήγηση άδειας εμφιάλωσης και εμπορίας μεταλλικού νερού σε ιδιωτική εταιρεία.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα, καθώς ουσιαστικά η προηγούμενη διοικητική κρίση καταρρίπτεται, ενώ το θέμα της εκμετάλλευσης του υδροφόρου ορίζοντα επιστρέφει στο Δημοτικό Συμβούλιο για επανεξέταση.
Η απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα
Η Επιτροπή έκρινε ότι ο προσφεύγων διαθέτει έννομο συμφέρον, ανατρέποντας τη θέση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης που είχε απορρίψει την προσφυγή του με το σκεπτικό ότι δεν έχει προσωπικό συμφέρον ως απλός πολίτης.
Σύμφωνα με την απόφαση, σε περιβαλλοντικές υποθέσεις:
- το έννομο συμφέρον των πολιτών ερμηνεύεται ευρέως
- αρκεί να κατοικούν σε περιοχή που επηρεάζεται από την επίμαχη διοικητική πράξη
- η πιθανή περιβαλλοντική επιβάρυνση, όπως η μείωση του υδροφόρου ορίζοντα, αρκεί για να θεμελιώσει δικαίωμα προσφυγής.
Με βάση αυτό το σκεπτικό, η Επιτροπή έκρινε ότι η προηγούμενη απόφαση ήταν εσφαλμένη και αντίθετη με τη νομολογία.
Σοβαρές ελλείψεις στην αιτιολογία της απόφασης
Ιδιαίτερα αυστηρή είναι η κρίση της Επιτροπής και για την ουσία της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου.
Όπως επισημαίνεται, για ένα θέμα τόσο κρίσιμο όσο η ιδιωτική εκμετάλλευση υδάτινων πόρων, απαιτείται ενισχυμένη και τεκμηριωμένη αιτιολογία, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει:
- υδρογεωλογική μελέτη για την κατάσταση του υδροφόρου ορίζοντα
- εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων
- τεκμηρίωση ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η υδροδότηση της πόλης
- σαφή μέτρα ελέγχου της άντλησης και προστασίας του δημόσιου συμφέροντος.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα παραπάνω στοιχεία απουσιάζουν, γεγονός που καθιστά την απόφαση νομικά πλημμελή.
Υπεράντληση και κίνδυνος λειψυδρίας
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα στοιχεία για την άντληση νερού από τον υδροφόρο ορίζοντα του Λουτρακίου.
Σύμφωνα με μελέτη της ΔΕΥΑ (2024):
- το ανώτατο ασφαλές όριο άντλησης είναι περίπου 2.800.000 κυβικά μέτρα ετησίως
- όμως η σημερινή άντληση φτάνει ήδη τα 3.200.000 κυβικά μέτρα.
Παρά το γεγονός ότι υπάρχει ήδη υπεράντληση, η επίμαχη απόφαση προέβλεπε την παροχή άδειας για επιπλέον άντληση 300.000 κυβικών μέτρων ετησίως σε ιδιωτική εταιρεία εμφιάλωσης.
Η Επιτροπή χαρακτηρίζει το στοιχείο αυτό ιδιαίτερα προβληματικό, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα και σε κίνδυνο λειψυδρίας για την περιοχή.
Τι αλλάζει τώρα
Μετά την ακύρωση της απόφασης:
- το θέμα της εμφιάλωσης και εμπορίας νερού πρέπει να επανέλθει στο Δημοτικό Συμβούλιο
- θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου το υδατικό ισοζύγιο της περιοχής
- να διαπιστωθεί αν υπάρχει πραγματική επάρκεια νερού πρώτα για την ύδρευση των κατοίκων.
Την ίδια στιγμή τίθεται και ένα πρακτικό ζήτημα: σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, η εταιρεία εμφιάλωσης φέρεται να λειτουργεί χωρίς την απαιτούμενη άδεια, γεγονός που ανοίγει νέο κύκλο συζητήσεων.
Ένα θέμα που ξεπερνά τα όρια του Λουτρακίου
Η υπόθεση αποκτά ευρύτερη σημασία, καθώς το ζήτημα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων και της ιδιωτικής εκμετάλλευσής τους απασχολεί πολλούς δήμους σε όλη τη χώρα.
Η απόφαση της Επιτροπής θέτει σαφές μήνυμα:
οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ελέγχουν τις αποφάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης όταν αυτές αφορούν δημόσια αγαθά όπως το νερό.
Και αυτό το μήνυμα ενδέχεται να αποτελέσει νομικό προηγούμενο για παρόμοιες υποθέσεις σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Oι αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης
Σύσσωμη η αντιπολίτευση είχε εκφράσει έντονα τις ανησυχίες της αλλά και τις αντιρρήσεις της για το εν λόγω θέμα, το οποίο καταψήφισε.
Π.ΠΕΤΡΟΥ: Απόρριψη Κανονισμού, ψήφιση ΓΠΣ και ερωτήματα για τη NU AQUA (ηχητικό)
NU AQUA: «Μαμά εταιρεία» και αμφιβολίες για αξιοπιστία (ΒΙΝΤΕΟ)
Η πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 152 αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη για το Λουτράκι και για τη διαχείριση ενός από τα πιο κρίσιμα δημόσια αγαθά: το νερό. Η ακύρωση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου και η αναγνώριση του έννομου συμφέροντος των πολιτών δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι τοπικές κοινωνίες έχουν δικαίωμα –και υποχρέωση– να υπερασπίζονται τον υδροφόρο ορίζοντα όταν αυτός κινδυνεύει.
Τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα: η περιοχή ήδη υπεραντλεί πάνω από το ασφαλές όριο, φτάνοντας τα 3.200.000 κυβικά μέτρα ετησίως, όταν το ανώτατο όριο είναι 2.800.000. Παρ’ όλα αυτά, η προηγούμενη απόφαση προέβλεπε επιπλέον 300.000 κυβικά μέτρα για ιδιωτική εμφιάλωση, χωρίς πλήρη υδρογεωλογική μελέτη, χωρίς επαρκή τεκμηρίωση και χωρίς διασφάλιση ότι η ύδρευση των κατοίκων δεν θα τεθεί σε κίνδυνο.
Σε μια περίοδο που η λειψυδρία αποτελεί πραγματική απειλή, η ιδιωτική εκμετάλλευση του υδροφόρου ορίζοντα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το νερό δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν· είναι δημόσιο αγαθό και θεμέλιο της βιωσιμότητας της πόλης. Η απόφαση της Επιτροπής δεν είναι απλώς μια διοικητική πράξη, αλλά μια υπενθύμιση ότι η προστασία των φυσικών πόρων προηγείται κάθε επιχειρηματικού σχεδίου.
Κατά τη γνώμη μου, η εμφιάλωση νερού από τον υδροφόρο ορίζοντα του Λουτρακίου πρέπει να σταματήσει. Το Δημοτικό Συμβούλιο οφείλει να μην επαναλάβει το λάθος και να μην παραχωρήσει ξανά δικαιώματα άντλησης και εμπορίας σε ιδιωτική εταιρεία. Η προτεραιότητα πρέπει να είναι η επάρκεια νερού για τους κατοίκους και η μακροπρόθεσμη προστασία του υδροφόρου ορίζοντα.
Το νερό του Λουτρακίου ανήκει στην πόλη του. Και η πόλη πρέπει να το υπερασπιστεί.
-Ομόφωνα; – Ομόφωνα 😂😂😂
Πάντα τέτοια.
Διαβάζοντας την απόφαση της επιτροπής για το έννομο συμφέρον του πολίτη έχω να πω τα εξής.
Στη περιοχή του Αγίου Χαραλάμπους στα Ίσθμια υπάρχει ένα ρέμα με την ίδια ονομασία. Τα παλιά χρόνια προτού γίνει η συνένωση με τον δήμο Λουτρακίου δηλαδή ήμασταν κοινότητα Ισθμίας και το Λουτράκι ήταν ένα χωριό με λίγους κατοίκους το συγκεκριμένο ρέμα είχε τρεχούμενο νερό με πηγή στην περιοχή του Σούρλα πού συνόρευε με τα όρια του δήμου Λουτρακίου. Το Λουτράκι σιγά-σιγά μεγάλωνε και επεκτεινόταν ,με μεγαλύτερες ανάγκες για ύδρευση, που αυτό είχε σαν αποτέλεσμα άνοιγμα περισσότερων γεωτρήσεων νόμιμων ή παράνομων. Έτσι με τον καιρό αυτό το τρεχούμενο νερό στο ρέμα εξαφανίστηκε. Αυτή την ιστορία την άκουσα από ένα παππού όταν ήμουνα μικρό παιδί, νομίζω οτι και αλλοι την έχουν ακούσει . Αυτό μπορεί να θεωρηθεί τρελό γραφικό από ορισμένους αλλά αν, λέω αν υπάρχει μια δόση αλήθειας αυτό τι μπορεί να σημαίνει για τους κατοίκους Ίσθμιας. Δεν έχουν έννομο συμφέρον για το φυσικό αγαθό που λέγεται νερό, για πόσιμο νερό όχι αφαλάτωση γεμάτο σκουριά και πρόσθετα χημικά επεξεργασίας για να γίνει πόσιμο. Εάν τα 300.000 κυβικά ετησίως που προφανώς υπάρχει περίσσευμα μια που το αποφάσισε ο δήμος για ιδιωτική εκμετάλλευση ( το τρεχούμενο νερό που λέγαμε ότι χάθηκε από το ρεμα ), διοχετευοντουσαν προς τα Ίσθμια δεν θα μπορούσε να είχε λυθεί το πρόβλημα ή μειωθεί. Εμείς δεν είμαστε πολίτες του δήμου ή δικαιώματα έχουν μόνο όσοι κατοικούν μέσα στην πόλη, όπως αναφέρεται σε παραπάνω σχόλιο. Μάλλον μόνο απαιτήσεις σε δημοτικά τέλη, και φορο έχει ο δήμος απέναντι μας και όχι υποχρεώσεις.
ΥΓ: Αν ο υδροφόρος και το νερό ανήκουν μόνο στην πόλη του Λουτρακίου τότε ας λέγεται ο δήμος σκέτο Λουτρακίου. Τα Ίσθμια και οι Αγ. Θεόδωροι ας ανήκουν άλλου. Εξάλλου κάποια κελάηδημα τα ακούστηκαν ότι συζητιέται για επέκταση δικτύου ΕΥΔΑΠ πέρα τις Κινέτας……Ειδωμεν.