Ν. Σταυρέλης: «Τα πιο δύσκολα βρίσκονται πίσω μας, τα πιο όμορφα είναι μπροστά μας»

Συνδημότες μου!
Σε αυτή την καθιερωμένη εβδομαδιαία συναναστροφή μας, συνήθως προσπαθώ να σας προλάβω το πρωί της Κυριακής, λίγο πριν φύγετε για την παραλία. Σήμερα, όμως, δεν τα κατάφερα. Είχαμε κορυφαίες θεσμικές διαδικασίες στον Δήμο και, όπως καταλαβαίνετε, η ανασκόπηση έμεινε λίγο πίσω. Οπότε… καλό απόγευμα!
Και ξεκινώ από το σημαντικότερο γεγονός της ημέρας.
Σήμερα το Δημοτικό Συμβούλιο εξέλεξε νέο Πρόεδρό του, τον Γιάννη Καλκανά. Ένα νέο άνθρωπο, με όρεξη για δουλειά, διάθεση προσφοράς και πολύ καλή γνώση των θεμάτων του Δήμου.
Πιστεύω βαθιά ότι, κάθε φορά που ένας νέος άνθρωπος αναλαμβάνει μια θέση ευθύνης, η αυτοδιοίκηση γίνεται καλύτερη. Το ίδιο πίστευα όταν εκλέχθηκε πρόεδρος ο Γιώργος Παπαβενετίου. Το ίδιο πιστεύω και σήμερα για τον Γιάννη Καλκανά. Γιατί η ανανέωση δεν είναι θέμα ηλικίας μόνο. Είναι θέμα νοοτροπίας.
Τον Γιάννη τον γνωρίζω από μικρό παιδί. Γνωρίζω την οικογένειά του, γνωρίζω τα δημοκρατικά του γονίδια, γνωρίζω τον χαρακτήρα του. Και είμαι βέβαιος ότι θα καθοδηγήσει το Δημοτικό Συμβούλιο με νηφαλιότητα, δικαιοσύνη και θεσμικότητα στα δυόμισι απαιτητικά χρόνια που έχουμε μπροστά μας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι γίνεται ο νεότερος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου από την εποχή του Παύλου Μάρκελου, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, επί δημαρχίας του αείμνηστου Σήφη Κόλλια.
Η αυτοδιοίκηση χρειάζεται νέους ανθρώπους. Η πολιτική χρειάζεται νέες ιδέες. Και εγώ θα συνεχίσω να εμπιστεύομαι τη νέα γενιά, γιατί αυτή είναι που θα παραλάβει τον Δήμο που σήμερα όλοι μαζί χτίζουμε.
Η εκλογή του Προέδρου αποτελεί, ασφαλώς, μια κορυφαία θεσμική διαδικασία. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια διαδικασία που παραδοσιακά εκφράζει τη συναίνεση και τον σεβασμό προς τον θεσμό. Γι’ αυτό και ομολογώ ότι μου προκάλεσε λύπη (αλλά όχι έκπληξη) το γεγονός ότι μόλις δυο σύμβουλοι της αντιπολίτευσης επέλεξαν να μειοψηφήσουν στην εκλογή του Γιάννη. Ας είναι, «ο καθείς και οι εμμονές του», για να παραφράσω τον ποιητή.
Αμέσως μετά εκλέχθηκε και η νέα Δημοτική Επιτροπή. Ίσως κάποιοι να μην αντιλαμβάνονται τη σημασία της. Κι όμως, εκεί θα ληφθούν οι σημαντικότερες αποφάσεις της επόμενης διετίας. Εκεί θα εγκριθούν οι μελέτες. Εκεί θα προχωρήσουν οι δημοπρατήσεις. Εκεί θα ξεκινήσουν οι διαγωνισμοί. Εκεί θα πάρουν τον δρόμο της υλοποίησης τα μεγάλα έργα του Δήμου.
Γι’ αυτό και μόνο τυχαία δεν ήταν η προσπάθεια της λεγόμενης «Ανεξάρτητης Συμμαχίας Πράσινης Διεξόδου», δηλαδή των 19 συμβούλων που ακολουθούν τον κ. Νανόπουλο, να αφαιρέσει τις αρμοδιότητες της Δημοτικής Επιτροπής και να τις μεταφέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η επιδίωξη ήταν προφανής. Εκεί θεωρούν ότι διαθέτουν αριθμητική πλειοψηφία και πιστεύουν ότι μπορούν να διοικήσουν τον Δήμο, μέσα από θεσμικές ακροβασίες.
Η απάντηση όμως είναι μία: Τον Δήμο τον διοικεί εκείνος που επέλεξαν οι δημότες. Και οι δημότες το 2023 έδωσαν καθαρή εντολή. Η νέα Δημοτική Επιτροπή έχει μπροστά της ένα δύσκολο αλλά δημιουργικό έργο. Να προχωρήσει όλα όσα έχουμε σχεδιάσει, να ολοκληρώσει όσα ξεκινήσαμε και να ανοίξει τον δρόμο για ακόμη περισσότερα.
Η σημερινή ημέρα συμπίπτει και με ένα ακόμη ορόσημο. Η εβδομάδα που ολοκληρώνεται μας φέρνει ακριβώς στη μέση της δημοτικής περιόδου. Πλέον οι ημέρες που απομένουν μέχρι το τέλος της θητείας μας είναι λιγότερες από εκείνες που ήδη πέρασαν.
Κοιτάζοντας πίσω, θυμάμαι πολύ καλά από πού ξεκινήσαμε. Δεν υπήρχε ώριμη μελέτη για το Πολιτιστικό Κέντρο Μικρασιατικής Μνήμης -την κάναμε εμείς. Δεν υπήρχε σχέδιο για τη Δημοτική Αγορά -το φτιάξαμε εμείς. Δεν υπήρχε τίποτα για τα Καλάμια -εμείς κάναμε τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Στα χωριά δεν είχε πέσει ούτε ένα μέτρο νέας ασφάλτου – εμεις ξεκινήσαμε τα πρώτα μέτρα. Η καθαριότητα βρισκόταν σε οριακό σημείο και χρειάστηκε να πάρουμε δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Οι αθλητικές μας υποδομές είχαν μείνει πίσω, και τα έχουμε αλλάξει όλα.
Σήμερα η εικόνα είναι τελείως διαφορετική. Έργα ολοκληρώνονται, άλλα εξελίσσονται, άλλα έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και είναι έτοιμα να ξεκινήσουν. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται μια τεράστια δουλειά που δεν φωτογραφίζεται: Μελέτες, εγκρίσεις, χρηματοδοτήσεις, αδειοδοτήσεις. Ατελείωτες ώρες δουλειάς.
Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που επιμένουν να λένε ότι “δεν έγινε τίποτα”. Τους ακούω με ψυχραιμία, αλλά εμπιστεύομαι περισσότερο την κρίση των δημοτών. Στην πολιτική υπάρχουν οι δημοσκοπήσεις, οι αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα και οι ανακοινώσεις. Υπάρχει όμως και κάτι πιο σημαντικό. Η καθημερινή επαφή με τον κόσμο. Αυτή δεν καταγράφεται πουθενά. Την εισπράττεις όμως κάθε φορά που συγχρωτίζεσαι με τους συμπολίτες σου. Και αυτή είναι που μου δίνει τη δύναμη να πιστεύω ότι οι δημότες βλέπουν καταλαβαίνουν, συγκρίνουν και τελικά κρίνουν δίκαια.
Η εβδομάδα για μένα ήταν λίγο διαφορετική, καθώς από την Πέμπτη βρέθηκα στην Κέρκυρα, συμμετέχοντας στην 18η Πανελλήνια Σύνοδο των ΦοΔΣΑ, όπου συγκεντρώθηκαν εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης από όλη τη χώρα για να συζητήσουν το μέλλον της διαχείρισης των απορριμμάτων και τη μετάβαση από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση της κυκλικής οικονομίας.
Για την Πελοπόννησο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο νέο ολιστικό πρόγραμμα που αναμένεται να εγκριθεί και θα φέρει σημαντικό εξοπλισμό και νέες δυνατότητες στους Δήμους: σύγχρονα απορριμματοφόρα, νέους κάδους, συστήματα χωριστής συλλογής, ενίσχυση της κομποστοποίησης, οργανωμένη αποκομιδή ογκωδών αντικειμένων και συνολικά μια νέα φιλοσοφία στη διαχείριση των απορριμμάτων.
Μέχρι τότε, όμως, δεν περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Συνεχίζουμε καθημερινά τη μάχη της καθαριότητας, με επικεφαλής τον Αντιδήμαρχο Ανδρέα Πούλο και όλους τους εργαζόμενους της υπηρεσίας, γιατί η καθαρή πόλη δεν μπορεί να περιμένει τις χρηματοδοτήσεις.
Είχαμε ακόμα το έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΚ, όπου εγκρίθηκε η παράταση της εργολαβίας του αποχετευτικού Σαρωνικού λόγω των σημαντικών καθυστερήσεων που προέκυψαν κατά την εκτέλεση του έργου.
ΌΛΟΣ Ο ΔΗΜΟΣ ΜΑΣ, ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ
Στο πεδιο των εκδηλώσεων το καλοκαίρι είναι δύσκολο. Σχεδόν κάθε μέρα, σε κάθε χωριό, κάτι γίνεται. Που να προλάβω να πάω παντού. Μέχρι να …κλωνοποιηθώ θα προσπαθώ να πάω σε όσες περισσότερες εκδηλώσεις μπορώ. Αλλά δεν τις προλαβαίνω όλες, μην με παρεξηγείτε λοιπόν, αν δεν …προκάνω!
Επειδή έλειπα στην Κέρκυρα έμαθα ότι παντού γινόταν χαμός:
· Στο νέο ανοικτό θέατρο του παραλιακού πάρκου του Κάτω Άσσου στο φεστιβάλ του συλλόγου «ΡΕΑ», είδαμε πως το πάθος περνά στην παράδοση μέσα από το το μουσικοχορευτικό σεργιάνι της Ρέας. Το τριήμερο Πολιτιστικό Φεστιβάλ ολοκληρώνεται σήμερα, μην χάσετε την ευκαιρία να πάτε.
· Στον Φλοίσβο έγινε το 1ο Κρητικό Αντάμωμα Κορινθίας, σε συνεργασία με την Ένωση Κρητών Κορινθίας “Ο Ψηλορείτης”.
· Στο Αγγελόκαστρο είχαμε χτες την παραδοσιακή Γιορτή του Αλωνάρη, σε συνεργασία με τον Σύλλογο των εν Κορινθία Αγγελοκαστριτών «Ο Άγιος Παντελεήμων».
· Σήμερα σας προτρέπω να πάτε στο Αίθριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αρχαίας Κορίνθου, στις 9.00 το βράδυ για να δείτε ένα πρόγραμμα μουσικής ευαισθησίας και σύγχρονης έκφρασης, μέσα σε έναν χώρο όπου η αρχαιολογική μνήμη συνομιλεί με τον σύγχρονο ήχο. Σε συνεργασία με το Καλογεροπούλειο Ίδρυμα Κορίνθου.
Ολοκληρώθηκε αυτή την εβδομάδα το 1ο Πολυθεματικό Φεστιβάλ Ψυχικής Υγείας, ένας νέος θεσμός που εγκαινιάσαμε ως Δήμος Κορινθίων, σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης «Δίολκος», με επίκεντρο την ψυχική υγεία, την πρόληψη και την ενημέρωση της κοινωνίας.
Ομολογώ ότι αισθάνομαι άσχημα, γιατί λόγω της συμμετοχής μου στην Πανελλήνια Σύνοδο των ΦοΔΣΑ στην Κέρκυρα δεν μπόρεσα να είμαι όσο παρών θα ήθελα στις δράσεις του φεστιβάλ.
Πιστεύω όμως βαθιά ότι η ψυχική υγεία είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και ποιότητας ζωής. Γι’ αυτό και η στήριξη αυτού του νέου θεσμού αποτελεί για εμένα προτεραιότητα. Δεν ξεκινήσαμε κάτι για μία χρονιά. Βάζουμε τα θεμέλια για έναν θεσμό που θέλουμε να μεγαλώνει και να αγκαλιάζεται από όλο και περισσότερους συμπολίτες μας.
Και κάπου εδώ λέω να βάλω τελεία.
Η αλήθεια είναι ότι, αυτή την εβδομάδα, άργησα λίγο να σας συναντήσω. Οπότε, αν δεν έχετε φύγει ήδη, αν σας προλαβαίνω έστω και… απογευματινά. Θα ακολουθήσω κι εγώ τη συμβουλή που -όπως λέγεται- έδινε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου: «Δεν θα χαλάσουμε τα μπάνια του λαού!»
Άλλωστε έχουμε την τύχη να ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο, με πανέμορφες παραλίες. Βρείτε λίγο χρόνο να τις απολαύσετε με την οικογένεια και τους φίλους σας. Κι εγώ θα κάνω μια μικρή βουτιά… όχι για να ξεχάσω τη δουλειά, αλλά για να γεμίσω μπαταρίες.
Γιατί από αύριο το πρωί επιστρέφουμε όλοι στις θέσεις μας. Έχουμε ακόμη δυόμισι χρόνια μπροστά μας, πολλή δουλειά να κάνουμε και ακόμη περισσότερα να πετύχουμε.
Να περάσετε μια όμορφη Κυριακή και μια ακόμη καλύτερη εβδομάδα.
Τα πιο δύσκολα βρίσκονται πίσω μας. Τα πιο όμορφα είναι μπροστά μας.