Οι μέχρι σήμερα σωστικές, κατά κανόνα, ανασκαφές στο χωριό αυτό έχουν φέρει στο φως ευρήματα που πιστοποιούν ότι η ιστορία του είναι και πλούσια και πολύ ενδιαφέρουσα. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεμέας, εκτίθενται αρχαία αντικείμενα από όλες τις εποχές του Πετρίου, ως ακολούθως:
Από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3100/3000-2000 π.Χ.) κατά την οποία άκμασε οικισμός με οργανωμένες εγκαταστάσεις και υπάρχουν ενδείξεις για οικοτεχνικές δραστηριότητες, όπως επεξεργασία τροφής ή πρώτων υλών, έχουν διασωθεί άφθονη κεραμική, αγγεία και εργαλεία.
Από την κλασσική περίοδο, “επέζησαν” αποσπασματικά σωζόμενο ανάγλυφο καθιστής γυναίκας και αναθηματικό ανάγλυφο με δύο σειρές όρθιων λατρευτών του 4ου αιώνα π.Χ., που παριστούσε ενδεχομένως θρησκευτική πομπή σε τοπικές γιορτές, όπως τα τύποις ελευσινίων μυστήρια των Κελεών.
Από τα ρωμαϊκά χρόνια, υπάρχουν τα δύο επιγράμματα από το κρηναίο (ταφικό μνημείο του Φλαβιανού και της Σαλβίας, που παρουσιάσαμε στην ανάρτησή μας στις 26/6/2026, ένα περίτεχνο μαρμάρινο κιονόκρανο από αταύτιστο κτήριο του 2ου-3ου μ.Χ. αιώνα, μια εικονιστική γυναικεία κεφαλή της εποχής των Σεβήρων (220-235 μ.Χ.) και ένα Ρωμαϊκό αντίγραφο πορτραίτου ενός φιλοσόφου.
Όλα αυτά τα εκθέματα ρωμαϊκών χρόνων του Μουσείου της Νεμέας, συναθροιζόμενα με τις επιγραφές της Σεκουνδίνης και του γιού της Λόγισμου, καθώς και τις προτομές (γυναικεία και ανδρική) του 2ου μ.Χ. αιώνα, που βρέθηκαν παλαιότερα στο Πετρί και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου, επιβεβαιώνουν το συμπέρασμα των Διεπιστημονικών αρχαιολογικών ερευνών τοπίου που διενεργήθηκαν από Γερμανούς στη λεκάνη του Φλιούντα κατά το διάστημα 1998-2002, σύμφωνα με το οποίο κατά την ρωμαϊκή εποχή στο Πετρί υπήρξαν αγροτικά κτηματικά συγκροτήματα, εκ των οποίων το καθένα λειτουργούσε ως κέντρο εκμετάλλευσης μιας μεγάλης γεωργικής ιδιοκτησίας, δηλαδή μιας αγροτικής έπαυλης («villa rustica»), γεγονός που παραπέμπει σε πλούσιους και αριστοκρατικούς γαιοκτήμονες της εποχής, και όχι σε απλούς ιδιοκτήτες μικρών αγροτόσπιτων.
Με τους πλούσιους και μορφωμένους ιδιοκτήτες ενός τέτοιου ρωμαϊκού αγροκτήματος στο Πετρί πρέπει να συνδέονται οι προαναφερθείσες προτομές της εποχής των Σεβήρων, που βρίσκονται στον προθάλαμο του Μουσείου της Νεμέας, αριστερά και δεξιά της θύρας που οδηγεί στο εσωτερικό αίθριο και είναι:
Μια γυναικεία κεφαλή που κατατάσσεται στον τύπο της Ιουλίας Μαμαίας, δηλαδή απεικόνιζε κάποια σημαντική, ως φαίνεται, γυναίκα της αριστοκρατικής οικογένειας, που είχε κόμμωση ίδια με εκείνη της μητέρας και συμβούλου του τότε αυτοκράτορα Αλέξανδρου Σεβήρου.
Μια ανδρική προτομή, που φαίνεται ότι διακοσμούσε την πλούσια πετρινιώτικη αγροτική έπαυλη, ως ρωμαϊκό αντίγραφο του πορτρέτου ενός Επικούρειου φιλοσόφου, που πιθανολογείται ότι ήταν ο Μητρόδωρος από την Λάμψακο της Μικράς Ασίας (330-227 π.Χ.), λόγω της ομοιότητας με πολλές από τις προτομές αυτού του μαθητή του Επίκουρου, που φιλοτεχνήθηκαν κατά τους 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ. σε Ελλάδα και Ιταλία, με πιο αντιπροσωπευτική αυτή που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Πώς ερμηνεύεται και πώς δικαιολογείται άραγε η ύπαρξη μιας τέτοιας προτομής και στο «άσημο» Κορινθιακό Πετρί;
Φαίνεται ότι ο αυτοκράτορας Ανδριανός, που επισκέφθηκε την Κορινθία το 124/125 μ.Χ., επηρέασε ως Επικούρειος φιλόσοφος τις πνευματικές προτιμήσεις των σύγχρονών του και μεταγενέστερων Κορίνθιων Ρωμαίων πολιτών, όπως εν προκειμένω των γαιοκτημόνων του Πετρίου της εποχής της «βασιλομήτορος» Ιουλίας Μαμαίας, η οποία μάλιστα, με την σειρά της, εκτός του ότι καθιέρωσε «μόδα» με την αριστοκρατική κόμμωση της κεφαλής της, ευνόησε τη διατήρηση και την ιδιωτική αντιγραφή κλασικών ελληνικών πορτρέτων φιλοσόφων, όπως του Μητρόδωρου, χωρίς διακρίσεις για τις φιλοσοφικές τους απόψεις.
Να λοιπόν που το «ταπεινό» Πετρί μας εκπλήσσει ευχάριστα διότι φύλασσε για αιώνες στα χώματά του μια από τις διάσημες «διεθνείς» προτομές του Μητρόδωρου, οι οποίες εκτίθενται και σε ξένα Μουσεία όπως της Ρώμης και της Στοκχόλμης και θεωρούνται αντίγραφα του χάλκινου πρωτοτύπου, που στήθηκε μετά τον θάνατον του φιλοσόφου στον Κήπο του Επίκουρου στην Αθήνα.
Σκεφθείτε πόσες άλλες τέτοιες ευχάριστες εκπλήξεις θα μας περίμεναν ενδεχομένως, αν στο Φλιάσιο Πεδίο γίνονταν ποτέ ευρύτερες και πιο συστηματικές ανασκαφές! Ας ελπίσουμε ότι αυτό το όνειρο, όσο κι αν μοιάζει πολύ μακρινό, θα πραγματοποιηθεί και μάλιστα στο άμεσο μέλλον…..
