Γράφει ο Άρης Κάλλιστος
Ο Ήρωας των Γερανίων
Μία αληθινή ιστορία που λίγοι γνωρίζουν και κάποιοι θέλουν να ξεχαστεί.
Υπήρχε μία περίοδος από το 1985 μέχρι το 1995 που τα γεράνια όρη είχαν γίνει viral σε όλη την Πελοπόννησο για το νυχτερινό κυνήγι άγριων ζώων.
Κυνηγοί μαζευόντουσαν τις βραδυνές ώρες και μέχρι το πρωί και κυνηγούσαν με προβολείς και φακούς λαγούς και οτιδήποτε υπήρχε στα γεράνια όρη.
Μεθυσμένοι οδηγοί με 4×4 γεμάτα προβολείς και κυνηγούς πάνω στις καρότσες πυροβολούσαν ότι έβρισκαν στο δρόμο τους άλλες φορές μεμονωμένα και άλλες φορές οργανωμένα σε ομάδες.έβαζαν κόντρες ποιος θα χτυπήσει τα περισσότερα ανυπεράσπιστα στο φως των προβολέων ζούδια.
Η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη. Ειδικά οι λαγοί κόντευαν να εξαφανιστούν. Οι θηροφύλακες του δασαρχείου με συμβάσεις τετράμηνες και κακοπληρωμένοι δεν επιχειρούσαν να πλησιάσουν τα γεράνια για να συλλάβουν τους λαθροθήρες εξολοθρευτές της φυσικής πανίδας στον Γερανίων.
Τότε ήταν που ανέλαβε θηροφύλακας ένας νεαρός Λουτρακιώτης με μεγάλη αγάπη για το βουνό.
Στην αρχή σιγά-σιγά παρατηρούσε τις κινήσεις τους και άρχισε να συλλαμβάνει τους μεμονωμένους λαθροθήρες. Ήταν ο πρώτος που άρχισε να εφαρμόζει το νόμο του δασαρχείου και της θηροφυλακής.
Σαν αναγνώριση του δόθηκε περίστροφο και άδεια οπλοφορίας.Κάθε βράδυ ήταν στο βουνό παραφύλαγε και περίμενε τους λαθροθήρες πέραν ωραρίων μέχρι το πρωί αφήνοντας την οικογένεια σε δεύτερη μοίρα.
Σαν φίλοι που ήμασταν μου έλεγε ιστορίες που φάνταζαν ψέματα που με έκαναν να θελω να διαπιστώσω κατά πόσο αληθεύουν.
Ετσι κατάφερα να τον πείσω ένα βράδυ να με πάρει μαζί του για περιπολία.αν και μου επισήμανε επανειλημμένος την επικινδυνότητα.και δυστυχώς είχα μια από τις χειρότερες εμπειρίες της ζωής μου.
Πέρασε με το τζιπ και με πήρε από το σπίτι στις 9 το βράδυ και ανηφορίσαμε στα Γεράνεια στη περιοχή Βερόρι στα σύνορα Λουτρακίου και Αγ. Θεοδώρων κάτω από το ραντάρ . Το ποιο κοντινό σημείο στον πολιτισμό απείχε 12 με 15 χιλιόμετρα δάσους με κακοτράχαλους χωματόδρομους.
Εκεί άραξε έσβησε τα φώτα και περιμέναμε μες το σκοτάδι.Από το σημείο αυτό θα βλέπαμε τα φώτα των αυτοκινήτων από τρεις δρόμους που διασταυρώνονται στην περιοχή.Η ώρα περνούσε μες το σκοτάδι με απόλυτη ησυχία μέχρι τις μία η ώρα που εμφανίστηκαν τα πρώτα φώτα από μακριά Το αυτοκίνητο πέρασε μπροστά μας και αρχίσαμε να το ακολουθούμε σιγά-σιγά με σβηστά τα φώτα. Ο θυροφύλακας οδηγούσε φορώντας κυάλια νυκτός που είχε προμηθευτεί στη μαύρη αγορά για να μπορεί να οδηγάει δίχως να ανάβει τα φώτα προκείμενου να μην γίνει αντιληπτός από τους άλλους και εγώ δίπλα του μέσα στο σκοτάδι κουνιόμουν πέρα δώθε στις ανωμαλίες του δρόμου δίχως να να βλέπω τίποτα δίχως να ξέρω πού πηγαίνουμε.
.Λίγο αργότερα το αυτοκίνητο που πήγαινε μπροστά έστριψε απότομα δεξιά σε ένα δρομάκι και ταυτόχρονα πίσω μας ανάψαν τεράστιοι προβολείς και άρχισαν να πέφτουν τουφεκιές. Τα σκάγια χτύπαγαν το πίσω τζάμι του αυτοκινήτου σαν να πετούσαν χαλίκια ανάψαμε τα φώτα και επιταχύναμε όσο ήταν δυνατόν. Ένιωσα το χέρι του θηροφύλακα να μου σπρώχνει το κεφάλι στα γόνατα, πέσε κάτω πεσσέ κάτω μου φώναζε. Με το ένα χέρι οδηγούσε και με το άλλο μου κράτουσε το κεφάλι στα γόνατα ώσπου κάποια στιγμή το πισω τζάμι έσπασε και τα σκάγια περνάγανε από τα προσκέφαλα των καθισμάτων χτύπαγαν στο μπροστινό παρμπρίζ και πέφταν απάνω μας σαν ρύζι σε γάμο.. Αυτός ατάραχος οδηγούσε σκυφτός με απίστευτη ταχύτητα μέχρι που κάποια στιγμή το όχημα των λαθροθήρων μας εμβόλισε στον πίσω αριστερό τροχό και γυρίσαμε σβούρα στριμώχνοντας τυχαία το όχημα στο ανάχωμα οι πόρτες των οδηγών ήρθαν η μία απέναντι στην άλλη..
Μόλις ξεπέρασα το πρώτο σοκ βλέπω τον θηροφύλακα να βγάζει το περίστροφο να ρίχνει μία στον αέρα και αμέσως να το κολλάει στον κρόταφο του οδηγού που εκείνη τη στιγμή συνερχόταν από το τράνταγμα. Οι άλλοι δύο που ήταν απάνω στην καρότσα και τινάχτηκαν στο έδαφος από τη σύγκρουση σηκώθηκαν και γύρισαν τα όπλα κατά πάνω μας.
Μην κουνηθείτε γιατί τον έφαγα πετάξετε τα όπλα φώναξε !Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου Πέρασε όλη μου η ζωή από μπροστά μου σε ένα δευτερόλεπτο !!!
Σκεφτόμουν δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά !!!
Έσπρωξε το όπλο στο κρόταφο του οδηγού πιο δυναμικά και αναγκαστήκαν να πετάξουν τα όπλα. στο έδαφος.
Τους πέταξε τις χειροπέδες και τους είπε να τις φορέσουν αντιπερνώντες μέσα από το ρολμπάρ της καρότσας.
Ευτυχώς υπάκουσαν και μετά πέρασε τις χειροπέδες και στον οδηγό.
Τηλεφώνησε στο δασαρχείο το οποίο πήρε την αστυνομία και ήρθαν τις πρώτες πρωινές ώρες όπου και τους συνέλαβαν. Ήταν παγίδα, του την είχαν στημένη πολύ καλά αλλά δεν υπολόγισαν με ποιον έχουν να κάνουν.Η ψυχραιμία του και αυτοπεποίθηση του μας έσωσαν τη ζωή..
Το αγροτικό που στην αρχή πήγαινε μπροστά μόλις είδε το συμβάν γύρισε και εξαφανίστηκε προκειμένου να γλιτώσει το αυτόφωρο.
Γυρίζοντας στο σπίτι με κομμένα γόνατα μου είπε Τωρα κατάλαβες γιατί δεν ήθελα να σε πάρω κοντά.
Μετά από λίγες μέρες ένα πρωινό στις 5:00 τα ξημερώματα χτυπάει το τηλέφωνο.Έλα ρε φίλε τι έγινε πρωί-πρωί
Κάνε μου μία χάρη γιατί οι μαλάκες δεν απαντάνε στο τηλέφωνο .Τι έγινε πού είσαι του απάντησα. Είμαι στο σέλκι στην εκκλησία και έχω πιάσει δύο λαθροθήρες πήρα την αστυνομία αλλά δεν ξέρουν πώς να έρθουν πήγαινε στην αστυνομία θα σε περιμένουν πάρτους και φέρτους εδώ. Μην αργήσεις σε παρακαλώ !!
Σηκώνομαι ντύνομαι πρόχειρα τρέχω στην αστυνομία το περιπολικό με περίμενε και φύγαμε γρήγορα για το σέλκι.
Όταν φτάσαμε εκεί είδαμε δύο κατσουφιασμένους να κάθονται στα σκαλιά της εκκλησίας και τον θηροφύλακα να του σημαδεύει με το όπλο. Οι αστυνομικοί τους φόρεσαν χειροπέδες τους έβαλαν στο περιπολικό έψαξαν το αμάξι τους από βρήκαν διάφορα όπλα και τους οδήγησαν στον εισαγγελέα.
Ρε τι κάνεις πας καλά ? Του είπα
Αυτοί ήταν οι άλλοι δύο που μας παγίδεψαν στο βερόριι μου λέει!
Ρε δεν φοβάσαι για την οικογένειά σου τον ρώτησα ?
Τώρα όχι μου λέει τους μάζεψα αυτούς που με απειλούσαν.
Αυτός ήταν ο Στέλιος Μιχαλάς
Τον οποίο αργότερα δεν τον αφήσαν νο στεριώσει πουθενά οι παράγοντες που τους ευεργέτησε βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του και την οικογένειά του γιατί δεν υποτάχτηκε στις παρανομίες που ήθελαν να κάνουν.
Ο άνθρωπος που είχε το θάρρος και την τόλμη που δεν είχε κανένας θηροφύλακας στην Κορινθία να καθαρίσει τα γεράνια από τους λαθροκυνηγούς αντί να πάρει την θέση του μονίμου θηροφύλακα πού δικαιωματικά του άξιζε έμεινε χωρίς δουλειά και χλευάστηκε όσο κανένας άλλος.Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή δίχως σάλτσες και τα περιστατικά που περιέγραψα ήταν ένα μικρό δείγμα που είχα την τύχη να ζήσω δίπλα σε αυτόν τον ήρωα.
Το Jeep ήταν ένα τέρας με κινητήρα πετρελαίου 4000cc και το είχα δώσει για το αστείο πόσο του ενός εκατομμυρίου δραχμών στο σύλλογο προκειμένου να το χρησιμοποιεί για την φύλαξη ο θηροφύλακας.
ΣΧΟΛΙΟ LB: Ακριβώς οπως τα λέει ο Αρης Κολλιάκος! Αντί να τον τιμήσουν τον πέταξαν! Ποιον τον Στέλιο!! Ο Στέλιος επίσης ξέροντας καλύτερα απο ολους το βουνό το εχει χαρτογράφησει, οι χάρτες υπαρχουν με ολα τα μονοπάτια και τους δρόμους, τους έδινε δωρεάν αλλα καποιοι δεν τους πήραν!!! Γιατι; για να μην υποχρεωθουν να πουν οτι είναι του Στελιου; Ειχε οδηγήσει την Πυροσβεστική απο το σωστό δρομο (αφου δεν ηξεραν) για να σβήσουν τις φωτιές στα Γεράνεια πολλες φορές
Ιδρυτικό μέλος του Συλλογου Πυροπροστασιας του Λουτρακίου μαζι με τον μικρο τότε 83 (Γιαννη Λυγκούρη) του έμαθε πως σβήνει μια φωτια και τον ειχε μαζι του για χρόνια. Η αλήθεια ειναι οτι ο Γιάννης έμαθε πολλα απο το Στέλιο και ειναι απο τους ελάχιστους που ξέρουν να σβήσουν φωτια και πολυ καλο παιδί! Ο Στέλιος θα μπορούσε σημερα με τις γνώσεις του να βοηθα στην προστασία του βουνού αλλα δυστυχώς όπως όλοι οι ήρωες, αποχώρησε σιωπηλά…και απογοητευμένος….
………. Και πάλι Μπραβο Αρη!!!
Στέλιο εμείς οι συμπολίτες σου σε ευχαριστούμε και σε τιμούμε για όσα προσέφερε ανιδιοτελώς.Δηλώνουμε απογοητευμένοι για τη συμπεριφορά που εισέπραξες….
