Όταν ο άνεμος γίνεται κίνδυνος – Πρέπει να κλείνουν οι ομπρέλες;
Μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση σημειώθηκε σήμερα στην παραλιακή ζώνη, όταν ισχυρός ανεμοστρόβιλος έκανε την εμφάνισή του, προκαλώντας αναστάτωση και σηκώνοντας μεγάλες και μικρότερες ομπρέλες.
Μπροστά από παραλιακό κατάστημα, δύο μεγάλες ομπρέλες παρασύρθηκαν από τον δυνατό άνεμο, ενώ πλήθος μικρότερων ομπρελών σηκώθηκαν και μετακινήθηκαν, δημιουργώντας μια εικόνα που θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε σοβαρότερο τραυματισμό.
Παρόμοια εικόνα καταγράφηκε και σε άλλα σημεία της παραλίας. Υπήρξαν αναφορές για ελαφρύ τραυματισμό λουόμενου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξε και περιστατικό γυναίκας που χτύπησε στο κεφάλι. Τα περιστατικά θα πρέπει, βεβαίως, να επιβεβαιωθούν από τις αρμόδιες αρχές.
Το περιστατικό, ωστόσο, ανοίγει μια πολύ σοβαρή συζήτηση που δεν αφορά μόνο τη σημερινή ημέρα.
Τι γίνεται όταν οι καιρικές συνθήκες μετατρέπουν μια ομπρέλα παραλίας σε επικίνδυνο αντικείμενο;
Οι μεγάλες επαγγελματικές ομπρέλες, όταν δέχονται ισχυρές ριπές ανέμου, μπορούν να λειτουργήσουν σαν πανιά. Ακόμη και αν η βάση τους είναι βαριά, η δύναμη του ανέμου μπορεί να τις ανατρέψει, να τις μετακινήσει ή να παρασύρει τμήματά τους.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Μάλιστα στο παρελθόν σημειώθηκε σοβαρός τραυματισμός λουσμένης
Γι’ αυτό και ίσως θα πρέπει να υπάρξει ένα σαφές και πρακτικό πρωτόκολλο ασφαλείας για τις παραλίες και τα παραλιακά καταστήματα.
Όταν οι άνεμοι ενισχύονται σημαντικά και ιδιαίτερα όταν οι ριπές ξεπερνούν συγκεκριμένα όρια, οι υπεύθυνοι των χώρων θα πρέπει να έχουν σαφή οδηγία: οι ομπρέλες κλείνουν, ασφαλίζονται και ο κόσμος απομακρύνεται από τα σημεία που μπορεί να δημιουργηθεί κίνδυνος.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να συμβεί το κακό για να αναρωτηθούμε τι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά.
Σήμερα μπορεί να μιλάμε για ομπρέλες που παρασύρθηκαν και για ευτυχώς περιορισμένους τραυματισμούς. Αύριο, όμως, μια αντίστοιχη ριπή μπορεί να βρει έναν άνθρωπο ακριβώς μπροστά της.
Η πρόληψη δεν είναι υπερβολή. Είναι στοιχειώδης κανόνας ασφάλειας.
Και ίσως είναι η στιγμή, πριν από το επόμενο έντονο καιρικό φαινόμενο, να αποφασιστεί ποιο ακριβώς είναι το όριο στο οποίο οι ομπρέλες πρέπει να κλείνουν υποχρεωτικά.
Γιατί όταν ο άνεμος δυναμώνει, η ομπρέλα δεν είναι πλέον απλώς σκιά.
Μπορεί να γίνει κίνδυνος.
ΧΑΡΑ
Έσπασε και φωτιστικό και κρέμονται τα καλωδια
ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ.
ΧΑΡΟΥΛΑ ΜΟΥ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΦΤΑΙΝΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΛΟΥΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΕΣΤΟΥΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ.ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟ ΩΜΕΓΑ3 ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ.
Σωστό!!
Χαρα, αγαπητη, εχεις απολυτα δικιο (αλλα και επαυξανω, δε, και προσυπογραφω & συμφωνω, μαζι σου, δηλαδη!) αναφορικα με τον υπουλο & υποκρυπτομενο κινδυνο, των θαλασσιων, αυτων, των ομπρελων! Αρκει δε, να σου αναφερω, πω & διηγηθω μια (αληθινη) ιστορια, συμβαν, γεγονος & περιστατικο, το οποιο και ελαβε χωρα και συνεβει, προ καμποσων ετων. Που λες, λοιπον, ενα καλοκαιρινο ηλιολουστο πρωινο, και σε μια παραλια, τουτης, της πανεμορφης, ευδυλλιακης & καταπρασινης Νησου, των Βορειων Σποραδων, της Σκοπελου μας, ευβρισκετο (προφανως, δε, για ξεκουραση, ρηλαξ & παραθερισμο), η γνωστη ιστορικη πολιτικος, αλλα και πρωην υπουργος, η κυρια Φανη Παλλη-Πετραλια. Εκει λοιπον, που εκανε παντελως ανυποψιαστη, αμεριμνη, απερισπαστη, χαλαρη & ανεμελη ηλιοθεραπεια στην σκοπελιτικη (οχι την τυροπιτα!) πλαζ, παραλια και γαληνια ακτη, ξαφνου πιανει ενα αποτομο, δυνατο, βιαιο & μανιωδες μπουρινι, και ουτε λιγο ουτε πολυ, της εκσφενδονιζει, της υπουργου (δηλαδη), μια ομπρελα στο κεφαλι της, και οχι απλως αυτο, αλλα η μυτερη, αιχμηρη & σουβλερη ακρη του λευκου μεταλλικου στηρίγματός της, εβαλε σημαδι και καρφωθηκε (με την μια) μες στο ματι της! Το αποτελεσμα λοιπον (και για να μην μακρηγορω), ηταν πως ο,τι μεσα στην super ατυχια της αυτη, σταθηκε, τελικως και λιαν τυχερη, μιας και μετεβη αμεσα εκεινη, σε εναν καθολα εξειδικευμενο & κορυφαιο οφθαλμολογικο ιατρικο κεντρο στην αλλοδαπη & εξωτερικο, και ως εκ τουτου, πετυχε και καταφερε ετσι να αποκαταστησει ολοτελα (ευτυχως), αυτη την πραγματι πολυ σοβαρη, αλλα και λιαν (θα ελεγα) επικινδυνη ζημια & βλαβη, που υπεστει (εξ αιτιας της εξσφενδονισεως της ομπρελας) στον οφθαλμο της… Τελος καλο ολα καλα (για την κυρια υπουργο), αλλα και συνισταται μεγαλη (θαλασσιό-ομπρελαδό) ΠΡΟΣΟΧΗ (για ολες και ολους μας) λοιπον, οπως επισης και χιλιες φορες καλυτερα να σου βγει το ονομα, παρα το ματι (και δη, και απο οιαδηποτε ομπρελα), τελικως!!
Τωρα, βεβαια -αλλα, και σαν συνεχεια του προηγουμενου- τοσο η πρωην Υπουργος, η αξιοτιμη κυρια Φανη Παλλη-Πετραλια, οσο επισης, δε, και ο τεως Υπουργος παρα τω Πρωθυπουργω, ο οξιοτιμος κυριος Γεωργιος Μυλωνακης -οπου και τους εμελλε, τους ελαχε και τους ετυχε (αμφοτερους) να περασουν και να υποστουν οι ανθρωποι ενα ιδιαιτερως κρισιμο, επικινδυνο & σοβαρο προβλημα με την υγεια τους, ειχαν ομως (απ’ την αλλη), οι ανθρωποι, την οικονομικη ανεση, ισχυ, ευχερεια & δυνατοτητα στο να μεταβουν (άμεσα & γρήγορα, αλλά και κύρια, δε, έγκαιρα…) σε καποια ξεχωρα εξειδικευμενα, εξελιγμενα & προηγμενα ιδιωτικα θεραπευτηρια του εξωτερικου προκειμενου να αντιμετωπισουν επιτυχως & ουσιατικως (αλλα και αισιως δε, και ευτυχως), τουτο τους, το προβλημα. Και παντως, οχι ας πουμε, με το τι θα συνεβαινε χτυπα ξυλο (και εις μιαν αναλλογη & αντιστοιχη περιπτωση, δηλαδη) με τον απλο & καθημερινο κοσμακη & λαο, οπου και θα ητο αναγκασμενος (αλλα και θελοντας και μη), να μεταβει σε μια οιαδηποτε (Υπουργό-“υγείας”-ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ-νανογιλεκό-αδωνική-φυτευτό-μαλλί κουφιοκεφαλή, αλλά, και, μαζί, και με ένα πανάκριβο Τζέιμς Μποντίστικο 007 ή και αλά “Κα Γκε Μπε”, πρακτορίστικο & κατασκοπευτικό, γελοίο, γυαλί) σημερινή ελληνική δημόσια δομή, προκειμενου, αυτος να γινει, υποτιθεται, καλά (καλάθια!) και να -λεμε, τωρα-… ιαθεί και… θεραπευθεί! ΥΓ.: Οπου (Ελλην) φτωχος, και η (ελληνικη) μοιρα του, δηλαδη…
Eσένα σου’χει βγει πάντως…
Τωρα, βεβαια -αλλα, και σαν συνεχεια του προηγουμενου- τοσο η πρωην Υπουργος, η κυρια Φανη Παλλη-Πετραλια, οσο επισης, δε, και ο τεως Υπουργος παρα τω Πρωθυπουργω, ο κυριος Γεωργιος Μυλωνακης -οπου και τους εμελλε, τους ελαχε και τους ετυχε (αμφοτερους) να περασουν & υποστουν ενα ιδιαιτερως κρισιμο & σοβαρο προβλημα με την υγεια τους, ειχαν ομως (απ’ την αλλη), οι ανθρωποι, την οικονομικη ανεση, ισχυ, ευχερεια & δυνατοτητα στο να μεταβουν (άμεσα & γρήγορα, αλλά και κύρια, δε, έγκαιρα…) σε ξεχωρα εξειδικευμενα, εξελιγμενα & προηγμενα ιδιωτικα θεραπευτηρια του εξωτερικου προκειμενου να αντιμετωπισουν επιτυχως (αλλα και αισιως & ευτυχως), τουτο τους, το προβλημα. Και παντως, οχι ας πουμε, με το τι θα συνεβαινε (και εις μιαν αναλλογη & αντιστοιχη περιπτωση, δηλαδη) με τον απλο & καθημερινο λαουντζικο και κοσμακη, οπου και θα ητο (οπου φτωχος και η μοιρα του) αναγκασμενος (αλλα και θελοντας και μη), να μεταβει σε μια οιαδηποτε (Υπουργό-“υγείας”-ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ-νανογιλεκό-αδωνική-φυτευτό-μαλλί κουφιοκεφαλή, αλλά, και, μαζί, και με ένα πανάκριβο Τζέιμς Μποντίστικο 007 ή και αλά “Κα Γκε Μπε”, πρακτορίστικο & κατασκοπευτικό, γελοίο, γυαλί) σημερινή (και οιαδήποτε) ελληνική υγειονομική δημόσια δομή, προκειμενου, αυτος να γινει, υποτιθεται, καλά (καλάθια!) και να -λεμε, τωρα-… ιαθεί και… θεραπευθεί!