70 χρόνια ίδια η Χερσαία Ζώνη Λιμένος Λουτρακίου, άλλαξε σε μια στιγμή…
Για πρώτη φορά στην ιστορία της διαδικασίας της ψηφοφορίας στο Λιμενικό Ταμείο Λουτρακίου,ο εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου, κ. Υπολιμενάρχης ψήφισε «παρών».
Και αυτό δεν είναι μια λεπτομέρεια που μπορεί να περάσει στα ψιλά.
Όταν ο εκπρόσωπος του κατεξοχήν αρμόδιου λιμενικού φορέα δεν ψηφίζει υπέρ μιας πρότασης που αφορά τη χερσαία ζώνη του λιμένα, αλλά επιλέγουν να δηλώσει «παρών» τότε προκύπτουν εύλογα ερωτήματα.
Δεν πείστηκε από τα επιχειρήματα της δημοτικής αρχής;
Είχε επιφυλάξεις;
Διαφώνησε με την προτεινόμενη αλλαγή;
Όποια κι αν είναι η απάντηση, το γεγονός παραμένει: το «παρών» του Λιμεναρχείου πλήττει ευθέως την αξιοπιστία της εισήγησης της δημοτικής αρχής και επιβάλλει ακόμη περισσότερη διαφάνεια και εξηγήσεις.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια ασήμαντη διοικητική διευθέτηση.
Μιλάμε για μείωση της χερσαίας ζώνης του λιμένα κατά περίπου 50 στρέμματα
Μια χερσαία ζώνη που παρέμεινε επί περίπου 70 χρόνια στα ίδια δεδομένα και τώρα έρχεται η δημοτική αρχή να την αλλάξει δραστικά.
Και το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα:
Η αλλαγή αυτή υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ή ανοίγει τον δρόμο για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων; Ποιος θα εκμεταλλευθεί οσα μένουν εκτός χερσαίας ζώνης;
Γιατί τετοια πρεμούρα χωρις νομική γνωμοδότηση;
Δεν χρειάζεται ειπαν με μια φωνή ο κ. ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ Ο Κ. ΣΠΙΝΙΑΡΗΣ.
Οταν δημόσια περιουσία και δημόσιος χώρος περιορίζονται, ενώ παράλληλα δημιουργούνται δυνατότητες αξιοποίησης από ιδιώτες, η δημοτική αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει και όχι απλώς να ισχυριστεί ότι η επιλογή της γίνεται προς όφελος της πόλης.
Και η συνεδρίαση μόνο ήρεμη δεν ήταν.
Η Μαρία Πρωτοπαππά στρίμωξε τον μελετητή. κ. Φωτόπουλο με τις ερωτήσεις της. Η αντιπαράθεση ανέβηκε, ο μελετητής εμφανώς εκνευρίστηκε και, σύμφωνα με όσα συνέβησαν στη συνεδρίαση, έχασε την ψυχραιμία του και αποχώρησε λέγοντας πως εχει δουλειά.
Την ίδια στιγμή, ο δήμαρχος επιτέθηκε λεκτικά στον Άρη Μαρίνη και στη Μαρία Πρωτοπαππά, υποστηρίζοντας ότι «δεν ξέρουν τι τους γίνεται», με αποτέλεσμα η συζήτηση να μετατραπεί σε έντονη αντιπαράθεση.
Και τελικά ήρθε και η δήλωση:
«Το παίρνω πίσω».
Όμως ένα πράγμα δεν μπορεί να «παρθεί πίσω» τόσο εύκολα:
Τα 50 στρέμματα.
Αυτά είναι η ουσία.
Γιατί η πόλη δεν χρειάζεται άλλη μια απόφαση που θα παρουσιαστεί ως «ανάπτυξη» και εκ των υστέρων θα αποδειχθεί ότι τα οφέλη της αφορούν κυρίως συγκεκριμένους ιδιώτες.
Και όταν ακόμη και οι εκπρόσωποι του Λιμεναρχείου επιλέγουν να ψηφίσουν «παρών» αντί να στηρίξουν την πρόταση, η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει πολύ πιο πειστικές απαντήσεις.Τα 50 στρέμματα δημόσιου χώρου δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι δημόσια υπόθεση.
Και κάπου εδώ πρέπει να απαντήσουν τα μέλη του Λιμενικού Ταμείου που ψήφισαν θετικά.
Γιατί, για ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά τη μεταβολή της χερσαίας ζώνης και περίπου 50 στρέμματα, δεν κρίθηκε απαραίτητη μια νομική γνωμοδότηση;
Γιατί παρέστη σύσσωμη η δημοτική αρχή στη συνεδρίαση;
Τόση ήταν η σημασία του θέματος ή μήπως υπήρχε και η ανάγκη να διασφαλιστεί πάση θυσία η ψήφισή του;
Γιατί τα μέλη της δημοτικής αρχής δεν συμφώνησαν στην αναβολή του θέματος;
Τι θα έχανε η διαδικασία αν το θέμα μεταφερόταν σε επόμενη συνεδρίαση, ώστε να εξεταστούν όλες οι παράμετροι και να δοθούν οι απαραίτητες διευκρινίσεις;
Και υπάρχει ακόμη ένα σημείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Ο Υπολιμενάρχης, όπως αναφέρθηκε κατά τη συνεδρίαση, δήλωσε ότι έλαβε σοβαρά υπόψη του όσα ανέφερε ο κ. Μαρίνης
Μια τοποθέτηση που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, ειδικά από τη στιγμή επέλεξε να ψηφίσει «παρών»
Δεν προκάλεσε αυτό προβληματισμό στη δημοτική αρχή;
Δεν ήταν ένας ακόμη λόγος για να ζητηθεί αναβολή, να εξεταστεί διεξοδικά το θέμα και να υπάρξει πλήρης νομική και τεχνική τεκμηρίωση;
Αντί γι’ αυτό, η διαδικασία προχώρησε.
Και έτσι μένει ένα εύλογο ερώτημα:
Γιατί τόση βιασύνη για μια απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα μιας χερσαίας ζώνης η οποία παρέμεινε ίδια επί περίπου 70 χρόνια;
Χ@ρα