Γνωστές και με την ονομασία Αράχωβα, οι Καρυές είναι ένα γραφικό και παραδοσιακό χωριό της Λακωνίας, μεταξύ της Τρίπολης και της Σπάρτης, απλωμένες στους πρόποδες του Πάρνωνα, σε μια περιοχή κατάφυτη από καρυδιές και καστανιές σε υψόμετρο 950 μέτρων.
Όπως γίνεται αντιληπτό και από την ονομασία τους, η σύνδεσή τους με τις περίφημες Καρυάτιδες του Ερεχθείου στην Ακρόπολη και με το ιερό της Καρυάτιδας Αρτέμιδας είναι άμεση.
Οι Καρυάτιδες, δηλαδή οι Κόρες των Καρυών, ήταν ιέρειες που χόρευαν το λατρευτικό χορό κάθε χρόνο στα «Καρυάτεια», την γιορτή προς τιμήν της Άρτεμης της Καρυάτιδας. Έγιναν γνωστές κυρίως για τον καλλιτεχνικό χορό τους, αλλά και την αρμονική κορμοστασιά τους, η οποία ήταν και η αφορμή όλες οι γυναικείες μορφές, στη γλυπτική κυρίως, να ονομάζονται Καρυάτιδες.
Από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα του χωριού -συναντάται στην αρχαία ακρόπολη των Καρυών- όπως μπορείτε να φανταστείτε, ένα μνημείο αφιερωμένο στις Καρυάτιδες, το οποίο δημιουργήθηκε το 1983 και αποτελεί αντίγραφο τμήματος του αρχαίου ναού του Ερέχθειου στην Ακρόπολη.
Σήμερα οι Καρυές είναι ένα πανέμορφο χωριό, με νωχελικούς ρυθμούς και γραφικές εικόνες, ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να απολαύσουν ήρεμες και ήσυχες στιγμές μακριά από τους πιο δημοφιλείς ορεινούς προορισμούς της Πελοποννήσου.
Το όνομά τους οφείλεται στις καρυδιές που υπήρχαν εδώ από την αρχαιότητα, ενώ το σημερινό τους τοπωνύμιο Αράχωβα, που σημαίνει καρυδότοπος, το πήρανε κατά την Ενετοκρατία.
Στα σημαντικότερα αξιοθέατα των Καρυών η κεντρική πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα και τα παραδοσιακά καφενεδάκια και ταβέρνες, το «Ρολόι» που δεσπόζει σε ύψωμα στο δυτικό μέρος του οικισμού με ωραία θέα, το κτίριο του παλιού δημοτικού σχολείου, η τοξωτή γέφυρα του Δειρού, καθώς και οι υπεραιωνόβιοι πλάτανοι Μενελάου δίπλα από την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Στα όσα αξίζει κανείς να παρατηρήσει, επίσης, στο χωριό το Δάσος των Καρυών, γεμάτο με οξιές, καρυδιές και καστανιές, ενώ και η ευρύτερη περιοχή ενδείκνυται για πεζοπορία -από εδώ περνάει το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4- και ποδηλασία στη φύση.
gargalianoionline.gr
Aπο την μια η ηπεροχη και παραδεισενια αυτη Ελληνικη υπαιθρος και απο την αλλη αυτη η αφορητη φυλακα και κλεισουρα στους 4 τοιχους των σπιτιων. Και εχω απο πανω και την συζυγο μου, να με χει τρελανει στην πολυλογια, στην γκρινια και σε αυτο το ακρως εκνευριστικο και σπαστικο “κρουτσου, κρουτσου” απο το συνεχες μασημα ξηρων καρπων! “Μα καλα, μοναχα με φιστικια και δημητριακα θα την βγαλεις , φαε ρε παιδακι μου και κανα κανονικο φαγητο” της λεω συνεχως! Εκεινη το χαβα της και στου “κουφου την πορτα οσο θελεις βροντα”! Τελος παντων, στις δυσκολες αυτες στιγμες, παλι καλα που υπαρχει και αυτο το… Αγιο Loutrakiblog! Τακης