Νίκος Λόης – Καζίνο: η ευκαιρία που έγινε χίμαιρα

Εξ αρχής υποστήριξα μία πολλά υποσχόμενη επένδυση, παρά τον κίνδυνο αλλοτρίωσης, γιατί φρονώ ότι είναι προτιμότερος ο νόμιμος τζόγος και ευκολότερα ελεγχόμενος από τον παράνομο. Αυτό όμως δεν έφτανε για να συναινέσω, ούτε καν η σχεδόν καθολική αποδοχή από τους δημότες.

Αυτό που βάρυνε καθοριστικά ήταν το γενικότερο επενδυτικό σχέδιο και κλίμα, που θα έφερνε αυτή η επένδυση. Όμως παρά το ότι συνήφθη μία αρκετά καλή σύμβαση, ουδέποτε εφαρμόστηκε. Από την πρώτη ημέρα οι συνέταιροι επενδυτές την κατέστησαν κουρελόχαρτο και έκτοτε κωλυσιεργούν, «εκβιάζουν», «απειλούν», «υπεξαιρούν» τα κέρδη της εταιρείας ( παρακρατούν τα τελευταία έτη παράνομα το εγγυημένο ποσό του 1.000.000 δολαρίων που υποχρεώνονταν να μας το δίνουν, ανεξαρτήτως των ζημιών που επέφεραν στην κοινοπραξία , η οποία λειτουργεί με αυτούς μόνο ως διαχειριστές) και μας πουλάνε τρέλα, ότι δήθεν δεν έχουν λεφτά, για να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις.

Τα λεφτά του συνόλου της επένδυσης και όλων των άλλων συμβατικών τους υποχρεώσεων έπρεπε να τα είχαν – οι συνεταίροι μας – πριν έλθουν, όπως άλλωστε διατείνονταν. Όπως τουλάχιστον γνωρίζουμε από την πληροφόρηση που έχουμε, όχι μόνο δεν έφεραν τα κεφάλαια, όχι μόνο έφτιαξαν το ξενοδοχείο και το συνεδριακό κέντρο με τα κέρδη της κοινοπραξίας (δηλαδή και τα δικά μας χρήματα), όχι μόνο έκαναν αγαθοεργίες –διαφήμιση με τα λεφτά της κοινοπραξίας, χωρίς καν να αναφέρουν τον δήμο ως δωρητή, αλλά παρά το ότι έσπασαν τα ταμεία από τα κέρδη, φέρνοντας το καζίνο Λουτρακίου πρώτο στην Ευρώπη, αρνούνται ακόμη και τώρα, να διαθέσουν λίγα από τα υπέρογκα κέρδη τους, για να ολοκληρώσουν αυτά που έπρεπε να είχαν κάνει με δικά τους λεφτά εδώ και δεκαετίες.

Επίσης οι «συνεταίροι μας», χωρίς να μας ρωτήσουν δανείστηκαν εκατομμύρια από τράπεζα, δημιούργησαν τεράστιες οφειλές σε Δημόσιο , Ασφαλιστικά Ταμεία και σε τρίτους, τις οποίες όμως δεν τις εξασφαλίζουν με δικά τους περιουσιακά στοιχεία , αλλά αφήνουν «έκθετα» τα περιουσιακά στοιχεία που έχει «προικίσει» ο Δήμος μας το «παιδί του». Δηλαδή την Ανώνυμη Εταιρεία του Δήμου μας….

Μοίρασαν χάντρες και χρωματιστά γυαλάκια στους ιθαγενείς και έκτοτε μόνον απειλές μοιράζουν. Μέσα στο Δημαρχείο απείλησαν να «κόψουν τα χέρια» σε όποιον προσπαθήσει να τα βάλει με το ΚΑΖΙΝΟ, δηλαδή και με εμάς – αν καταλαβαίνουμε καλά – αν συνεχίσουμε «να σκούζουμε»… Μόνο η Τανσού Τσιλέρ έχει πεί κάτι τέτοιο, αλλά κι αυτό από μακριά· δεν ήλθε μες στο σπίτι μας, να το ξεστομίσει.

Εμείς όμως… αντιδράσαμε «πολιτισμένα»… Βέβαια θα πεί κανείς «Και τι να κάναμε; Οι τύποι , αφού μπορούν να απειλούν δημόσια, ότι θα «κόψουν τα χέρια όσων πειράξουν το ΚΑΖΙΝΟ», τότε συμπεραίνουμε ότι γενικότερα θα έχουν τον τρόπο τους να βρουν διάφορές λύσεις με τους «ενοχλητικούς». ΄Αλλωστε ο εν λόγω «νταής», όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε, αλλά έγινε και γενικό αφεντικό του τζόγου στην Ελλάδα…».

Δυστυχώς ήλθε ο καιρός να αναθεωρήσω κάποιες από τις απόψεις μου, όπως άλλωστε αναγκαστικά θα κάνουμε όλοι μας, τώρα που βλέπουμε με ποιους έχουμε μπλέξει.
Παρότι θα μπορούσα να τα ρίξω όλα στους δημάρχους, αφού άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος, που τα έσπασα με τους κ.κ. Παύλου και Γκιώνη (και για αυτά που θα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε επί Δημαρχίας του κου Λογοθέτη) , νομίζω ότι ήλθε η ώρα, να ξεπεράσουμε πικρίες και σκοπιμότητες.

Δεν βαυκαλίζομαι, ότι αρκούν οι διαπραγματευτικές ικανότητες οποιουδήποτε, για να αντιμετωπίσουμε τέτοιον αντίπαλο. Μπλέξαμε αδέλφια και μόνο όλοι μαζί μπορούμε να ξεμπλέξουμε και αυτό είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ όλων όσων ασχολούμαστε με τα δημοτικά θέματα.
Παρά το ότι σκέφτομαι την υποψηφιότητα για την δημοτική αρχή, δεν θέλω να είναι και πάλι αυτό το θέμα το πεδίο αντιπαράθεσης στις εκλογές. ΄Αλλωστε έχω πολλές άλλες προτάσεις ανάπτυξης και δεν έχω καμία ανάγκη να πιαστώ από αυτό το θέμα.

Τις προτάσεις αυτές επεξεργάζομαι τώρα με τους συνεργάτες μου, ακριβώς γιατί μεταστράφηκα απογοητευμένος από τα ψεύτικα μεγαλεία. Με λίγα λόγια, κακώς νομίσαμε, ότι θα παίρναμε μερτικό από τέτοια λεφτά. Ανώμαλη προσγείωση, αλλά αποδείχτηκε για άλλη μια φορά, ότι «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους …».

Η καλή σύμβαση, που προανέφερα, ήταν απλά ο Δούρειος ίππος. Το έγκλημα και η συνέχεια ήταν- όπως πιθανολογώ – όλα προμελετημένα και εμείς τρωγόμασταν για το ποιος θα διαπραγματευτεί, δηλαδή ποιος θα εκτεθεί και θα διαπομπευτεί και εν τέλει θα κάτσει στο σκαμνί.

Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς το ΚΑΖΙΝΟ δεν έδωσε στον τόπο ένα σχέδιο αειφόρου ανάπτυξης με βάση τις δυνατότητες του τόπου μας και τα μέσα που είχε -και είχαμε – στην διάθεσή του, αλλά το ενδιέφεραν μόνο τα βραχυπρόθεσμα κέρδη του και ο γρήγορος πλουτισμός του, χωρίς να σκεφθεί το αύριο με στρατηγικό σχέδιο και όραμα…

Οι δήμαρχοι μας δεν πρέπει να κάτσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, αλλά του κατήγορου, γιατί εκπροσωπούν όλον τον Δήμο και δίπλα τους να είμαστε ΟΛΟΙ. Τις διαφορές μας θα τις λύσουμε στις εκλογές, αλλά μέχρι τότε πρέπει να είμαστε μία γροθιά απέναντι σε κάθε κακόβουλο επιδρομέα. Και αυτό το λέω, παρά το ότι νομικά θα συνέφερε τον Δήμο να καταδικαστούν για απιστία, γιατί έτσι μπορεί να γλιτώσει ο Δήμος από τις συνέπειες της δικής τους ολιγωρίας.

Άλλο όμως ολιγωρία και άλλο απιστία. Και κακά τα ψέματα, η ολιγωρία δεν βαρύνει μόνο τους ίδιους. Είδαν, ότι ο λαός τελικά δεν ενέκρινε την ρήξη, αλλά συνέχισε (μάταια) να ελπίζει στην «μαγγιόρικη διαπραγμάτευση» και κατ αυτόν τον τρόπο ψήφιζε και ψηφίζει.

«Αποτελεσματική διαπραγμάτευση» χωρίς καν την (αληθινή) πρόθεση ρήξης σε περίπτωση αδιεξόδου, δεν υπάρχει. Οι δημότες πρέπει να γνωρίζουν, ότι οι (πολιτικές) υποχρεώσεις μας δεν τελειώνουν με την ψήφο μας. Ανάμεσα στις υποχρεώσεις μας είναι να παραμερίζουμε τα πολιτικά και οικονομικά μικροσυμφέροντα, όταν πρέπει.

Παρά το ότι από πολλού δεν πιστεύω στον αναπτυξιακό μονόδρομο του καζίνο, δεν μπορούμε να αποστούμε του παραμικρού δημοτικού δικαιώματος. Ας δώσουμε μία τελευταία ευκαιρία στους επενδυτές, μόνο όμως αν ανταποκριθούν άμεσα. Να πραγματοποιήσουν τώρα όλες τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και να συνεχίσουν να επενδύουν στον τόπο σημαντικό μέρος των κερδών τους, να αποζημιώσουν τον Δήμο για όποια ζημία έχουν επιφέρει και να αναλάβουν ρητά και κατηγορηματικά όλη την νομική ευθύνη για όσα κατηγορούνται οι δήμαρχοι, καθώς εκείνοι τους εξανάγκασαν στην ολιγωρία με την απειλή της ακύρωσης της άδειας του καζίνο.

Ο «εκβιασμός» όμως αυτός δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και αυτό ήταν το μεγάλο λάθος της δημοτικής πλειοψηφίας. Αυτό το λάθος πρέπει να σταματήσει τώρα και να μην δεχτούμε την παραμικρή κωλυσιεργία. Είναι ευθύνη του σημερινού δημάρχου (κυρίως) να σύρουμε εμείς στην δικαιοσύνη τους «εταίρους» και να απαιτήσουμε δέσμευση των τραπεζιτικών τους λογαριασμών εντός και εκτός Ελλάδας, αν δεν έχουν συμφωνήσει (γραπτά και δεσμευτικά) σε όλες τις παραπάνω απαιτήσεις μέσα σε ένα μήνα το πολύ.

Πέραν αυτού και σαν δικηγόρος, αυτό ακριβώς θα του συνιστούσα να κάνει, διαφορετικά η θέση του θα γίνει πολύ δύσκολη.
Νίκος Λόης