Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, ανέφερε ότι Ελλάδα και Τουρκία κάνουν μπίζνες στο Αιγαίο, ο υπουργός Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, επισημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε μία ενεργό απειλή από την Τουρκία.

Η χώρα αντιμετωπίζει μία ενεργό απειλή από τη γειτονική Τουρκία, την ίδια ώρα που η Ελλάδα είναι ο βασικός συνήγορός της στην ευρωπαϊκή προοπτική της” ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος. Kηρύσσοντας την έναρξη του 19ου Διεθνούς Συμποσίου της Ελληνικής Ένωσης (20/12) για την Ατλαντική και Ευρωπαϊκή Συνεργασία, αναφέρθηκε στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα και τις εθνικές θέσεις.
Χαρακτήρισε πολύ σημαντικό βήμα τις αποφάσεις για το συνολικό μετασχηματισμό του ΝΑΤΟ που ήλθαν να δώσουν συγκεκριμένο πολιτικό χαρακτήρα στα νέα δεδομένα τα οποία καλείται να διαχειριστεί η Συμμαχία.
Αναφορικά με την πληροφόρηση της κοινής γνώμης, από την οποία, όπως σημείωσε, ζητούμε να παίξει το δικό της ρόλο στα θέματα του ΝΑΤΟ, δεν είναι επαρκής, ίσως και σκόπιμα, όπως σημείωσε.
Επανέλαβε επίσης ότι οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Συμμαχίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες και απολογούνται στα εθνικά κοινοβούλια και στους λαούς τους.
Όσον αφορά τη νέα δομή διοίκησης σε συνδυασμό με τη νέα δομή δυνάμεων του ΝΑΤΟ επανέλαβε ότι πρέπει να μην δημιουργεί τεχνητά ή τεχνικά ζητήματα και ως Ελλάδα ζητούμε να ισχύουν στη Νοτιοανατολική πτέρυγα οι ίδιοι κανόνες και οι ίδιες πρακτικές που ισχύουν σε όλες τις άλλες περιοχές ευθύνης της Συμμαχίας, εντός των ορίων του άρθρου 5.
Σχολίασε επίσης ότι πρέπει να εκλείψουν προβλήματα του παρελθόντος που έφεραν πρώην γενικούς γραμματείς του ΝΑΤΟ να εκδίδουν κείμενα καθαρά πολιτικού χαρακτήρα, δημιουργώντας τριβές στο σχεδιασμό των ασκήσεων της Συμμαχίας που με τη σειρά τους παράγουν προβλήματα μεταξύ των συμμάχων.
Aνέφερε ότι η μείωση των επιτελικών οντοτήτων θα πρέπει να αναπληρωθεί από σχηματισμούς με εθνικά χαρακτηριστικά που θα συνεισφέρουν στο ΝΑΤΟ. Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ΕΕ-ΝΑΤΟ, επανέλαβε την ανάγκη διαφύλαξης της θεσμικής ισοτιμίας όλων των κρατών-μελών της ΕΕ και της θεσμικής ισοτιμίας των δύο οργανισμών.
Επισήμανε, τέλος, ότι σε μία περίοδο βαθιάς κρίσης, κοινωνικής, πολιτικής, που θίγει το επίπεδο ζωής και θέτει εν αμφιβόλω αυτονόητες κατακτήσεις, όταν μία χώρα, μία ήπειρος διέρχεται μία τέτοια κρίση, είναι ανάγκη να αναδείξουμε τις παραμέτρους της εθνικής ισχύος μέσα από τα διδάγματα της Ιστορίας.