Γιατί ο LTO αποτελεί σήμερα πρωτοπορία για τον ελληνικό τουρισμό.

Με αφορμή τα δημοσιεύματα για την ημερίδα παρουσίασης του Οργανισμού Τουριστικής Προβολής, και ως εξειδικευμένος επαγγελματίας που δραστηριοποιείται εδώ και 12 χρόνια στην τουριστική προβολή προορισμών και στη σύσταση-λειτουργία τουριστικών οργανισμών, παρευρέθηκα την προηγούμενη εβδομάδα στην εν λόγω παρουσίαση. Δυστυχώς όμως, μη γνωρίζοντας κανένα στέλεχος ή μέλος του ΔΣ, δεν κατάφερα να πάρω το λόγο και να πω μερικές χρήσιμες διαπιστώσεις. Σκέφτηκα λοιπόν να τις διατυπώσω απλά μέσα από αυτό το σύντομο άρθρο.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτά που άκουσα, και έχοντας επίγνωση της εικόνας για τους τουριστικούς οργανισμούς στην Ελλάδα (λόγω επαγγελματικής δραστηριότητας), η σύσταση του τουριστικού οργανισμού LTO,  αν και είναι ένα γνωστό και επιτυχημένο διοικητικό μοντέλο στο εξωτερικό, εντούτοις, αποτελεί σήμερα πρωτοπορία για τον ελληνικό τουρισμό,  και  μάλιστα στην πιο κατάλληλη και κρίσιμη στιγμή. 
Η σύσταση οργανισμού τουριστικής προβολής έχει εισέλθει στον ελληνικό τουρισμό τα τελευταία χρόνια, κυρίως όμως θεωρητικά. Πρακτικά, οι όποιες προσπάθειες σύστασης και λειτουργίας οδήγησαν σε τραγελαφικά αποτελέσματα που δεν είναι του παρόντος. Κοινό στοιχείο της αποτυχίας ήτανε ότι όλοι σχεδόν οι τουριστικοί οργανισμοί λειτούργησαν κάτω από την προστασία ενός δημόσιου φορέα ή οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι περισσότεροι κλείσανε (λόγω έλλειψης εξειδικευμένων στελεχών, έλλειψης οικονομικών πόρων, έλλειψη συλλογικότητας, προβλήματα διαφάνειας  κτλ.) ενώ οι ελάχιστοι απομείναντες ψάχνουν μάλλον μάταια μια διέξοδο. Για την ακρίβεια των αναγραφόμενων, να αναφέρω επίσης ότι υπάρχουν μία ή δύο εξαιρέσεις που υπάγονται όμως και αυτές κάτω από την “προστασία” ενός δημόσιου φορέα ή οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης.     
Το τελευταίο χρόνο αρκετοί τοπικοί ιδιωτικοί τουριστικοί φορείς, αλλά και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης (Περιφέρειες και Δήμοι) προβάλανε έντονα το μοντέλο του τουριστικού οργανισμού για την αποτελεσματική τουριστική προβολή ενός προορισμού. Γεγονός όχι μόνο αναμφισβήτητο, αλλά όντως η μοναδική λύση στο αποτυχημένο διοικητικό μοντέλο των Δήμων, των Περιφερειών (και πρώην Νομαρχιών). Παρά ταύτα, σήμερα, όλες σχεδόν οι προσπάθειες έχουν πέσει στο απόλυτο κενό. Για μερικούς ο οργανισμός τουριστικής προβολής αποτέλεσε απλά μια νέα τουριστική ορολογία που πουλάει (στην ουσία ούτε καν γνωρίζουν τι είναι), αρκετοί τοπικοί ιδιωτικοί φορείς παρά την έντονη θέληση αδυνατούν να πάρουν πρωτοβουλίες σε συλλογικό επίπεδο, και κάποιοι, δυστυχώς, ξεκινάνε με τραγικές παραλείψεις στη δομή και τη λειτουργία του οργανισμού. Από την άλλη ο Καλλικράτης, όχι μόνο δεν ευνοεί, θεσμικά, τη σύσταση τοπικών τουριστικών οργανισμών, αλλά δυστυχώς προκρίνει και τη σύσταση επιτροπής τουριστικής προβολής που ως γνωστό αποτελεί το πιο αποτυχημένο μοντέλο διοίκησης ενός τουριστικού προορισμού στην Ελλάδα. Τέλος οι υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες είναι προφανές ότι περιορίζουν σημαντικά (αν όχι καθολικά) την οικονομική στήριξη παρόμοιων φορέων. 
Βασιζόμενος στα προαναφερθέντα, η τουριστική επιχειρηματική κοινωνία του Λουτρακίου έδωσε, κατά την άποψή μου, το πρώτο πανελλαδικό παράδειγμα προς μίμηση. Οι λόγοι πολλοί: αποτελεί ιδιωτική πρωτοβουλία, δεν στηρίζεται αποκλειστικά σε κάποιο δημόσιο φορέα-οργανισμό, το διοικητικό συμβούλιο προέρχεται από τον ιδιωτικό τουριστικό τομέα, υπάρχει συλλογικότητα και ομοφωνία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων και έχει την υποστήριξη δημόσιων φορέων και του Δήμου. Αν μη τι άλλο οι ιδανικότερες συνθήκες για το ξεκίνημα.
Δεν είχα την τύχη να συνεργαστώ επαγγελματικά με την περιοχή και συνεπώς δεν γνωρίζω,  την ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος του Λουτρακίου. Άλλωστε κατά την άποψη μου δεν είναι και ζητούμενο, διότι πιστεύω  ακράδαντα ότι η ανταγωνιστικότητα ενός προορισμού έγκειται πρωτίστως στην αποτελεσματική διαχείριση του προορισμού (destination management) και δευτερευόντως στην ανταγωνιστικότητα του προορισμού. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα που πιστοποιούν την άποψη αυτή τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Αναφέρω ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την πρόσφατη επίσκεψή μου στον οργανισμό τουριστικής προβολής του νομού Lozere στη νότια Γαλλία, του οποίου οι ενέργειες έχουν συμβάλλει καθοριστικά  στην τουριστική ανάπτυξη και προβολή του προορισμού δίχως να έχει κάποιο ανταγωνιστικό τουριστικό προϊόν.  Είναι προφανές φυσικά ότι αν συνυπάρχει και ένα ανταγωνιστικό τουριστικό προϊόν (όπως εκτιμώ ότι συμβαίνει στο Λουτράκι από αυτά που άκουσα) τότε αυξάνονται περαιτέρω οι προσδοκίες και η αποτελεσματικότητα.
Εκτιμώ ότι  ο τουριστικός οργανισμός Λουτρακίου αποτελεί όχι μόνο τη μοναδική λύση, αλλά ίσως, και την τελευταία συλλογική ευκαιρία για την τουριστική ανάπτυξη και οικονομία της περιοχής.  Μπορεί να δώσει διέξοδο στην τοπική οικονομία και αισιοδοξία σε απεγνωσμένους επιχειρηματίες και πολίτες.  Προφανώς και υπάρχουν δυσκολίες και  προκλήσεις, και φυσικά, δεν θα λύσει ως δια μαγείας όλα τα θέματα που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την τουριστική ανάπτυξη. Στην παρούσα όμως φάση, οι ευνοϊκές συνθήκες του ξεκινήματος επιβάλλουν το εγχείρημα να αγκαλιαστεί έμπρακτα και ουσιαστικά από όλη την επιχειρηματική κοινωνία του Λουτρακίου. Εύχομαι καλή επιτυχία και εύχομαι να σας μιμηθεί και η υπόλοιπη Ελλάδα για το καλό του τόπου.  
Γιάννης Μιχαηλίδης