Εκτενής συζήτηση έγινε στο Υπουργικό Συμβούλιο σχετικά με το σενάριο της “επιλεκτικής χρεοκοπίας”, η οποία τίθεται πλέον και επίσημα επί τάπητος.

Ειδικότερα, κυβερνητικές πηγές τόνισαν ότι η λύση της selective default, της επιλεκτικής χρεοκοπίας δηλαδή, είναι κάτι που θέτουν οι Ευρωπαίοι και όχι η Ελλάδα.

Περαιτέρω, επισήμαναν πως οι επιδιώξεις της κυβέρνησης είναι ένα βιώσιμο χρέος με μικρότερο κόστος αποπληρωμής και εξασφάλιση της μακροχρόνιας σταθερότητας του εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας.

Ταυτόχρονα οι ίδιες πηγές σημείωναν ότι η ευρωπαϊκή λύση πρέπει να εξασφαλίζει ένα μακροχρόνιο πλαίσιο σταθερότητας και όχι να λειτουργεί αντανακλαστικά ή “πυροσβεστικά” στις εξάρσεις της κρίσης.

Το θέμα της επιλεκτικής χρεοκοπίας, βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς, λένε οι ίδιες πηγές, το θέτουν ορισμένοι Ευρωπαίοι εταίροι και όχι η Ελλάδα και υπενθύμισαν ότι η ατζέντα των συζητήσεων προσδιορίζεται περισσότερο από τους δανειστές και λιγότερο από τους δανειζόμενους.

Σε κάθε περίπτωση, τόνιζαν οι κυβερνητικές πηγές, “επιλεκτική χρεοκοπία” δεν σημαίνει στάση πληρωμών και υπογράμμιζαν ότι δεν μπορεί κανείς να παίζει με την ορολογία, δίνοντας την δική του ερμηνεία.

Μεταξύ άλλων, υπενθύμιζαν ότι η κυβέρνηση εξαρχής είχε επισημάνει, πως ανεξάρτητα από το ελληνικό θέμα, η κρίση είχε ευρύτερα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά, τα οποία τώρα αναδύονται, γι’αυτό και ζητούσε ριζικές λύσεις από νωρίς, αλλά η Ευρώπη εστίαζε την προσοχή της μόνο στην διευθέτηση του ελληνικού προβλήματος.

Από την άλλη στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι δεν πρέπει να υποτιμάται καθόλου η πολυπλοκότητα της εξεύρεσης λύσης, καθώς το θέμα βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων και στο εσωτερικό κάθε χώρας-μέλους της ΕΕ, με τα ιδιαίτερα πολιτικά χαρακτηριστικά, π.χ. συμμαχικές κυβερνήσεις και τις συνθήκες που έχει κάθε μία.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν θριαμβολογεί μετά την τελευταία συζήτηση στο Eurogroup – η Ελλάδα κάνει αυτό που πρέπει, παίρνοντας επώδυνα μέτρα, αλλά και οι εταίροι μας πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δείξουν την ανάλογη ευαισθησία” ανέφεραν, χαρακτηριστικά, οι ίδιες πηγές, προσθέτοντας ότι η χώρα μας έχει προχωρήσει και σε μεταρρυθμίσεις που ξεπερνούν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των ευθυνών τις οποίες πρέπει να αναλάβει η ΕΕ, αναφερόταν το γεγονός ότι οι δανειακές ανάγκες της Ιταλίας μόνο για το 2011, ανέρχονται στο ύψος των 355 δισ. Ευρώ, ποσό που ξεπερνά το συνολικό ελληνικό χρέος και επιπλέον το συνολικό χρέος της Ιταλίας ανέρχεται στο 25% του συνολικού χρέους της ευρωζώνης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό, Ελλάδας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας, συνολικά, είναι 6%.