Κεραυνός εν αιθρία ήταν η σημερινή ξαφνική ψήφιση του νομοσχεδίου για την Παιδεία (τριτοβάθμια εκπαίδευση), αφού όλοι ανέμεναν μέχρι και καταψήφιση από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ του εν λόγω νόμου της κυρίας Διαμαντοπούλου.

Όμως, όχι μόνο υπερψήφισαν οι –έτσι κι αλλιώς- πειθήνιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά στην θετική ψήφο τους ακολούθησε και η Νέα Δημοκρατία!!!

Και όλα αυτά έγιναν μετά από ένα τηλεφώνημα του Γιώργου Παπανδρέου στον Αντώνη Σαμαρά!!! Τελικά, ή ο Παπανδρέου είναι ικανός να πουλήσει ψυγείο σε εσκιμώο και βραβεύεται ως ο καλύτερος πωλητής του κόσμου ή ο Σαμαράς ασκεί αντιπολίτευση με τα μάτια… και αναδεικνύεται ως το μεγαλύτερο υποστήριγμα της μνημονιακής κυβέρνησης Παπανδρέου. Κι αυτό, γιατί δεν είναι δυνατόν να ψηφίζεις υπέρ ενός νόμου και να λες αμέσως μετά πως όταν έρθεις στην εξουσία θα τον… αλλάξεις!!! Η μόνη αλλαγή –εν προκειμένω- που γίνεται ορατή, είναι η αλλαγή χρώματος της Νέας Δημοκρατίας, που μάλλον βάφεται στα πράσινα και γίνεται πρακτικά ο ισχυρότερος στυλοβάτης μιάς κυβέρνησης της οποίας τα μέλη το μόνο που μπορούν να προγραμματίσουν είναι οι… διακοπές τους!

Όπως και να έχει το πράγμα, οτιδήποτε συνέβη και υπήρξε αυτή η αλλαγή πλεύσης του Αντώνη Σαμαρά, δεν συνέβη λόγω των ισχυρών επιχειρημάτων του πρωθυπουργεύοντα Γιώργου Παπανδρέου. Μάλλον, ο Αντώνης Σαμαράς παρά τις δηλώσεις του για εκλογές δεν θέλει να βρεθεί σε θέση να κυβερνήσει. Γιατί, αν το ήθελε, σήμερα θα μπορούσε να είχε ρίξει την κυβέρνηση που ο ίδιος κατηγορεί ως ανίκανη. Ή μήπως οι ανίκανοι είναι ικανότεροί του;

Κάποιος πρέπει να περάσει το μήνυμα εκεί στη Συγγρού. Και το μήνυμα είναι σαφέστατο: Ή ρίχνετε το τσίρκο Παπανδρέου ή συγκαταλέγεστε και οι ίδιοι στους ακροβάτες που παίζουν με την ζωή τους ενώ είναι απολύτως ασφαλείς και δεμένοι στον κεντρικό στύλο του τσίρκου… Αν δεν μπορεί να αντιπολιτευθεί ο Αντώνης Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία, το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να αποχωρήσουν και να στηρίξουν άλλες δυνάμεις (εξωκοινοβουλευτικές) να αναλάβουν την πτώση των ετοιμόρροπων υποποδίων και των αρχοντοβολευτάδων.

«Η έντιμη αντιπολίτευση που στηρίζει τις σωστές επιλογές και κατακρίνει τα κακώς κείμενα», είναι καλή πιπίλα, μόνο που ο δράκος που κρύβεται πίσω από αυτές τις γελοίες δικαιολογίες, είναι ο όλεθρος που χτυπά σε καθημερινή βάση ολοένα και περισσότερα σπίτια Ελλήνων πολιτών. Οι καλοπληρωμένοι πολιτικάντηδες μπορεί να αρέσκονται στο να παίζουν διάφορα παιχνίδια τακτικής, αναμονής ή εξόφθαλμης αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να νιώσουν βαθιά στην ψυχή τους (εάν και όση τους απέμεινε) πως δεν βιώνουν την ανασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, δεν ζούνε στην αγωνία και την αμφιβολία της ανεργίας ή της επικείμενης οικονομικής καταστροφής… Και εφόσον οι αποστάσεις -από την σκληρή καθημερινή πραγματικότητα- των πολιτικών αυτής της χώρας αγγίζουν πλέον δυσθεώρητα μεγέθη, πρέπει οι ίδιοι να αρχίσουν να σκέφτονται την επόμενη ημέρα. Κι αυτό, επειδή αυτή η ημέρα θα έρθει σαν νομοτελειακός κανόνας. Και στην καλύτερη περίπτωση δεν θα τους αφήσει ευχάριστες αναμνήσεις.

Ο καιρός για τις πέτρες έφτασε. Κινήσεις όπως του Αντώνη Σαμαρά, μπορεί να λειτουργούν ως σοκ ή και να ενισχύουν την οργή των πολιτών, οι οποίοι περιμένουν (όχι απαραίτητα από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό – τσίρκο) και ταυτόχρονα βιώνουν μία πρωτότυπη κοινωνική ζύμωση, η οποία θα τους οδηγήσει σε έκρηξη πρώτου μεγέθους, απολύτως καταστροφική για όλους. Η ταύτιση και η σύμπλευση με δυνάστες και με φασίζουσες κυβερνήσεις, δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για κανέναν. Ιδιαίτερα για εκείνους τους πολιτικούς που θέλουν να ισχυρίζονται ότι είναι στο πλευρό του λαού, ενώ στην πραγματικότητα μετακινούνται άλλοτε προς την πλάτη του και άλλοτε απέναντί του.

Οι επιλογές πολιτικών και πολιτών είναι απλές. Σκληρές, αλλά απλές. Και όποιος δεν κατανοεί πως στηρίζοντας ψεύτες γίνεται και ο ίδιος ψεύτης, θα του θυμίσουμε μία παροιμία: «δείξε μου τον φίλο σου για να σου πω ποιος είσαι»… Και ο Αντώνης Σαμαράς έχει παρελθόν φιλίας με τον Γιώργο Παπανδρέου…

ΥΓ: Να συμπληρώσω, τέλος, κάτι που θα πρέπει να μελετήσει ο Σαμαράς και η ΝΔ: Two wrongs don’t make a right…!

πηγή*