Από τον Αντώνη Καρπετόπουλο: Οπως κάθε χρόνο, τέτοιο καιρό σας παρουσιάζω αυτούς που κατά τη γνώμη μου αποτελούν την καλύτερη ενδεκάδα του πρώτου γύρου…Η ενδεκάδα μου παίζει 4-4-2, με έναν οργανωτή και έναν κόφτη, δηλαδή πολύ επιθετικά…
Τερματοφύλακας
Βλέπουμε πολλούς καλούς τερματοφύλακες φέτος. Ο Καπίνο είναι η αποκάλυψη, ο Μέγερι αποδείχτηκε έτοιμος, ο Αραμπατζής ήταν σταθερός, ο Κάρολ αξιόπιστος. Καλύτεροι όλων ο Μπλάζιτς και ο Μάριο Γκαλίνοβιτς, με τον Κροάτη να κερδίζει τη θέση, γιατί αγωνίστηκε περισσότερο και κράτησε ζωντανή την Κέρκυρα.
Δεξί μπακ
Ο Τοροσίδης ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, ο Βίντρα δεν ήταν στα πολύ καλά του, ο Νέτο χάνεται στα χαφ, ο Κοντοές προσαρμόστηκε αργά, ο Σκόνδρας ωριμάζει, αλλά ο καλύτερος όλων ήταν ο Ετο του ΠΑΟΚ με τις υπέροχες επελάσεις του.
Αριστερό μπακ
Ο Λίνο μαθαίνει τη θέση στον Σταφυλίδη, ο Αντι του Παναιτωλικού έχει εκρηκτικότητα, ο Καράμπελας ήταν αξιοπρεπής, ο Μίσελ ο μόνος διασωθείς στο ναυάγιο του Αρη. Ωραίος ο Εντιμάρ της Ξάνθης με τα τρομερά σουτ. Η θέση όμως θα ήταν του Χολέμπας, αν ο Γιαννούλης στον Ατρόμητο δεν είχε τόσο εντυπωσιακή πρόοδο. Για Εθνική.
Στόπερ
Καλύτερος επιθετικά από αμυντικά ο Μπουμσόνγκ, καλός και ξεψαρωμένος ο Εντζεγκουέλε, εγγύηση ο Τσότσαλιτς που θα λείψει πολύ στον Πανιώνιο, σταθερός ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, αυτός όμως που ήταν εντυπωσιακός ήταν ο ακούραστος Μαλεζάς, ΜVP του ΠΑΟΚ.
Λίμπερο
Ο Ταυλαρίδης είναι ξανά ο καλός παίκτης που έπαιξε στο γαλλικό πρωτάθλημα, ο Κάλα ο καλύτερος αμυντικός της ΑΕΚ, ο Κοντρέρας έχασε πολλά ματς, όπως και ο άτυχος Φυντανίδης. Εντυπωσιακά βελτιωμένος ο Σιόβας, αλλά ο Μέλμπεργκ κάνει πάντα τη διαφορά.
Κόφτης
Ο Γεωργέας είναι σύμβολο της ΑΕΚ, ο Μανιάτης άρεσε πιο πολύ σαν κόφτης απ’ ό,τι ως δεξί μπακ, ο Ζουέλα σκλήρυνε τη μεσαία γραμμή του Ατρομήτου, ο Ορμπάιθ μοιράζει ωραία την μπάλα, ο Πάμπλο Γκαρσία μοιάζει λίγο κουρασμένος. Καθιερώθηκε και ανέβηκε στη διάρκεια της χρονιάς ο Σιμάο. Περιμένει νέο συμβόλαιο.
Δεξί χαφ
Ο Βάργκας ήρθε για κόφτης, αλλά ως μέσα δεξιά είναι καλύτερος. Ο Μπέλεκ παίζει έξω δεξιά καλύτερα από φορ. Ο Ζέκα είναι στρωτός, αλλά όχι θεαματικός. Ο Σαλπιγγίδης έμαθε καλά τη θέση, αλλά θέλει να παίζει επίθεση. Αποκαλύψεις ο Γιαννιώτας και ο Βλαχοδήμος, καλός ο Πόι κι ο Παμπουλής, αυτός όμως που ως έξω δεξιά εντυπωσίασε ήταν ο Εστογιανόφ. Εφυγε νωρίς.
Αριστερό χαφ
Ο Βιεϊρίνια θα λείψει στον ΠΑΟΚ και σε όσους αγαπούν το καλό ποδόσφαιρο. Ο Μιραλάς έχει εκρήξεις, αλλά όχι την περσινή σταθερή του απόδοση. Ο Κουίνσι είναι ένας υπέροχος σολίστας, ο Μαρσελίνιο βάζει λίγα, αλλά πανέμορφα γκολ, ο Σίσιτς είναι επιθετικός, ο Ρομάνο χτύπησε. Η θέση ανήκει στον Λεονάρντο: έχει δώσει την ψυχή του.
Οργανωτής
Ο Ιμπαγάσα μας λείπει, ο Κάρλος στην ΑΕΚ έχει τα πάνω του και τα κάτω του, όπως και ο Τάτος στον Ατρόμητο. Ο Κλέιτον παίζει πιο πολύ κυνηγός, ο Σουμπίνιο θα λείψει πολύ στον ΟΦΗ, ο Βασιλακάκης και κυρίως ο Σάμαρης είναι το μέλλον. Φέτος όμως ξαναείδαμε τον παλιό καλό εγκεφαλικό Κατσουράνη που έκανε την επίθεση του ΠΑΟ λειτουργική.
Φορ
Ο Αθανασιάδης κι ο Μήτρογλου είναι το μελλοντικό δίδυμο της Εθνικής. Ηταν η χρονιά των δυνατών παιδιών: Κατσικοκέρης, Μαρκόφσκι, Κούκι μοιάζουν να ήρθαν από την Αγγλία! Τρομερή η επιστροφή του Βαγγέλη Μάντζιου και αξιοσημείωτη η άνεση του Πάντελιτς. Αλλά τη διαφορά την κάνει ο Τζεμπούρ, πιο σοβαρός από ποτέ.
Ελεύθερος επιθετικός
Ο Λεάλ όταν έχει κέφια ομορφαίνει το παιγνίδι του Εργοτέλη. Ο Βασιλείου ξεχωρίζει στον Λεβαδειακό. Ζαϊρί, Καστίγιο και Σολτάνι απογοήτευσαν. Ο Χαριστέας κι ο Καμαρά μοιράστηκαν ματς και εντυπώσεις: ο πρώτος ήταν καλός στην αρχή, ο δεύτερος στο τέλος του γύρου. Κάνουν ό,τι μπορούν ο Μπρέσκα και ο Μπακαγιόκο. Φυσικά MVP του πρώτου γύρου ο μία-επίθεση-μόνος-του Σεμπαστιάν Λέτο.
Προπονητές
Η κρίση επιτρέπει στους προπονητές να δουλέψουν: χρήματα για απολύσεις και αποζημιώσεις δεν περισσεύουν.
Συχνά αναρωτιέμαι πόσο καλύτερος θα ήταν ο ΠΑΟ, αν ο Φερέιρα το σχήμα της επίθεσης το δοκίμαζε το καλοκαίρι: πιθανότατα αν η ομάδα του ΠΑΟ ήταν περισσότερο δουλεμένη (και λιγότερο εξαρτώμενη από μονάδες που δεν γίνεται να λείπουν, όπως ο Λέτο π.χ.), θα είχε ξεφύγει από τον Ολυμπιακό. Ο Βαλβέρδε δυσκολεύτηκε να εντάξει στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού τους νεοαποκτηθέντες, αλλά ξέρει την ομάδα του άριστα: το rotation τον βοήθησε να αντιμετωπίσει ένα κύμα τραυματισμών που προέκυψε την περίοδο του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Κωστένογλου διαχειρίσθηκε την ΑΕΚ καλύτερα από τον Χιμένεθ κι ο Δώνης παρουσιάζει ένα σφικτό Ατρόμητο που έμαθε να κερδίζει και 1-0, πράγμα που για τις ομάδες του Δώνη ήταν δύσκολο. Ο Καραγεωργίου βγάζει πιτσιρίκια, όπως ο Γιαλούσης, ο Τζανακάκης, ο Κουβασάκης, ο Σαρρής, αλλά δεν έχει κερδίσει το στοίχημα που λέγεται Κουτσιανικούλης. Δύσκολο και το στοίχημα του Μπόλονι ν’ αλλάξει νοοτροπία στον ΠΑΟΚ και να τον μάθει να παίζει πιο επιθετικά: ορισμένα ματς του ήταν για σεμινάριο (με την ΑΕΚ π.χ.), αλλά σε πολλά η ομάδα «κόλλησε». Στην Ευρώπη που βρήκε πιο χαλαρές άμυνες έπαιξε καλύτερα.
Θεωρώ ακατανόητη τη φυγή του Ντεμόλ από τον ΠΑΣ, πιστεύω πως ο Τεννές μπορούσε περισσότερα με το υλικό του Παναιτωλικού. Υποδειγματική βρίσκω τη δουλειά δύο Ελλήνων προπονητών: ο Αναστόπουλος στον γεμάτο προβλήματα ΟΦΗ και ο Ουζουνίδης στη γεμάτη νέα παιδιά Ξάνθη αξίζουν πολλά μπράβο.