Από χθες το βράδυ παρακολουθώ σε συγκεκριμένα δελτία ειδήσεων και σε μια μερίδα ιστοσελίδων και blogs, που έχουν δεδομένο πολιτικό στίγμα, μια ανείπωτη χαρά σε σχέση με την οριακά βραχεία κεφαλή που πήρε ο Francois Hollande στις γαλλικές εκλογές …

Ορισμένοι δε, κόντεψαν να βγουν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν την υποτιθέμενη πτώση του Nicolas Sarkozy με τόση θέρμη που θα νόμιζε κανείς ότι ο Πρόεδρος της Γαλλίας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδας.

Πέρα από το γεγονός ότι η εκλογή θα κριθεί στον επόμενο γύρο, με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης ήδη να μιλούν για ανατροπή από πλευράς Sarkozy (ας διαβάσουν οι “φωστήρες” μας κανένα γαλλικό site και όχι μόνο τις αποδελτιώσεις της … Διεθνούς – αν δεν ξέρουν γαλλικά μπορούμε να βοηθήσουμε), φαίνεται ότι οι Έλληνες ξεχνάμε πολύ γρήγορα.

Θα πρέπει να θυμίσω δύο σημαντικά στοιχεία για τον Sarkozy.

Πρώτον την εξαιρετικά σημαντική ομιλία του στη Ελληνική Βουλή τον Ιούνιο του 2008 που μπορείτε να θυμηθείτε ολόκληρη εδώ. Μεταξύ άλλων ο Γάλλος Πρόεδρος είχε εκφράσει την απόλυτη αλληλεγγύη του στο θέμα των Σκοπίων, με την προσθήκη ότι η Γαλλία δεν θα αλλάξει θέση και θα ταχθεί υπέρ της όποιας επιλογής της Ελλάδας στο θέμα αυτό. Σε ό,τι αφορά στην Κύπρο ο κ. Σαρκοζί είπε ότι ήρθε η ώρα να πέσει το τείχος της Λευκωσίας και ύστερα από διαπραγματεύσεις να προχωρήσει στην επανένωση, αλλά, με δίκαιο και βιώσιμο τρόπο, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Ολοκληρώνοντας τότε τον λόγο του, ο κ. Σαρκοζί μετέτρεψε το σύνθημα ΕΛΛΑΣ-ΓΑΛΛΙΑ-ΣΥΜΜΑΧΙΑ σε ΕΛΛΑΣ-ΓΑΛΛΙΑ-ΝΕΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ καταχειροκροτούμενος από τους Έλληνες βουλευτές.

Δεύτερον, το ότι η Γαλλία του Sarkozy σταθερά και χωρίς καμία παρέκκλιση έχει αποτελέσει ανυπέρβλητο μοχλό πίεσης για την Τουρκία σε ό,τι αφορά στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολλές φορές έχει θέσει ουσιαστικά πολύ αυστηρές προϋποθέσεις για την είσοδό της στην ΕΕ, τέτοιες που καθιστούν σχεδόν απαγορευτικό το ενδεχόμενο δεδομένης της πολιτικής νοοτροπίας στην Τουρκία.

Στον αντίποδα ο Francois Hollande αποτελεί έναν γνήσιο απόφοιτο της σχολής “Γ.Παπανδρέου” του οποίου η “χαλαρότητα” απέναντι στην Τουρκία έχει χαρακτηρίσει όλη την πολιτική του διαδρομή.

Λένε πολλοί ότι ο Sarkozy δεν βοήθησε την Ελλάδα όσο θα μπορούσε κατά τη διάρκεια της κρίσης και ίσως δεν έχουν άδικο. Ποιον είχε όμως να συζητά μαζί του ; Έναν Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, τον Γ.Παπανδρέου που επί 2 χρόνια όπου πήγαινε υμνούσε και διαφήμιζε τον Hollande και ευαγγελιζόταν την πτώση του Sarkozy.

Για το τέλος, να μην ξεχάσουμε και τον χαρακτηρισμό που απέδωσε ο Sarkozy στον Παπανδρέου μετά τη Σύνοδο Κορυφής των G20 στις Κάννες, χαρακτηρισμό με τον οποίο αργότερα συμφώνησαν με τους λόγους και τις πράξεις τους ακόμα και τα μεγαλύτερα στελέχη του κόμματος στο οποίο ο Παπανδρέου ήταν αρχηγός.

Ας σκεφτούμε λοιπόν λίγο καλύτερα προτού βιαστούμε να αποθεώσουμε ή να βαφτίσουμε “νικητή” έναν άνθρωπο που μάλλον δεν μας συμφέρει και πολύ να εκλεγεί στις γαλλικές προεδρικές εκλογές.

Για τη γνωριμία …

Φλογίδας

Υ.Γ. : Αντί πολλών “δακρύβρεχτων” λέξεων και τετριμμένων καλωσορισμάτων, επέλεξα να γνωριστούμε με ένα πρώτο άρθρο, λίγο βαρύ, αλλά ενδεικτικό …