Μου έκανε εντύπωση το σούσουρο που έχει δημιουργηθεί με αφορμή ένα video που δημοσίευσε η πολύ γνωστή στην Τουρκία, γεννημένη στην Αμερική, σπουδαγμένη στο Παρίσι, Ελληνίδα ηθοποιός (ένα φεγγάρι και τραγουδίστρια) …
Διαβάζω στο βιογραφικό της (εδώ στα αγγλικά) ότι has shared her life between Athens and Istanbul since 1998, από το 1998 παίζει σε τούρκικες σειρές και ταινίες. Σημειώνω ότι παλαιότερα είχαν δημιουργηθεί και μερικά ψιλοθεματάκια με κάποιες δηλώσεις της που δεν είχαν αποκτήσει όμως σημασία λόγω της επαγγελματικής της σύνδεσης με την Τουρκία. Αλλού διάβασα ότι πλέον δραστηριοποιείται στην Αμερική και θα συνεχίσει εκεί την καριέρα της. Για την καριέρα της σημειώνω μερικά στοιχεία από το IMDB (εδώ). Έχει παίξει στα Tutkunum sana, Ayin karanlik yüzü, Yabanci damat, Kayikçi, Yilan hikayesi, Takim: Vatan sana canim feda. Στο βίντεο που κυκλοφόρησε φωνάζει σχεδόν σε έκσταση ότι θέλει να την λένε Ελληνίδα και όχι Greek. Αυτό μάλλον το ανακάλυψε μετά από 14 χρόνια που έζησε και δούλεψε εκεί που από όπου πηγάζει η ονομασία “Γραικοί”.

Είναι κακό το βίντεο και η απαίτησή της ; Όχι. Τουναντίον. Κακό είναι το ότι ένιωσε ότι έπρεπε να φτιάξει ένα βίντεο που να λέει ότι οι Έλληνες δεν πίνουν συνέχεια ούζο και δεν χορεύουν συνέχεια συρτάκι προκειμένου μάλλον να δώσει απαντήσεις στις επικρίσεις που δεχόμαστε από μερίδα στο εξωτερικό. Και λοιπόν τι έγινε ; Μάλλον σε διαφήμιση για τον εαυτό της στην Ελλάδα κατέληξε αυτό το βίντεο.

Κάτι συμβαίνει με μερικούς Έλληνες που ζουν και δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό τελευταία. Έχοντας ζήσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής τους έξω, θεωρούν ότι πρέπει να υπερασπιστούν κάποιο εθνικό “πτώμα” και να το ανατάξουν με τις συμβουλές και τις παρεμβάσεις τους. Καλά κάνουν, αλλά μάλλον με λάθος τρόπο.

Η ίδια είπε ότι αντέγραψε αντίστοιχα βίντεο του εξωτερικού. Λοιπόν … ρεζουμέ.

Θα αντιλαμβανόμουν ένα τέτοιο βίντεο να το βγάλουν Άγγλοι που έρχονται και ξεβρακώνονται στα νησιά αφού γίνουν λιάρδα ή Αγγλίδες που κάνουν μεθυσμένες, δημόσιους διαγωνισμούς πεολειχίας στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Εμείς δεν έχουμε να απολογηθούμε ούτε για το που δουλεύουμε, ούτε αν πίνουμε τα ούζα μας, ούτε αν φέρνουμε τις βόλτες μας. Έχουμε να απολογηθούμε στους καθρέφτες μας που δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε εγκαίρως το στραβό δρόμο που είχαμε πάρει από την εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών και συγκεκριμένων “σοσιαλιστικών” οραμάτων. Αλλά και πάλι, μπορούμε να αλλάξουμε γιατί και τη δύναμη έχουμε και τις ικανότητες.

Τιμητές τύπου σαν την κυρία δεν θέλουμε.

Εντάξει … οι μπίζνες πρέπει να έχουν και ένα όριο μαντάμ …..

Φλογίδας