Μετά την προσχώρηση της Ντόρας στην ΝΔ , στον χώρο του φιλελεύθερου κέντρου παρέμειναν τρία κόμματα…
η Δράση/Μάνος, η Φιλελεύθερη Συμμαχία /Βαλλιανάτος και η Δημιουργία Ξανά /Τζήμερος. Τα δύο πρώτα συνήθιζαν να κατέβαινουν στις εκλογές μαζί, το τρίτο μόνο του. Μετά τις πρόσφατες εκλογές oπου κανένα από αυτά τα σχήματα δεν εξελέγη στην Βουλή υπήρξε μία σκέψη για συνεργασία. Στην σκέψη αυτή η ΔΗΞΑ και ο ηγέτης της αντέδρασε θετικά, πλήν όμως απέκλεισε συνεργασία με την ΦιΣ, λόγω των απόψεων του κόμματος και του αρχηγού του στα «εθνικά θέματα». Αντιθέτως η ΔΗΞΑ δεν είχε καμμία αντίρρηση για συνεργασία με Μάνο/Δράση. Από την πλευρά του ο και ο ηγέτης της Δράσης θεώρησε το αίτημα της ΔΗΞΑ για αποκλεισμό της ΦΙΣ συζητήσιμο.

Όμως, μετά από τις αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν από την άκομψη αυτή προσέγγιση , οι ηγέτες της Δράσης και της ΔΗΞΑ το ξανασκέφθηκαν και υιοθέτησαν μία νέα στρατηγική. Ναι, η ΦιΣ θα μπορούσε να συμμετάσχει στους συνδυασμούς αλλά σε μη εκλόγιμες θέσεις! Και έτσι έχουμε το πρωτοφανές στην πολιτική ιστορία γεγονός: σε ένα συνασπισμό κομμάτων να αποκλείεται από εκλόγιμη θέση ο ηγέτης ενός από αυτά !

Όμως η μεθόδευση της όλης ιστορίας είναι δευτερεύον θέμα. Το πρωτεύον είναι ότι σήμερα με τον ουσιαστικό αποκλεισμό της ΦιΣ, πολύ δύσκολα μπορεί να βρεί κανείς στοιχεία που να διαφοροποιούν ιδεολογικά το νέo σχήμα από την Νέα Δημοκρατία. Τά προγράμματα τόσο της ΝΔ όσο και του συνδυασμού ΔΗΞΑ/Δράση οικοδομούνται στην αναγκαιότητα της εφαρμογής των μεταρρυθμιστικών μέτρων που προβλέπει η δανειακή συμφωνία.

Η ΔΗΞΑ παλαιότερα διαφοροποιείτο από την ΝΔ (και τα υπόλοιπα κόμματα) με την προγραμματική άρνηση της να συνεργασθεί με παλαιούς πολιτικούς. Ομως, μετά την απόφαση της να συνεργασθεί με τον κ.Μάνο – που βρίσκεται στην πολιτική σκηνή της χώρας από το 1979 – απώλεσε οριστικά αυτό το διαφοροποιητικό στοιχείο. Οσο δε αφορά το πρόγραμμα της ΔΗΞΑ , δεν βρήκα κανένα στοιχείο που δεν θα μπορούσε a priori να περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της ΝΔ.

Ούτε και η Δράση έχει στην πράξη και επι της ουσίας κανένα στοιχείο που να την διαφοροποιεί από την ΝΔ. Η πιο απτή απόδειξη αυτού του ισχυρισμού είναι τα όσα συνέβησαν μετά τις εκλογές της 6ης Μαίου: Ο κ.Μάνος άρχισε ( μαζί με την κ.Μπακογιάννη) διαπραγματεύσεις για επάνοδο στην ΝΔ.Ο μόνος λόγος για το οποίο αυτές οι διαπραγματεύσεις δεν τελεσφόρησαν στην περίπτωση του, δεν οφείλεται ούτε σε προγραμματική ασυμβατότητα των δύο κομμάτων ούτε σε ιδεολογικές διαφορές: απλά έθεσε βέτο στην επιστροφή του ο Κώστας Καραμανλής σε τηλεφωνική επικοινωνία του με τον κ.Σαμαρά. Αν δεν είχε τεθεί το βέτο, ο κ.Μάνος θα ήταν σήμερα μέρος της «γαλάζιας πολυκατοικίας» και η Δράση θα αποτελούσε μακρυνό παρελθόν.

Ουσιαστικά το μόνο από τα τρία κόμματα που παρουσιάζει στοιχεία ουσιαστικής διαφοροποίησης απο την ΝΔ, είναι η εκπαραθυρωμένη ΦιΣ. Διαφέρει π.χ. στα θέματα οικονομικής πολιτικής ( flat tax), στα θέματα παιδείας (επιλογή-«κουπονια παιδείας») και φυσικά στα «εθνικά θέματα» και στα ανθρώπινα δικαιώματα ( όπου οι απόψεις της είναι πολύ πιο κοντά σε αυτές τους Σύριζα ).

Από την στιγμή λοιπόν πού έχει ουσιαστικά αποκλεισθεί η ΦιΣ, διερωτάται κανείς αν ο νέος συνδυασμός θα πρέπει να ονομάζεται «Δημιουργία Ξανά» ή αν ο πιο σωστός τίτλος θα ήταν «Νέα Δημοκρατία Ξανά»! Πάντως ένα είναι σίγουρο: Ότι οι μπακαλολογιαρισμοί που χρησιμοποιήθηκαν για την δικαιολόγηση της περιθωριοποίησης της ΦιΣ, συνάδουν με τις πιο παρωχημένες καί πελατειακές λογικές των ελληνικών πολιτικών κομμάτων.

πηγή : protagon.gr