Προδότης, προσκυνημένος, κομματόσκυλο, γερμανοτσολιάς, είναι μερικά από τα σχόλια που έχω ακούσει, από αριστερούς αναγνώστες. Και όλα αυτά, διότι επιμένω να λέω ότι αυτή την στιγμή οι μοναδικοί που μας δανείζουν τα λεφτά για να πληρωθούν μισθοί , συντάξεις, φάρμακα και τρόφιμα είναι οι τροϊκανοί…

 Από την μία πλευρά είμαι εγώ και οι όμοιοι μου και από την άλλη ο Χριστόφιας, ο Τσίπρας και ο Καμμένος.  Η αριστερά στην Κύπρο παρέλαβε 6% ετήσιο πλεόνασμα και παρέδωσε μια Κύπρο με ουρές έξω από τις τράπεζες,  με ουρές στα super market και στα βενζινάδικα και με την πολιτική ηγεσία της να ικανοποιεί κάθε σεξουαλική επιθυμία του Πούτιν. Η διαφορά βέβαια μεταξύ Πούτιν και Μέρκελ είναι ότι η Μέρκελ πληρώνει ενώ ο Πούτιν ικανοποιείται μεν αλλά δεν πληρώνει κιόλας!

 Από την αριστερά πρέπει κανείς να  περιμένει τα πάντα. Άλλωστε είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πίστευαν ότι τα σύνορα της Ελλάδας φθάνουν στο Λιτόχωρο, ότι οι Σκοπιανοί είναι Μακεδόνες, ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια, τα Ίμια ανήκουν στην Τουρκία και η 25η Μαρτίου είναι ταξική γιορτή και όχι εθνική.

Αυτός που μου προκαλεί την μεγαλύτερη απέχθεια είναι ο εγκεφαλικά Καμμένος.

Ο Καμμένος πάνω στην μανία του να γίνει αρχηγός κόμματος,  οδήγησε το καλύτερο κομμάτι του Ελληνικού λαού, δηλαδή τους πιο φλογερούς πατριώτες σε δρόμους που αν είχαν επιλεχθεί από τον Ελληνικό λαό, η κατάσταση στην Κύπρο, θα έμοιαζε με παράδεισος.  Μιλούσε ο Καμμένος για δωσίλογους και προδότες και πρότεινε ως λύση τον Πούτιν. Που είναι ο Πούτιν ρε παιδιά; που είναι η Ρωσία;
Μπορώ να δικαιολογήσω και να συγχωρέσω τον απλό πατριώτη, που λόγω έλλειψης οικονομικών γνώσεων, απειλούσε με φωτιά και τσεκούρια. Τον αρχηγό του όμως όχι! Ο Πάνος Καμμένος δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε. Η δικαιολογία ότι είναι απλά ηλίθιος δεν τον απαλλάσσει. Εκτός αυτού όμως, δεν φαίνεται να ζητά συγνώμη και να αποσύρεται αλλά αντιθέτως συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει την προσπάθεια να φέρει τον όλεθρο στην χώρα. Επιδιώκει να συνεταιριστεί ακόμα και με τους Σταλινικούς απλά και μόνο για να συνεχίσει να υπάρχει ως πολιτικός αρχηγός.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχηθώ στους αδελφούς Κύπριους, δύναμη, υπομονή και τύχη. Θα είναι άδικο αυτός ο Λαός να υποφέρει επειδή για μία και μόνη φορά επέλεξε την αριστερά για να τον κυβερνήσει. Αλλά και στην περίπτωση της Κύπρου μέμφομαι κυρίως της Δεξιά παράταξης διότι θα έπρεπε να έχει το σθένος και την δύναμη να υποφέρει.
 Θα έπρεπε να κάνει το εθνικά σωστό και ας φώναζαν οι αριστεροί τα γνωστά τους συνθήματα περί δωσίλογων και προδοτών.
 Έπρεπε η Κυπριακή Δεξιά να ανέβει τον Γολγοθά της και να έκανε υπομονή μέχρι σε ένα άλλο κράτος πχ στην Ιταλία να αποδεικνυόταν ποιος είναι τελικά ο προδότης.