Ένας Χρόνος, Μόνο;Toυ Γιάννη Σκλία

- Advertisement -
Η πάλη για την ανεξαρτησία και την αυτονομία είναι διαρκής
και δεν τελειώνει ποτέ, ούτε σε προσωπικό αλλά ούτε και σε συλλογικό επίπεδο.
Το στοίχημα για όλους εμάς που επιδιώκουμε την κοινωνική αλλαγή είναι κάθε φορά
να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω. Είναι προφανές ωστόσο, ότι σε περιόδους
οικονομικής κρίσης, δηλαδή συρρίκνωσης του παραγόμενου πλούτου, οι κυρίαρχες
ελίτ ή ακριβέστερα η ανώτατη αστική τάξη προσπαθεί να διατηρήσει τα προνόμιά
της με οποιοδήποτε κόστος….

Σε αυτήν την προσπάθειά της εντάσσονται και οι κοινωνικές
συμμαχίες που έχει οικοδομήσει, οι οποίες ανάλογα με το καθεστώς ιεραρχίας
ποικίλουν. Για παράδειγμα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το στελεχωμένο προσωπικό
των “Ανεξάρτητων Αρχών”,  οι υψηλά
αμοιβόμενοι υπάλληλοι σε θέσεις ευθύνης και ένα μέρος του πολιτικού προσωπικού.
Καθώς οξύνεται η ταξική πάλη, όλο και περισσότερο
κατατίθενται στο τραπέζι αυταρχικές λύσεις για την αντιμετώπιση των οικονομικών
προβλημάτων γεγονός που με τη σειρά του διαρρηγνύει τα όποια κοινωνικά
συμβόλαια έχουν συναφθεί στο παρελθόν.
Εάν διδαχθήκαμε κάτι από την εμπειρία του έτους που πέρασε
είναι η πιστοποίηση του θεωρήματος ότι νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός και
δημοκρατία είναι δύο έννοιες αντιστρόφως ανάλογες .
Με αφορμή τη συμπλήρωση 92 χρόνων από το θάνατο του Λένιν,
θα ήθελα να αναφερθώ στην πιο επίπονη για εκείνον, κατά τη γνώμη μου, ομιλία
του (Report To The Second All-Russia Congress Of Political Education
Departments October 17, 1921).
Έχοντας κερδίσει πολλές μάχες σε στρατιωτικό επίπεδο και
έχοντας χάσει άλλες, ο Λένιν συνειδητοποιεί τη δυσκολία μετάβασης σε ένα
καθεστώς κοινωνικής χειραφέτησης, καταδεικνύει τη δυσεπίλυτη εξίσωση της
επαρχίας με το αστικό κέντρο, αναγνωρίζει τις εξαιρετικά εύθραυστες κοινωνικές
συμμαχίες (αγρότες) που έχει οικοδομήσει το Κόμμα και κάνει μια βασική και
θεμελιώδης έκτοτε διαπίστωση: ο
κοινωνικός μετασχηματισμός είναι μια μακρά διαδικασία
, άρα είναι
αδύνατο να διατηρούνται πολλά ανοιχτά μέτωπα επί μακρόν σε οικονομικό και
κοινωνικό επίπεδο. Έτσι, εισάγει την ΝΕΠ (νέα οικονομική πολιτική) και
μεταθέτει κάποια πεδία των μαχών για αργότερα (πχ. Κολεκτιβοποίηση, άμεση
διοίκηση των εργοστασίων από τους εργάτες κ.α.) 
 εξηγώντας ότι πρόκειται για μια
στρατηγική ήττα.
Μέσα από αυτήν την ήττα ανακύπτει δικαίως ένα ερώτημα, το
οποίο και θέτει;
Ποιος θα νικήσει; Ο
καπιταλισμός ή το σοβιετικό πείραμα;
« οι
καπιταλιστές, στους οποίους ανοίγουμε διάπλατα την πόρτα, ή μάλλον αρκετές
πόρτες, τις οποίες δεν μπορούμε καν να φανταστούμε ή η εργατική τάξη; Λένιν,
1921»
Η αναγνώριση ότι η επικράτηση των Μπολσεβίκων επί του
Τσαρικού καθεστώτος δεν συνιστά το τέλος της ταξικής πάλης, απλώς την
αναβαθμίζει ποιοτικά, αναδεικνύει ότι η διαδικασία είναι πολυσύνθετη που
σημαίνει ότι οι νίκες στον κοινωνικό τομέα πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύονται με
νίκες στον οικονομικό τομέα και το αντίστροφο. Ο Λένιν κατηγορήθηκε ξανά ότι
πρόδωσε την επανάσταση και αποκαταστάθηκε αργότερα στις συνειδήσεις των λαών
σαν ένας επαναστάτης που ήταν αφοσιωμένος στο στόχο του και ο οποίος δημιουργούσε
ευφάνταστους τρόπους για να τον πετύχει.   
Πριν επιχειρήσουμε οποιεσδήποτε ταυτίσεις ή διαφορές με τη
σημερινή πραγματικότητα οφείλουμε να αναλύσουμε διεξοδικά ποιοι είναι οι στόχοι
της αστικής τάξης σήμερα, δεδομένης της απουσίας οξύτατων ενδοϊμπεριαλιστικών
αντιθέσεων.
Οι επιδιώξεις της Ευρωπαϊκής ελίτ
Η έκθεση των επικεφαλής των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Jean-Claude Juncker σε στενή συνεργασία με τους Donald Tusk,  Jeroen Dijsselbloem, Mario Draghi και Martin
Schulz, 2015) αναφέρεται στην ανάγκη για περαιτέρω ενοποίηση της Κοινότητας,
ανοίγοντας το δρόμο για την ολοκλήρωση του οικοδομήματος. Μια ενοποίηση που
αναφέρεται σε οικονομικό επίπεδο, η οποία για να εξυπηρετηθεί, «κινεζοποιεί»
τις εργασιακές σχέσεις και μεταβάλλει άρδην ακόμα και το κοινωνικό οικοδόμημα
όπως έχει διαμορφωθεί μέσα από τις ιστορικές συνθήκες στην Ευρώπη.
Το παράδειγμα, με την έννοια του προτύπου, αλλάζει. Από την
ευημερία των πολιτών στην ευημερία των αγορών. 
Χωρίζεται σε 4 ενότητες, 3 εκ των οποίων είναι οικονομικής
φύσεως. Οι παραδοχές των συγγραφέων είναι αμφισβητούμενες, συνεπώς ο όλος
σχεδιασμός είναι γεμάτος αντιφάσεις.
Ενώ τονίζεται η αναγκαιότητα της οικονομικής σύγκλισης με
έμφαση στην κοινωνική συνοχή, κατά την πρώτη ενότητα, προτείνεται η δημιουργία
μιας ανεξάρτητης αρχής
ανταγωνιστικότητας
, η οποία θα αξιολογεί τα κράτη μέλη και σύμφωνα με αυτήν
θα ορίζεται το ύψος των μισθών.
 Η εξέλιξη των μισθών
θα συμβαδίζει με την παραγωγικότητα μέσω της σύγκρισης με τις μισθολογικές
εξελίξεις σε άλλες χώρες του ευρώ και με τους κυριότερους συγκρίσιμους
εμπορικούς εταίρους.
Το ερώτημα που
προκύπτει είναι εάν ακυρώνεται ο ρόλος των συλλογικών διαπραγματεύσεων και εάν
ναι, ποιος ο ρόλος των συνδικάτων τα επόμενα χρόνια;
Η αποσύνδεση της αμοιβής της εργασίας από τις ανάγκες του
εργαζόμενου δεν είναι κάτι καινούριο, όμως σε αυτήν την περίπτωση το κόστος της
εργασίας μεταβάλλεται μόνο σε ένα
μέγεθος που προσμετράται στο πάγιο κεφάλαιο μιας επιχείρησης. Η ρελάνς που
κάνει ο επιχειρηματικός κόσμος είναι ότι η «μισθολογική δαπάνη» δεν καθίσταται
πλέον άλλο ένα προϊόν του οποίου η τιμή καθορίζεται από τους νόμους της
προσφοράς και της ζήτησης.
Έχοντας εξασφαλίσει την αναγκαία εφεδρεία μέσω της υψηλής
ανεργίας,  η «μισθολογική δαπάνη» είναι
ένα εμπόδιο ή καλύτερα άλλος ένας παράγοντας στην εξίσωση της ευκταίας
ανταγωνιστικότητας.
 «Βάσει κοινού
υποδείγματος, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να αποφασίζει για την ακριβή
σύσταση  της εθνικής αρχής
ανταγωνιστικότητας, η οποία θα πρέπει να είναι δημοκρατικά υπόλογη (πως;) και
λειτουργικά ανεξάρτητη. Οι εθνικοί φορείς, όπως και οι κοινωνικοί εταίροι θα
πρέπει να εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν το ρόλο τους όπως προβλέπει σύμφωνα
με τις πάγιες πρακτικές κάθε κράτους μέλους, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούν
τις απόψεις των αρχών ως κατευθυντήριες γραμμές κατά τις συλλογικές
διαπραγματεύσεις».
Το κυρίαρχο ζητούμενο αυτής της έκθεσης είναι η επίτευξη
υψηλής ανταγωνιστικότητας για τα κράτη μέλη. Η φράση  ‘’ Εν τέλει, ανταγωνιστική οικονομία είναι
εκείνη στην οποία οι θεσμοί και οι πολιτικές επιτρέπουν στις παραγωγικές
επιχειρήσεις να ευδοκιμήσουν. Με τη σειρά της, η ανάπτυξη των εν λόγω
επιχειρήσεων στηρίζει την επέκταση της απασχόλησης, των επενδύσεων και του
εμπορίου’’ συμπυκνώνει το ιδεολόγημα για το πως επιτυγχάνεται η
ανταγωνιστικότητα.
Η μομφή δεν είναι στο στόχο (που είναι η ανάπτυξη) αλλά στο
πώς επιτυγχάνεται. Αυτό που τίθεται εν αμφιβόλω είναι η προσπάθεια συγκερασμού
ανταγωνιστικότητας και οικονομικής σύγκλισης. Δύο αντιστρόφως ανάλογες έννοιες
όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία της Ένωσης.
Η μαρξιστική σκοπιά θεωρεί ότι η όποια ανάπτυξη πρέπει να
κατανέμεται ισομερώς στην κοινωνία, ειδάλλως οδηγούμαστε σε υπερσυσσώρευση
κεφαλαίου και αναπόφευκτα σε κρίση. 
Η κεϋνσιανή θεώρηση, μέχρι προσφάτως επικρατούσα προτού
εγκαταλειφθεί και από τη σοσιαλδημοκρατία τη δεκαετία του ’90, επισημαίνει ότι
μέσω της κατανάλωσης δημιουργούνται προϋποθέσεις για ανάπτυξη , αφού ότι
παράγεται καταναλώνεται και συνεχώς δημιουργείται ζήτηση για νέα παραγωγή.
Η επικρατούσα άποψη στα όργανα της ΕΕ ποιον ακριβώς
εξυπηρετεί;  Κι αν υποθέσουμε (αγνοώντας
βασικά θεωρήματα πολιτικής οικονομίας) ότι ευνοείται η ανάπτυξη, το ερώτημα που
εύλογα συμπεραίνεται από την όλη διαδικασία είναι,
Ανάπτυξη για ποιον;
Ανάπτυξη με σκοπό τη
σύγκλιση
Μέσω της σύστασης αρχής για τη διαδικασία μακροοικονομικών ισορροπιών είναι τουλάχιστον ζητούμενο
το πώς θα επιτευχθεί η οικονομική σύγκλιση, καθώς η διαφαινόμενη μονιμοποίηση
των προγραμμάτων διάσωσης (μνημόνια) είχαν τα αντίθετα αποτελέσματα.
Αυτή η αρχή θα έχει τη δυνατότητα διακοπής ροών κεφαλαίου
προς τα κράτη μέλη εάν παρουσιάζουν μεγάλα ελλείμματα στον προϋπολογισμό τους
(«αιφνίδια διακοπή  ροών κεφαλαίου»),
όπως επίσης και αν παρουσιάζουν μεγάλα πλεονάσματα όταν δημιουργούνται από
ανεπαρκή εσωτερική ζήτηση.
Κατά τη διαδικασία αυτή, εάν ένα κράτος αποκλίνει από τις
συστάσεις τότε θα ακολουθείται η διαδικασία “comply or explain” (συμμόρφωση ή αιτιολόγηση) και αν λάβουμε υπ’ όψιν
την πρόσφατη ιστορία προσπαθειών αιτιολόγησης δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα
υπάρχουν ευήκοα ώτα από την άλλη πλευρά.
Μια σύγχρονη «Ιερά Εξέταση» που δεν θα επιτρέπει στα κράτη
μέλη να εφαρμόζουν πολιτικές που δεν είναι ορθολογικές. Μια εκχώρηση εθνικής
κυριαρχίας προς όφελος της ορθολογικότητας. Ποιας ορθολογικότητας όμως; Ας
εξετάσουμε λίγο την συνέπεια των επιχειρημάτων, όπως εκφράζονται διαχρονικά.
Η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας υποτίθεται ότι εξυπηρετεί
τον στόχο. Ο στόχος είναι η ευημερία του λαού, ο οποίος υλοποιείται με την
ανάπτυξη (το μεγάλωμα της «πίτας»), η οποία επιτυγχάνεται μέσω της
ανταγωνιστικότητας και αυτή με τη σειρά της από μειώσεις μισθών και συντάξεων.
Ίσως οι ορθολογιστές να χρειαστούν μαθήματα ορθολογικότητας
επιχειρημάτων.
Όσον αφορά την απασχόληση και τις κοινωνικές επιδόσεις, η
έκθεση αναδεικνύει ως πρωτεύον το χάσμα των εργασιακών σχέσεων και προτείνει τη
σύγκλισή τους. Για παράδειγμα επισημαίνει πως υπάρχουν εργαζόμενοι με πλήρη
ασφάλεια και ανελαστικότητα και στον αντίποδα, εργαζόμενοι με καθόλου ασφαλές
εργασιακό καθεστώς. Θεωρεί ότι η εργατική κινητικότητα πρέπει να ενταθεί , άρα
σε κανέναν εργαζόμενο δεν θα παρέχεται εργασιακή ασφάλεια.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ
ΤΡΑΠΕΖΕΣ
(όχι για τους εργάτες)
Η δεύτερη ενότητα είναι αφιερωμένη στη χρηματοπιστωτική
σταθερότητα και ασφάλεια. Προτείνεται η δημιουργία νέων μηχανισμών την
αντιμετώπιση κινδύνων. Πράγματι, ένας ενιαίος τραπεζικός φορέας θα είναι σε
θέση να απορροφά τυχούσες αναταραχές από τις αγορές, καθώς επιτυγχάνεται με
αυτόν τον τρόπο ίδιος βαθμός εμπιστοσύνης σε όλα τα ιδρύματα υπό τη σκέπη της
ΕΚΤ.
Τονίζεται ότι ο επιμερισμός των κινδύνων πρέπει να γίνεται
κυρίως από δημοσιονομικά μέτρα. Υπάρχει η βούληση για τη δημιουργία ενός
Ταμείου Εξυγίανσης Τραπεζών στο εγγύς μέλλον. Όμως μέχρι να ολοκληρωθεί η
δημιουργία του, αυτόν τον ρόλο θα τον επωμιστεί ο ΕΜΣ (Ενιαίος Μηχανισμός
Στήριξης), δηλαδή οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι.
Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι παρουσιάζεται η
αναγκαιότητα για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού συστήματος Εγγύησης Καταθέσεων
το οποίο θα χρηματοδοτηθεί αρχικά και με δημοσιονομικά μέτρα.  Εξ’ όσων γνωρίζουμε οι τράπεζες αναλάμβαναν
αυτόν τον ρόλο. Το ερώτημα που προκύπτει σε αυτήν την υπόθεση είναι ποιος είναι
ο ρόλος των τραπεζών ή ακόμα ακόμα γιατί έχουμε τράπεζες;
Εάν αφαιρέσουμε τα ρίσκα από το χρηματοπιστωτικό τομέα, αυτό
που μένει είναι ιδρύματα «μεσολαβητές» διακίνησης χρημάτων.
Επιπλέον δημιουργείται ένας Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός
Τραπεζών, ο οποίος έπειτα από τα παραπάνω 
αυτό που θα ελέγχει θα είναι οι λελογισμένες δανειοδοτήσεις, εφόσον οι
καταθέσεις θα είναι διασφαλισμένες  από
το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων και η αναγκαιότητα  αποθεματικών θα καλύπτεται από το Ταμείο
Εξυγίανσης Τραπεζών.
Τι Να Κάνουμε[1]
Κάθε προσπάθεια να αλλάξει ο παραπάνω σχεδιασμός πρέπει να
καμφθεί. Να καλλιεργηθεί, δηλαδή μια διάχυτη απογοήτευση στους λαούς με σκοπό
να θεωρηθεί το παρόν σύστημα ως φυσικός νόμος, κάτι σαν την βαρύτητα. Ένα
ριζοσπαστικό κόμμα οφείλει να πράξει το ακριβώς αντίθετο με μεθοδικότητα και
επιμονή. Να επιχειρήσει δηλαδή την ένταξη του λαϊκού παράγοντα στην εξίσωση
των  κέντρων λήψης αποφάσεων συνεχίζοντας
να διεκδικεί το βέλτιστο για τους λαούς.  Να ξεκινήσει έναν διαρκή διάλογο για τη Δημοκρατία,
με προμετωπίδες την αλλαγή του Κράτους, έναν νέο συνδικαλιστικό νόμο που θα
υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων, την αντικατάσταση του «Καλλικράτη», τον
κοινωνικό έλεγχο και την κοινωνική οικονομία με στόχο να απελευθερωθούν
δυνάμεις της κοινωνίας που θα πάρουν την κατάσταση της χειραφέτησής τους στα
χέρια τους. Ένας χρόνος πέρασε, τα σκυλιά δεν θα σταματήσουν να γαβγίζουν, το
καραβάνι οφείλει να προχωρήσει…


[1]
Ο τίτλος δεν αντιπροσωπεύει την παράγραφο, αλλά εισάγεται τιμητικά για τον Β.Ι.
Λένιν



Γιάννης Σκλίας( Επιστημονικός
Συνεργάτης ΣΥΡΙΖΑ)
- Advertisement -

47 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γινατε πιο ξυλινοι και από το ΚΚΕ. Για την προδοσία και την κολοτουμπα του μεγάλου; Τιποτα; Γραφτηκατε και εσεις στον πολιτικό σκουπιδότοπο.

  2. Εγώ τα κατάλαβα όλα…κατευθύνθηκα στο τέλος επιστημονικός συνεργάτης ΣΥΡΙΖΑ!!! το άλλο(ανέκδοτο) με τον Γιαννάκη το ξέρεις??? χου χου χου.

  3. Φίλε μου είσαι πολύ προχωρημένος….
    Πολύ μεγάλος για να γράφεις σε τέτοια μικρά τοπικά blogg..
    Δεν κατάλαβα ..τα γράφεις για να τα γράψεις…
    ή για να τα διαβάσουνε..??
    Δεν νομίζω σε αυτήν την ψυχό -οικονομικοί κρίσει όπου υπάρχει γύρο μας να υπάρχει ηρεμία για να διαβάσει κάποιος με μέσο νου αυτό το κατεβατό…
    Λυπάμαι δεν μπορώ να σε καταλάβω….!! π.α

  4. Εδώ ο κόσμος καίγεται , η χώρα καταστρέφεται από τους ψευτοπροφήτες που μας κυβερνούν, αλλά αυτοί εκεί κολλημένοι στο Λένυν και στον Μαρξ, έλεος πια και είσαι και νέο παιδί κρίμα.

  5. ΝΤΡΟΠΗ ΡΕ ΤΗΝ ΞΕΡΕΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΔΗΘΕΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΣΥΡΙΖΑ!!! ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΓΙΕΣ ΜΕΝ…

  6. ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΡΙΣΤΕΡΣ ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΕΙΣ -Ένας χρόνος πέρασε, τα σκυλιά δεν θα σταματήσουν να γαβγίζουν, το καραβάνι οφείλει να προχωρήσει…- Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΓΑΒΓΙΖΕΙ ΚΥΡΙΕ. ΗΣΑΣΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ.

  7. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ!ΜΑΣ ΚΟΥΒΑΛΙΣΑΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΙΑ ΄ΑΝΟΗΤΕ΄'ΤΑ ΚΑΝΑΤΕ ΟΛΑ ΠΟΥΤΑΝΑ! ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ!!!!!!!!!!!!ΜΠΕΣ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΣΟΥ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

  8. Σκέψου να μεγαλώσεις τι θα γράφεις εσύ, θα μας πετάτε έξω από τα σπίτια και θα μας λες πως μας στέλνετε διακοπές στην υπαιθρο…

  9. 6:25 μ.μ. Που σε διορισε ο τσιριζα και τους υποστηριζεις

    Γιαννη επειδη ποτε μα ποτε στη ζωη σου δεν εχεις ζησει φτωχια πεινα ουτε ποτε εχεις νιωσει πως ειναι να σου περνουν το σπιτι επειδη νδ πασοκ συριζα αποφασισαν να φανε και τον πατο του βαρελιου δεν πρεπει να μιλας επειδη δηλαδη εσυ εισαι καλοβολεμενος λογο κομματος τα βλεπεις ολα ωραια

    κοιτα τι σου εγραψε ο 7:30 μ.μ. εχει απολιτο δικιο

  10. Από τις ελάχιστες φορές που γράφεται η επικείμενη "Ανεξαρτητοποίηση των Αρχών της Ευρωπαίκής Ένωσης" που περιλαμβάνει υπερυπουργούς οικονομικών, τα κράτη ως περιφέρειες και το λαό χωρίς καμία δικαιοδοσία και εδώ όλοι μένουν στο "επιστημονικός συνεργάτης" (το οποίο αν δεν το ανέφερε μόνος του, θα τον κρεμάγατε ότι δήθεν το έκρυψε). Θυμίζετε το γνωστό ανέκδοτο που δείχνεις στον κόσμο το φεγγάρι και αυτός κοιτάει το δάχτυλο

  11. Λαμβάνεται την αγανάκτηση που σας αξίζει για την κολοτουμπα σας αλλά και των προηγούμενων πολιτικαντηδων προδοτών καρεκλοκενταυρων.

  12. ΦΕΡΕΛΠΙ ΝΟΜΙΖΟΝΤΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΕΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΕ ΥΠΟΨΗΦΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ ΑΛΛΟ Η ΘΕΩΡΙΑ ΑΛΛΟ Η ΠΡΑΞΗ ΚΑΤΕΒΑ ΣΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΒΑΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΟΥ ΣΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

  13. ΑΣΤΟ ΦΙΛΕ ΤΑ ΕΚΑΝΕΣ ΜΑΝΤΑΡΑ.ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΦΑΓΕΣ ΤΟ ΚΡΑΞΙΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ.ΠΡΙΝ ΒΓΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΣΟΥ.
    ΜΕ ΣΥΜΠΟΝΙΑ
    Κ.ΠΕΤΡΟΥ.

  14. Γιάννη, στο "ή εμείς, ή αυτοί", εσύ επέλεξες να είσαι στο "αυτοί". Αν αυτό πιά δεν σε ενοχλεί, είναι γιατί έχεις ελαστική συνείδηση και πρόδοσες.

  15. Τι είναι αυτά κύριε Σκλία δεν σας ξέρουμε
    κιόλας που γράφετε, και λέτε; Από λόγια
    χορτάσαμε, κάνε αυτά που λες πράξεις Τι θέλεις
    να αποδείξεις μ΄ αυτά που γράφεις ,ότι είσαι
    ο μέγας οικονομολόγος. Για κατέβα λίγο

  16. Μεγάλε μας …ξέρανες. Αν κατανοούσες αυτά που μόνος σου γράφεις θα….αυτοκτονούσες.
    Προσπαθείς με αυθαίρετες μεταφορές κειμένων πρό 100 !!!! ετών να παρομοιάσεις τον ψευταλέξη. Αποτυχία εκ προοιμίου.
    Όλη η προσπάθειά σου μοιάζει σαν λογίδριο σε φοιτητική συνέλευση του 1980. Δυστυχώς νέε μου η αλήθεια είναι οτι οι αριστερές ιδέες ήταν και θα είναι πάντοτε βαθιά ανθρωπιστικές και κοινωνικά δίκαιες αλλά ως δια μαγείας στην πράξη οι ανθρώπινοι χαρακτήρες τις ξεφτιλίζουν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τον ψευταλέξη που επικαλείται όμορφα λόγια και όμορφες αριστερές αξίες για να κοροϊδέψει τον κόσμο εφαρμόζοντας οτι χειρότερο έχει επινοήσει ο "καπιταλισμός σου".
    Είναι ντροπή του να διεκδικεί τον τίτλο του αριστερού όταν η ανατροφή του , οι αξίες του , η ανυπαρξία έστω και ενός ενσήμου από εργασία τον κάνουν ένα πολιτικά "πουλημένο τομάρι".
    Δυστυχώς και για νέους σαν εσένα που συνειδητά επιλέγει τις τσίμπλες από τον καθαρό ουρανό.
    ΚΡΙΜΑ

  17. Ανώνυμα σχόλια σε επώνυμα άρθρα δεν θα έπρεπε να επιτρέπει το μπλόγκ. Γενικά και όχι μόνο σε αυτό το άρθρο. Είναι, αν όχι αντιδημοκρατικό, άδικο να χτυπάς κάποιον με ανωνυμία, ενώ εσυ ξέρεις ποιός είναι.

    Μ.Θ.

  18. Ston 3:46 μ.μ
    Εδώ πάει αυτό που λέμε δάσκαλε όπου δίδαξες και λόγο δεν εκράτεις..
    Και ποιος είσαι εσύ βρε μεγάλε Θ.Β….??
    ο Θανάσης Βέγγος… ο 007..??

  19. Για το ΚΕΙΜΕΝΟ εχει κανεις να πει κατι?? Ή τα μονα επιχειρήματα θα είναι ότι (άκουσον άκουσον) ο Μαρξ είναι απαρχαιωμένος;;;
    Στο δικό σας το μυαλό δηλδή όλοι οι φιλόσοφοι, στοχαστές, κοινωνικοί επιστήμονες κλπ δεν αξίζουν αν δεν είναι φρέσκοι φρέσκοι.
    Αλλά ο,τι πει ο Σόιμπλε είναι νόμος.
    Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος

  20. λοιπόν, στόχος του κειμένου δεν είναι ουτε να αποδείξω τις γνώσεις μου (ούτως ή άλλως αυτές δεν έχουν κανένα νόημα αν δεν εξυπηρετούν την πλειοψηφία της κοινωνίας), ούτε να ξεπλύνω ή να ταυτίσω τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΣΕ (μπολσεβικοι), αλλά
    1ον) να καταδείξω τις προθέσεις ακραίων κύκλων της Ευρώπης και πως αντιλαμβάνονται αυτοί την Δημοκρατια,
    2ον) να αποδείξω τη δυσκολία για ενα (οποιοδήποτε) ριζοσπαστικό κόμμα να υλοποιήσει την ατζέντα του (ακόμα και στη Ρωσία του '17)— είναι χρήσιμο να διαβάζουμε την ιστορία κοινωνιών που παλεψαν για την κοινωνική απελευθέρωση, έστω και 100 χρόνια μετά– και
    3ον) να ορίσω ένα επίδικο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία, (οι ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος, στο οποίο μετέχει και η ΝΔ θέλουν τον πρωθυπουργό της χώρας να τον μετατρέψουν κάτι σαν δήμαρχο)..

    Δεν είναι ένα κομματικο κείμενο, ούτε ένα κείμενο υπερ της κυβέρνησης, είναι το απαύγασμα των κειμένων της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής…
    Τώρα εαν οι ψηφοφοροι του ΣΥΡΙΖΑ ειναι 5 στο λουτρακι, νομίζω οτι κρίθηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, επίσης τα σκυλιά που γαβγίζουν δεν είναι ο κόσμος, ο λαός έχει υποχρέωση να διεκδικεί, να απαιτεί και να αντιδρά οταν θίγονται συλλογικά δικαιώματα.

    Είναι προφανές για να μην παρεξηγούμαστε.

    Όσο για τις προσωπικές επιθέσεις δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχουν, ειδικά οταν το κείμενο δεν έχει σχέση με μένα, δηλαδή τι σχέση έχει ποιος γράφει ένα κείμενο εαν το περιεχόμενο είναι αληθές; Διαφοροποιεί καθόλου την ουσία του;

    Δεν με ενδιαφέρει η ανωνυμία των σχολιαστών, έτσι τουλάχιστον μπορώ να υποθέσω οτι είναι οι ίδιοι "γνωστοι"

  21. Στον κο Σκλία 7:00 μ.μ
    Νεαρέ μου δεν θα κάνω τον συνήγορο της Ευρώπης, πως αυτοί αντιλαμβάνονται την δημοκρατία…!
    Εμείς – εσείς πως αντιλαμβανόμαστε την δημοκρατία να παίρνουμε επιδοτήσεις-δανεικά και αγύριστα, και να το γυρνάμε από αριστερά με νταούλια και ζουρνάδες για να τους χορέψουμε τσάμικο…??
    Έλα όπου αυτοί οι ξενέρωτοι μας χόρεψαν-χορεύουν καλαματιανό…
    Την υπογραφή σου και το ….. πρέπει να ξέρεις που θα την βάλεις..!
    Και έχουμε βάλει πολλές υπογραφές νεαρέ μου..
    Και κατακλυστήκαμε σε κάθε σπίτι 3-4 τηλεοράσεις
    3-4 αυτοκίνητα – κινητά κτλ κτλ κτλ…
    Εεεεε λοιπόν ήρθε ο λογαριασμός …
    Και δεν μας σώζει ούτε ο Μαρξ ούτε ο Λένιν κ.α
    Για αυτό άσε της αοριστολογικές ουτοπίες και πηγαίνετε να δουλέψετε στο εξωτερικό, όπως λέω και στον γιό μου..
    Όπως κάναμε και εμείς επί χούντας… π.α
    Άμα θέλεις γράφω το ονομά μου και ολογράφως…?

  22. Αυτό το Παγκαλικό "Μαζί τα φάγαμε" δεν περνάει πλέον και είναι τόσο αναληθές που καταντά τραγελαφικό ακόμα και να αναφέρεται ως αστείο. Ακόμα και η κουτσή Μαρία γνωρίζει το παιχνίδι της φούσκας του καπιταλισμού, τι έγινε με τα ομολογα, τα CDS, πώς κάποια έβγαλαν δις και τρις δυναμιτίζοντας τη φούσκα της αγοράς και πέταξαν τα τοξικά ομόλογα στο τέλος στις πιο αδύναμες και απροστατευτες οικονομίες. Αν δεν τα ξέρετε ήδη αυτά, σας συστήνω ανεπιφύλακτα την ταινία "Το μεγάλο σορτάρισμα". Αοριστολογικές ουτοπίες δεν ήταν και δε θα είναι ΠΟΤΕ το δίκιο του λαού, για αυτό το νεοφιλελεδικο παραμύθι ας σταματήσει εδώ.

  23. Ρε φασισταριά κάνετε το όχι του Ελληνικού λαού ναι με το έτσι θέλω, στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου ΔΕΝ πήγε να ψηφίσει το 50% του Ελληνικού λαού (άρα το ποσοστό που πήρατε δια δυο είναι 18%) και μιλάτε για δημοκρατία;
    Όσο για τους 5 ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ στο Λουτράκι που σας έγραψαν πιο πάνω καθήστε που θα μας ψωφίσει η πείνα έτσι πως κάνατε και εσείς το Λουτράκι, και θα δείτε πόσοι θσ μείνετε!!!

    Υ.Γ. ΟΣΟΙ ΕΧΕΤΕ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΡΙΖΑ Ή ΓΡΑΦΙΚΟΊ ΕΊΣΑΣΤΕ Ή ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΓΙΝΕΤΕ ΑΦΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΕΜΙΣΑΤΕ ΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ ΜΕ ΠΟΣΤΕΡ ΤΟΥ ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ…ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΕΤΣΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ!!!

  24. Στον 9:51 μ.μ
    Βρέ νούφαρο ποιος έκανε αντίσταση…??
    Και συγκεκριμένα στο Λουτράκι το 1967-1974..
    Πέσε κάποιο όνομα…??
    Εγώ θα σου το πω διότι σήμερα έγινε η κηδεία του..!
    Λεγόταν Κώστας Αρχόντης (Βίλας)
    Αυτός έσκιζε τα πόστερς της χούντας τα βράδια…
    Και το έπιασαν ένα βράδυ… ρώτα τον μπαμπά σου…
    Δεν ξέρω εδώ στο Λουτράκι, ότι έστω και μια υποτυπώδη αντίσταση..
    Αυτούς όπου πάλι δεν ξέρεις είναι αυτοί όπου συνεργάστηκαν με την χούντα …Άντε στο καλό…
    Εγώ ήμουν φαντάρος τότε 28 μήνες +2 μήνες φυλακή…..!

  25. Κύριε Σκλία, δείτε στο l.b. Τι είπε ο Μ. Γλέζος για την Τσίπρα και πάρτε κανένα μάθημα, σας το γράφω με καλή πρόθεση για να μην γίνεστε εσείς ένας νεος άνθρωπος ο σάκος του μποξ που λαμβάνει την αγανάκτηση της κοινωνίας!
    Αυτή την στάση θα έπρεπε να κρατήσεις κ.Σκλία όπως έκανε ένας άλλος νέος άνθρωπος ο Γιωργος ο Παύλου και όχι να κάθεσαι να κοροιδεύεις τον κόσμο που υποφέρει και να κάνεις πλάτες σε αυτούς που τον τέλειώνουν, όλα τα άλλα είναι για να χουμε να λέμε.

  26. Το ξέρω θα σας σοκάρω τώρα αλλά η μαγεία του διαδικτύου είναι πως το blog το βλέπουμε ανά την οικουμένη. Από την Αθήνα για παράδειγμα. Εδώ που κάναμε αντίσταση και γνωρίζουμε και μαθηματικά ώστε να υπολογίσουμε πως από τα 7 χρονια της χούντας ήσουν 2 και κάτι στρατο

  27. 9.04 συμφωνώ και επαυξάνω…. στο εξωτερικο θα πανε αυτοι που μπορουνε οι υπολοιποι θα κατσουμε εδω και οτι γινει ας γινει. Γιάννη Σκλία προσπάθησα να το διαβάσω το κείμενο σου , δεν καταλαβα λέξη λυπάμαι ή χαζός είμαι ή εισαι πολύ εξειδικευμένος σε αυτο που έγραψες. Οκ το Συριζα ειναι αντιμέτωπο με πολλά δεινά π.χ.το ΔΝΤ ζητάει τον ουρανο με τα αστρα, η πελατοκρατία του δικομματισμού είναι βαθια ριζωμένη στον Κρατικό μηχανισμό δεν γινονται αλλαγες αμεσα ειναι δυσκολο , την εκκλησία την έχετε απεναντί σας , την κοινωνία που υποφέρει το ίδιο , τα κατευθυνομενα Μ.Μ.Ε απεναντι σας..σε αυτην την χωρα καποιοι πρεπει επιτελους να πληρωσουν και να ειναι εκεινοι που τρωγανε τοσα χρονια με χρυσα κουταλια κανεις δεν θελει καθε χρονο εκλογες θα ηταν οτι χειροτερο για την πατριδα μας….. κων.κακ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Δείτε ακόμα

Σχετικά άρθρα