Η Μαρία Θελερίτη για το αναπτυξιακό συνέδριο της Πελοποννήσου και τη σημασία του

- Advertisement -

Παρά την ένταση που κυριάρχησε στην εγχώρια πολιτική ατζέντα και στηνκαθημερινή ζωή ανεβάζοντας τους τόνους και την ένταση για τα εθνικά θέματα αλλάκαι τα θέματα πολιτικής ηθικής
(όπως το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ, ο εκφοβισμόςως πολιτική στρατηγική και τα εθνικιστικά συλλαλητήρια, η όξυνση της τουρκικήςεπιθετικότητας   σε   βάρος   της   Ελλάδας   και   της   Κύπρου   η   οποία   έχει   πλέονμετατραπεί   σε   “ευρωπαϊκό   πρόβλημα”,   και   βέβαια   το   οικονομικό   σκάνδαλοδιαρκείας   στον   χώρο   των   προμηθειών   σε   βάρος   των   προϋπολογισμών   τωννοσοκομείων, των ασφαλισμένων και του δημόσιου συμφέροντος με την πολύκροτηυπόθεση   της   Novar1s),  εδώ   στην   Πελοπόννησο,   οι   οργανισμοί   της   τοπικήςαυτοδιοίκησης, οι συλλογικότητες των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των αλιέων, τωνεμπόρων και βιοτεχνών, οι ενώσεις των εργαζόμενων, και εν γένει οι κοινωνικοί καιπαραγωγικοί   φορείς   της   Περιφέρειας,   έχουν   εξαιρετικά   σημαντικούς   λόγους   ναστρέψουν το βλέμμα και να θέσουν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους το 10οΠεριφερειακό  Συνέδριο  για την  Παραγωγική  Ανασυγκρότηση  της  Πελοποννήσου.

Ένα   συνέδριο   που   οργανώνουν   η   Περιφέρεια   Πελοποννήσου   και   το   υπουργείοΟικονομίας   και   Ανάπτυξης   στην   Τρίπολη,  και   πραγματοποιείται  στο   πλαίσιο τηςδιαμόρφωσης   Έθνικής   Αναπτυξιακής   Στρατηγικής. 

Ένα   συνέδριο   που   ξεκινάεισήμερα το πρωί (26/2) στο «Αποστολοπούλειο» Πνευματικό Κέντρο της Τρίπολης,και θα ολοκληρωθεί αύριο το βράδυ (27/2), με ομιλία του πρωθυπουργού ΑλέξηΤσίπρα.
 Τα εννέα Περιφερειακά Αναπτυξιακά Συνέδρια που προηγήθηκαν αποτελούνπροωθητική ενέργεια της κυβέρνησης, προκειμένου να υπάρξει «απογραφή» τωνπαραγωγικών   δυνάμεων   της   χώρας  καθώς   και  μία   πρώτη   απόπειρα  για  νακαταγραφούν οι δυνατότητες, το δυναμικό και οι προοπτικές τοπικών οικονομιών.

Ηδιοργάνωσή  τους  επιχειρεί  να  εξυπηρετήσει  έναν  απτό και  ουσιώδη  σκοπό:  τηνσυμμετοχή όλων των φορέων και δυνάμεων που διαθέτει η ελληνική κοινωνία καιοικονομία,  στην κατεύθυνση της συγκρότησης Έθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης,  με τηνισότιμη αναγνώριση και συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων και εμπλεκόμενωνμερών.
Σκοπός του περιφερειακού συνεδρίου είναι επίσης η σε βάθος διερεύνησητων  παραγωγικών δυνατοτήτων,   προκειμένου  να  τεθούν  ποιοτικοί   και   ποσοτικοίστόχοι   για   την   αναπτυξιακή   προοπτική   της   Πελοποννήσου,   στο   πλαίσιο   ενόςσυνεκτικού σχεδίου περιφερειακής παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει εκ του μηδενόςαυτό   που   έχουμε   θέσει   ως   βασικό   πυλώνα   για   την   ελληνική   κοινωνία   στηνμεταμνημονιακή εποχή: την ύπαρξη Έθνικού Στρατηγικού Σχεδιασμού, ο οποίος θα«βλέπει»   πέραν   της   κάθε   τετραετίας,   προκειμένου   να   ξέρει   κάθε   παραγωγός

 ή1
επιχειρηματίας τί θα πρέπει κάθε φορά να παράγει, ή τι ζητά η εγχώρια αλλά και οιδιεθνείς αγορές, σηματοδοτώντας την μετάβαση της Πελοποννήσου από την εποχήτης κρίσης, στην εποχή της δίκαιης ανάπτυξης.
 Έργαλείο για την κατάρτιση οδικούχάρτη ενεργειών  για   τις   προτεραιότητες  της  «Έθνικής  Αναπτυξιακής  Στρατηγικής2021»,   αλλά   και   τις   πρωτοβουλίες   και   δράσεις   που   έχουν   ήδη   αναπτυχθεί   ήσχεδιαστεί   από   την   Περιφέρεια   Πελοποννήσου,   είναι   η   διαβούλευση   που   θαπραγματοποιηθεί κατά την διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου.

Με τα Περιφερειακά Αναπτυξιακά Συνέδρια, η κεντρική εξουσία, για πρώτηφορά  στα   χρονικά,   έρχεται   σε   απευθείας   επαφή   με   τους   ανθρώπους   τουπρωτογενούς, του δευτερογενούς και του τριτογενούς τομέα.
Από τα πρώτα στάδιατης παραγωγής, μέχρι τη μεταποίηση, τη βιομηχανία, το εμπόριο και τις κάθε είδουςυπηρεσίες, συνομιλεί με το σύνολο των φορέων και του ανθρώπινου δυναμικού.Αναγνωρίζει,   λοιπόν,   η   σημερινή   κυβέρνηση,  ότι   –   πέρα   από   τις   γνωστέςπαθογένειες, τα χαρακτηριστικά της κρίσης, τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις αλλάκαι τα εμπόδια που η ίδια η Έυρωπαϊκή Ένωση έθετε – ένας από τους λόγους πουοδήγησαν στην συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας,  ήταν ο υδροκεφαλισμός καιη   «τύφλωση»   της   κεντρικής   εξουσίας,   η   οποία   χάραζε   πολιτικές   ερήμην   τωνανθρώπων της παραγωγής και των τοπικών συλλογικοτήτων.

Έιδικά για την Πελοπόννησο έχει αξία να σταθούμε σε δύο παράγοντες: τονπρωτογενή  τομέα   και   τον   τουρισμό.  Ο   αγροτικός   τομέας   μπορεί   να   αποτελέσειβασικό   μοχλό   συνολικής   ανάπτυξης   και   ανασυγκρότησης   της   υπαίθρου   και   τηςΠεριφέρειας.

 Με   δεδομένο  ότι  η   Έλλάδα   είναι   μία   χώρα   που   δεν   μπορεί   ναστοχεύσει  κυρίως  στην   ποσότητα, κύριος στόχος θα πρέπει  να είναι  η   ανάδειξηποιοτικών   προϊόντων   (μέσα   από  βιολογικές   καλλιέργειες,  την   εναλλακτικήκτηνοτροφία,  την  διαπιστευμένη   βιολογική  μεταποίηση   αγροτο-κτηνοτροφικώνπροϊόντων,  κ.λπ.)   που   θα   κάνουν   την   διαφορά.

  Για   να   το   πετύχουμε   αυτόχρειαζόμαστε   ισχυρές   και   σύγχρονες   αγροτοκτηνοτροφικές   επιχειρήσεις,καταρτισμένους   αγρότες  και   αγρότισσες,   ανάδειξη   της   αγροτικής   καινοτομίας,συνεργασία με σύγχρονες μεταποιητικές και συνεταιριστικές επιχειρήσεις, αλλά καιταυτόχρονη   ανάπτυξη  των  εμπορικών   δικτύων.

  Οι   συλλογικές   δράσεις   είναιμονόδρομος για οικονομίες που είναι δυναμικές, αλλά δεν έχουν μέγεθος ικανό νακυριαρχήσει στην παγκόσμια αγορά.   Σε ό,τι αφορά τον τουρισμό θα πρέπει στην Πελοπόννησο να αποφύγουμετις λογικές των επενδύσεων all inclusive και να στοχεύσουμε στις μικρές και μεσαίεςτουριστικές   μονάδες. 

Η   ίδια   η   μορφολογία,   ο  φυσικός,     πολιτιστικός   καιαρχαιολογικός πλούτος της Πελοποννήσου, το πλήθος των θρησκευτικών μνημείων,επιτρέπουν, αν δεν επιβάλλουν, τις συγκεκριμένες μορφές ανάπτυξης. Οι μονάδεςαυτές,   μάλιστα,   θα   μπορούν   να   συνδεθούν   με   αντίστοιχες   μικρές   ή   μεγάλεςμεταποιητικές   επιχειρήσεις  του   αγροτικού   τομέα   για   την   ανάδειξη   των   τοπικών

2
προϊόντων. Για παράδειγμα, οι δυναμικές ποικιλίες κρασιού που  παράγονται στηνΠελοπόννησο, (όπως είναι το Αγιωργίτικο και το Μοσχοφίλερο), θα έπρεπε να είναιστην  πρώτη   γραμμή  των   τουριστικών   και επισιτιστικών   μονάδων   και το  ίδιο  θαπρέπει να γίνει με το ελαιόλαδο και τα τυροκομικά προϊόντα.

Η Πελοπόννησος  μπορεί και οφείλει  να αναδείξει  την ιδιαίτερη ταυτότητάτης.   Μπορεί   και   οφείλει  να   σχεδιάσει   το   δικό   της   μοντέλο   ανάπτυξηςεκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.

Κλείνοντας αυτή τη μικρή αναφορά στο 10ο Περιφερειακό Συνέδριο για τηνΠαραγωγική Ανασυγκρότηση της Πελοποννήσου, πιστεύω πως εξίσου σημαντικό μεόσα θα συζητηθούν στο Συνέδριο είναι να μην χαθούν τα συμπεράσματά του.

 Θαπρέπει να άλλα λόγια  να υπάρξει  συνέχεια, αυτό  που  ονομάζουμε  follow  up.

 Ηκυβέρνηση   σε   πολιτικό   επίπεδο  οφείλει  να   οργανώσει   την   παρακολούθηση   τηςπορείας των συμπερασμάτων, μέσω των Υπουργείων,  αλλά  το κυριότερο θα πρέπεινα διασφαλίσει τον   τρόπο   με   τον οποίο αυτή  «η   προσέγγιση   από τα κάτω» θαμπορούσε   να   συμβάλλει   στην   θεσμοθέτηση   οργάνων,   εργαλείων   για   τηνεπαναλειτουργία  του Δημοκρατικού Προγραμματισμού στη χώρα μας.

 Έτσι ώστε ηκοινωνική διαβούλευση να αποδειχτεί ουσιαστική και όχι τυπική διαδικασία.

- Advertisement -

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Έχει μούτρα η Θελερίτη και μιλά από την στιγμή που αυτή με τον Σπύρο Λάππα (Καρδίτσας) και Αναστάσιο Πρατσόλη (Ευβοίας), σύνολο οι τρεις τους, κατέθεσαν τροπολογία στη βουλή περί διαγραφής προστίμων για παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας από υποψηφίους δημάρχους, πρόστιμα τα οποία έχουν επιβληθεί από την Επιτροπή Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων (Καθημερινή, σελ. 11, 23/12/2016). Διαψεύδει;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Δείτε ακόμα

Σχετικά άρθρα