Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 103 ετών ο Αμερικανός ηθοποιός και παραγωγός του Χόλιγουντ Κέρκ Ντάγκλας. Γεννημένος το 1916 ήταν ένας από τους εκπροσώπους της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ. Τον θάνατό του γνωστοποίησε o γιος του και επίσης ηθοποιός Μάικλ Ντάγκλας.

Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του ο Κέρκ Ντάγκλας εμφανίσθηκε σε περισσότερες από 90 ταινίες και αναδείχθηκε σ’ έναν από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ.   Το 1946, πραγματοποίησε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Αμαρτωλές γυναίκες» του Λούις Μάιλστοουν και το 1949 ερμήνευσε τον πυγμάχο στην ταινία του Μαρκ Ρόμπσον «Φλογισμένα Πάθη» (1949). Ακολούθησαν ταινίες όπως «Οι σταυροφόροι της Δύσης» (1952) του Χάουορντ Χοκς, «Η ωραία και το κτήνος» του Βινσέντε Μινέλι, «Χωρίς συρματοπλέγματα» (1955) του Κινγκ Βίντορ, «Η ζωή ενός ανθρώπου» (1956) του Βινσέντε Μινέλι, όπου υποδύθηκε τον ζωγράφο Βαν Γκογκ, «Ασύλληπτος επαναστάτης» (1962) του Ντέιβιντ Μίλερ, «Οι ακατανίκητοι» (1967) του Μπερτ Κένεντι και «Ο συμβιβασμός (1969) του Ηλία Καζάν.

Το 1955 δημιούργησε την εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών Bryna Productions. Χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε το «Σταυροί στο Μέτωπο» (1957) και «Σπάρτακος» (1960), που βοήθησαν στην ανάδειξη του Στάνλεϊ Κιούμπρικ ως σκηνοθέτη πρώτης γραμμής. Η εν λόγω ταινία επρόκειτο να γυριστεί αρχικά από τον Άντονι Μαν, όταν όμως ξεκίνησαν τα γυρίσματα δεν έμεινε ικανοποιημένος και προσέλαβε τον Κιούμπρικ.

Το 1963 έπαιξε στο Μπρόντγουεϊ στο θεατρικό έργο του Κεν Κέσεϊ «Στην Φωλιά του Κούκου» και αγόρασε τα δικαιώματά του, τα οποία αξιοποίησε το 1975 ο γιος του Μάικλ Ντάγκλας, μεταφέροντάς το στη μεγάλη οθόνη με σκηνοθέτη τον Μίλος Φόρμαν και πρωταγωνιστή τον Τζακ Νίκολσον και κερδίζοντας πέντε Όσκαρ. Το 1997 το Στη φωλιά του κούκου έλαβε την 20ή θέση ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.

Εμφανίστηκε στο πλευρό του γιου του Μάικλ Ντάγκλας στην ταινία του 2003 «Δεσμοί Οικογένειας» Τελευταία του ταινία ήταν το Trumbo το 2007.   Ο Κερκ Ντάγκλας τιμήθηκε το 1956 με Χρυσή Σφαίρα Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα για την ταινία Η Ζωή ενός Ανθρώπου ενώ υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες Φλογισμένα Πάθη (1949), Η Ωραία και το Κτήνος (1952) και Η Ζωή ενός Ανθρώπου (1956). Το 1996 τιμήθηκε με Όσκαρ για το σύνολο του έργου του.