Κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του Πάσχα τα Μέγαρα έχουν ένα λόγο να χαίρονται παραπάνω από πολλές άλλες περιοχές, όχι από εγωιστικής άποψης, αλλά γιατί πράγματι κουβαλούν το βαρύ φόρο τιμής να φιλοξενούν ένα από τα πιο σπουδαία και δημοφιλή σε όλο τον κόσμο έθιμα, τον Χορό της Τράτας, ένας Χορός που δεν χαρακτηρίζεται μόνο για το μοναδικό βηματισμό του και τρόπο εκτέλεσης αλλά και για την ιστορία που κρύβεται πίσω από τον συγκεκριμένο χορό και το μέρος των Μεγάρων που τον φιλοξενούν.

Κάθε χρόνο ντόπιοι αλλά και κάτοικοι που ήρθαν για να μείνουν στα Μέγαρα κι αγάπησαν αργότερα τον τόπο σαν το δικό τους σπίτι έχουν ακριβώς τα ίδια συναισθήματα προσμονής και χαράς λες και είναι η πρώτη φορά.

Στραμμένο δεν είναι μόνο το βλέμμα των ζώντων στην πόλη, καθώς το έθιμο αυτό μέσα από τοπικό κανάλι μεταδίδεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου με πολλούς θεατές παγκοσμίως.

Φέτος, η αυτή καθ’ αυτή ημέρα του Χορού, που είναι πάντοτε η Τρίτη του Πάσχα, συνέπεσε ημερομηνιακά με την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μια πολύ ευχάριστη χρονική σύμπτωση μιας και αυτό το έθιμο έχει πάρει την έγκριση να ενταχθεί στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Αυτή τη χρονιά 101 άτομα βρέθηκαν στην Πλατεία του Άη Γιάννη του Γαλιλαίου ή Χορευταρά δίπλα στο εκκλησάκι και έβαλαν τα δυνατά τους για να γραφτεί άλλος ένας χρόνος επιτυχίας.

Κάπου στις 19:00 το απόγευμα ξεκινάει η εκδήλωση με τον ομιλητή στο μικρόφωνο μέσα από το μεθυστικό του λόγο να εκθειάζει την πόλη των Μεγάρων περιγράφοντας την πλούσια ιστορία και σημασία της για τον παγκόσμιο πολιτισμό, κάνει μια αναφορά στα πρόσωπα που θα μιλήσουν και μια μίνι παρουσίαση του προγράμματος.

Ο Χορευτικός Σύλλογος έδωσε τον καλύτερο του εαυτό και εντυπωσίασε. Ξεκινώντας από τη Λαμπρή Καμάρα, συνέχισε με μεγαρίτικο συρτάκι, καπλαμά, μπάλο, και πολλούς άλλους παραδοσιακούς χορούς με τους οποίους παρέσυραν όλους τους θεατές.

Ο χώρος της Πλατείας και οι κερκίδες του Άη Γιάννη του Χορευταρά ήταν κατάμεστος, αφού δεν «έπεφτε καρφίτσα». Αξίζει να σημειωθεί πως πριν τη λήξη του Χορού δεν έφυγε κανένας θεατής.

Στο τέλος ο Σύλλογος μαζί με την συμμετοχή του κόσμου χόρεψαν πελοποννησιακούς χορούς θυμίζοντας σε όλους μας πως η παράδοση πολύ περισσότερο ενώνει παρά χωρίζει τα διάφορα μέρη της Ελλάδας.

  • Το Κ24 ήταν εκεί και εξασφάλισε στιγμιότυπα από ένα έθιμο της διπλανής μας γειτονιάς, των Μεγάρων, που μόνο περήφανη κάνει όλη τη χώρα παγκοσμίως.