• Έμ-φυλη ή δι-εμ-«φιλική» βία; Οι λέξεις έχουν τη μεγαλύτερη άγνοια κινδύνου
    Στ.Σταυρόπουλος, 
    Κατά τον δαίμονα εαυτού

 

Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε  ότι έχουμε αλλάξει επίπεδο συζήτησης για το ευρύτερο φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας  [συζυγοκτονίες, αιμομιξίες, βιασμοί κλπ].   Κι αυτό συμβαίνει αφενός διότι η οικογένεια έχει χάσει την εσωτερική[λόγω διαφοροποίησης  ρόλων  και συναισθηματικών εκπτώσεων] και την εξωτερική της [θεσμική αντιμετώπιση της πολυμορφίας]ισορροπία κι αφετέρου διότι η κλασσική έννοια/διάκριση του ‘φύλου’ έχει εμπλουτισθεί με περισσότερες παραλλαγές

 

Κατά συνέπεια πιστεύω ότι πρέπει να προσεγγίσουμε εκ νέου και με καινούργια[ψυχολογικά,κοινωνικά,πολιτισμικά,εγκληματολογικά]εργαλεία τους όρους της εγκληματογένεσης ‘εντός του οίκου’ ή ‘ένεκεν του οιονεί-οίκου’[όπως π.χ τον όρο ‘γυναικοκτονία’]

 

Φοβάμαι ότι  τα πρόσφατα ειδεχθή εγκλήματα καθιστούν  τις ‘φιλικές προθέσεις’ εξίσου επικίνδυνες με τις ‘έμφυλες’επιθέσεις

 

ΥΓ.Ποίαν χρείαν έχωμεν εξωτερικών άγνωστων δολοφόνων[σώματος και ψυχής],αφού σκοτωνόμαστε μεταξύ μας οι φίλοι,συγγενείς και οι ενγένει γνωστοί;

 

Γιάννης Πανούσης