Παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες το νέο λογότυπο της Περιφέρειας Πελοποννήσου, που σύμφωνα με το δελτίο Τύπου «εκφράζει το όραμα για μια νέα εποχή εξωστρέφειας και ανάπτυξης».
Η Περιφέρεια απέκτησε ένα πολύχρωμο «Π», μια σύνθεση που όπως μας εξηγήθηκε «αντικατοπτρίζει τη φύση, την ιστορία, τον πολιτισμό και την ανάπτυξη» της περιοχής. Ένα σχήμα που, σύμφωνα με την παρουσίαση, συμβολίζει το πάθος, την προοπτική και φυσικά την εξωστρέφεια.
Όμορφα όλα αυτά. Μόνο που το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τι δείχνει το λογότυπο, αλλά τι κρύβει. Γιατί πίσω από τις φράσεις περί «αναγέννησης ταυτότητας» και «νέας επικοινωνιακής στρατηγικής», η Πελοπόννησος παραμένει στάσιμη: έργα που δεν προχωρούν, υποσχέσεις που ανακυκλώνονται, τουρισμός χωρίς σχέδιο, παραγωγή που φυτοζωεί.
Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με τέτοιες «επανεκκινήσεις ταυτότητας», το βάρος πέφτει στο περιτύλιγμα. Μόνο που η εξωστρέφεια δεν έρχεται με αλλαγή γραμματοσειράς, ούτε η ανάπτυξη αποτυπώνεται σε έναν κύκλο και δύο βέλη. Αν δεν το διαβάζαμε, δύσκολα θα το μαντεύαμε: ένα σχήμα, λίγα χρώματα, μια φράση που θυμίζει διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας ή παιδική ζωγραφιά κι από εκεί και πέρα, πολλά λόγια και λίγη ουσία.
Το νέο λογότυπο δεν είναι ούτε πρόοδος ούτε εξωστρέφεια, είναι απλώς ένα ωραίο περιτύλιγμα. Δηλαδή, πολλά λεφτά για το τίποτα! Και αν κάτι γνωρίζουμε στην Ελλάδα, είναι πως τα περιτυλίγματα αλλάζουν πολύ πιο εύκολα από την πραγματικότητα. Δεν φταίνε οι γραφίστες, φταίει η νοοτροπία που νομίζει πως με μια αλλαγή εικόνας αλλάζει και η ουσία.
Η «Πελοπόννησος Μπροστά» του Δημήτρη Πτωχού, σχεδόν δύο χρόνια μετά την ανάληψη της Περιφέρειας, δείχνει την ίδια παλαιοκομματική νοοτροπία προσεκτικά τυλιγμένη σε μοντέρνα αισθητική. Πολλά λόγια, πολλές φωτογραφίες, λίγη ουσία.
Η εξωστρέφεια δεν χτίζεται με αφίσες, σλόγκαν και καμπάνιες,χτίζεται με υποδομές, επενδύσεις και αξιοπιστία. Όταν αυτά λείπουν, το λογότυπο μοιάζει περισσότερο με διαφημιστικό κόλπο παρά με εργαλείο ταυτότητας. Πόσο το πληρώσαμε; 130.000 euro!
Το νέο σήμα της Περιφέρειας δεν φέρνει τίποτα νέο. Ούτε δρόμους, ούτε έργα, ούτε ευκαιρίες. Κι όσο τα προβλήματα μένουν άλυτα, η επικοινωνία λειτουργεί απλώς σαν καθρέφτης που προσπαθεί να κρύψει τις ρωγμές.
Η Κορινθία βυθίζεται στον απόλυτο μαρασμό και κανένα λογότυπο δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Γιατί δεν αρκεί η εικόνα, όταν δεν υπάρχει δράση.
Αν το νέο λογότυπο είχε κάτι πραγματικά «νέο», θα ήταν η ειλικρίνεια. Να γράφει δηλαδή:
«Προσπαθούμε, αλλά ακόμα μένουμε στα λόγια.»
Όμως, δυστυχώς, αυτό δεν χωράει εύκολα σε branding manual.
Χ@ρα
