Αλλάζει για πάντα το πρόσωπο της Εστίασης στην οικονομική και κοινωνική καθημερινότητα, με αφετηρία, την 2ετία της κρίσης της «πανδημίας», της υποχρεωτικής επιβολής επανειλημμένης καραντίνας και την επιβολή πρωτοφανών περιορισμών!
Αυτό που βλέπουμε στην αγορά, είναι αποτέλεσμα εκτέλεσης ενός καλά εφαρμοσμένου σχεδίου, μετατόπισης της ύπαρξης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων εστίασης, σε ένα καινούργιο τελείως διαφορετικό μοτίβο λειτουργίας της αγοράς!
Δεν θα επιστρέψουμε εκεί που είμασταν ΠΟΤΕ! Τα δεδομένα άλλαξαν, οι ρόλοι βίαια και χωρίς διαδικασίες μεταφέρθηκαν στους «εχθρούς» του κλάδου, σε αυτούς οι οποίοι εποφθαλμιούσαν ανέκαθεν τα «ασημικά» και τα οφέλη!
Αυτό είναι μια διαπίστωση των ανθρώπων της Εστίασης και όχι μόνον! Δεν χρειάζεται να κάνει κανείς τίποτα περισσότερο, παρά να κινηθεί για λίγο στην «πιάτσα», με μια απλή επίσκεψη σε άλλα καταστήματα, θα αφουγκρασθεί στις συζητήσεις να αιωρείται στην ατμόσφαιρα το αδιέξοδο.
Μια βόλτα στην αγορά, στις ουρές των τραπεζών «ληστών», στα γραφεία των λογιστών, των δικηγόρων, των προμηθευτών και τις παρέες των πελατών, θα δώσει και στον πιο δύσπιστο την αίσθηση ότι χάθηκε η «μπάλα»! Χάθηκαν δεδομένα τα οποία ενεργοποιούσαν έναν μικροεπαγγελματία, να επενδύσει και να αναμένει κάποιο στοιχειώδες ανταποδοτικό κέρδος της επιχείρησής του.
Βλέπουμε ότι, εκτός των πολλών επιχειρήσεων οι οποίες οδηγούνται υπερχρεωμένες σε κλείσιμο, ακόμη και αυτές που λειτουργούν, δεν είναι βιώσιμες και χωρίς κέρδη να μην έχουν περιθώρια ελιγμών. Σε ένα περιβάλλον όπου όλα δρομολογούνται σε υπερσυγκέντρωση της κατανάλωσης στις μεγάλες αλυσίδες, σε μεγάλους ομίλους επιχειρήσεων ακόμη και άσχετων με το αντικείμενο, ο ανταγωνισμός καθίσταται αθέμητος! “Οι διεθνείς αλυσίδες στην εστίαση σηματοδοτούν το τέλος του μικροαστικού ονείρου… Οι μικροί θα κλείσουν”!
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουν άμεσα, όλα εξαρτώνται απ΄την οργάνωση ή όχι του κλάδου! Από το κατά πόσο οι επιχειρηματίες είναι αποφασισμένοι να επιβιώσουν, να προστατεύσουν τις επενδύσεις τους και να περισώσουν τα κεκτημένα πολλών γενεών λειτουργίας της κοινωνίας, με όρους ελεύθερης βούλησης και δικαιώματος ισονομίας!
Σε άλλες περιπτώσεις θα συνειδητοποιήσουμε επίσης ότι: Τόποι, περιοχές, προορισμοί τουριστικοί, περιηγητικοί, ιστορικοί, θεματικοί κ.α., που ζούσαν απ΄τον εισερχόμενο ή τον εσωτερικό τουρισμό, δεν έχουν πλέον τα γνωστά οικονομικά αποτελέσματα και δεν αποτελούν πηγές εσόδων. Δεν είναι σημεία αναφοράς, πόλοι έλξης επισκεπτών και θα πρέπει να διαφοροποιηθούν άμεσα!
Άγνωστοι προορισμοί κοντά σε μεγάλες πόλεις και σε αστικά κέντρα, έχει σχεδιαστεί να γνωρίσουν μεγάλη ανάπτυξη σε όλους τους τομείς (ανοικοδόμηση, Real estate, διαμονή, γρήγορες και πολλές μικρές διακοπές, εμπόριο, εστίαση, παροχή υπηρεσιών κλπ.). Ο οδικός τουρισμός, οι γρήγορες και συχνές διακοπές, η έξοδος τα σαββατοκύριακα θα είναι πλέον πραγματικότητα, τέλος οι εβδομαδιαίες και 2 εβδομάδες διακοπές!
Δυστυχώς το υπερσυγκεντρωτικό και αδηφάγο κράτος, λυμαίνεται φορολογικά και νομικά την μικροεπιχειρηματικότητα! Έχει καταστεί ασύμφορη επένδυση η μικρή επιχείρηση στους γνωστούς προορισμούς και με τον κλασικό τρόπο!
Προσαρμογή στους νέους τρόπους επιχειρείν, χωρίς υποταγή και τυφλή εφαρμογή! Με συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων ως ισότιμος κοινωνικός εταίρος! Δικαιούχοι των ωφελημάτων του πλούτου που παράγουν, ως ο μεγαλύτερος κλάδος και, χωρίς ψευδαισθήσεις ότι οι διοικούντες αποδέχονται καλοπροαίρετα την σημαντικότητά μας στην οικονομία!
Εάν δεν αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα, με θάρρος και διεκδικηκτικότητα η επίθεση που δεχόμαστε, τότε δεν μένει παρά να «αγαπήσουμε τον βιαστή μας» (σύνδρομο της Στοκχόλμης).
Προσοχή… και μακριά απ΄ τους «αιώνια» καρεκλοκένταυρους αντιπροσώπους!!!