Στην ράχη της η Πρωτομαγιά κουβαλά πάντα διπλό φορτίο.
Από τη μία μεριά την φύση που αναγεννιέται: τα λουλούδια, το φως και την υπόσχεση της Άνοιξης.
Από την άλλη τους αγώνες των ανθρώπων για δουλειά με αξιοπρέπεια, για δικαιώματα που δεν χαρίστηκαν ποτέ, αλλά κατακτήθηκαν.
Βέβαια, σήμερα ο καιρός δεν θυμίζει άνοιξη. Είναι πιο βαρύς, πιο μουντός, σχεδόν να σε κάνει να αμφιβάλλεις αν ήρθε η εποχή της αναγέννησης.
Αλλά όπως η φύση πάντα θυμάται τον δρόμο κι όπως η άνοιξη πάντα επιστρέφει, έτσι κι εμείς πρέπει να θυμόμαστε τον δρόμο που διανύσαμε από την Πρωτομαγιά του 1886 και να επιστρέφουμε στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή, για δικαιοσύνη και για σεβασμό στην εργασία.
Καλή Πρωτομαγιά, με τη μνήμη στο χτες και το βλέμμα στραμμένο μπροστά.
