Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ο δήμαρχος Κορινθίων Νίκος Σταυρέλης έστειλε το δικό του μήνυμα προς μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, αναδεικνύοντας τη σημασία της γνώσης, της κριτικής σκέψης και της συνεργασίας στη σχολική ζωή.
Ο Νίκος Σταυρέλης αναφέρθηκε στη διαφορετική αφετηρία κάθε μαθητή, καθώς για ορισμένα παιδιά η 11η Σεπτεμβρίου σηματοδοτεί την πρώτη τους επαφή με το σχολείο, ενώ για άλλα αποτελεί την επιστροφή στις γνώριμες αίθουσες, στους φίλους και στους εκπαιδευτικούς τους. Όπως σημείωσε, για όλους τους μαθητές πρόκειται για μια νέα αρχή, γεμάτη γνώσεις, εμπειρίες, φιλίες και όνειρα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ουσιαστική παιδεία και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, επισημαίνοντας ότι αποτελούν διαχρονικά δύο από τα σημαντικότερα εφόδια που μπορεί να προσφέρει η εκπαίδευση. Σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται με ταχύτατους ρυθμούς, όπως ανέφερε, το σχολείο δεν μπορεί να περιορίζεται στα βιβλία, τα μαθήματα και τους βαθμούς.
Αντίθετα, θα πρέπει να αποτελεί έναν χώρο όπου τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται, να θέτουν ερωτήματα, να αμφισβητούν δημιουργικά, να συνεργάζονται και να σέβονται τους γύρω τους.
Ο δήμαρχος Κορινθίων αναφέρθηκε παράλληλα στον σημαντικό ρόλο των εκπαιδευτικών, οι οποίοι βρίσκονται καθημερινά δίπλα στους μαθητές με υπομονή και αφοσίωση, αλλά και των γονέων που συμμετέχουν στις αγωνίες, τις δυσκολίες και τις επιτυχίες των παιδιών τους.
Στο μήνυμά του δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην ευθύνη της Αυτοδιοίκησης απέναντι στις σχολικές κοινότητες. Όπως τόνισε, ο Δήμος Κορινθίων οφείλει, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων και των αρμοδιοτήτων του, να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, αναζητώντας λύσεις στα προβλήματα και συμβάλλοντας στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών στα σχολεία.
Κλείνοντας, ο Νίκος Σταυρέλης απηύθυνε στα παιδιά μια σειρά από παροτρύνσεις, καλώντας τα να ρωτούν, να αναζητούν, να σκέφτονται, να μην φοβούνται τα λάθη και τις δυσκολίες και να θέτουν υψηλούς στόχους.
Το μήνυμά του ολοκληρώθηκε με την επισήμανση ότι το μέλλον δεν είναι απλώς κάτι που περιμένουμε να έρθει, αλλά κάτι που οι ίδιοι οι νέοι μπορούν να δημιουργήσουν.