Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.
Στην πλατεία της 25ης Μαρτίου, οι μπουλντόζες πήγαν να ξηλώσουν τα δέντρα.
Οι μαγαζάτορες αντέδρασαν.
Ξεσηκώθηκαν. Φώναξαν. Ζήτησαν να δημιουργηθούν τουλάχιστον δύο παρτέρια για να μπουν δέντρα.
Και τι έγινε τελικά;
Βρέθηκε λύση.
Τα δύο παρτέρια έγιναν
Και σήμερα δύο δέντρα φυτεύτηκαν.
Α, μάλιστα…
Άρα ΓΙΝΟΤΑΝ.
Υπήρχε χώρος.
Υπήρχε τρόπος.
Υπήρχε επιλογή.
Αρκεί κάποιος να φωνάξει.
Και τώρα πάμε στην άλλη εικόνα.
Εκεί όπου δεν υπήρξε η ίδια αντίδραση, λίγο παραπέρα βλέπουμε πλάκες να ξηλώνονται, το έδαφος να σκάβεται βαθιά και ρίζες να αποκαλύπτονται.
Και μετά ακούμε ότι τα δέντρα είναι «επικίνδυνα».
Τι βολική σύμπτωση…
Όταν οι πολίτες πιέζουν, βρίσκονται παρτέρια, φυτεύεται και δέντρα.
Όταν οι πολίτες δεν προλαβαίνουν να αντιδράσουν, βρίσκονται λόγοι για να κοπούν τα δέντρα.
Αυτό δεν είναι απλώς μια αντίφαση.
Είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Γιατί αν η ανάπλαση μπορεί να σχεδιαστεί με δέντρα στην πλατεία της 25ης Μαρτίου, γιατί αλλού η πρώτη και εύκολη λύση είναι το τσιμέντο και το κόψιμο;
Και κάτι ακόμη:
Αν ένα δέντρο είναι πράγματι επικίνδυνο, ας το πουν οι αρμόδιοι και ας το τεκμηριώσουν.
Όχι «έτσι μας είπαν».
Όχι «έπρεπε να κοπεί».
Μελέτες. Στοιχεία. Ευθύνη.
Γιατί τα δέντρα δεν είναι εμπόδια στην ανάπλαση.
Είναι κομμάτι της πόλης μας…
Και τελικά, η εικόνα που μένει είναι πικρή:
Στην πλατεία της 25ης Μαρτίου, οι μπουλντόζες σταμάτησαν όταν οι άνθρωποι φώναξαν.
Αλλού, οι μπουλντόζες προχωρούν και μετά ψάχνουμε να βρούμε γιατί το δέντρο «έπρεπε» να φύγει.
Αν αυτή είναι η λογική της «ανάπλασης», τότε ας μας πουν ευθέως:
Θέλουν να αναπλάσουν το Λουτράκι ή να το ξαναφτιάξουν από την αρχή, χωρίς τα δέντρα του;
Γιατί το Λουτράκι χωρίς πράσινο μπορεί να είναι πολλά πράγματα.
Λουτράκι, όμως, δεν θα είναι….ανθρώπινη πόλη δεν θα είναι…
Περιμένουμε τώρα τις φωτογραφίες (σε αυτό ειναι καθηγητές), να μας δείξουν οτι να: τζάμπα σκούζετε,εμείς φυτεύουμε…
Δεν ντρεπόμαστε λίγο λέω εγώ;
Χαρ@
ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ.ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ.ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑΣΑΣ.
ΟΥΤΕ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ.
Μέρα σου καλή (κατ’ αρχήν)!! Είπες, Χαρά, τη φράση κλειδί: “Aντίδρασις των πολιτών”!! Μονο που δυστυχως, ο Ελλην κοσμακης & λαος -και στο ο,τιδηποτε- ΔΕΝ αντιδρα, αυτος! Φοβάται, κιοτεύει, κομπλάρει και τρέμει, ακομη δε, και απλώς να μιλησει, λοιπον! Εχει κοινως -καθως, και στα παντα ολα-ΠΑΘΗΤΙΚΗ σταση & στιλ (ενδεχόμενα δε, ως πλήρες απωθημένο, κατάλοιπο και ψυχολογικο συμπτωμα, ισως και ελεω, τουτης της πολυετους -αιωνες, γαρ- τουρκοκρατιας, της ομηριας, της αιχμαλωσιας και της σκλαβιας) γιαουρό-ραγιά… Εαν -λεμε τωρα- ο Ελληνας πολιτης ξεσηκωνοταν, διαμαρτυροταν και αντιδρουσε (σε ολα τα κακως κειμενα) η πατριδα μας θα βρισκοταν σημερα, σε μια πολυ-πολυ (το διχως, αλλο) ανωτέρα & καλυτέρα κατάσταση, και εις ο,τι εχει να κάνει με το κοινωνικο της επιπεδο, και status της, και εις ο,τι (επισης) εχει να κάνει με την ανάπτυξή της, την εξέλιξή της, την προοπτική και την πρόοδό της, αλλα και τις τυχες και τη μοιρα της (αυτη, τελικως). Στην αντιστοιχη με εμας, επι παραδειγματει, μεσογειακη χωρα της Ισπανίας -και με αφορμη το προσφατο -αλλα μαζι, και απανθρωπο, βιαιο και εν ψυχρω- ξεσπιτωμα μιας γιαγιούλας 87 χρονων, λογω… χρεων- ξεσηκωθηκε ολάκερο το… παν-ισπανικό: συμπασα, δηλαδη, η ισπανική κοινωνία, εναντιον τοσο των παμφαγων, αδιστακτων & αρπακτικων servicers, funds και τραπεζων -κατι το οποιο ειχε βεβαια, και ως ΑΜΕΣΟ αντικτυπο & αποτελεσμα, στο να επανελθει εκεινη αμεσα στο σπιτικο της, και σε καθε περιπτωση, και ως εκ τουτου, και να μην το απωλεσει (η εν λογω γριουλα της ιστοριας μας) αυτο, αλλα, και ταυτοχρονα δε, υπηρξε επιπροσθετως και μια τεραστια (και με άγριες διαθέσεις!) λα’ι’κη εξεγερσις, κινητοποιησις και ξεσηκωμος, και με αφορμη, δηλαδη, και το (εκει, και εις την πανεμορφη και ιστορικη χωρα, αυτη, “της Ιβηρικης”), πανακριβο, απλησιαστο & δυσβαστακτο “στεγαστικο”. Στο Ελλάντα μας, ομως, εδω (και για το ο,τιδηποτε, το ασχημο, αφορητο, δυσαρεστο, αβαστακτο, επαχθες, επωδυνο, αρνητικο & κακο)… μη μου τους κυκλους ταραττε: σιγη ασυρματου, μουγγα στην στρουγγα, τουμπεκι ψιλοκομμενο, γαργαρίτσα με σοδα ή και με αλατόνερο και χλιαρό νερό, ακρα του ταφου σιωπη, βουβαμαρα, μόκο, τσιμουδια και σιγή…
Τα περισσότερα δεντρα στις ρίζες εχουν σηκώσει τις πλάκες των πεζοδρομίων.
…(ΜΗ & ΚΑΘΟΛΟΥ) αντίδρασις Ελλήνων πολιτών (συνέχεια): Ερωτήθη κάπου, κάποτε, καθώς και τυχαίως, λοιπόν, ένας (χ.ψ., και οιοσδηποτε) αχρηστος, ανικανος, αναξιος, ολίγιστος, τυχαρπαστος, επιβήτορας και εξολοκλήρου αποτυχημένος, αλλα, και, μαζι, συγρονως, και απατεώναρος, κλέφτης, διεφθαρμένος, τσαρλατανος, τυχαρπαστος και καραλαμογιέξ “πολιτικος”, σχετικα με τον ποιο λαο θα ονειρευοταν και θα ηθελε να τον… κυβερνησει (ΔΙΑΚΑΩΣ, αλλα και ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ) αυτος, και να του κατσει, ετσι, και στην καμπουρα του ή και στον σβερκο του, και ως… πρωθυπουργος! Η απάντησή του: “Μα θελει και ερωτημα?! Τον ελληνικο λαο, ΑΣΦΑΛΩΣ!! Που θα βρεις (ουτε παραγγελια!) ρε δικε μας, λοιπον, ποιο απαθη, ποιο αδιαφορο, ποιο ατάραχο, ποιο ανεπηρέαστο & ασυγκίνητο (στο ο,τιδήποτε…), ποιο μουγκοΘόδωρο, ποιο ωχαδελφιστη, ποιο “σιγά μωρέ, δεν τρέχει και τίποτα”, ποιο ζαμάν φου, ποιο χα-χα-χού-χα, ποιο ΑΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΟ, ποιο περαβρεχόπουλο, καθως και ποιο… ΜΗ αντιδρώντα, αλλα και που να ΜΗΝ… βαζει και ποτε του… “δυσκολα” και “ζορικα” στην (οιαδηποτε μορφης) εξουσια, λαο, απ’ αυτόν, τελικως?!! Αν σου κάτσει αυτό, μιλάμε για μια SUPER ΤΥΧΗ, καθως και για ένα ΛΑΧΕΙΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ”!!