Διετέλεσε για δύο θητείες μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.
Πέθανε στα 90 του χρόνια ο επιχειρηματίας και εφοπλιστής, Γιώργος Βαρδινογιάννης.
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης γεννήθηκε το 1936 στην Επισκοπή Ρεθύμνου και προέρχεται από μία από τις πιο γνωστές και ισχυρές οικογένειες της ελληνικής επιχειρηματικής ζωής. Ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη, με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων, και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη, που καταγόταν από το Γεράνι Ρεθύμνου.
Τα αδέλφια του ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, αφήνοντας το αποτύπωμά τους στην πολιτική, τη ναυτιλία και τις επιχειρήσεις.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Παύλος Βαρδινογιάννης, ασχολήθηκε με την πολιτική, διατελώντας βουλευτής Ρεθύμνου και υπουργός στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Νίκος και ο Βαρδής Βαρδινογιάννης υπηρέτησαν ως αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, προτού στραφούν στις επιχειρήσεις και αναλάβουν ηγετικούς ρόλους στον Όμιλο Βαρδινογιάννη. Ο Θεόδωρος και ο Σήφης δραστηριοποιήθηκαν στη ναυτιλία, με τον πρώτο να διατελεί και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΟΦΗ, ενώ η αδελφή τους, Ελένη, παντρεύτηκε τον πολιτικό Γιάννη Κεφαλογιάννη.
Ο ίδιος ο Γιώργος Βαρδινογιάννης επέλεξε να ακολουθήσει τον δρόμο της εμπορικής ναυτιλίας, σπουδάζοντας στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων του Σαουθάμπτον, στην Αγγλία. Η πορεία του στη θάλασσα συνδέθηκε με το προσωνύμιο «Καπετάνιος», με το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός.
Η δραστηριότητά του στον ναυτιλιακό χώρο υπήρξε σημαντική, καθώς διετέλεσε για δύο θητείες μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, επιβεβαιώνοντας τη μακρόχρονη παρουσία του στον κλάδο.
Στις 17 Ιουλίου 1979 η οικογένεια Βαρδινογιάννη απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ανέλαβε την προεδρία της ομάδας. Για την απόκτηση του συλλόγου είχε ενδιαφερθεί και ο Παύλος Γιαννακόπουλος, ωστόσο τελικά η ΠΑΕ πέρασε στον έλεγχο της οικογένειας Βαρδινογιάννη.
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης παρέμεινε πρόεδρος του Παναθηναϊκού για σχεδόν 21 χρόνια, από τον Ιούλιο του 1979 έως τον Μάιο του 2000, διαγράφοντας μία από τις μακροβιότερες διοικητικές παρουσίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε έξι πρωταθλήματα, εννέα Κύπελλα Ελλάδας και τρία Σούπερ Καπ, ενώ πραγματοποίησε και ορισμένες από τις σπουδαιότερες ευρωπαϊκές πορείες της ιστορίας του.
Η ομάδα έφτασε δύο φορές μέχρι τα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης. Τη σεζόν 1984-85 αποκλείστηκε από τη Λίβερπουλ στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, ενώ τη σεζόν 1995-96 έφτασε ξανά στους «4» του Champions League, όπου αποκλείστηκε από τον Άγιαξ.
Στα χρόνια της διοίκησής του φόρεσαν τη φανέλα του Παναθηναϊκού ορισμένοι από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του συλλόγου, όπως ο Δημήτρης Σαραβάκος, ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, ο Βέλιμιρ Ζάετς, ο Στράτος Αποστολάκης, ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι και ο Κριστόφ Βαζέχα. Παράλληλα, συνεργάστηκε με προπονητές όπως ο Γιάτσεκ Γκμοχ και ο Ίβιτσα Όσιμ.
Η σχέση του με τον κόσμο του Παναθηναϊκού γνώρισε πολλές διαφορετικές φάσεις. Σε ορισμένες περιόδους απολάμβανε ευρεία αποδοχή και αποθέωση για τις επιτυχίες της ομάδας, ενώ σε άλλες βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής για τις διοικητικές επιλογές και την πορεία του συλλόγου.
Παρά τις αντιπαραθέσεις που σημάδεψαν κατά καιρούς τη θητεία του, η παρουσία του Γιώργου Βαρδινογιάννη στον Παναθηναϊκό ταυτίστηκε με μια εποχή σημαντικών εγχώριων επιτυχιών και μεγάλων ευρωπαϊκών διακρίσεων, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στην ιστορία του συλλόγου και συνολικά του ελληνικού ποδοσφαίρου.
newsbeast.gr
Μας κάλυψε το μπλοκ στην αναφορά του στο καπετάν Γιωργη όσο αφορά την «προσφορά «του στην ομάδα του Παναθηναϊκού!Προσωπα σαν τον Γιώργο Βαρδινογιάννη έχουν φίλους και εχθρούς και σε αντιπάλους και κυρίως σε Παναθηναϊκούς!Πολλοι θα ήθελαν πχ τους Γιαννακόπουλους στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό αλλά αυτά είναι «χωράφια «άλλων !Εμεις τώρα σαν αντίπαλοι με την καλή έννοια πάντα φυσικά δεν θα παραβλέψουμε ότι έβαλε και χρήματα εκτός από τις άλλες «βοήθειες στην ομάδα του Παναθηναϊκού και σίγουρα δεν θα ξεχάσουμε και το ιστορικό «ποτέ ξανά πρωτάθλημα στον Πειραιά «που δήλωσε το μακρινό 1996 και δεν πήγε και πολύ καλα 🤔Καλό ταξίδι καπετάνιε
Το κάτωθι, λοιπόν, αποτελεί (απλώς) έναν ΕΛΑΧΙΣΤΟ φόρο τιμής. αλλά, παράλληλα δε, και μία πλήρη αποκατάσταση της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, εις την μνήμη του τεράστιου Κρητικού, του Γιώργου Βαρδινογιάννη: «Παράγκα Βαρδινογιάννη»? Οι τίτλοι, τα (αδιαμφισβήτητα) γεγονότα, καθώς και η (ανεξίτηλα χαραγμένη) ιστορία, δίνουν την (αποστομωτική) απάντηση!! Έξι Πρωταθλήματα ο Παναθηναϊκός, εννέα ο Ολυμπιακός (!), τέσσερα η ΑΕΚ και τίτλοι ακόμη και σε Λάρισα, ΟΦΗ, Πανιώνιο και Καστοριά. Αυτή ήταν, λοιπόν, η περιβόητη εποχή της «παράγκας Βαρδινογιάννη»? Τα πραγματικά αποτελέσματα της περιόδου 1979-2000 αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα από εκείνη που επιχειρούν να παρουσιάσουν ορισμένοι εδώ και δεκαετίες. Ο θάνατος του Γιώργου Βαρδινογιάννη έφερε ξανά στο προσκήνιο μια ολόκληρη εποχή του Παναθηναϊκού. Μια περίοδο γεμάτη τίτλους, σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες, μεγάλες προσωπικότητες, αλλά και έντονες αντιπαραθέσεις. Μαζί της επανήλθαν και οι γνωστές κατηγορίες περί «Βαρδινογιαννισμού» και – τάχα μου και δήθεν- «παράγκας Βαρδινογιάννη», με τις οποίες κάποιοι επιχειρούν να απαξιώσουν τις επιτυχίες του «Τριφυλλιού». Μόνο που οι αριθμοί έχουν τη δική τους, αδιαμφισβήτητη σημασία. Και δεν περιγράφουν σε καμία περίπτωση μια εποχή απόλυτης κυριαρχίας του Παναθηναϊκού. 9 Πρωταθλήματα ο Ολυμπιακός, 6 ο Παναθηναϊκός! Ας ξεκινήσω από το σημαντικότερο: Από το 1980 μέχρι το 2000, δηλαδή κατά την περίοδο της προεδρίας του Γιώργου Βαρδινογιάννη, ο Ολυμπιακός κατέκτησε εννέα Πρωταθλήματα, ο Παναθηναϊκός έξι, η ΑΕΚ τέσσερα, ενώ από ένα πανηγύρισαν ο ΠΑΟΚ και η Λάρισα. Δηλαδή, στην υποτιθέμενη «παράγκα» του Παναθηναϊκού, ο μονίμως… αδικημένος Ολυμπιακός κατέκτησε περισσότερα Πρωταθλήματα από τους «πράσινους»! Και δεν ήταν μόνο αυτό. Πέντε διαφορετικοί σύλλογοι ανέβηκαν στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου μέσα σε 21 χρόνια, κάτι που απέχει σημαντικά από την εικόνα ενός απόλυτου μονοπωλίου. Η κεφαλιά του Μπορέλι και το… 5-5-5! Ακόμη πιο εντυπωσιακή, δε, είναι η εικόνα μέχρι το 1996, πριν αρχίσει το μεγάλο σερί Πρωταθλημάτων του Ολυμπιακού. Στο διάστημα 1980-1996, η κατανομή ήταν: Παναθηναϊκός 6(πρωταθλήματα) – Ολυμπιακός 5 – ΑΕΚ 4! Και αυτή η σχεδόν απόλυτη ισορροπία κρίθηκε κυριολεκτικά σε μία φάση! Στις 10 Απριλίου 1996, ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι πέτυχε με κεφαλιά το νικητήριο γκολ του Παναθηναϊκού απέναντι στην ΑΕΚ, διαμορφώνοντας το 1-0 σε ένα ντέρμπι που αποδείχθηκε καθοριστικό για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Οι «πράσινοι» ολοκλήρωσαν εκείνη τη σεζόν με 83 βαθμούς, έναντι 81 της ΑΕΚ. Εάν εκείνη η κεφαλιά δεν είχε καταλήξει στα δίχτυα και όλα τα υπόλοιπα αποτελέσματα παρέμεναν ίδια, το Πρωτάθλημα θα το κατακτούσε η ΑΕΚ! Και τότε, η ιστορική κατανομή των τίτλων θα ήταν: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 5 – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 5 – ΑΕΚ 5!! Μιλάμε, γιά μίαν απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στους τρεις μεγάλους! Αυτό ήταν, λοιπόν, το περιβόητο καθεστώς απόλυτης κυριαρχίας του Παναθηναϊκού? Κύπελλα, ακόμη, σε Καστοριά, ΟΦΗ, Πανιώνιο και Λάρισα! Στο Κύπελλο Ελλάδας ο Παναθηναϊκός είχε πράγματι την πρωτοκαθεδρία, κατακτώντας εννέα τρόπαια. Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ ακολούθησαν με τέσσερα ο καθένας. Ωστόσο, η ιστορία δεν σταματά στους τρεις μεγάλους. Το 1980 το Κύπελλο κατέκτησε η Καστοριά, το 1985 η Λάρισα, το 1987 ο ΟΦΗ και το 1998 ο Πανιώνιος! Τέσσερις, δηλαδή, διαφορετικοί σύλλογοι πέρα από τους παραδοσιακούς διεκδικητές των τίτλων κατάφεραν να φτάσουν μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου. Αν προσθέσουμε τα Σούπερ Καπ και το Λιγκ Καπ, η συνολική εικόνα των 50 εγχώριων τίτλων της περιόδου είναι αποκαλυπτική. Παναθηναϊκός: 18, Ολυμπιακός: 15, ΑΕΚ: 11, Λάρισα: 2, ΠΑΟΚ: ς, Καστοριά: 1, ΟΦΗ: 1 και Πανιώνιος: 1 Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε 18 από τους 50 διαθέσιμους τίτλους, ποσοστό μόλις 36%!! Είχε, δηλαδή, τρεις περισσότερους τίτλους από τον Ολυμπιακό και επτά από την ΑΕΚ, ενώ άλλοι πέντε σύλλογοι πανηγύρισαν τουλάχιστον ένα τρόπαιο. Η κατανομή αυτή δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι δεν υπήρξαν αμφισβητούμενες αποφάσεις ή παρασκηνιακές παρεμβάσεις. Αποτελεί, όμως, ισχυρό αντεπιχείρημα στην παρουσίαση εκείνης της εποχής ως περιόδου πλήρους αγωνιστικού μονοπωλίου του «Τριφυλλιού». Και στην Ευρώπη γιατί έφτανε ψηλά μόνο ο Παναθηναϊκός? Υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που δεν γίνεται να αγνοηθεί. Οι επιτυχίες του Παναθηναϊκού στην Ελλάδα συνοδεύονταν συχνά από τεράστιες διακρίσεις στην Ευρώπη! Το 1985 οι «πράσινοι» έφτασαν στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το 1988 προκρίθηκαν στα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA, έχοντας αποκλείσει, μεταξύ άλλων, τη Γιουβέντους. Το 1996 βρέθηκαν ξανά στα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης, «γράφοντας» ιστορία με τη νίκη επί του πανίσχυρου Άγιαξ στο Άμστερνταμ. Παράλληλα, συμμετείχαν στην τελική οκτάδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τη σεζόν 1991-92. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, δεν κέρδιζε μόνο στην Ελλάδα. Πρωταγωνιστούσε και απέναντι στις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρώπης! Και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία καμία άλλη ελληνική ομάδα δεν παρουσίαζε ανάλογη συχνότητα τόσο μεγάλων ευρωπαϊκών πορειών. Πώς εξηγείται, λοιπόν, ότι ο Παναθηναϊκός μπορούσε να αποκλείει τη Γιουβέντους, να νικά τον Άγιαξ και να φτάνει στα ημιτελικά του Champions League, αλλά οι εγχώριες επιτυχίες του αποδίδονται από ορισμένους αποκλειστικά σε… εξωαγωνιστικούς παράγοντες? Η ευρωπαϊκή παρουσία του αποτελεί ένα ακόμη ισχυρό στοιχείο για την πραγματική αγωνιστική ποιότητα εκείνων των ομάδων. Μετά το 1996? 19 Πρωταθλήματα σε 21 χρόνια! Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση της συγκεκριμένης συζήτησης. Μέχρι το 1996, ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ είχαν κατακτήσει έξι, πέντε και τέσσερα Πρωταθλήματα αντίστοιχα. Από το 1997 μέχρι το 2017, όμως, ο Ολυμπιακός κατέκτησε 19 από τα 21 Πρωταθλήματα Ελλάδας!!! Οι μοναδικές εξαιρέσεις ήταν οι τίτλοι του Παναθηναϊκού το 2004 και το 2010, τους οποίους μάλιστα οι «ερυθρόλευκοι» αποδίδουν ξανά σε εξωαγωνιστικούς παράγοντες! Θεωρούν δηλαδή ότι το 21-0-0 θα ήτο… απόλυτα φυσιολογικό(!), αλλά το 6-5-4 (ή 9-6-4 υπέρ του Ολυμπιακού, δηλαδή) είναι… παράγκα!!! Πρόκειται για μια περίοδο σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας των Πειραιωτών, με μια κατανομή τίτλων που δεν έχει καμία σχέση με την ισορροπία των προηγούμενων δεκαετιών. Και όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που χαρακτηρίζουν «παράγκα» την εποχή Βαρδινογιάννη, αλλά αντιμετωπίζουν τη μεταγενέστερη κυριαρχία του Ολυμπιακού ως κάτι απολύτως φυσιολογικό, την στιγμή που τα χρόνια αυτά μάλιστα οι Πειραιώτες δεν πέτυχαν τίποτα αξιοσημείωτο εκτός συνόρων. Με ποια λογική τα έξι Πρωταθλήματα του Παναθηναϊκού σε 17 χρόνια αποτελούν ένδειξη «παράγκας», ενώ τα 19 του Ολυμπιακού σε 21 χρόνια, όχι??!!! Προφανώς, ούτε οι συνεχόμενες κατακτήσεις τίτλων αποδεικνύουν, αυτομάτως, χειραγώγηση. Εάν όμως κάποιος επιλέγει να χρησιμοποιεί τους αριθμούς ως επιχείρημα, οφείλει να εφαρμόζει τα ίδια κριτήρια για όλους… ΥΓ.: Καλό σου ταξίδι, και με γαλήνιες τις θάλασσες, ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ…