Κανένα εχθρικό πλοίο δεν έπλεε στα 🇬🇷 ελληνικά νερά το 1940 , γιατί κινδύνευε από το υποβρύχιο Παπανικολής.
👉 βύθισε τρία ιταλικά οπλιταγωγά συνολικής χωρητικότητας περίπου 25.000 τόνων
👉 έπλεε από την Ανδριατική έως τα Δωδεκάνησα ακόμη κι ανοιχτά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου
👉 δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν τα εχθρικά πλοία
👉 ήταν ο Μοναδικός Κυβερνήτης Υποβρυχίου που μετά από τόσες δύσκολες αποστολές γύρισε πίσω σώο το Υποβρύχιο και το πλήρωμα του στο Ναύσταθμο
Ο Μιλτιάδης Ιατρίδης (ή Μίλτων Ιατρίδης) (1906 – 18 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Γεννήθηκε στο Σοφικό Κορινθίας,[1] τον τόπο καταγωγής της μητέρας του, Σοφίας. Ο πατέρας του, Βασίλειος Ιατρίδης, καταγόταν από τον Πύργο Ηλείας και ασκούσε το επάγγελμα του επιθεωρητή της Μέσης Εκπαίδευσης. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του, ο Μ. Ιατρίδης εισήλθε το 1921 στη Στρατιωτική Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε ως μάχιμος σημαιοφόρος στις 26 Ιανουαρίου 1926.[1] Από τότε υπηρέτησε κυρίως στα υποβρύχια. Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1939, προβιβάστηκε στον βαθμό του πλωτάρχη. Από τη θέση αυτή και με τη συνακόλουθη ανάληψη του αξιώματος του κυβερνήτη του, γηραιού τότε, υποβρυχίου «Παπανικολής», συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα εναντίον του Άξονα.
Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής» επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική Θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στο Στενό του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες. Για το κατόρθωμά του αυτό, ο κυβερνήτης Μ. Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε αντιπλοίαρχο επ’ ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας», στις 30 Δεκεμβρίου 1940.[1]
Μετά την απελευθέρωση διετέλεσε Διοικητής Αρχιπελάγους (1944-1945), Διοικητής Στολίσκου Βορείου Αιγαίου (1948), ενώ ήταν ο πρώτος Διοικητής της Ναυτικής Ακαδημίας Πολέμου (1947). Το 1950-1951, ορίστηκε αρχηγός της αποστολής για την παραλαβή του αντιτορπιλικού «Ευγένιος Σαβοΐας» από την Ιταλία στο πλαίσιο των πολεμικών αποζημιώσεων, το οποίο και μετονομάστηκε «Έλλη».
Ο Μιλτιάδης Ιατρίδης αποστρατεύτηκε αυτεπάγγελτα στις 29 Δεκεμβρίου 1952, με σύγχρονη προαγωγή στον βαθμό του πλοιάρχου. Οκτώ χρόνια αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου 1960, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, σε ηλικία 54 ετών.[1] Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική (Λέλα) Πιτέλου, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Αδριατική. Η πολιτεία τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε μία πλατεία του Πύργου Ηλείας. Στην ομώνυμη πλατεία του Πύργου βρίσκεται και ο ανδριάντας του. Προτομή του Μ. Ιατρίδη υπάρχει στη γενέτειρά του το Σοφικό Κορινθίας, και στο Κατάκολο Ηλείας,[1] αλλά και στην πόλη της Κορίνθου δίπλα στη Στρατιωτική Λέσχη. Η δράση του Ιατρίδη και του υποβρυχίου Παπανικολής ενέπνευσε και την ταινία ‘Υποβρύχιο Παπανικολής’ του 1971 με τον Κώστα Καζάκο στον ρόλο του Ιατρίδη.