Η χθεσινή συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο για την αναγκαιότητα μίσθωσης αθλητικού χώρου 8 στρεμμάτων, επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου, ανέδειξε αρκετά ερωτήματα. Και οι τοποθετήσεις του δημάρχου, αντί να δώσουν απαντήσεις, δημιούργησαν ακόμη περισσότερες αντιφάσεις.
Ο δήμαρχος δήλωσε ότι έχει συμφωνήσει με τη διοίκηση του Ολυμπιακού. Ο πρόεδρος της ομάδας, Γιώργος Δεδες, όμως, έχει αρνηθεί ότι υπάρχει τέτοια συμφωνία. Τελικά, ποιος λέει την αλήθεια;
Ο δήμαρχος υποστήριξε επίσης ότι βρέθηκε στη Γενική Συνέλευση του σωματείου και εκεί μίλησε για τη μίσθωση του οικοπέδου. Μόνο που, δεν παραβρέθηκε σε καμία Γενική Συνέλευση. Οι δημόσιες παρουσίες του περιορίζονται στη συνέντευξη Τύπου μαζί με τον Γιώργο Δεδέ και τον Θωμά Καναβό, καθώς και στην τελευταία συνέντευξη Τύπου του προέδρου του Ολυμπιακού.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό.
Ο Γιώργος Δεδες, παρουσία όλων, ξεκαθάρισε ότι δεν υπέβαλε αίτημα προκειμένου ο Ολυμπιακός να συνεχίσει να αθλείται στο Θώδειο, καθώς αυτή ήταν απόφαση της ανώτερης αρχής, δηλαδή του δημάρχου. Τότε ο δήμαρχος μάλλον κατάπιε τη γλώσσα του και δεν απάντησε!
Με άλλα λόγια, ο Ολυμπιακός βρέθηκε εκτός του Θωδείου με απόφαση της δημοτικής αρχής. Και σήμερα ο δήμαρχος εμφανίζεται να αγωνιά για την ομάδα, το γήπεδό της και τα παιδιά που πρέπει να έχουν έναν χώρο για να αθλούνται.
Πότε ακριβώς ανακάλυψε αυτή την αγωνία;
Γιατί όταν μιλάμε για τα παιδιά και τις αθλητικές υποδομές, δεν αρκούν οι διαπιστώσεις και οι δηλώσεις ενδιαφέροντος. Χρειάζονται πράξεις. Και αλήθεια, πόσο ενδιαφέρον έχει επιδείξει η δημοτική αρχή για τις ανάγκες των παιδιών στις γειτονιές, όταν ακόμη και μια απλή παιδική χαρά παραμένει ζητούμενο;
Και εδώ αρχίζουν οι συμπτώσεις που προκαλούν ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό.
Εν μέσω αναβρασμού στο σωματείο, ο δήμαρχος επιλέγει να φέρει προς συζήτηση το θέμα της αναγκαιότητας μίσθωσης του συγκεκριμένου αθλητικού χώρου.
Στο Τοπικό Συμβούλιο, σύμφωνα με όσα διαπιστώθηκαν, κανείς από την πλειοψηφούσα παράταξη δεν γνώριζε για ποιο ακίνητο ακριβώς γινόταν η συζήτηση ή προσποιήιηκαν οτι δεν γνωρίζουν. Αλλα αυτή ηταν η επίσημη θεση τους, δεν ήξεραν για ποιο ακίνητο γνωμοδοτούσαν!!
Και στη συνέχεια, στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο δήμαρχος ξεκίνησε την τοποθέτησή του αποκαλύπτοντας ευθέως ότι πρόκειται για το γήπεδο του Ολυμπιακού.
Αλήθεια, γιατί αυτή η ασάφεια στο ένα επίπεδο και αυτή η σαφήνεια στο άλλο;
Γιατί ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, που αφορά ένα ιστορικό αθλητικό σωματείο και τις αθλητικές ανάγκες μιας ολόκληρης περιοχής, δεν παρουσιάστηκε εξαρχής με πλήρη και ξεκάθαρη ενημέρωση;
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν χρειάζεται ο Ολυμπιακός γήπεδο. Φυσικά και χρειάζεται. Το ερωτημα δεν ειναι αν χρειάζινται αθλητικοί χώροι. Φυσικα και χρειάζονται όπως και τόσα αλλα! Το ερώτημα δεν ειναι αν θα παρει το γήπεδο ή οχι ο δήμος. Φυσικα και θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις. Το ερώτημα είναι γιατί η δημοτική αρχή θυμήθηκε σήμερα την ανάγκη αυτή, ποια ακριβώς συμφωνία επικαλείται ο δήμαρχος και γιατί η δική του εκδοχή διαφέρει από όσα έχει δημόσια δηλώσει ο πρόεδρος του σωματείου.
Είπε οτι ο Ολυμπιακός δεν εχει χρηματοδότη!. Δεν μπορεί να συντηρήσει το γηπεδο! Που το ξερει; Που το ξέρει αν υπαρχει ανθρωπος που θέλει να χρηματοδοτήσει το σωματείο;Γιατί ο Δήμος με ίδιους πόρους θα το φτιαξει και δεν το ξέρουμε; χρηματοδότηση δεν θα παρει ή εχει συμφωνήσει με καποιον ιδιώτη-εταιρεία να τον βοηθήσει; με τι ανταλλαγμα; Τα πολιτικά παιχνιδια εξω απο τα σωματεία. Και ναι ο δήμαρχος μπορεί να βοηθά, επιβάλλεται. Άλλο ομως βοηθώ και άλλο αδικώ τους υπόλοιπους.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν και τα παιδιά του δεν είναι εργαλεία επικοινωνιακής διαχείρισης. Ο αθλητισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πολιτικό άλλοθι, ούτε οι ανάγκες ενός σωματείου να αναδεικνύονται επιλεκτικά, ανάλογα με τη συγκυρία.
Δεν μας τα είπε καθόλου καλά χτες ο δήμαρχος. Και αυτή τη φορά δεν αρκούν οι εξηγήσεις. Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις.
Και κάτι τελευταίο.
Ο δήμαρχος φαίνεται πως θεωρεί ότι ο θεσμικός του ρόλος τού επιτρέπει να επιλέγει πότε θα επιδεικνύει ευγένεια και πότε θα την αφήνει στο σπίτι του.
Μόνο που ο δήμαρχος δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του ούτε διοικεί με βάση τις προσωπικές του συμπάθειες και αντιπάθειες. Εκπροσωπεί μια ολόκληρη πόλη. Και το αξίωμα του δημάρχου απαιτεί συμπεριφορά ανάλογη της θεσμικής του ευθύνης. Ειδικά απέναντι στις γυναίκες!
Γιατί, τελικά, το ύψος ενός δημάρχου δεν μετριέται από την καρέκλα στην οποία κάθεται, αλλά από το επίπεδο που επιλέγει να κρατά, απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους, τους δημοσιογράφους, τους επικριτές του!
Χ@ρα