ΟΧΙ στη συζήτηση του θέματος που συγκλόνισε την Ελλάδα από τη δημοτική αρχή
Η δολοφονία του 17χρονου Αλέξη έχει συγκλονίσει την κοινωνία του Λουτρακίου, αλλά η πρώτη αντίδραση του Δημοτικού Συμβουλίου φανέρωσε ένα σκηνικό έντονης αντιπαράθεσης και πολιτικής αμηχανίας. Η δημοτική αρχή, υπό τον δήμαρχο, εμφανίστηκε εξ αρχής διστακτική, υποστηρίζοντας ότι το θέμα «δεν άπτεται της αρμοδιότητάς μας».
Η στάση αυτή προκάλεσε την οργή και τις πιέσεις της αντιπολίτευσης, η οποία τόνισε ότι το θέμα δεν είναι απλώς ποινικό αλλά αφορά όλη την κοινωνία, την ασφάλεια των νέων, την κοινωνική συνοχή και την ηθική ευθύνη της δημοτικής διοίκησης. Το αποτέλεσμα ήταν να προτείνει τελικά ο δήμαρχος , μια συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών!!!!
Ένα «μισό μέτρο», θα έλεγε κανείς που δείχνει τη δυσκολία της δημοτικής αρχής να αναλάβει πλήρως τον δημόσιο ρόλο που της αναλογεί.
Η επιλογή να αποκλειστεί το κοινό (πολίτες, σύλλογοι γονέων, φορείς κλπ) από τη συνεδρίαση εγείρει ερωτήματα . Η αντιπολίτευση ζητά απαντήσεις και πρωτοβουλίες, ενώ η δημοτική αρχή περιορίζεται σε έναν «θεσμικό μίνιμουμ», χωρίς να τοποθετείται δημόσια ούτε να παίρνει ουσιαστικές δεσμεύσεις.
Μάλιστα ο δήμαρχος σε μια προσπάθεια να δικαιολοηγηθεί για την παρουσία του στα εγκαίνια του σουπερ μάρκετ λέγοντας «πήγα να ψωνίσω», πέφτει στο κενό, αφού πολίτες που τον είδαν εκεί, δεν τον είδαν να ψωνίζει. Επίσης ο δήμαρχος επανέλαβε την συνήθη φράση του, η οποία έχει πράγματι κουράσει, ότι πηγαίνει συνέχεια στα υπουργεία και ότι έχει πάει πολλές φορές στο Υπουργείο Προστασίας του πολίτη. Δεν έγινε πιστευτός, καθότι ο δήμαρχος φωτογραφίζεται πάντα και παντού, ακόμα και για τα ασήμαντα. Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν έχει καμμία φωτογραφία, ούτε ανακοίνωση.
Το περιστατικό όμως έτσι όπως αντιμετωπίστηκε από τη δημοτική αρχή αναδεικνύει ένα βασικό ζήτημα: ποιος είναι ο ρόλος των δημοτικών συμβουλίων μπροστά σε τραγωδίες που συγκλονίζουν την κοινωνία; Η ηθική ευθύνη και η κοινωνική πίεση φαίνεται να συγκρούονται με τον φόβο πολιτικής εκμετάλλευσης και με την προσκόλληση στις στενές αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης. Στο Λουτράκι, η κοινωνία θρηνεί, αλλά παράλληλα βλέπει την δημοτική αρχή να διστάζει, επιλέγοντας το ασφαλές και κλειστό μονοπάτι αντί για ανοιχτό δημόσιο διάλογο.
Η συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών ίσως καταγραφεί ως μια «συμβολική λύση», αλλά η πίεση της κοινωνίας για δράσεις πρόληψης και στήριξη των νέων παραμένει πιο ισχυρή από ποτέ. Η δημοτική αρχή καλείται τώρα να δείξει αν θα περιοριστεί στην τυπική διαχείριση ή αν θα αναλάβει την ευθύνη που απαιτεί η κοινωνική οργή και η ανάγκη για προστασία των νέων.
Σε επόμενο άρθρο θα περιγράψουμε τι έχουν κάνει άλλοι δήμοι σε ανάλογες περιπτώσεις.