Μολονότι ορισμένα πράγματα πρέπει να λέγονται στην ώρα τους κι όχι πρόωρα ή άκαιρα,επειδή διαπίστωσα ότι ξεμείναμε από καθαρό ηθικο-ιδεολογικό οξυγόνο ,αποφάσισα να καταθέσω κάποιες σκέψεις, αφενόςσε εκείνους τους [επίδοξους διαδόχους]δήθεν ‘αριστερούς’ που καθημερινά αμφισβητούν τη γραμμή του ΠΑΣΟΚ κι αφετέρου στους αριστερούς των διασπάσεων
1.Οι υπέρμαχοι των ανύπαρκτων ανεμόμυλων των συμμαχιών
Επειδή ουδείς αθώος στα παίγνια των δημόσιων υπο-δηλώσεων κι επειδή και το τελευταίο κομματικό μειράκιον αντιλαμβάνεται τι εστί ‘εκλογική μάχη ηγεμόμευσης ή επιβίωσης’ και τι εστί ‘πολιτικο-ιδεολογική ζύμωση’ αναρωτιέμαι[ρωτώντας ταυτόγχρονα κι αυτούς που συνεχώς ‘πετάνε κι ένα σλόγκαν’ εντυπωσιασμού]
-πώς προσλαμβάνει το εκλογικό σώμα,ιδίως εν μέσω γενικής ιδεολογικής θολούρας,τις διαφορετικές προσωπικές στρατηγικές πρωτοκλασσάτων στελεχών;
-δικαιώνει την όποια πολιτική εκτίμηση για το μέλλον η διάσπαση της παρούσας ενότητας;
-ποιός βρίσκεται στη σωστή πλευρά της εκλογικής νίκης και πως τιμωρείται όποιος λαθεύει;
-πόσες φορές επιτρέπεται να υπονομεύεις την ηγεσία χωρίς ν’αποβάλλεσαι;
-ποιοί προβάλλονται καθημερινά στα φίλια ΜΜΕ ως στελέχη του ενός κόμματος ,ενώ έμμεσα αυτοβαυκαλίζονται ότι θα παίξουν ρόλο σε άλλο κομματικό πεδίο βολής[ή βολέματος];
Επειδή κάποιοι πιστεύουν[ποιός άραγε τους το έχει διδάξει;] ότι στο διάβα του χρόνου νικάνε οι ηττημένοι,επειδή πολλάκις ηρωοποιούνται οι ριψάσπιδες κι απαλλάσσονται των κατηγοριών οι πραγματικά ένοχοι κι επειδή το κάστρο του ΠΑΣΟΚ δεν διατρέχει τόσο τον κίνδυνο να πέσει από πολιορκητικούς κριούς ,αλλά από βιαστικούς φιλόδοξους,καλά θα ήταν όσοι στοχεύουν να δικαιωθούν από την πτώση του κόμματος στο οποίο ανήκουν[και το οποίο τους ανέδειξε σε δημόσια αξιώματα]να ξαναδιαβάσουν όλο το σχετικό κεφάλαιο της Ιστορίας των αποστασιών κι όχι μόνον όποιο απόσπασμα τους βολεύει.
Αν τελικά μας πείσουν με τις απονενοημένες μετα-κινήσεις τους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΕΑΡ ότι είναι η Μοίρα των αριστερών[κομμάτων και θεωρητικών ] να αλληλοεξοντώνονται ή να αλληλοκατηγορούνται για ‘λιποταξία,αναχωρητισμό,ρεφορμισμό κλπ’,αυτή η ψυχ-ασθένεια δεν πρέπει να προσβάλλει και το ΠΑΣΟΚ
2.Η αυτοπαγίδευση πολλών αριστερών στο παρελθόν,με το οποίο αρνούνται να κλείσουν το λογαριασμό ,καταλήγει σε εκκαθάριση[liquidation] μετά την ήττα και την απαξίωση
Οι αυταπόδεικτες αλήθειες[sic] για Επερχόμενη Δεύτερη Επαναστατική Ευκαιρία της ΕΛΑΣ[για τη Δεύτερη Παρουσία πρόκειται;]δεν είναι συμβατές με τα πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα [όσο κι αν πιέζουν κάποια ΜΜΕ]
Όσοι ισχυρίζονται ότι τίποτα δεν υφίσταται από μόνο του ,χωρίς δηλαδή την έγκριση του Μεσσία, που ‘κρατάει κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα’,προφανώς δεν αντιπροσωπεύουν το Νέο
Η χώρα στη δύσκολη περίοδο που διέρχεται έχει ανάγκη από συνεχή δημοκρατική νομιμοποίηση της διακυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος,καθώς και διαρκή κοινωνική συναίνεση σε κάθε απόφαση,κάθε στιγμή,για κάθε θέμα.Πρέπει να ενισχυθούν οι δομές και λειτουργίες του Κράτους δικαίου και να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα όλων των πολιτών[ιδίως των ευάλωτων και των ευπαθών].Η πάντοτε διαφανής και λογοδοτούσα άσκηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων εξουσιών πρέπει να συντελείται μέσα σε κλίμα νηφαλιότητας και ήπιας διαχείρισης των ‘αποκλίσεων’,χωρίς καταχρήσεις και υπερβάσεις.
Κατά συνέπεια ας αφήσουν ορισμένοι
‘’τα λόγια τα μικρομέγαλα’’ κι ας καθίσουμε ήρεμα και απλά στα θρανία της Δημοκρατίας μήπως και δια-σώσουμε ,αν όχι την ψυχή της,τουλάχιστον την ειρηνική της προοπτική.
Τόσο στο ΠΑΣΟΚ,ως κόμμα-πυξίδα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς,όσο και στις λοιπές ‘αριστερές δυνάμεις’ ,η ώρα της κάθαρσης[από ψευτοαλήθειες και ψευτόμαγκες] είναι τώρα