ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ Α.Ε.: 21,8 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ, ΖΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ
16 χρόνια διοίκησης Γκιώνη. Ποιος ευθύνεται τελικά για το οικονομικό ναυάγιο;
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου, κατά τη συζήτηση των οικονομικών καταστάσεων και της έκθεσης διαχείρισης της Τουριστικής Λουτρακίου Α.Ε. για τη χρήση 2025, αποκαλύφθηκε για ακόμη μία φορά το πραγματικό μέγεθος του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η εταιρεία.
Μια εταιρεία που διαχειρίζεται περιουσία των δημοτών παρουσιάζει μια εξαιρετικά επιβαρυμένη οικονομική εικόνα, με συσσωρευμένες ζημίες, δυσθεώρητες υποχρεώσεις και περιορισμένη ρευστότητα.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:
- Ζημία χρήσης 2025: 766.000,78 ευρώ.
- Συνολικές υποχρεώσεις: 21.873.186,76 ευρώ.
- Βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις: 20.940.682,92 ευρώ.
- Ασφαλιστικές υποχρεώσεις: 1.724.790 ευρώ.
- Υποχρεώσεις προς το Δημόσιο και λοιπούς φορείς: περίπου 3.125.000 ευρώ.
Αυτή είναι η οικονομική πραγματικότητα της Τουριστικής Λουτρακίου Α.Ε.
Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία έχει οδηγηθεί η δημοτική εταιρεία έπειτα από συνολικά 16 χρόνια διοίκησης του Δήμου από τον κ. Γκιώνη.
Και το ερώτημα είναι απλό:
Ποιος διοικούσε όλα αυτά τα χρόνια; Ποιος σχεδίαζε; Ποιος αποφάσιζε; Ποιος ελέγχει και ποιος λογοδοτεί;
ΟΙ ΟΡΚΩΤΟΙ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΝ. Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΚΟΥΕΙ;
Οι επισημάνσεις των ορκωτών ελεγκτών δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού.
Σύμφωνα με την έκθεσή τους, οι συνθήκες αυτές:
«Υποδηλώνουν την ύπαρξη ουσιώδους αβεβαιότητας, η οποία ενδέχεται να εγείρει σημαντική αμφιβολία σχετικά με τη δυνατότητα της εταιρείας να συνεχίσει τη δραστηριότητά της».
Με απλά λόγια, τίθεται σοβαρό ζήτημα για τη δυνατότητα συνέχισης της δραστηριότητας της εταιρείας.
Παράλληλα, τα ίδια κεφάλαια υπολείπονται του ημίσεος του μετοχικού κεφαλαίου, γεγονός που ενεργοποιεί τις προβλέψεις του άρθρου 119 του Ν. 4548/2018, σχετικά με την υποχρέωση σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης προκειμένου να αποφασιστεί η λύση της εταιρείας ή η λήψη άλλου κατάλληλου μέτρου.
Και όταν οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις υπερβαίνουν ακόμη και τη συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων της Τουριστικής, ποιος μπορεί να μιλά με τόση ευκολία για οικονομική ασφάλεια και βιωσιμότητα;
Οι ορκωτοί ελεγκτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Η δημοτική αρχή, αντί για γενικόλογες διαβεβαιώσεις, οφείλει επιτέλους να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.
ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΜΕΝΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ. ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΑΠΟ ΘΕΣΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ.
Επί χρόνια είχαμε διαφορετική πολιτική αντίληψη για τη διαχείριση της Τουριστικής και καταθέταμε συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομική της ενίσχυση.
Μία από τις σημαντικότερες ήταν η διεκδίκηση και είσπραξη ποσού περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ από τη συνεταίρο εταιρεία, βάσει δικαστικής απόφασης.
Η πρότασή μας δεν εισακούστηκε.
Η Τουριστική έχει φτάσει στο σημείο να δανείζεται από την κοινοπραξία ακόμη και για την κάλυψη των λειτουργικών της αναγκών.
Πόσο πιο αδύναμη μπορεί να έχει γίνει μια δημοτική εταιρεία, όταν αναγκάζεται να ζητά δανεικά από εκεί που της χρωστούν εκατομμύρια
Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στις 21 Αυγούστου εγκρίθηκε το Μνημόνιο Κοινής Συναντίληψης για τη μετατροπή της κοινοπραξίας σε ανώνυμη εταιρεία.
Ένα μνημόνιο που καταψηφίσαμε και για το οποίο προσφύγαμε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση, διαφωνώντας με τους όρους του, μεταξύ των οποίων και η προβλεπόμενη 99ετής δέσμευση περιουσιακών στοιχείων της Τουριστικής.
Αλήθεια, με ποια λογική δεσμεύεται δημοτική περιουσία για 99 χρόνια, την ώρα που η ίδια η εταιρεία βρίσκεται σε τόσο δυσχερή οικονομική θέση;
Και κυρίως:
Με ποια διαπραγματευτική ισχύ κάθεσαι απέναντι στον συνεταίρο σου, όταν έχεις αφήσει την Τουριστική να φτάσει στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης;
ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ 7,5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ – ΦΟΡΟΣ 540.000 ΕΥΡΩ. ΤΟ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΤΩΡΑ;
Στην ίδια συνεδρίαση συζητήθηκε η εισήγηση για την κεφαλαιοποίηση αποθεματικών που προέρχονται από το 1997 και τη διαχειριστική χρήση του 2006, συνολικού ύψους περίπου 7,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Αποθεματικά που υπήρχαν εδώ και δεκαετίες, όπως δήλωσαν.
Τόσα χρόνια υπήρχαν. Τώρα τα θυμήθηκαν!
Και πότε ακριβώς;
Μετά την ψήφιση, στις 21 Αυγούστου, του Μνημονίου Κοινής Συναντίληψης για τη μετατροπή της κοινοπραξίας σε ανώνυμη εταιρεία.
Μπορεί, βέβαια, να είναι και εντελώς τυχαία η χρονική σύμπτωση…
Μόνο που υπάρχει μια ουσιώδης λεπτομέρεια:
Τα 7,5 εκατομμύρια ευρώ δεν θα μπουν στα ταμεία της εταιρείας!
Αντίθετα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, από την κεφαλαιοποίηση προκύπτει φορολογική επιβάρυνση περίπου 540.000 ευρώ.
Δηλαδή, μια εταιρεία με σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας προχωρά σε μια λογιστική κίνηση που δεν της εξασφαλίζει ούτε ένα ευρώ νέας χρηματοδότησης, ενώ δημιουργεί σημαντική πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση.
Και όλα αυτά χωρίς να έχουν παρουσιαστεί κατά τη συζήτηση ολοκληρωμένες νομικές και φορολογικές γνωμοδοτήσεις για τις συνέπειες αυτής της επιλογής.
Εντυπωσιακή οικονομική λογική: Δεν μπαίνουν χρήματα στο ταμείο, αλλά προκύπτει φόρος προς πληρωμή!
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
Στο Δημοτικό Συμβούλιο θέσαμε και το ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα των εργαζομένων του καζίνο.
Η διατήρηση των θέσεων εργασίας προβλήθηκε από τον κ. Γκιώνη ως βασικό επιχείρημα υπέρ του μνημονίου.
Εμείς ζητήσαμε ρητές, γραπτές εγγυήσεις για την προστασία των εργαζομένων.
Σήμερα, οι αποχωρήσεις εργαζομένων προκαλούν εύλογη ανησυχία.
Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται άλλες διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται ασφάλεια, σαφείς δεσμεύσεις και πραγματική προοπτική.
Μια εταιρεία με υποχρεώσεις σχεδόν 22 εκατομμυρίων ευρώ, με ζημιογόνο χρήση, περιορισμένη ρευστότητα και σοβαρές επισημάνσεις των ορκωτών ελεγκτών δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ιστορία επιτυχίας.
Η διοίκηση ενός Δήμου δεν κρίνεται από τις προθέσεις και τις εξαγγελίες της. Κρίνεται από τα αποτελέσματά της.
Και ύστερα από συνολικά 16 χρόνια διοίκησης του κ. Γκιώνη, οι πολιτικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της Τουριστικής Λουτρακίου Α.Ε. απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑ
Επικεφαλής της παράταξης και της μείζονος Αντιπολίτευσης του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων