ALEX , mi.fi , μου προτείνατε πολλές φορές να γίνω διαχειριστής στο blog σας και σας ευχαριστώ για την τιμή , σας είπα ότι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω υπεύθυνα σε αυτό το ρόλο, θα ήταν ανεύθυνο εκ μέρους μου αν δεχόμουν .

Προτίμησα να κρατήσω μια άτυπη ιδιόμορφη σχέση φιλίας με το blog σας , προσπάθησα μέσα από αυτό να δώσω μερικές από τις σκέψεις μου , να θίξω κάποια κακώς κείμενα , να χτυπήσω κάποιους που θεώρησα ότι είχαν σφάλει και είχαν αδικήσει και τέλος να προστατέψω στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μου ένα νέο blog που πίστεψα ότι θα έκανε την διαφορά στην περιοχή , όπως και την έκανε , ένα blog διαφορετικό που θα έβρισκε πολλούς υποστηρικτές και που θεώρησα ότι το ζητούσαν αρκετοί πριν ακόμα αυτό υπάρξει.

Σας μίλησα για έναν «αστάθμητο παράγοντα» που δεν μου επέτρεπε να γνωρίζω αν θα μπορώ να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις του διαχειριστή , στην ουσία αυτός ο «αστάθμητος παράγοντας» θα έκρινε για μένα πολλά σημαντικά πράγματα σχετικά με την ζωή μου και τελικά τα έκρινε . Δεν θα μπορώ από δω και πέρα να έχω «άποψη» και να αποτυπώνω  την γνώμη μου στο blog .

Θα θελα πολύ να πίναμε κάποια στιγμή ένα κρασάκι στην ταβέρνα του Μιχάλη και μες στη ζαλάδα μου να σας έλεγα,  ρε μάγκες εγώ είμαι και με δυο κρασάκια ακόμα θα έπειθα και τον a.v. του χρόνου στις επόμενες απόκριες να κατεβάσει άρμα με το loutrakiblog και ένα γκρουπ από πάνθηρες  … αλλά δυστυχώς κάποια πράγματα δεν είναι να γίνουν όσο και να θέλουμε .

Συνεχίστε και βρείτε κ άλλους να στηρίξουν την προσπάθεια σας ,  πιστεύω όπως έχω ξαναπεί  ότι τα blogs θα παίξουν σημαντικό ρόλο στις δύσκολες εποχές που έρχονται , καλή συνέχεια .

Ο ΠΑΝΘΗΡΑΣ φεύγει , αλλά ένα σημαντικό κομμάτι του θα μείνει εκεί πάνω στον περιφερειακό να κοιτάζει ένα μελαγχολικό δειλινό , να θυμάται και να ονειρεύεται …το δικό του παραμύθι.

Υ.Γ.
θα αφιερώσω σε έναν άνθρωπο μια κινέζικη παροιμία που τελικά ανακάλυψα ότι είναι ατελής στη σοφία της …λέει λοιπόν αυτή η παροιμία , «δεν αξίζει να στενοχωριέσαι για αυτά που μπορείς να αλλάξεις  , όπως και δεν αξίζει να στενοχωριέσαι για αυτά που δεν μπορείς να αλλάξεις» .Η ατέλεια της παροιμίας είναι ότι δεν συμπεριλαμβάνει το λούκι και τη στενοχώρια που τρως στη διαδικασία μέχρι να καταλάβεις αν μπορείς ή όχι να αλλάξεις κάτι , κατά τα άλλα ισχύει…
 
Αντίο…

ΠΑΝΘΗΡΑΣ
http://blogs.warwick.ac.uk/images/rosalindhook/2005/06/04/panther