Αν ο Μαρινάκης αποφάσιζε να μη συναινέσει για την ολοκλήρωση της μεταγραφής, η ομάδα θα είχε έναν ποδοσφαιριστή στη διάθεσή της που δεν θα γούσταρε να παίζει για αυτήν. 
Γράφει ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης.

Επειδή η κατάσταση έχει ξεφύγει λίγο στα χιλιάδες σχόλια που έχουν σταλεί στο RedPlanet.gr από την στιγμή που “έσκασε” η είδηση και ο καθένας λέει ό,τι του κατέβει, ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα για την παραχώρηση του Άλμπερτ Ριέρα στη Γαλατασαράι.

Η πώληση του Ισπανού αριστερού μέσου στην τουρκική ομάδα ήταν μονόδρομος. Ο Ολυμπιακός χειρίστηκε άψογα το θέμα. Το μεγάλο πλεονέκτημα της Γαλατά είναι πως οι μεταγραφές στην Τουρκία ολοκληρώνονται στις 5 Σεπτεμβρίου. Ήξεραν πότε θα χτυπήσουν, έχοντας προετοιμάσει το έδαφος εδώ και περίπου δύο εβδομάδες. Έπειτα από την καταστροφική περυσινή σεζόν, όπου η Γαλατασαράι τερμάτισε όγδοη και έμεινε εκτός Ευρώπης, το χρήμα ρέει άφθονο στην “Τσιμ Μπομ”, ενώ πριν από λίγους μήνες εγκαινιάστηκε και το νέο υπερσύγχρονο γήπεδο της τουρκικής ομάδας. Οι γείτονες θέλουν να εντυπωσιάσουν και να επιστρέψουν δυναμικά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο.

Όταν ένας παίκτης πηγαίνει στα γραφεία της ΠΑΕ και πιέζει ασφυκτικά τη διοίκηση της νυν ομάδας τους για να δώσει τη συγκατάθεσή της, κανένας Μαρινάκης και κανένας Βαλβέρδε δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Όταν ένας παίκτης, πριν από την επίσκεψή του στα γραφεία, έχει πάρει τηλέφωνο τον πρόεδρο, τον προπονητή και όποιο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ξέρει προκειμένου να παρακαλέσει να τον αφήσουν να φύγει, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

Όταν ένας παίκτης ακούει τον πρόεδρο και τον προπονητή να του λένε πως δεν θέλουν να αποχωρήσει και ότι είναι ένας από τους ποδοσφαιριστές που έχουν στηρίξει την ομάδα πάνω του κι αυτός παραμένει ανένδοτος, για ποιο φταίξιμο του Ολυμπιακού στην όλη υπόθεση συζητάμε;

Αν ο Μαρινάκης αποφάσιζε να μη συναινέσει για την ολοκλήρωση της μεταγραφής, η ομάδα θα είχε έναν ποδοσφαιριστή στη διάθεσή της που δεν θα γούσταρε να παίζει για αυτήν. Ό,τι χειρότερο για την λειτουργική αρμονία της ερυθρόλευκης οικογένειας.

Στην περίπτωση του Ριέρα, το χρήμα νίκησε τη φιλοδοξία. Διπλάσια, σχεδόν, χρήματα από αυτά που έπαιρνε στον Ολυμπιακό. Μέχρι το καλοκαίρι του 2015. Τι κι αν η Γαλατά θα παίζει με την κάθε απίθανη στην τουρκική Λίγκα; Ο Ισπανός παράτησε το Τσάμπιονς Λιγκ για δεκατέσσερα εκατομμύρια ευρώ, ποσό που προβλέπει το τετραετές συμβόλαιο της τουρκικής ομάδας. Κρίμα γιατί είναι ακόμα 29 ετών. Απλά είναι τα πράγματα. Τα λεφτά έκαναν τη διαφορά. Δεν τον παρεξηγώ. Ο άνθρωπος είναι ξένος και επαγγελματίας. Δεν είναι Ολυμπιακός από μικρό παιδί, από την πόλη Μανακόρ των Βαλεαρίδων Νήσων, όπου και γεννήθηκε.

Ο Βαλβέρδε δεν ήθελε σε καμία περίπτωση κατόπιν εορτής (μεταγραφών, δηλαδή) να αποχωρήσει βασικός παίκτης της ομάδας χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα αναπλήρωσης του κενού με μεταγραφή. Σαφώς και επηρεάζεται ο αγωνιστικός σχεδιασμός της ομάδας, αλλά λύσεις εκ των έσω υπάρχουν. Μέσα από το σύνολο και την ομαδική προσπάθεια, ο Ολυμπιακός μπορεί να καλύψει την απώλεια στο αριστερό άκρο της μεσαίας γραμμής μέχρι να έρθει η μεταγραφική περίοδος του Γενάρη. Ανάλογα με το ποιες θα είναι οι υποχρεώσεις της ομάδας εκείνη την εποχή, πρέπει να υπάρξει και η ανάλογη μεταγραφική ενίσχυση.

Ο Ολυμπιακός έχει προς διάθεση ένα σημαντικό ποσό για να βρει έναν παίκτη που θα κάνει τη διαφορά σε αυτή τη θέση. Τρία εκατομμύρια ευρώ θα πάρει από τη Γαλατά, ενώ γλιτώνει και το ετήσιο συμβόλαιο του Ριέρα, το οποίο άγγιζε τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ.

Ναι, αν ο Ολυμπιακός δεν καλύψει το κενό του Ισπανού τον Γενάρη ή το επόμενο καλοκαίρι, έχετε όλο το δίκιο με το μέρος σας για να γκρινιάζετε.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, ο Πρωταθλητής Ελλάδας και η διοίκησή του, ήταν με δεμένα τα χέρια. Δεν θα ήταν υγιές για την ομάδα να έχει έναν δυσαρεστημένο και στενοχωρημένο παίκτη στις τάξεις της.

Ήμουν από τους λίγους που από την πρώτη στιγμή στήριξα τον ποδοσφαιριστή Ριέρα. Όταν οι περισσότεροι τον κατέκριναν για την προσφορά του, που ήταν δυσανάλογη των οικονομικών του απολαβών. Τώρα, φταίει ο Μαρινάκης που δεν κράτησε τον παικταρά Ριέρα. Τί κι αν ο Ισπανός έδειξε με κάθε τρόπο πως θέλει να φύγει από την ομάδα για τα δεκατέσσερα εκατομμύρια ευρώ της Γαλατά; Λεπτομέρεια.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να χάνει θεωρητικά σε ποιότητα, αλλά υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να καλύψουν το κενό που δημιουργείται για ένα διάστημα τεσσάρων μηνών. Ποδοσφαιριστές που δηλώνουν υπερήφανοι για το γεγονός πως θα φορέσουν την ερυθρόλευκη ριγωτή και έτοιμοι να εκτοξεύσουν την καριέρα τους. Ναι, για τον Τζαμέλ Αμπντούν αναφέρομαι. Ούτως ή άλλως, μεσοεπιθετικά ο Ολυμπιακός είναι γεμάτος. Και με τον ελεύθερο επιθετικό που θα αποκτηθεί μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου, θα έχει μία ακόμα ποιοτική λύση στη γραμμή κρούσης.

Και επαναλαμβάνω: αν η διοίκηση δεν επενδύσει τον Γενάρη ή το επόμενο καλοκαίρι τα χρήματα που παίρνει από τη Γαλατά και αυτά που γλιτώνει από το συμβόλαιο του Ριέρα, θα έχετε όλα τα δίκια του κόσμου να μιλάτε για έλλειψη φιλοδοξιών και τα σχετικά.

Πιστεύει κανείς πως αν ο Ολυμπιακός είχε τη δυνατότητα να κάνει μεταγραφή αριστερού χαφ, δεν θα την έκανε;

Πιστεύει κανείς πως αν ο Ριέρα έλεγε στη διοίκηση και στον προπονητή πως δεν θέλει να αποχωρήσει, ο Μαρινάκης θα έλεγε “ναι” στην τουρκική ομάδα;

Δύο ρητορικά ερωτήματα.

Οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός πως η μεταγραφική περίοδος στη χώρα τους εκπνέει στις 5 Σεπτεμβρίου (πήρε παράταση λόγω της ιστορίας με τους στημένους αγώνες) και με “σημαία” τα χρήματα που έχουν για ξόδεμα, πραγματοποίησαν αυτή τη μεταγραφή, έχοντας πρώτα συμφωνήσει σε όλα με τον Ισπανό χαφ, ο οποίος αποτέλεσε και το μεγάλο τους διαπραγματευτικό ατού. Δεκατέσσερα εκατομμύρια ευρώ το χρόνο είναι αυτά… Ικανοποιήθηκε οικονομικά και ο Ολυμπιακός και τελείωσε η υπόθεση.

Άλμπερτ, καλοφάγωτα.

ΥΓ: Τα μεγάλα κλαμπ ξέρουν και να πουλάνε και να αγοράζουνε. Έτσι απλά…
*πηγή