Ο μακαρίτης Βασίλης Διαμαντόπουλος, είχε κάνει την υπέρβαση υποστηρίζοντας ανοικτά τους αναρχικούς, τον αγώνα τους και τις συμβολικές τους κινήσεις…

 

Ένα έχω να πω. Οι πραγματικοί κι αγνοί πατριώτες θλίβονται σήμερα για τα δεινά που περνάει εδώ και πολύ καιρό η Ελλάδα και δεν μένουν κολλημένοι, δηλώνοντας ψευτο – υπερήφανοι για τα κατορθώματα της αρχαίας Ελλάδας και των φιλοσόφων της. Νιώθουν θλίψη & ντροπή λοιπόν που είναι Έλληνες και που αποτελούν κομμάτι ενός τόσο παράλογου και διεφθαρμένου Έθνους. Γιατί όσο βλέπουν την Ελλάδα και τους ανθρώπους της να καταρρέουν και να κοντοζυγώνουν όλο και πιο πολύ στον πάτο του βόθρου, τόσο πιο πολύ θλίβονται που αγαπούν μια χώρα που το μόνο που εκφράζει και τους δίνει είναι βία, διαφθορά, ρατσισμό και ανισότητα. Όταν κάποτε λοιπόν οι λέξεις Ελλάδα & Γαλανόλευκη αποκτήσουν και πάλι μία πραγματική & με βάθος αξία κι όχι επιφανειακή, τότε και μόνο τότε θα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι που λεγόμαστε Έλληνες και τότε όλοι μας θα τιμάμε τα εθνικά σύμβολα, το παρελθόν και τις παραδόσεις μας. 
Και τώρα κάτι άλλο. Χτες που έβαλα αυτό για τους εύζωνες και πέσατε όλοι οι καλοθελητές ψευτο- πατριώτες – Ελληναράδες να με φάτε… (όχι Έλληνες – Ελληναράδες… εγώ που είμαι ελληνοαμερικάνος ναι! είμαι πολύ πιο Έλληνας από σας) Έχω απάντηση και για σας:  
Είστε τουλάχιστον αφελείς, που συνεχίζετε να τιμάτε και να νιώθετε υπερήφανοι για πράγματα όπως είναι η γαλανόλευκη και τα τσολιαδάκια στη Βουλή, χωρίς να καταλαβαίνετε ότι πλέον αυτά έχουν λάβει ή και είχαν ανέκαθεν αρνητικό χαρακτήρα. Τέτοια αποτελούν σύμβολα ψευτο – ηθικής & ανισότητας κι όχι σύμβολα Δημοκρατίας, αγνότητας, κοινωνικής ισότητας & ευημερίας όπως θέλετε να πιστεύετε. Όλα αυτά που κάποιοι λαθεμένα κατά την άποψη μου θεωρούν ιερά, ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΑΞΙΑ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΥΓΙΟΥΣ ΕΘΝΟΥΣ ΚΙ ΜΙΑΣ ΥΓΙΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Δεν εχουν καμία αξία όταν γίνονται κομμάτια μιας ύπουλης δικτατορίας, κακή ώρα σαν αυτό που ζούμε σήμερα.
Ξυπνήστε επιτέλους εαν πραγματικά αγαπάτε αυτήν τη χώρα και θέλετε να εξελιχθεί, να πάει μπροστά και να γεννήσει κι άλλον Πλάτωνα, κι άλλον Αριστοτέλη, κι άλλον Ιπποκράτη, Αρχιμήδη, Ευκλείδη ή Πυθαγόρα. Πάρτε το χαμπάρι. Μ’ αυτά τα μυαλά που κουβαλάτε αρκετοί ψευτοπατριώτες – ψευτοηθικοί – Ελληναράδες, νοσταλγοί της περιόδου του Παπαδόπουλου, χαντακώνετε και καταδικάζετε το μέλλον της νέας γενιάς. Και το μόνο που θα γεννάτε έτσι θα ‘ναι κι άλλες Χρυσές Αυγές, κι άλλη βία κι άλλο κοινωνικό ξεπεσμό. Τίποτα παραπάνω. 
Ξέρω κάποιοι πάλι θα με βρίσετε γι’ αυτά που γράφω. Και θα με πείτε άσχετο κι ότι δεν ξέρω που παν’ τα τέσσερα. Δεν θα σας κατηγορήσω όμως. Μέχρι εκεί σκαμπάζετε κάποιοι (λέω κάποιοι… προς θεού δεν βάζω στο ίδιο τσουκάλι όλους τους αναγνώστες τούτου εδώ του blog) Βρισίδι, τηλεόραση, μπύρες, μπάλα, τραμπουκισμό, ξυλίκια, πατρίς – θρησκεία – οικογένεια κι άγιος ο θεός. Όλα τα χαρακτηριστικά δηλαδή του ξεπεσμένου, απολίτιστου και χωρίς παιδεία Έλληνα…