ΔΥΝΑΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Δελτίο Τύπου
99 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Από την Κοινοπραξία στην Ανώνυμη Εταιρεία: Τι χάνει ο Δήμος;
Η ερώτηση που δεν μπορεί να αποφύγει κανείς
Υπάρχουν αποφάσεις μιας Δημοτικής Αρχής που αφορούν το σήμερα.
Και υπάρχουν αποφάσεις που αφορούν τις επόμενες γενιές.
Η προτεινόμενη νέα συμφωνία για την Τουριστική Λουτρακίου και τη μετατροπή της υφιστάμενης κοινοπραξίας σε νέα Ανώνυμη Εταιρεία αφορά, κατά την άποψή μας, ακριβώς το δεύτερο.
Γιατί μιλάμε για 99 χρόνια δέσμευσης δημοτικής περιουσίας.
Και το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πριν από οποιαδήποτε ψήφο είναι ένα:
Τι χάνει ο Δήμος από όσα προέβλεπε το Κοινοπρακτικό;
Χάνουμε τα δικαιώματα που θα είχαμε με το Κοινοπρακτικό;
Το κοινοπρακτικό που υπογράφηκε τη δεκαετία του ’90 προέβλεπε συγκεκριμένη διάρκεια και συγκεκριμένη εξέλιξη των δικαιωμάτων της Τουριστικής.
Με βάση ό,τι προβλέπεται και ισχύει στο κοινοπρακτικό, στα 38 χρόνια, δηλαδή το 2033, η Τουριστική θα αποκτούσε το 50%, ενώ στο τέλος της 50ετούς διάρκειας, δηλαδή το 2045, η Τουριστική θα οδηγούνταν σε ένα εντελώς διαφορετικό καθεστώς, με πλήρη χρήση και επικαρπία και περιέλευση στο 100% των σχετικών δικαιωμάτων και των κτιριακών εγκαταστάσεων, σύμφωνα με τους όρους του κοινοπρακτικού.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που πρέπει να συγκριθεί με τη νέα συμφωνία.
Γιατί σήμερα καλούμαστε να αποδεχθούμε μια νέα διάρκεια 99 ετών.
Άρα το ερώτημα δεν είναι μόνο τι παίρνουμε σήμερα.
Το ερώτημα είναι:
Τι δικαιώματα χάνουμε αύριο;
Χάνουμε ισχύ και έλεγχο;
Η νέα εταιρεία προβλέπεται να έχει πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο.
Ο Δήμος θα ορίζει δύο από τα πέντε μέλη.
Δεν έχει, επομένως, πλειοψηφία στη διοίκηση.
Παράλληλα, η συμμετοχή του Δήμου προβλέπεται στο 16%, με τις σχετικές προβλέψεις να πρέπει να εξεταστούν πολύ προσεκτικά ως προς το ενδεχόμενο μείωσής της.
Το ερώτημα είναι απλό:
Πώς μειώνεται η δυνατότητα ελέγχου του Δήμου πάνω σε μια περιουσία που είναι δημοτική;
Τι οικονομικό αντάλλαγμα προβλέπεται;
Η νέα συμφωνία προβλέπει 900.000 ευρώ ελάχιστη ετήσια πάγια πρόσοδο, αναπροσαρμογές και πρόσθετη πρόσοδο που συνδέεται με τα έσοδα, καθώς και διανεμητέο μέρισμα προς τον δημόσιο φορέα.
Το κρίσιμο όμως δεν είναι μόνο το ποσό.
Το κρίσιμο είναι αν αυτά που προβλέπονται αντικατοπτρίζουν και διασφαλίζουν τα δικαιώματα και τα οικονομικά συμφέροντα που είχε εξασφαλίσει η Τουριστική με το κοινοπρακτικό.
Για εμάς , η απάντηση είναι όχι.
Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι προστατεύονται τα δικαιώματα του κοινοπρακτικού, όταν μια 50ετής συμβατική προοπτική με συγκεκριμένα δικαιώματα μετατρέπεται σε 99ετή δέσμευση με διαφορετικό καθεστώς συμμετοχής, ποσοστού, ελέγχου και περιουσιακών δικαιωμάτων.
Αυτή είναι η θέση μας. Γι’ αυτό και δεν ψηφίσαμε στο Συμβούλιο της Τουριστικής στις 11 Αυγούστου και δεν θα ψηφίσουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία στο Δημ. Συμβούλιο
Και η μαρίνα;
Το κοινοπρακτικό συνδεόταν με συγκεκριμένο επενδυτικό πρόγραμμα και υποχρεώσεις ανάπτυξης της περιοχής, στις οποίες περιλαμβανόταν και η κατασκευή τουριστικού λιμένα – μαρίνας.
Στη νέα συμφωνία δεν αρκεί μια γενική αναφορά ότι «θα γίνει μαρίνα».
Για ένα τόσο σημαντικό έργο πρέπει να υπάρχει σαφής, συγκεκριμένη και δεσμευτική πρόβλεψη για την υποχρέωση κατασκευής, το χρονοδιάγραμμα και την υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος.
Δεν μπορεί ένα συγκεκριμένο δικαίωμα και μια συγκεκριμένη υποχρέωση του κοινοπρακτικού να μετατρέπονται σε μια γενική διατύπωση.
Και υπάρχει και ένα μείζον πολιτικό ζήτημα: η διαδικασία
Για ένα τόσο κρίσιμο θέμα, που αφορά τη δημοτική περιουσία και δεσμεύει τον Δήμο για 99 χρόνια, θα έπρεπε να έχει προηγηθεί ανοιχτή, διαφανής και ουσιαστική διαπραγμάτευση.
Αυτό ζητούσαμε εδώ και χρόνια.
Ζητούσαμε διαπραγμάτευση μέσα στα πλαίσια της Τουριστικής.
Ζητούσαμε συζήτηση στις Γενικές Συνελεύσεις.
Ζητούσαμε να πάρουμε το κοινοπρακτικό φράση προς φράση και άρθρο προς άρθρο, ώστε να καταγραφεί με απόλυτη σαφήνεια τι διατηρείται, τι αλλάζει, τι καταργείται και τι μεταφέρεται στη νέα συμφωνία.
Αντί γι’ αυτό, σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κείμενο που εμφανίζεται ως Μνημόνιο/πλαίσιο συμφωνίας, το οποίο καλούμαστε ουσιαστικά να εγκρίνουμε ως δεδομένο.
Κατά την άποψή μας, η διαδικασία αυτή δεν αποτελεί την ουσιαστική, ανοιχτή και δημοκρατική διαπραγμάτευση που απαιτεί ένα θέμα τέτοιας σημασίας.
Δεν μπορεί ο Δήμαρχος και Πρόεδρος της Τουριστικής να φέρνει προς επικύρωση στο συμβούλιο της Τουριστικής και στο δημ συμβούλιο ένα μνημόνιο , όταν επί χρόνια ζητούσαμε να προηγηθεί ουσιαστική διαπραγμάτευση μέσα στα θεσμικά όργανα της Τουριστικής.
Και σωστή συμφωνία σημαίνει διαπραγμάτευση, διαφάνεια και προστασία των συμφερόντων του Δήμου.
Χάνουμε την ασφάλεια για τους εργαζόμενους;
Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται ως δίλημμα:
«Ή ψηφίζετε ή οι εργαζόμενοι θα μείνουν στον δρόμο».
Εμείς θέλουμε το Καζίνο να λειτουργεί.
Θέλουμε τις θέσεις εργασίας.
Θέλουμε βιώσιμη επιχείρηση.
Ακριβώς γι’ αυτό ζητάμε ρητές, γραπτές και δεσμευτικές προβλέψεις για την προστασία των εργαζομένων .
Αν η νέα συμφωνία τους προστατεύει, ας το γράφει καθαρά.
Και τι γίνεται με τα χρέη και το παρελθόν;
Υπάρχουν χρέη.
Υπάρχουν εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις.
Υπάρχουν παλιές υποχρεώσεις.
Υπάρχει διαδικασία εξυγίανσης και δικαστικές αποφάσεις.
Όλα αυτά πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρα πριν από οποιαδήποτε νέα δέσμευση.
Το παρελθόν δεν μπορεί να εξαφανιστεί επειδή δημιουργείται μια νέα εταιρεία.
Πρέπει να γνωρίζουμε ποιος αναλαμβάνει τι και ποιος πληρώνει τι.
Για εμάς, το πρόβλημα είναι ένα: τι χάνει ο Δήμος;
Δεν αποδεχόμαστε το ψευδές δίλημμα:
«Ή ψηφίζεις τη συμφωνία ή θέλεις να κλείσει το Καζίνο».
Θέλουμε το Καζίνο να λειτουργήσει.
Θέλουμε τους εργαζόμενους στις δουλειές τους.
Θέλουμε ανάπτυξη.
Αλλά θέλουμε και να προστατευθεί η δημοτική περιουσία.
Η συγκεκριμένη συμφωνία, όμως, δεν αποτυπώνει κατά την κρίση μας τα δικαιώματα και τις προοπτικές που είχε εξασφαλίσει το Κοινοπρακτικό.
Εμείς δεν φοβόμαστε να πούμε όχι
Γιατί η πραγματική ευθύνη δεν είναι να ψηφίσεις μια συμφωνία επειδή πιέζεσαι από το σήμερα.
Η πραγματική ευθύνη είναι να μπορείς αύριο να κοιτάξεις τους δημότες στα μάτια και να πεις:
«Προστατεύσαμε την περιουσία που μας εμπιστευτήκατε.»
Η Τουριστική Λουτρακίου δεν είναι ιδιοκτησία μιας Δημοτικής Αρχής.
Τα ακίνητα δεν είναι ιδιοκτησία μιας διοίκησης.
Η δημοτική περιουσία είναι περιουσία των δημοτών.
Και οι επόμενες γενιές έχουν δικαίωμα να τη βρουν ζωντανή, αξιοποιήσιμη και οικονομικά ισχυρή.
Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο
Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο: ο Δήμαρχος και η Δημοτική Αρχή.
Είναι αυτοί που καλούνται να ψηφίσουν μια συμφωνία 99 ετών, δεσμεύοντας τη δημοτική περιουσία και περιορίζοντας τα δικαιώματα του Δήμου.
Δεν θα βάλουμε την υπογραφή μας σε μια συμφωνία που, κατά την κρίση μας, υποθηκεύει το μέλλον του τόπου.
Η ευθύνη για αυτή την επιλογή θα ανήκει σε αυτούς που θα την ψηφίσουν.
Η δημοτική περιουσία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός Δημάρχου.
Είναι περιουσία των δημοτών.
Δεν θα παραδώσουμε για 99 χρόνια ό,τι ανήκει στις επόμενες γενιές.
99 χρόνια είναι η ζωή τριών γενεών.
Εμείς λέμε όχι.
ΔΥΝΑΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Μαρία Πρωτοπαππά
Επικεφαλής παράταξης και μείζονος Αντιπολίτευσης Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρ
Πρέπει να επικρατήσει το μοντέλο της καθαρής μίσθωσης (ενοικίου) με αυστηρές ρήτρες, ώστε το Λουτράκι να μην ρισκάρει ποτέ να χάσει τη γη του, ό,τι κι αν συμβεί στο μέλλον της εταιρείας.
ΑΞΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΓΚΙΩΝΗ!!
Εσείς λέτε όχι σε μια μη βιώσιμη επιχείρηση και περιμένετε ο επενδυτής να ρίχνει χρήματα για να κάνετε εσείς πολιτική.Είτε το θέλετε είτε όχι η επιχείρηση για να έχει κερδοφορία πρέπει να γίνει ΕΚΑΖ και να απολυθεί το 30%.
ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΕΛΛΑ.ΗΔΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ .ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΝΑ ΠΗΔΗΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΦΑΕΙ Η ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ.ΟΙ ΔΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΚΑΖΙΝΟ ΘΑ ΠΟΥΝ ΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣΤΟΥΣ.ΚΑΤΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ😅😅😅
σίγουρα οι εργαζόμενοι θα πουν ναι.
τι περιμένεις από αυτούς? να πω όχι?
Το 95% από αυτούς άρχισαν να εργάζονται για το καζίνο όταν ήταν παιδιά. δεν δούλεψαν ποτέ πουθενά αλλού, δεν σπούδασαν στο πανεπιστήμιο.
δεν έχουν τις δυνατότητες να δουν ή να κατανοήσουν τι σημαίνει Α.Ε. και τους κώδικες του επιθετικού επιχειρηματικού κόσμου.
εκφοβίζονται εύκολα. Εύκολη χειραγώγηση.
με ποιον λοιπόν συμβουλεύονται ? να με πολιτικούς που είναι άχρηστο.
Πώς οι Ιδιοκτήτες του Καζίνο Μπορούν να Αδειάσουν τη Νέα Α.Ε. — Αφήνοντας τον Δήμο με το Τίποτα
Μόλις η Κοινοπραξία γίνει Α.Ε., η θέση του Δήμου καταρρέει. Το ποσοστό του πέφτει στο 16%, χάνει δικαίωμα βέτο, χάνει διαπραγματευτική δύναμη και κάθε ουσιαστικό έλεγχο. Από εκείνη τη στιγμή, οι ιδιώτες μπορούν νόμιμα να αναδιαρθρώσουν την εταιρεία προς όφελός τους — ακόμη κι αν αυτό καταστρέφει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Δήμου.
Με την περαιτέρω «αραίωση» (dilution), μπορούν να πάνε ακόμη πιο μακριά.
1. Πλήρης Έλεγχος του Δ.Σ.
Με 3 από τις 5 θέσεις, οι ιδιοκτήτες ελέγχουν κάθε στρατηγική απόφαση:
συμβάσεις
επενδύσεις
πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων
δάνεια
λογιστικές πρακτικές
προτεραιότητες ανάπτυξης
Οι δύο θέσεις του Δήμου δεν μπορούν να μπλοκάρουν τίποτα.
Όποιος ελέγχει το Δ.Σ., ελέγχει το μέλλον.
2. Άδειασμα Κερδών μέσω Δικών τους Εταιρειών
Η νέα Α.Ε. μπορεί να υπογράφει συμβάσεις με εταιρείες που ανήκουν στους ιδιοκτήτες του καζίνο — για:
συμβουλευτικές υπηρεσίες
συστήματα IT
εξοπλισμό
ανακαινίσεις
ασφάλεια
Οι συμβάσεις μπορούν να είναι υπερκοστολογημένες, μεταφέροντας τα κέρδη από την Α.Ε. στις ιδιωτικές τους εταιρείες.
Αποτέλεσμα:
Ο Δήμος παίρνει ελάχιστα ή μηδενικά μερίσματα, ακόμη κι αν το καζίνο βγάζει κέρδη.
3. Τεχνητές Ζημιές
Οι ιδιοκτήτες μπορούν να φουσκώνουν τα έξοδα εγκρίνοντας:
υπερβολική συντήρηση
διογκωμένους προϋπολογισμούς ανακαίνισης
ακριβό εξοπλισμό
«στρατηγικές συμβουλές»
Όλα πληρώνονται σε εταιρείες που ελέγχουν οι ίδιοι.
Στα χαρτιά: η Α.Ε. φαίνεται ζημιογόνα.
Στην πραγματικότητα: οι ιδιοκτήτες κερδίζουν εκατομμύρια.
4. Το Χρέος ως Όπλο
Οι ιδιοκτήτες μπορούν να δανείζουν χρήματα στην Α.Ε. μέσω δικών τους εταιρειών:
με υψηλό επιτόκιο
με αυστηρούς όρους αποπληρωμής
με εγγύηση τα περιουσιακά στοιχεία του καζίνο
Η Α.Ε. χρωστάει σε αυτούς, και το 16% του Δήμου γίνεται ουσιαστικά άχρηστο.
5. Ξεπούλημα Περιουσίας
Με τον έλεγχο του Δ.Σ., μπορούν να ψηφίσουν την πώληση:
γης
κτιρίων
χώρων ξενοδοχείου
πάρκινγκ
δικαιωμάτων ανάπτυξης
δικαιωμάτων μαρίνας
…σε εταιρείες που ανήκουν στους ίδιους, σε χαμηλές τιμές.
Η Α.Ε. χάνει τα περιουσιακά της στοιχεία.
Οι ιδιοκτήτες τα αποκτούν φθηνά.
Ο Δήμος χάνει τα πάντα.
6. Η Μαρίνα Γίνεται «Ίσως»
Αυτό που ήταν υποχρέωση, γίνεται μια αόριστη «μελλοντική πιθανότητα».
Οι ιδιοκτήτες μπορούν να:
καθυστερούν
«μελετούν»
αναβάλλουν
ακυρώνουν σιωπηλά
Ο Δήμος δεν έχει καμία δύναμη επιβολής.
7. διάλυση: Ο Σιωπηλός Καταστροφέας
Ακόμη και το 16% μπορεί να μειωθεί κι άλλο.
Οι ιδιοκτήτες μπορούν να ψηφίσουν:
αύξηση μετοχικού κεφαλαίου
έκδοση νέων μετοχών
μετατροπή δανείων σε μετοχές
είσοδο «στρατηγικών επενδυτών»
αναδιάρθρωση ιδιοκτησίας
Κάθε νέα μετοχή μειώνει το ποσοστό του Δήμου.
Παράδειγμα:
Αν οι ιδιοκτήτες βάλουν κεφάλαιο και ο Δήμος δεν μπορεί να συμμετάσχει, το 16% μπορεί να γίνει:
10%
5%
2%
ή πρακτικά μηδέν
Το dilution είναι νόμιμο, εύκολο και μη αναστρέψιμο.
Είναι ο πιο απλός τρόπος να εξαφανιστεί ο Δήμος.
8. Τελική Απορρόφηση
Μετά από χρόνια τεχνητών ζημιών, χρέους, μεταφοράς περιουσίας και dilution, οι ιδιοκτήτες μπορούν να προτείνουν:
συγχώνευση
αναδιάρθρωση
απορρόφηση από ιδιωτική εταιρεία
Επειδή η Α.Ε. έχει αδειάσει και υποτιμηθεί, οι μετοχές του Δήμου αξίζουν σχεδόν τίποτα.
9. Ο Δήμος Μένει Άδειος
Οικονομικά
Χωρίς περιουσία
Χωρίς έλεγχο
Χωρίς δικαιώματα ανάπτυξης
Χωρίς μαρίνα
Χωρίς συμμετοχή στα κέρδη
Μόνο 900.000€/χρόνο για 99 χρόνια
Νομικά
Χωρίς βέτο
Χωρίς δύναμη επιβολής
Χωρίς δυνατότητα ανατροπής αποφάσεων
Πολιτικά
Οι επόμενες διοικήσεις κληρονομούν μια άδεια, μη αναστρέψιμη συμφωνία.
10. Πώς οι Ιδιοκτήτες Βγάζουν Εκατομμύρια
Υπερκοστολογημένες συμβάσεις
Φουσκωμένα έξοδα
Δάνεια με υψηλό επιτόκιο
Αγορά περιουσίας σε χαμηλές τιμές
Πώληση σε τιμές αγοράς
Έλεγχος δικαιωμάτων ανάπτυξης
Έλεγχος αδειοδότησης
Πλήρης έλεγχος μελλοντικών έργων
Dilution της δημόσιας συμμετοχής
Σε 99 χρόνια, αυτό μπορεί να αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια στους ιδιοκτήτες.
Ο Δήμος παίρνει συνολικά 89,1 εκατ. €, ενώ χάνει περιουσία αξίας πολύ μεγαλύτερης.
Συμπέρασμα
Μόλις η Κοινοπραξία γίνει Α.Ε., οι ιδιώτες αποκτούν τη δυνατότητα να αδειάσουν νόμιμα τα κέρδη, να φορτώσουν την εταιρεία με χρέος, να πουλήσουν περιουσία, να μειώσουν το ποσοστό του Δήμου, να αποφύγουν υποχρεώσεις και τελικά να απορροφήσουν ολόκληρη την εταιρεία — αφήνοντας τον Δήμο χωρίς ιδιοκτησία, χωρίς έλεγχο και χωρίς προοπτική για σχεδόν έναν αιώνα.
mi.fi
Ελπίζω αυτές οι σημειώσεις να διαμορφωθούν τελικά σε ένα ολοκληρωμένο άρθρο.
Δυστυχώς, λόγω σύγκρουσης συμφερόντων, δεν μπορώ να τις δημοσιεύσω με το πλήρες όνομά μου.
Παρακολουθώ την εξέλιξη του καζίνο Λουτρακίου σχεδόν από την αρχή του. Βλέποντας τις τελευταίες εξελίξεις, αισθάνομαι την ευθύνη να εμπλουτίσω τον Δήμο και τους πολίτες με γνώση — ειδικά σχετικά με το πώς πρέπει να διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις. Θεωρήστε το ένα κάλεσμα αφύπνισης.
Ας θέσουμε ένα απλό ερώτημα: πέρα από τα νομικά επιχειρήματα, γιατί ο Comer είναι τόσο αποφασισμένος να μετατρέψει την κοινοπραξία σε Ανώνυμη Εταιρεία;
Πρακτικά, απέκτησε το καζίνο σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή μέσω της τράπεζας. Έχει ήδη ανακτήσει την αρχική του επένδυση — με κέρδος — πουλώντας μέρος της δραστηριότητας στη Σερβία.
Είναι επίσης γνωστό ότι, βάσει του άρθρου 106Β, το καζίνο πρέπει να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις του (μετά από ένα γενναιόδωρο «κούρεμα»). Όμως, λόγω του ιδιαίτερα επιεικούς φορολογικού πλαισίου στην Ελλάδα, οι αποπληρωμές εκτείνονται σε 120 δόσεις. Με άλλα λόγια, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του χρέους θα πληρωθεί από τις ταμειακές ροές του ίδιου του καζίνο, όχι από την τσέπη του Comer. Η έκθεσή του είναι ελάχιστη. Το κεφάλαιο που έχει εισφέρει μέχρι σήμερα, σε σχέση με αυτό που απέκτησε, είναι ασήμαντο.
Δεν γνωρίζουμε καν αν αυτή η εισφορά έχει καταγραφεί ως αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ή απλώς ως δάνειο προς την εταιρεία.
Ποιο είναι λοιπόν το βασικό επιχείρημα του Comer για τη μετατροπή της κοινοπραξίας σε Α.Ε.?
”Αν δεν μετατραπεί, το καζίνο θα κλείσει και οι εργαζόμενοι θα μείνουν άνεργοι.”
Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση.
Αυτό είναι εκφοβισμός.
Βασικός Κανόνας Διαπραγμάτευσης
Όταν διαπραγματεύεσαι με έναν επιτυχημένο επιχειρηματία για ένα περιουσιακό στοιχείο τέτοιας κλίμακας, ο Δήμος πρέπει να εκπροσωπείται από μια επαγγελματική, προληπτική ομάδα — όχι από μια αντιδραστική πολιτική επιτροπή. Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές διεθνείς εταιρείες με τέτοιες δυνατότητες. Σίγουρα δεν είναι στις δυνατότητες των πολιτικών.
Και ας είμαστε ρεαλιστές: αν ο Comer αποφάσιζε να κλείσει το καζίνο, θα του κόστιζε τεράστια ποσά. Θα εξακολουθούσε να είναι υπεύθυνος για τις συμβατικές του υποχρεώσεις προς το κράτος και θα αντιμετώπιζε σοβαρές νομικές συνέπειες. Παίρνω το ρίσκο να προβλέψω ότι ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι καθόλου ρεαλιστικό.
Τι Συμβαίνει Μόλις Ελέγξει την Α.Ε.?
Μόλις ο Comer αποκτήσει πλήρη έλεγχο μιας Α.Ε., ουσιαστικά θα κατέχει ένα χρυσωρυχείο. Μπορεί να:
διαλύσει την εταιρεία
πουλήσει πολύτιμα τμήματα
εκδώσει ομόλογα
πουλήσει συμμετοχές
αναδιαρθρώσει περιουσιακά στοιχεία
εξάγει ρευστό με πολλούς εξελιγμένους τρόπους
Θα μπορούσε εύκολα να ”ρευστοποιήσει” εκατοντάδες εκατομμύρια, αφήνοντας το Λουτράκι να αντιμετωπίσει τις συνέπειες.
Δεν κρίνω τον comer, είναι επιχειρηματίας και πολύ επιτυχημένος.
Είδε την ευκαιρία και αγόρασε club hotel όπως κάθε άλλη επένδυση.
Στα επαγγελματικά δεν υπάρχουν συναισθήματα, μόνο τακτικές και στρατηγική εξόδου.
Ήρθε η ώρα το λουτράκι να προσεγγίσει το θέμα με τις ίδιες επιχειρηματικές αξίες
Μάλλον δεν λαμβάνει υπόψιν κανένας από τους σχολιαστές ότι το καζίνο αργοπεθαίνει και στη καλύτερη των περιπτώσεων να γίνει ένα μεγάλο καφενείο.
Επίσης βάσει του Ν. 4512/2018 (ΦΕΚ Α’ 5/17.01.2018) η μόνη μορφή που μπορεί να λειτουργεί ένα καζίνο είναι ΑΕ.